týsdagur 6. desember 2005síða 33

Partur 4 Trølla Pætur og Trølla Omm­ an eru nú liðug at klippa jóla­ pynt og hava longu hongt alt pyntið upp. Har hanga jóla­menn, jólastjørnur, jóla­ kransar og nógv nógv ann­ að. Felags fyri alt pyntið er, at tað eru í øllum litum. - Fínt, sigur Trølla Omm­ an. - Nú fara eg og tú at lata okk­um í, so fara vit oman í bygdina at hyggja, tá jóla­ maðurin fer at tendra jóla­ træið. - Ahhh sum eg eri spentur, omma, og nú eri eg so stórur, at eg ikki ræðist jólamannin longur. Tey lata seg í og sleppa sær á dýr. Uttanfyri er kalt, klárt og eingin vindur. Tað er farið at skýma, men av tí at tað er mánalýsi, síggja tey væl framman fyri sær. Kav­in, sum liggur tjúkkur um alla bygdina, glitrar sum silv­ur og hyggur tú upp móti himmalinum, so lýsa stjørn­urnar sum smáir vakrir gimsteinar. Hetta er eitt vak­ urt kvøld, og øll bygdin er liv­andi. Summi børn standa á skí, meðan onnur leypa skalv. Tey vaksnu ganga aft­ ur og fram eftir gøtunum. Øll eru væl ílatin, og øll eru so smílandi og blíð. Tann sum kanska er glaðast av øll­um, er Kári Handilsmaður. Jóla­mánaðin er sum verða man altíð góður. Øll skulu keypa jólagávur, og tá Kári eigur tann einasta handilin í bygdini, so endar tað altíð við, at øll keypa gávurnar frá honum. Trølla Pætur og Trølla Omm­ an eru nú komin oman í bygdina. Sjálvt um tað verð­ ur ein løta afturat til jóla­ maðurin fer at koma, so hava fleiri fólk stillað seg rundan um pallin og jólatræið. Nøk­­ur hyggja eftir tí stóra vakra jólatrænum, meðan onn­ur hyggja eftir, meðan politistarnir eru í ferð við at leggja síðstu hondina á pallin. Erling vil smíða tann síðsta seymin í pallin, men tað vil Jógvan ikki hoyra tal­an um. Tað er hann, sum er yvirpolitimeistari, og tað er hann, sum skal smíða tann síðsta seymin. Fólkini sum eru savnað kring pallin smáflenna eftir teimum. - Flyt teg, sigur Jógvan - Og lat meg sleppa fram at! Jógvan bukkar seg niður, men tá hann er komin niður á knæ, leggur hann til merkist, at Erling hevur hamaran. - ERLING, rætt mær ham­ar­ in beinanvegin, rópar hann. Men í tí at Erling skal geva honum hamaran, missir Er­ling hamarin í høvdið á Jógvani. - Wawww! rópar Jógvan. - Orsaka orsaka, tað var ikki við vilja. Men har hjálpir einki at biðja um orsaka. Skaðin er hendur, og nú er Jógvan svakur av øði. Erling sær, at har er einki annað at gera, enn at renna undan. Jógvan heldur sær fyri høvdið við aðrari hondini og við hinari hondini yvir høvdið, og við knýttum neva fer hann rennandi eftir Erlingi. Fólkini, sum standa kring pallin halda fyri búkin, sum tey flenna. Erling loypir av pallinum og Jógvan aftaná. - Tín ónytta, tú ert. Lat meg fáa fatur á tær, so skal eg vísa tær… Og meðan fólkini flenna í kíki, rennur Erling við Jógv­ an í hølinum á sær millum húsini í Hvannadali. Jólamaðurin er nú næstan komin oman til bygdina. Hann steðgar á fyri at rinda møð­ina. Veðrið er batnað, og hann hevur rímiliga góða tíð. Hann sær nú alla bygdina og tað stóra jólatræið, sum hann skal tendra í kvøld. Tað sum jólamaðurin ikki veit er, at hann júst nú stendur beint oman fyri skúrin, har Stampi og Anthonio halda til. Inni í skúrinum hava Stampi og Anthonio funnið eitt sindur av hoyggi, sum teir hava ballað seg inn í. - Stampi, sigur Anthonio. - Um jólamaðurin ikki er til, hvør er tað so sum skal tendra jólatræið í bygdini í kvøld? - Tað er ein bara ein mað­ ur, sum hevur latið seg í jóla­mannaklæðir. Og tig nú við hasum fjasinum – jólamaðurin er ikki til!!! Men júst tá hendir ólukkan. Jóla­maðurin, sum stendur om­an fyri skúrin hjá Leika­ mafiuni, ætlar sær víðari, men í tí hann skal fara til gongu aftur, fer hann skrambl­andi niður gjøgnum kavan og niður gjøgnum tak­ ið á skúrinum. Tað er eitt øðiligt buldur og brak. Stampi og Anthonio loypa á føtur. Teir eru hjart­ kiptir og halda um hvønn annan. Mitt á gólvinum liggja nakrar rustaðar takplátur, men undan tí eini plátuni stingur eitt bein undan. Puntur 6 til jólakalendaran Jólini í Hvannadali