mánadagur 19. desember 2005síða 37

Jólini í Hvannadali Partur 13 Kári Handilsmaður hev­ur eisini hoyrt, at allar gávurnar eru stolnar og hevur tí latið handilin upp­ aftur. Hann er ikki vanur at hava opið jóla­aftan, men hann sær ein góðan møgu­ leika at tjena meira pengar, enn hann nakrantíð fyrr hevur gjørt. Men tað er eing­in kø hjá Kára Handilsmanni. Fólkini í Hvannadali eru í so mikið ringum lag, at eingin hevur hug at keypa nakra gávu. Inn hjá Leikamafiuni liggja Stampi og Anthonio í fasta svøvni. Men undir jóla­gávunum er jóla­ maðurin farin at flyta seg. Hann hevur latið eyguni upp, men av tí hann liggur undir øllum jólapakkunum, so veit hann ikki, hvar hann er. Enn er hann ov ússaligur til at reisa seg, so hann liggur bara og roynir at savna megi. Hann roynir at finna út av, hvat er hent. Tað síðsta hann minnist var, at hann fór gjøgnum kavan og niður gjøgnum eina húsa­tekju. - Eg má verða endaður í ein­um seyðahúsi og havi fingið allar jólapakkarnar, sum vóru í posanum oman yvir meg. Jólamaðurin er sjálvandi sera keddur um, at hann ikki megnaði at tendra jólatræið, men um hann nú liggur og hvílir seg eina løtu, so fer hann nokk at megna at bera gáv­urnar út. Jólamaðurin veit ikki, at inni í sama skúri, undir onkrum øðrum pakk­um, liggja Stampi og Anthonio og sova. Á politistøðini situr Jógvan við telduna og skrivar eina frágreiðing, og Erling situr uttan fyri geglið og heldur vakt. Erling arbeiddi nógv og leingi í gjár - hann hevur ikki sovið so væl í nátt, og tí er hann illa fyri og lin­ ur. Hann geispar óført, og áðrenn nakar veit av, so sovnar hann. Trølla Omman og Trølla Pætur tosa óført sam­an um, hvussu og hví tey eru endað her. - Eg sum havi glett meg til jólaaftan, sigur Trølla Pætur við gráturødd. - Og góði Trølla Pætur, um løgreglan ikki kann finna út av, hvør tað er sum hevur stolið allar gávurnar í bygdini, so mugu vit gera tað. Sært tú at Erling svevur. - Ja, men vit sleppa ikki út fyri tað. Hurðin er stongd. - Tað er einki pro­blem, sigur Trølla Omm­an, meðan hon fer heilt fram til rim­ar­ nar. - Sært tú lyklar­ nar, sum hann hev­ur hangandi í búksureimini. - Ja, tað síggi eg omma. - Vit skulu hava fat­ ur á teimum. Hon koyrir stavin mill­um rimarnar og varis­ liga »fiskar« hon lykl­ar­nar úr reimini hjá Erling. Erling veit ikki av, fyrr enn omm­an hev­ur fingið fatur á lyklunum og hevur latið hurðina til geglið upp. Trøllini ganga á tá framvið Er­lingi og niður gjøg­ num trappurnar. Men fyri at sleppa út úr geglinum, mugu tey framvið skriv­ stov­uni hjá Jógv­ani. Tey lúra inn á skriv­ stovuna, men Jógv­ an er so mikið nógv upptikin við at skriva frágreiðingina, at hann ikki leggur tað til merkis, tá tey fara fram við hurðini hjá sær. Puntur 19 til jólakalendaran