mánadagur 16. januar 2006síða 6
‹ fyrra síða allar 56 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
6
Nr. 11 - 16. januar 2006
Nú kunnu fakfeløg
ikki longur krevja,
at at arbeiðsgevarar
bara skulu hava limir
í fakfelag í arbeiði,
men tað gevur ikki
forkvinnuni í Føroya
Arbeiðarafelag
vøkunætur
Arbeiðsmarknaður
Áki Bertholdsen
aki@sosialurin.fo
– Hesum stúri eg ikki so
illa fyri.
Ingeborg Vinther, heldur
ikki, at tenninar verða
trektar úr fakfeløgunum,
hóast ein dómur nú er stað
festur á allarhægsta stigi,
sum kann tulkast sum
eitt álvarsligt bakkast fyri
fakfelagsrørsluna.
Altjóða mannarættinda
dómstólurin í Haag hevur
nevniliga staðfest, at ongin
kann krevja, at løntakari
skal vera limur í einum ávís
um fakfelag.
Tað merkir samstundis, at
tað er ólógligt at partarnir
á
arbeiðsmarknaðinum
gera avtalur sum siga, at
arbeiðsgevari bara kann
hava limir í ávísum fakfelag
í arbeiði. Hetta er tað, sum
á fakmáli nevnist ekslusiv
ar avtalur.
Sum sæst í aðrari grein
her á síðuni, metir arbeiðs
gevarafelagið, at hesin dóm
ur kemur eisini at ávirka
Føroyar.
Føroya Arbeiðarafelag
er nógv størsta fakfelag
í landinum og tað hevur
ekslusivan sáttmála við
arbeiðsgevararnar.
Tað
merkir at í teimum økjum,
sum eru umboðað av Før
oya Arbeiðarafelag, skulu
øll arbeiðsfólk verða limir í
arbeiðarafelagnum.
Hetta er ein avtala, sum
arbeiðarafeløgini hava hild
ið ógvuliga fast um og tað
er meiri enn so komið til
skarpskeringar og hevur
elvt til arbeiðssteðgir, tá ið
arbeiðsfólk ikki hava verið
limir í rætta felagnum.
Rykkir ikki
teppið undan
Men
Ingeborg
vinther
heldur ikki, at úrskurðurin
í mannarættindadóm
stól
inum í farnu viku, fer at
rykkja teppið undan undan
fakfeløgunum.
Tí hóast hon ikki stúrir
so illa fyri avleiðingunum,
heldur hon kortini, at talan er
um eitt sera týdningarmikið
mál, sum fakfeløgini fara at
taka upp til viðgerðar.
Enn er dómurin kortini
so nýggjur, at fakfeløgini
hava ikki havt stundir at
viðgerða hann enn.
Men hon heldur ikki, at
hetta fer at føra til tær stóru
broytingarnar.
– Tað fer tíðin at vísa,
hvørja ávirkan hetta fer at
fáa í Føroyum. Fakfeløgini
fara í øllum førum altíð
at krevja, at rættindini hjá
limunum ikki verða skerd.
Tað verður eitt krav, sum
vit ikki fara at víkja frá.
Tænir báðum
pørtum best
Annars heldur hon ikki, at
tað fer at vera nakar vinn
ingur hjá arbeiðsgevarun
um at máa støðið undan
fakfeløgunum.
– At arbeiðsfólk eru
limir í fakfelag ger, at
arbeiðsmarknaðurin er væl
skipaður og ein vælskipað
ur arbeiðsmarknaður tæn
ir øllum pørtum, eisini
arbeiðsgevarunum.
Fara
arbeiðsgevarar at taka fólk
í arbeiði, sum ikki eru limir
í fakfelag, verður ruðuleiki
á arbeiðsmarknaðinum og
tað er avgjørt ikki teimum
til fyrimunar. Sáttmálarnir
binda jú eisini arbeiðsfólki
til at ganga undir ávísar
treytir og tí fer tað at føra til
óskil, um fólkið ikki longur
skal verða skipað í felag.
Ingeborg Vinther legg
ur afturat, at tað, at øll
arbeiðsfólk eru í einum
felag, ger, allir at arbeiðs
gevarar mugu rinda somu
løn og annars arbeiða undir
somu treytum í allar mátar.
– Fara arbeiðsgevarar at
taka fólk í arbeiði, sum ikki
eru skipað í felag, kann
tað henda, at arbeiðsgevar
ar fara at undirbjóðað
hvønn annan og tað kann
fullkomiliga avlagað kapp
ingina ímillum teir ein
støku
arbeiðsgevararnar
og tað verður ein stórur
vansi fyri teir. Tí er tað
eisini til fyrimunar fyri
arbeiðsgevararnar, at vit
hava skipað viðurskifti,
sigur Ingeborg Vinther.
Ingeborg Vinther sigur,
at hóast mannarættinda
dómstólurin í Haag hevur
felt ein dóm, eru hetta við
urskifti, sum partarnir á
arbeiðsmarknaðinum eiga
at loysa við samráðingum
sínamillum og honfrábiðjur
sær politiska uppílegging.
– Tað fer eisini
at virka føroyska
arbeiðsmarknaðin,
at mannarættinda
dómstólurin í Haag
hevur staðfest, at tað
er ólógligt at krevja,
at løntakarar skulu
vera limir í fakfelag
Arbeiðsmarknaður
Áki Bertholdsen
aki@sosialurin.fo
– Tað skal vera sjálvboðið
um ein løntakari er limur í
fakfelag ella ikki.
Tað er niðurstøðan í ein
um dómi, sum nú er felagur
í altjóða mannarættinda
dóm stólinum í Haag.
Eisini
føroyar
eru
fevndar
av
mannarætt
indadómstólinum og tí
ávirkar ein slíkur dómur
eisini arbeiðsmarknaðin í
Føroyum.
Og Jan Mortensen, stjóri
Vinnuhúsinum staðfestir,
at hetta er eitt mál, sum
arbeiðsgevararnir
fara
at taka upp, tí mannarætt
indadómstólin eiga vit at
halda.
Tað fara teir at gera
næstu ferð, samráðingar
vera næsta vár.
– Vit meta, at hetta er
eitt mál ímillum partarnar á
arbeiðsmarknaðinum. Men
megna vit ikki at loysa tað,
er tað ein spurningur, hvat
politiski myndugleikin ger,
tí tað er hann, sum hevur
ábyrgdina av, at vit halda
mannarættindasáttmálan.
Væntar ikki stórar
broytingar
Annars heldur stjórin í
Vinnuhúsinum
ikki,
at
hetta fer at fáa tær stóru
broytingarnar.
– Onkur kann hugsa, at
hetta fer at gera tað torført
hjá fakfeløgunum at fáa
fólk at seta seg sum limir.
Men eg vænti tað ikki,
tí tað hevur eisini stórar
fyrimunir at vera limur
í fakfeløg, tí tey hava jú
bæði lívstrygging, eftirløn
arskiparnir og aðrar sosi
alar skipanir.
Tað kann eisini hugsast,
at arbeiðsgevarar fara at
leggja arbeiðsfólk undir
trýst og at tey fara at royna
at trýsta lønina niður. Ser
liga í kreppustøðum sum
í nítiárunum við stórum
arbeiðsloysi, kann onkur
hugsa, at arbeiðsgeavarar
fara at trýsta fólk til at
melda seg úr fakfelag og at
arbeiða fyri undirløn. Tann,
sum ikki letur seg kroysta,
kann altíð sigast upp, tí tað
standa altíð nógv fólk, sum
eru klár at taka arbeiðið
Men tað stúrir Jan
Mortensen heldur ikki fyri.
– Vit hava øll ein stór
an fyrimun av at hava
ein vælskipaðan arbeiðs
marknað. Ein vælskipaður
arbeiðsmarknaður
hev
ur stóran týdning, tí tað
vísir seg, at har arbeiðs
marknaðurin ikki er so
vælskipaður, elvir til størri
arbeiðsloysi.
Men
tað
merkir ikki, at vit kunnu
stavnsbinda fólk, sum vit
gera nú.
Ingeborg Vinther stúrir ikki fyri dómi
Føroyar mugu taka avleiðingar av altjóða dómi
– Fara arbeiðsgevarar í Føroyum at gera sær dælt av støðuni, verður ruðuleiki á arbeiðsmarknaðinum og tað hava arbeiðsgevarar
ongan áhuga í. Tí fer tað at tæna teimum best at varðveita støðuna sum hon er, sigur Ingeborg Vinther
Hvørki Ingeborg Vinther ella Jan Mortensen, vænta, at úrskurðurin í mannarættindadómstólinum
í Haag, fer at fáa tað stóru ávirkanina í Føroyum, tá ið samanumkemur