týsdagur 14. november 2000síða 5
‹ fyrra síða allar 19 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
Nr. 219 - 14. november 2000
9
8
Nr. 219 - 14. november 2000
Teir 700 limirnir í
Føroya Lærarafelag
hava fingi› fundar-
bo› frá nevndini.
Kalla› er inn til
eykaa›alfund, men
forma›urin í nevnd-
ini, Elsa Birgitta
Petersen, vil ikki siga
nágreiniliga, hvat
ver›ur á skránni, ella
hví nevndin hevur
kalla› inn til eyka-
a›alfund. Hon váttar
tó, at samlagstrygg-
ingin ver›ur á
skránni
EYKAA‹ALFUNDUR
Stefan í Skorini
Ein bólkur av lærarum hev-
ur seinastu mána›irnar ar-
beitt vi› at kanna samlags-
tryggingina, sum Føroya
Lærarafelag hevur tekna›
vi› LÍV.
Teir fílast á ískoytiseftir-
lønina, i› er ein partur av
samlagstryggingini, sum
teir meta er órættvís, tí teir
eldru lærararnir fáa nógv
meira burturúr peningaliga
enn teir yngru.
Teir yngru lærararnir føla
seg fyri vanb‡ti í n‡ggju
tryggingini, og teir mæla
til, at ískoytiseftirlønin
ver›ur beind burtur. Ískoyt-
iseftirlønin er eitt gjald á
100.000 krónur, sum lærar-
ar fáa, tá teir koma til eftir-
lønaraldur.
Yngru lærararnir hava
arbeitt vi› at savna undir-
skriftir inn, so at nevndin
skal kalla inn til eykaa›al-
fund fyri at vi›gera sam-
lagstryggingina. Enn eru
teir ikki komnir á mál vi›
undirskriftunum, men hóast
ta› hevur lærarafelagi›
kalla› inn til eykaa›alfund
av sínum eintingum.
A›alfundurin ver›ur 2.
desembur í Læraraskúlan-
um, men forma›urin í
nevndini,
Elsa
Birgitta
Petersen, vil ikki almanna-
kunngera enn, hvat fundur-
in fer at snúgva seg um.
Elsa Birgitta sigur tó, at
samlagstryggingin ver›ur á
skránni.
– Vit arbei›a vi› at gera
eina endaliga skrá til eyka-
a›alfundin, og tá hon er
búgvin, sleppa álitisfólkini
at síggja hana. Álitisfólkini
eru okkara samband út á
økini, og tey skulu síggja
skránna fyrst, sigur Elsa
Birgitta Petersen.
Hevur nevndin í Lærara-
felagnum lagt nakra ætlan,
hvat tit ætla vi› samlags-
tryggingini?
– Ta› er ein a›alfundar-
samtykt vi› samlagstrygg-
ingini, og nú mugu vit
síggja, hvat ein annar a›al-
fundur sigur vi›víkjandi
henni, sigur Elsa Birgitta
Petersen.
Hví hava tit mett, at ta›
er ney›ugt at kalla inn til
eykaa›alfundar?
– Eg fari ikki at siga
fjølmi›lunum ta› fyrst, tí
ta› er naka›, sum er mill-
um okkara limir og álitis-
fólkini. Ta› er best, at
álitisfólkini ver›a kunna›
fyrst, sigur forma›urin.
– Nú skulu vit bo›a
øllum limunum frá, at ta›
er eykaa›alfundur, og vit
hava bi›i› um at fáa mál til
skránna send inn, og tí bí›a
vit eftir, sigur Elsa Birgitta.
Ta› liggur tó nær at
hugsa sær, at høvu›smáli›
á a›alfundinum ver›ur
samlagstryggingin,
sum
stór ónøgd hevur veri› vi›,
serliga millum teir yngru
lærararnar.
Avtalan vi› samlags-
tryggingini vi› LÍV er
framvegis galdandi, men
ta› liggur í kortunum, at
hon ver›ur broytt, ella at
okkurt hendir vi›víkjandi
tryggingini.
Lærarar hava eisini sett
nevndini nakrar fyrispurn-
ingar vi›víkjandi samlags-
tryggingini, sum teir enn
ikki hava fingi› svar uppá.
Lærarafelagi› kallar inn
til eykaa›alfund
Elsa Birgitta Petersen váttar, at samlagstryggingin ver›ur eitt
mál á skránni á eykaa›alfundinum, men hon vil ikki gera
nakra vi›merking til, hvørja stø›u nevndin hevur vi›víkjandi
samlagstryggingini. Bí›a› ver›ur eftir, hvat a›alfundurin
hevur at siga
Toftir frá
víkinga-
tí›ini
úti í Grøv
Peningur hevur
ikki veri› tøkur til
fornfrø›iligan út-
grevstur á økin-
um, sigur Jógvan
Lützen í vi›merk-
ingum til fyri-
spurning
POLITISKUR
FYRISPURNINGUR
Ólavur í Beiti
Jógvan Lützen, løg-
tingsma›ur, hevur sett
mentamálará›harran-
um fyrispurning, og
vil hava at vita, um
landsst‡risma›urin fer
at seta pening av til út-
grevstur av forminn-
unum Úti í Grøv? Um
ikki, hvørjar ætlanir
hevur landsst‡risma›-
urin,
sum
kunnu
tryggja, at øki› vi›
fornminnunum
ikki
ferst, sum frálí›ur?
Skógfri › a ›
Í
vi›merkingunum,
sigur Jógvan Lützen at
fyri uml. 20 árum sí›-
ani var› øki› Úti í
Grøv í Klaksvík, skóg-
fri›a›, m.a. tí at ta›
eru
fornminnir
í
økinum. Naka› á›renn
hetta vóru einstakling-
ar farnir at gró›urseta
trø og runnar í økinum.
Og uppl‡st ver›ur,
at kønir menn meta, at
fornminnini eru toftir
frá víkingatí›ini, og at
peningur hevur ikki
veri› tøkur til forn-
frø›iligan útgrevstur á
økinum.
Út á sjógv
– Tá serliga nógv vatn
er í ánni, sum rennur
oman í gjøgnum øki›,
hendir ta› ofta, at áin
floymir yvir toftirnar.
Vandi er fyri, at hetta,
sum frálí›ur, kemur at
ska›a vir›i› á forn-
minnunum,
sigur
Jógvan Lützen.
– Í ódnarve›rinum
og regninum, sum var
18. september í ár, var
áarføri› so nógv, at áin
ikki svølgdi. Hetta
hev›i vi› sær, at vatn
floymdi yvir toftirnar,
og stórur vandi var
fyri, at toftirnar kundu
fingi› stóran ska›a. Í
ringasta føri kundu tær
skola› út á sjógv, metir
Jógvan
Lützen
í
vi›merkingunum
til
fyrispurningin.
Ta› er ófatiligt, at
fíggjarmálará›harrin,
i› hevur ábyrgd av, at
ásetingarnar í lógini
um landsskatt og
kommunuskatt ver›a
umsitnar lógliga,
hevur gó›kent, at allir
fyrití›arpensjónistar
ikki eru líka fyri
lógini, sigur Kristian
Magnussen m.a. í
vi›merkingum til
fyrispurning
POLITISKUR
FYRISPURNINGUR
Ólavur í Beiti
Kristian Magnussen, løg-
tingsma›ur, hevur sett He-
lenu Dam á Neystabø 7
spurningar, og vil hann
m.a. hava at vita, hvussu
nógv hava greinarnar 8 til
13 í kunnger› um per-
sónliga vi›bót sambært lóg
um almannapensjónir kost-
a› higartil í ár, og hvussu
nógv ver›a hesar mettar at
kosta fyri alt ári›? Hvussu
stórur er samla›i kostna›-
urin higartil í ár av teimum
persónligu vi›bótunum, i›
sambært landsst‡rismann-
inum ikki eru heimila›ar í
lóg, og hvussu nógv metir
landsst‡risma›urin,
at
kostna›urin ver›ur fyri alt
ári›?
Kristian Magnussen spyr
eisini, hvussu nógv kunn-
ger›in um hjálparrá› hevur
kosta› higartil í ár, og
hvussu nógv metir lands-
st‡risma›urin, at kostna›-
urin ver›ur fyri alt ári›? Og
ger Almannastovan tørvs-
metingar, tá søkt ver›ur um
stu›ul til hjálparrá›? Er
svari› noktandi ynskist
svar uppá, hví hetta ikki
ver›ur gjørt? Kann lands-
st‡risma›urin geva dømir
um, hvussu hesin frádráttur
ver›ur umsitin, t.v.s nær ein
fyrití›arpensjónistur fær
fullan frádrátt, og nær
frádrátturin fellur burtur
orsaka› av inntøku? spyr
Kristian Magnussen m.a. í
fyrispurninginum.
Ólógliga
Í rættiliga drúgvu vi›merk-
ingunum, sigur Kristian
Magnussen, at sjálvur er
hann ikki í iva um, at lands-
st‡risma›urin vi› grein-
unum 8 til 13 í kunnger›ini
hevur álagt Almannastov-
uni at umsita greinina um
persónliga vi›bót í lógini
um almannapensjónir ólóg-
liga, vi› ta› at bara pen-
sjónistar, i› hava serliga
trupul kor í mun til a›rar
pensjónistar, eiga at ver›a
fevndir av hesi grein.
– Somulei›is er ta› ein
treyt, at ein tørvsmeting
eigur at ver›a gjørd í hvørj-
um einstøkum føri, á›renn
stø›a skal takast til, um
persónlig vi›bót skal veit-
ast. Ta› hevur altí› veri›,
og eigur eisini enn at vera
ein heilt nattúrlig treyt, at
móttakari av persónligari
vi›bót ikki er førur fyri at
bera útrei›sluna sjálvur.
Inntøkufrádráttur
Ví›ari
sigur
Kristian
Magnussen
vi›víkjandi
inntøkufrádráttinum,
at
hesin
inntøkufrádráttur
ver›ur umsitin solei›is vi›
vælsignilsi frá landsst‡ris-
manninum í fíggjarmálum,
at Almannastovan útgjaldir
ein stóran part av pensjóns-
vi›bótini, i› er skattskyld-
ug, skattafrítt. Teir fyrití›-
arpensjónistar, i› hava so
miki› av a›rari inntøku
umframt pensjónina, at
pensjónsvi›bótin
fellur
burtur, fáa ikki henda frá-
drátt.
– Ta› er ófatiligt, at
landsst‡risma›urin í fíggj-
armálum, i› hevur ábyrgd
av, at ásetingarnar í lógini
um landsskatt og komm-
unuskatt ver›a umsitnar
lógliga, hevur gó›kent, at
allir fyrití›arpensjónistar
ikki eru líka fyri lógini.
– Harumframt er ta›
sosialpolitiskt heilt burtur-
vi›, at teir fyrití›arpen-
sjónistar, i› hava førleika
og umstø›ur at forvinna
naka› umframt pensjónina,
á henda hátt kanska hava
minni eftir aftaná skatt, enn
ein fyrití›arpensjónistur, i›
ikki forvinnur meira enn, at
hann hevur rætt til fulla
pensjónsvi›bót og fullan
frádrátt.
– Hesin inntøkufrádrátt-
ur, i› sum sagt ver›ur um-
sitin vi›, at pensjónsvi›bót-
in, i› er skattskyldug, ver›-
ur útgoldin partvís uttan
um skattalógina, fór at
virka vi› pensjónsútgjald-
ingunum
mána›arskifti›
apríl/mai. Pensjónistar hava
ikki fingi› ágó›an av hes-
um frádrátti fyri fyrstu 4
mána›irnar í ár, og tí hevur
ta› áhuga at fáa at vita, nær
hetta eftirgjaldi› ver›ur
veitt teimum, i› hava rætt
til ta›, og hvussu og av
hvørjum ta› fer at ver›a
útgoldi›, sigur Kristian
Magnussen m.a. í vi›-
merkingunum.
Sosialpolitiskt heilt burturvi ›
– Gekkurin hjá
sjónvarpinum vann
fólk neisur fríggja-
kvøldi›. Men ta› var
ongin, sum fekk
nakran fyrimun av tí
HAPPADRÁTTUR
Áki Bertholdsen
Tey, sum spældi gekk
fríggjakvøldi› varna›ust
naka› løgi›: Í tri›ja og
fjór›a spæli vór›u akkurat
tey somu tølini drigin, tal
fyri tal.
Men Ole Guldborg Niel-
sen, sum arbei›ir hjá
grannsko›aravirkinum,
Rasmussen og Weihe, viss-
ar um, at ongin hevur fing-
i› nakran fyrimun av tí.
– Fríggjakvøldi› fann so
teldan uppá at draga tey
somu tølini tvær fer›ir upp
í slag. Men ta› var av berari
tilvild. Sannlíki fyri at slíkt
hendir, er ómetaliga líti›.
Men fríggjakvøldi› hendi
ta› so kortini.
Hann leggur tó dent á, at
ta› er ikki nóg miki› til at
nakar spælari fær fyrimun.
Tí fyri at vinna, skulu
tølini, sum ver›a drigin,
passa vi› tølini á plátuni.
Og ongin hev›i tvær plátur
vi› somu tølum á.
Ta›, sum hendi fríggja-
kvøldi›, hev›i ikki veri›
ein fyrimunur, uttan so, at
onkur hev›i akkurát somu
tølini á plátunum, sum vóru
brúkt til tri›ja og fjór›a
spæli.
Gera sær stóran ómak
Ole Guldborg Nielsen visur
á, at tey hava gjørt sær
ómetaligan ómak fyri, at
ongin skal hava naka› at
seta fingurin á í samband
vi› Gekkin.
Og hann sigur, at tey
á›renn Gekkur byrja›u,
funnu tey eina skipan, sum
er 100% trygg.
Hann sigur, at ta› eru
tvær óheftar telduskipanir,
sum draga tølini og sum
prenta pláturnar.
– Tølini ver›a drigin á
eini teldu í Danmark, sum
púra onki hevur vi› sjón-
varpi› at gera. Tey ver›a
send til grannsko›aravirki›
Rasmussen og Weihe á
diski í innsigla›um bræv-
bjálva. Har ver›a tølini
liggjandi í pengaskápi inn-
til eina tíma fyri hvønn
drátt, tá i› eg sjálvur beri
tey oman í sjónvarpi og eri
hjástaddur til sjónvarpi›
hevur kanna› eftir, at
diskurin er ílagi.
Tá er sølan av gekkheft-
um hildin uppat.
Ole Guldborg Nielsen
sigur, at trygdarskipanin er
so strong, at hvørki hann,
ella konan, ella børnini,
hava loyvi til at spæla
Gekk.
Hinvegin ver›a pláturnar
prenta›ar á eini heilt a›rari
teldu og tey eru eisini
tilvildarlig. Júst ta›, at ein
ikki sleppur at velja tølnii á
plátunum sjálvir, tryggjar,
at ta› er tilvildin, sum
ræ›ur, sigur Ole Guldborg
Nielsen.
– Vit ætla ikki at
leggja okkum út í,
hvat fólk gera í
frítí›ini, sigur
Fiskirannsóknar-
stovan
ARBEI‹S-
MARKNA‹UR
Áki Bertholdsen
Ætlar Fiskirannsóknar-
stovan at blanda seg
uppí, hvat fólk gera í
frítí›ini?
Hendan
spurningin
hava lesarar sett sær
aftaná at tey hava lisi›
eina l‡sing frá Fiski-
rannsóknarstovuni
í
blø›unum í farnu viku.
Tá l‡sti Fiskirann-
sóknarstovan eftir fólki
at taka royndir av fiski,
sum var› avreiddur í
Su›uroynni.
Gjørt var› vart vi›, at
talan var bara um eitt
parttí›arstarv, men um-
søkjarar skuldu helst
ikki hava anna› arbei›i.
Á
fiskirannsóknar-
stovuni sigur Søren Sør-
ensen, at sjálvandi fer
Fiskirannsóknarstovan
ikki at leggja seg út í,
hvat fólk gera í frítí›ini.
– Talan er neyvan um
meiri enn eitt _ starv.
Men trupulleikin er, at
tann, sum ver›ur settur,
skal vera tøkur, tá i› bát-
ar avrei›a og ta› kann
vera nær sum helst.
Hann heldur, at l‡s-
ingin kundi kanska veri›
or›a› ø›rvísi, tí um um-
søkjari hevur arbei›i,
sum hann altí› kann fara
frá, fer Fiskirannsókn-
arstovan sjálvsagt ikki at
leggja seg út í ta›.
Grundarlagi› undir
stovnsrøkt
Søren Sørensen sigur
annars, at hetta arbei›i›,
at taka royndir av av-
rei›ingum, er ein partur
av grundarlagnum undir
stovnsmetingunum hjá
Fiskirannsóknarstovan.
Talan er um at taka
stakroyndir av avrei›-
ingum. Longdin á fisk-
inum skal mátast og
fiskurin skal vigast.
Somulei›is skulu nitrur
takast fyri at sta›festa
aldurin. Á Kongafiski
ver›ur tó bara kanna›
eftir, hvussu stórur hann
er, og, hvat kyn hann er.
Tann 1. desember fara
5 føroysk myndlista-
fólk til New York, har
ein frams‡ning ver ›-
ur vi› teirra verkum
LIST
Dagfinn Olsen
Í døgunum 5. til 23. de-
sember hendir naka› í New
York, i› ikki hendir har á
hvørjum degi.
Tá ver›ur nevniliga ein
føroysk listaframs‡ning at
síggja í amerikanska stór-
b‡num.
Søgan byrjar vi›, at
hjúnini Tordur og Sigrun G.
Niclasen vitja›u í New
York. Har komu tey í sam-
band vi› kvinnu, i› fæst
vi›
listaframs‡ningar
vegna felagsskapin Ameri-
can/Scandinavian Society.
Sigrun
hevur
hildi›
sambandi› vi›líka og sent
tilfar yvir til hennara av
umlei›
14
føroyskum
listafólkum.
Solei›is er íkomi›, at 5
føroysk listafólk tann 1.
desember leggja lei›ina til
New York. Tey, i› eru
sloppin ígjøgnum nálar-
eyga›, eru Sigrun Gunn-
arsdóttir Niclasen, Amariel
Nor›oy, Kári Svensson,
Astri Luihn og Ey›un av
Reyni.
Føroysk myndlist til New York
Sigrun Gunnarsdóttir Niclasen, Amariel Nor›oy, Kári Svensson, Astri Luihn og Ey›un av Reyni eru útvald at s‡na fram í New
York í døgunum 5. til 23. desember
(Mynd: Jens Kristian Vang)
Skal ikki takast
bókstaviliga
Fiskirannsóknarstovan hevur fólk kring landi› at taka
royndir av tí, sum bátar og skip avrei›a. Hetta er ein
partur av grundarlagnum undir stovnsmetingunum
Gekkur vann fólki neisur
Gekkur bar seg undarliga at fríggjakvøldi›. Men ta› fekk ongin naka› burturúr, sigur
grannsko›arin, sum hevur evstu ábyrgdina av, at alt fer rætt fram