hósdagur 23. november 2000síða 8

To Whom It May Concern: Sunrid Park Tvøroyri Vit fáa javnan at vita, at ta› sosiala trygdarneti› virkar væl í okkara lítla landi. Eg havi eina a›ra meining um ta›. Í okt. 1999 var eg tíverri noydd at siga arbei›i› frá mær vegna afturvendandi brek gjøgnum mong ár. Tann 8. nov. 99 vendi eg mær til ALS, The Faroese Employment Office, Tórshavn, vi› eini uppsøgn + læknaváttan og eini umsókn um ALS-stu›ul. Eg var› væl móttikin til samrø›u, men fekk at vita, at eg ikki kundi fáa stu›ul ha›ani, tí eg bert kundi átaka mær arbei›i hálva tí› (víst til paragraf 5 í kunnger›). Eg kundi t.d. venda mær til Kærunevndina ella søkja um avlamispensjón. Eg valdi ta seinnu loysnina og vendi mær til Almannastovuna á Tvøroyri, har tey vóru so beinasom og hjálptu mær at fylla út a›ra – sera um- fatandi umsókn, sum sí›ani skuldi váttast av Tvøroyrar kommunu. Henda umsókn + lækna- váttan ver›ur send Van- lukkutryggingarrá›num, C. Pløyensgøta. Tann 9. febr. og 22. mars fái eg skriv ha›ani, at stø›a ikki kann takast til máli›, fyrr enn »onnur« lækna- váttan til avlamispensjón fyriliggur. Kommunulæknin hjá mær, i› var og er ovbyrj- a›ur av arbei›i, seg›i mær, at hetta kom at bí›a naka› og ta› gjørdi ta› sanniliga eisini. Undirrita›i fór sí›ani av landinum eina tí›. Heimaft- urkomin byrja›i eg at rykkja eftir vantandi lækna- váttan, sum var send Van- lukkutryggingarrá›num tann 7 . juli 00. Umlei› hálvan september vendi eg mær til Vanlukkutr. vi› fyrispurningi, um naka› var hent í málinum. Har fekk eg at vita, at eg skuldi venda mær til pensjóns- deildina á Almannastovuni, Tórshavn. Eg so gjørdi, og har spyrja tey meg, um mín umsókn er játta›. Ta› visti eg hon ikki var, og hví eg ongan pening hev›i fingi› í hesum tí›arskei›i. Har frá ver›i› eg víst til Forsorgardeildina, sum sigur mær, at um umsóknin ikki er li›ugt vi›gjørd, skal eg venda mær til Almannastovuna á sta›num har eg búgvi. ALTSO (back to square one) halt kjaft sum eg føli meg láturliga – var ta› ikki akkurát har sum eg byrja›i? Mín fyrispurningur til tykkum, sum rá›a fyri borgum og umsita slík mál: hví gongur alt so seint í hesum landinum? Og hví skal tílíkt ígjøgnum so nógvar hendur? Er ta› arbei›sfordeilingin, sum haltar? Um eg t.d. ikki hev›i ein hjúnafelaga, i› hevur vilja og orku at gjalda útrei›slur fyri bæ›i, ja, so stó› illa til! Hvussu vi› teimum, sum hava smábørn og t.d. ongan forsyrgjara og eru í somu stø›u sum eg, fáa tey eisini so drúgva vi›fer›! Ta› vóni eg sanniliga ikki. Um tú ella tit, sum hava umsókn nr. 13327 liggj- andi, fegin vildu avgreitt hana, hev›i ta› frøtt meg, tí nú skriva vit skjótt ár 2001 og eg havi mist toli›. Leygardagin 26. november kl. 14.00 ver›ur eitt fostur- foreldrafelag stovna›, og ver›ur hetta eitt felag, har øll fosturforeldur og um- lættingarforeldur í landin- um kunnu gerast limir. Í f‡ra ár hava fosturfor- eldur og umlættingarfor- eldur veri› b‡tt upp í áhugabólkar, har tey hava havt fundir umlei› seks fer›ir um ári›: Hetta hevur veri› sera gott fyri foreldr- ini, sum ofta hava trupul- leikar at takast vi›, sum vanlig foreldur ikki hava. Fyri tveimum árum sí›- ani gjørdi ein av bólkunum av at arbei›a fyri at stovna eitt felag. Hetta er komi› í drag, tí umstø›urnar hava ikki veri› til ta›. Endamáli› vi› hesum felagi er at stu›la, útbúgva og veglei›a fosturforeldur og umlættingarforeldur, so at teirra umstø›ur kunnu gerast betri og ver›ur hetta gjørt vi› børnunum fyri eyga, solei›is at tey kunnu fáa náttúrligastu og trygg- astu menning, i› hugsast kann. Stovnandi a›alfundur ver›ur leygardagin 25. november kl. 14 í b‡rá›s- salinum í Havn. Fosturforeldrafelag stovna› Føroyar sosialt illa fyri Alexandur Kristiansen hevur á›ur givi› út tvey søvn vi› t‡›ingum úr alheims skaldskapi og fullfíggjar nú sína ætlan vi› tí tri›ja og drúgvasta bindinum. T‡›arin hevur skriva› inngang, har hann grei›ir frá, hvat hann hevur valt at taka vi› og hví. Úrvali› fevnir frá Homer til íran Seamus Heany, og serliga sonettin hevur eitt stórt pláss. Alexandur sigur frá, at sonettin hevur veri› nevnd drotningin innan yrkinga- listina. Hann sigur somu- lei›is, at sonettin krevur meira av tær, og onkusta›ni inni vi› teg sjálvan veitst tú, at hetta er naka› serligt, tú ert farin í holt vi›. Og hann tekur vi› teimum, sum siga, at t‡ddar yrking- ar eru egnar yrkingar. Í einum føri hevur hann t‡tt eina yrking eftir Schiller sum sonett, hóast hon ikki var skriva› í tí líki av høvundinum: » Men tá i› tú nú hevur fingi› hendan sonettfepurin í bló›i›!«. Um t‡›ingarnar er ann- ars at siga, at ta› er eitt sindur ymiskt, nær tær eru t‡ddar. Summar eru mill- um ta› fyrsta Alexandur t‡ddi yvirhøvur og hava sta›i› í Sosialinum eina- fer› seinast í sekstiárunum, me›an a›rar eru t‡ddar nógv seinni. Savni› mynd- ar ein virknan og dugnalig- an t‡›ara – og so eitt dygt úrval av heimsbókmentum á føroyskum. Alexandur Kristiansen: Veingir. 99 t‡›ingar + 33. M e n t u n a r g r u n n u r Studentafelagsins gav út. 179 s. kr. 180 Vi›merking Veingir, n‡ggjar t‡›ingar Nr. 226 - 23. november 2000 15 gult cyan magenta svart 14 Nr. 226 - 23. november 2000 gult cyan magenta svart Streymoy