týsdagur 4. apríl 2006síða 2

Nr. 67 - 4. apríl 2006 Halldór Ásgrímsson Forsætismálaráðharrin hevur orðið Í bók sínari Oyggjarnar átjan sigur Hannes Pétursson, skald, at ongastaðni er ein Íslendingur minni útlendin- gur enn i Føroyum. Hjartalagið og lyndið eru so átök og samfelogini í mangar mátar lík, men tað ið mest um ræður er tó, at eingin Íslendingur kann vera i iva um, at í Føroyum gistir hann eina vinatjóð. Illa ber annað til enn at taka undir við skaldinum. Ísland og Foroyar eru sannar vinatjóðir og ongum so nær skyld í máli, mentan og siðvenju sum hvorjum oðrum. Hesi seinastu árini eru samskiftini millum londini vaksin í stórum, serliga tá ið um handil og vinnu ræður. Íslendskar fyritökur hava merkt sær spor í vøll í Foroyum og landnámið, sum Jákup Jacobsen gjordi, tá ið fyrsti Skemmuhandilin læt upp í Íslandi í 1987, er alkent. Frá 1993 hevur ein sáttmáli verið gildi millum Ísland og Føroyar, sum loyvir fríhandil við ídnaðarvarum og fiskaframleiðslu. Tætta sambandið millum londini og góður vilji til at menna handilssamstarvið víðari gjørdi, at ein víðtökur handilssáttmáli varð undir- skrivaður í Hoyvík í august mánaði í fjor. Endamálið við Hoyvíkssáttmálanum er at fáa í lag eitt felags búskapargki í umveldinum hjá Íslandi og Foroyum, og sáttmálin fevnir millum annað um handil við vörum og tænastu, um pengaflutning, ílagur og frælsið hjá fólki at fara ímillum. Eisini ásetur sáttmálin, at Íslendingar og íslendskar fyritökur skulu hava somu rættindi í Fgroyum sum føroyingar og foroyskar fyritøkur - og øvut. Líkt er til, at sáttmálin fær fult gildi, áðrenn langt um líður. Hetta er vidtøkasti handilssátt- máli, sum Ísland nakrantíð hevur gjort og tí hóskar tað seg eisini, at sáttmálin er gjordur millum Ísland og Føroyar. At fara á odda fyri eini handilssendinevnd til Foroya nú samskiftini millum londini standa í einum tíðarskifti hovir tískil væl og er mær bæði ein heiður og ein gleði. Tær fyritökurnar, sum eru við í ferðini, eru avymsum slag, men hava tað allar felags, at tær vilja kunna seg betur um fgroyskt vinnulív og teir möguleikar, sum har kunnu vísa seg. Tað er tí vón mín og mitt álit, at vitjan okkara í oyggjunum átjan fer at menna samskiftini og vinar- lagið millum Føroyar og Ísland nú og framtíðini.