hósdagur 30. november 2000síða 10

Nr. 231 - 30. november 2000 19 18 Nr. 231 - 30. november 2000 Frits Johannesen Onkuntí› ver›ur solei›is tiki› til or›anna, at hann ella hon hava sett djúp spor eftir seg. Her hevur or›i› spor tann t‡ dning, at ta› er ein, sum hevur gjørt vart vi› seg á onkran hátt t. d. í felagskapi, í bygdini, um- bor› á skipi: Hann var ein raskur ma›ur og gó›ur at vera saman vi›, ella tekur tú eina kvinnu, sum altí› rætti eina hjálpandi hond, har i› á stó›, kundi veri› sagt: Hon setti djúp spor eftir seg, hon rætti mongum eina hjálpandi hond. Ver›ur hugsa› um politikk, er hetta eisini galdandi t. d. at Oluf Palme setti djúp spor eftir seg. Eisini tá i› norti› var› vi› kommunalan poli- tikk, vildi veri› natúrligt at onkur skara›i fram úr og hev›i eitt gott or› á sær og setti spor eftir seg. Dooris Bloom, lista- kvinna fødd 1954 í Jo- hannesburg, hevur mála› ein málning, sum ber heiti›: Exclusively Worn by Chiefs ( Einans borin av høvdingum). Myndin er stór: 175 x 465 cm, og er sum mangar myndir henn- ara ein frasøgn (bo›) vi› su›urafrikanskum sporum. Sært tú myndina sæst beinanvegin, at her eru litir, i› eru tengdir at urgróti og oy›imarkarljósi. Ljósa- brúnt ljós, sum ber reydlig- an dám vi› sær og í stø›um er ljóst skar er í myndini. Stendur tú eina løtu framm- an fyri hesi frálíku mynd, síggjast spor í myndini, sum grei›a sína søgu. Doris Bloom sigur, at hon ikki hevur læst seg fasta í ávísum føstum sporum, men letur, tann sum hyggur fara ví›ari í skaldskapinum — seta dám á mynduna vi› sínum tankum og hugsan, leggja sítt afturat tí duldar- fulla, rúkandi skaldaeimin, sum er í teimum teknum og tekjum, i› røra seg í hesi mynd. Me›an hugt ver›ur, kann myndin virka sum eitt ikon – hon letur upp fyri tær eina su›urafrikanska ver›, har farvegur av fóti førir aftur til urtí›ina (hellumyndir). Høvdingar sita kring eldin á ví›avangi undir ví›um lofti og hava sína kvøldsetu - grei›a frá farnum døgum - um kempur og kappar og brøgd teirra. Í onkrum helli situr høvdingin stillur, fri›- arligur og rættir hondina varisliga fram. Onkur træl- kvinna fer eftir onkrum gó›um løgi til ovastan. Steinar og gr‡ ti ver›a til fólk, stór høvd og kroppar, sum vaksa út úr oy›imark- arsandinum. Helli og bólt- steinar ver›a til d‡ r — áarross og krokudyllur. Eg haldi, myndin er sum am- bo›sbreddin á telduni — ein ikon, sum hevur ta› tekni› — "Opna" ella "Vís" og ver›ur fingurin settur á, so sært tú spor í myndini, og tú kanst uttan himpr leggja tin dám afturat, so er myndin tin. Me›an hugt var› at hesi mynd rann í hugan komm- unuvali›. Nú er ta› so av. Eftir stendur ein mynd í huganum av kvinnum og monnum , sum hava veri› á tí kommunala sk‡ ggjanum í nakrar dagar. Ta› kennist eins sum vi› myndini hjá Doris Bloom, at øll val- evnini eru farin inn í tann kommunala ljóst morrey› a vøllin og eru bert tekn, tekin og spor eftir á hesi kommunalu bo›annar- mynd. Hugsar tú teg eitt sindur um, síggjast kallar og konur vappa, stinga strútin út undan onkrum steini, gar›i ella heyggi serliga tey, i› fingu flestar atkvø›ur. Tey smæ›ast ikki burtur, og halda seg at hava rætt til borgmeistara- ella bygdarrá›sformanssessin. Me›an onnur, ja, tey vilja bara vera har í kommunu- myndinini. Tey hava eins stóran t‡ dning fyri heild- ina(myndina), sum høvd- ingurin hevur. Í tí demo- kratisku myndini hevur hann eina atkvø›u eins og øll hini. Onkur er komin uppí, hevur fingi› so fitt av atkvø›um, at hann ella hon eru vi›. Hóast tey ikki klára síni egnu vi›urskifti — ikki kunnu brúkast nakrasta›ni, ja, so eru tey sloppin upp í part, lat okkum siga í tann morrey›asta partin, har tey skulu st‡ ra mær og tær, hava okkara pening um hendi í hesi alføgru mynd. Møguleikin er eisini har, at tey heldur ikki duga at skriva, men tey eru vi› og fáa kanska heldur ikki so sørt av atkvø›um. Jú eina- sta›ni stendur skriva: Fólk- i› fær, tann tey velja. Solei›is hevur veri›, og solei›is fer ta› altí› at ver›a. Einasta›ni stendur skriva›, at eingin treyt í so máta er fyri at ver›a upp- stilla›ur. Tú skalt bert vera limur í eini kommunu. Onkur limur hevur flutt seg úr eini kommunu í a›ra. Kanska fyri at stu›la onkrum valevni, ella at sleppa frá at ver›a upp- stilla›ur á síni egnu heim- rust. Onkunsta›ni síggjast kommunnal valevni reka, ikki sey›, men reka fólk á valg. Bi›ja tey velja seg, tí so nógv stendur upp á spæl, at tey eru tann stóra komm- unala frelsan. Hetta er so fitt og ein demokratiskur rættur, tú hevur. Einki ilt um ta›. Um frelsan var stór ella lítil, vita vit ikki fyrr enn til næsta val. Í gr‡ tunum hómast eisini tey valevni, sum ikki komu innum. Eitt sindur skuffa › kanska tey eru, men ikki so nógv, at lívi› ste›gar upp. Tey eru eins og smílandi sum á›ur, og hava ta› kanska upp aftur betri enn tann, sum gongur vi› ein- um borgmeistara í búkin- um, og má kasta burtur, tí sessurin var latin einum, sum var komin í níggjunda mána›a. Borgmeistara- fostri› er fari› oman eftir á og liggur steindeytt undir onkrum moldbakka, sum ein rukkulakki. Ligg so har. Myndin gert meiri og meiri livandi, nú rópa nøk- ur upp um bólk. Summi vilja ver›a saman, men onnur vilja ikki ver› a saman_.. saman um hvat? Um tú skalt hava ein tvey- tumma ella trítumma vatn- lei›ing, ella eina breyt, sum er 1,5 m ella 2 m brei›, ella ein barnagar›, sum rúma kann 20 børnum ella 22 børnum, eldrab‡ li vi› 15 ella 18 fólkum, kei› vi› at- løgu uppá 5m ella 17m d‡ pi ella berghol, sum eru so djúp og brei›, at alt kann rúmast í holunum. Vit skulu leggja saman vi› granna- kommununa , nei, vit leggja ikki kommun- urnar saman, – men til endans so semjast valevnini antin at gera bólk ella ikki at gera bólk _. og velja sín bygdrá›aforman(bgm.). Ta› var ø›iligt at vera mi›skei›is í myndini. Sjógvarnir gingu høgt, og brotini vóru bæ›i krøpp og brøtt, men tá i› tú nærk- a›ist tí ni›ara, eystara partinum, stingur ein sei›alygn seg upp. Har liggja nógvir bátar og dyrgja. Sei›urin kastast, og øll eru samd og gla›, tí fri›ur valdar sjálvt í eini sei›alygn. Teir kommunalu bátarnir eru ikki sørir. Øll royna at fáa mest burturúr, hóast truplar samrá›ingar um formanssessir, nevndar- sessir og mál. Sporini hava veri› mong og tung, men sigast má, at tann komm- unala bo›annarmyndin hevur veri› so sprelliv- andi,_.. og ta› er gott. Nú er bara eftir at syfta. Hev›i onkur annar hugt at myndini hjá Doris Bloom, hev›i okkurt anna› komi› burturúr. Hetta var so ta›, i› lúrdi í gr‡ ti og gróti hesa skammu stund framman fyri myndini: Exclusively Worn by Chiefs, sum kan síggjast á Vejle kunstmuseum. Føroya virknasta prosa- skald svíkir heldur ikki lesarar sínar í ár, men letur teir dusa sær í eini undirhaldandi skald- søgu. Mattas er á sei›a- bergi úti á Byrgistanga í Hoyvík, tá i› hann kem- ur fram á eitt líti› helli. Í hellinum eru ein beina- grind og eitt koparskrín. Mattas hálvavegna sník- ir til hús úti á Reyni vi› skríninum, men torir ikki rættiliga at lata ta› upp. Á nátt kemur ein eldri ma›ur til hansara og bi›ur hann var›veita sín kærasta ognarlut. Næsta morgun sagar Mattas skríni› upp og kemur fram á eina rúgvu av skrivibókum. Hóast vónsvikin – hann hev›i rokna› vi› onkrum ø›rum d‡ rgrip- um – setur hann seg at lesa, og nú fáa vit søg- una um ein, sum vaks upp úti á Reyni í somu húsum, sum Mattas b‡ r í. Onkrar persónar halda vit okkum kenna aftur, men høvu›strá›urin er lagnan hjá tí skrivandi, sum ger hann til dráps- mann meiri enn einafer› og fær hann at krógva seg hinumegin klótuna. Jens Pauli Heinesen: Koparskríni›. Skald- søga. Permutekning: Ingálvur av Reyni. Mentunargrunnur Stu- dentafelagsins gav út. 120 bls. kr. 160,00 N‡ggj skaldsøga eftir Jens Paula Heinesen Koparskríni› Telefelagi› Alnót hevur í dag søkt Fjarskiftiseftirliti› um loyvi at veita GSM tænastur í Føroyum. Frammanundan hevur Alnót loyvi at veita føroy- ingum allar a›rar vanligar fjarskiftistænastur. Ver›ur umsóknin gingin á møti, kunnu føroyingar vænta sær GSM frá Alnót á sumri 2001, treyta› av at vi›geratí›in ver›ur 1 til 2 mána›ar. Ta› er svenska telefyri- tøkan Telia Swedtel, i› hev- ur rá›givi› Álnót í sam- bandi vi› fyrireikingina av umsóknini. Alnót ætlar at bjó›a føroyingum GSM vi› GPRS, sum er ta› n‡ ggj- asta innan fartelefoni. Hetta merkir, at fer›in á samskiftinum fleirfaldast og at brúkarin harvi› kann brúka fartelefonina á al- nótini. Samla›a íløgan, i› Alnót hevur ætlanir um at gera, er oman fyri 50 mió.kr. Íløg- urnar ver›a framdar í eitt 5 ára tí›arskei›, vi› eini stigvísari útbygging av tænastum innan teleøki›. Eigarar í Alnót eru: Framtaksgrunnur Føroya 38,41% Kaupthing 25,00% Tallaton Holding 23,76% Onnur 12,83% Ein n‡ ggj bók um Bahá'í trúnna er komin í bók- handlarnar. Bókin eitur "Fyrilestrar í París" og er eitt savn av rø›um, i› persarin 'Abdu'l-Bahá, sonur mannin, i› grund- a›i Bahá'í trúnna, helt á eini vitjan í París í 1911. Frá tí, at hann var níggju ára gamal, hev› i har›a turkiska keisara- veldi› dømt hann til eitt lív stundum sum fangi og stundum sum útlagin, men tá i› hann var gam- al ma›ur, slapp 'Abdu'l- Bahá at enda úr fongsl- inum, og fór tá á eina fer› til vesturheimin at kunna um Bahá'í trúnna. Mong fólk vóru og l‡ ddu á rø›ur hansara, og í París var› 'Abdu'l- Bahá fagna›ur sum "fri›arprofetur". Millum áhoyrararnar vóru tríggjar kvinnur úr Bretlandi. Tær skriva› u rø›urnar ni›ur og góvu tær út í bók í 1912. Henda bók er sí›ani t‡ dd til nógv mál og er høgt mett, tí hon so einfalt grei›ir frá Bahá'í- læruni, frá hvussu t‡ dn- ingarmiki› ta› er, at hvør í sínum lagi leitar eftir sannleikanum, hvussu samljó› er ímill- um vísindi og átrúna›, hvussu vit sleppa undan fordómum, hvussu øll fólkasløg kunnu sam- einast, og hvussu javni fæst millum kynini, og kanska fram um alt, hvussu umrá›andi ta› er, at átrúna›ur er kær- leiks- og gó›skukelda. Ta› er Marianna Debes Dahl, i› hevur t‡ tt "Fyri- lestrar í París". Bókin er prenta› á "Dimma- lætting", hon telur 196 sí›ur og kostar 112 kr. Bókmentanevnd Bahá'ía gevur út. Tí›indaskriv frá Bókmentanevnd Bahá'ía í Føroyum: Fyrilestrar í París Tí›indaskriv Telefelagi› Alnót søkir um loyvi at veita GSM tænastur Spor Jens Pauli Heinesen Tórbjørn Jacobsen, landsst‡risma›ur í mentamálum. Gó›a Elsebeth Gerner Nielsen! Tøkk fyri seinast. Nakrir frálíkir dagar í Reykjavík nú Nor›urlandará›i› hev› i ársfund. Hugaligt at hitta nor›urlendsku starvsfelag- arnar, - solei›is um eina lei›. Hin 1. september 2000 sendi eg tær 11 spurningar um tína stø›u til føroyskt mál, títt arbei›i fyri at tryggja føroyskum máli gó› kor & tínar ætlanir í hesum sambandi. Sendi tær eisini eitt drúgt bræv, hari› eg greiddi tær frá, hví spurningarnir vór›u settir. Hetta var› ikki gjørt til stuttleika. Tvørturímóti. Eg gjørdi hetta av tí heilt einfaldu orsøk, at hetta hevur sera stóran t‡› ning fyri mítt arbei›i og mínar framtí›arfyrireikingar, at fáa hesar spurningar svar- a›ar. Hin 21. september 2000 fekk eg eitt svar frá tær, hari› tú sigur, at tú ikki ætlar at svara spurningun- um, men at tú hevur lati› uttanríkismálará› num máli›. Havi ilt vi› at skilja hesa framfer›. Spurningarnir vór›u settir tær, av tí heilt einfaldu orsøk, at tú er mentamálará›harri í Eind- arstatinum Danmark. Og eg haldi heilt ærliga, at før- oyskt mál er eitt mentunar- ligt vir›i, sum ríkisins mentamálará›harri má og skal hava eina stø›u til, soleingi› danska ríkisvald- i› hevur yvirvaldsrættin yvir Føroyum. Valdi kortini at bí›a eftir svarinum frá uttanríkisrá›- harranum, á›renn eg gjørdi meiri vi› máli›. Svari› frá uttanríkisrá›- harra Danmarkar og harvi› Føroya kom so umsí›ur hin 2. november 2000. Og hann ger ikki mætari enn tú. Svarar als ikki spurningun- um. Og hetta er bara ikki nóg gott, Elsebeth. Sum før- oyskur landsst‡ risma›ur í mentamálum má eg kunna fáa eitt skilagott svar uppá spurningar sum hesar. Ta› ber ikki til, at danska stjórnin fyrst setir bæ›i landsst‡ ri› & løgtingi› til viks í hesum, fyri føroysku tjó›ina, so t‡› ningarmikla spurningi, og sí›ani noktar somiki› sum at tosa vi› okkum um hendan spurn- ingin. Hetta sn‡ r seg hóast alt um okkara mó›urmál. Ta› d‡ rasta vit eiga. Tjó›- arinnar absoluttu kjølfestu. Tí fari eg hervi› at seta tær spurningarnar einafer› afturat, - og eg vænti mær eitt skjótt, greitt og væl undirbygt svar. Ikki frá uttanríkisrá›harranum, - men frá tær. Eg skal eisini uppl‡ sa, at sí›ani eg sendi tær mítt seinasta bræv, hava bæ›i Rithøvundafelag Føroya, "Dansk Forfatterforening" og "Dansk Sprognævn" bo›a› frá, at tey halda føroyskt vera tjó›armál føroyinga. Bæ›i rithøv- undafeløgini halda líti› um framfer›ina hjá stjórnini. Spurningarnir vóru hesir: 1) Hvat heldur tú um fram- fer›arháttin hjá stjórnini í sambandi vi› tann evro- peiska málsáttmálan, hari› hon fyrst bi›ur um vi›- merkingar frá heimast‡ ris- myndugleikunum til um- rødda sáttmála, og sí›ani ger beint tvørturímóti tí, sum hesir myndugleikar mæla henni til? 2) Heldur tú at danska stjórnin hevur moralskan rætt til einvíst at áseta rættarstø›una hjá føroysk- um máli, - beint ímóti viljanum hjá føroyingum? 3) Heldur tú at hetta ber bo› um demokratiskan hugbur›? 4) Heldur tú at hetta er at vir›a føroysku tjó›ina? 5) Um tú heldur, at stjórnin hevur bori› seg rætt at, hvat ætlar tú so at gera fyri at fáa hana at broyta sína avger›? 6) Um tú tekur undir vi› framfer›ini, kanst tú so grundgeva fyri, hví tú tekur undir vi› henni? 7) Kennir tú orsøkirnar til, at danska stjórnin ikki vil bo›a altjó›a samfelagnum frá, at í Føroyum er før- oyskt tjó›armál og alment mál, hóast eingin løgfrø›is- lig for›ing er fyri hesum? 8) Hvat hevur tú gjørt fyri at virka fyri, at eitt at teimum málum, tú sum danskur mentamálará›harri umbo›ar – føroyskt – fær eina gó›a rættarstø›u? 9) Hvat ætlar tú at gera fyri at tryggja føroyskum eina gó›a rættarstø›u? 10) Í hvønn mun sær tú ta› sum tína uppgávu, at tryggja føroyskum máli eina rættarstø›u, sum er í samsvari vi› tann ment- anarliga veruleikan? 11) Danir í Føroyum hava ógvuliga ví›fevnd málslig rættindi – og solei›is vilja vit, at ta› eisini skal vera framyvir. Hvat ætlar tú at gera fyri at tryggja føroy- ingum í Danmark málslig rættindi? Vi› ynskjum um eitt skjótt svar. Kommunuvali›, kvinnurnar og tey bleytu vir›ini Elin Lindenskov, b‡rá›slimur www.lindenskov.com Eg vil vi› hesum takka øllum tykkum 392, sum hava valt meg til hetta vali. At tit vóru so nógv, sum valdu meg, kenni eg sum eina dygga álitis- váttan á førda politikkin seinastu valskei›ini. Hesafer› rakk flokkurin ikki so langt, sum vit vildu ynskt. Vit kunna bara sta›festa, at meiri- lutin av borgarnnum í Tórshavnar Kommunu vildu hava borgarligt st‡ ri. Hóast hetta fekk Javn- a›arflokkurin eina lítla framgongd í mun til vali 1996. Eg fari eisini at takka øllum tykkum 1438 sum valdu Javna›- arflokkin. Kvinnurnar Vit eru eisini serstakliga gla› fyri at kvinnurnar fingu so stóran stu›ul. Á okkara lista eru kvinnurnar nr. 1, 3 og 4. Av øllum stemmunum sum Javna›arflokkurin fekk, fingu kvinnurnar meira enn helmingin av atkvø›unum. So hev› i Javna›arflokkurin fing- i› eitt ella tvey umbo› afturat, so høvdu ta› veri› tvær kvinnur fleiri í b‡ rá›num. Komandi 4 árini Komandi 4 árini kemur Javna›arflokkurin, at ver›a í minniluta í b‡ - rá›num. Vit fara sjálv- sagt framhaldandi at arbei›a fyri okkara hjartamálum. Á barna- gar›søkinum hava vit fyrireika› 200 n‡ ggj pláss í 2001. Peningur er avsettur til endamáli›, so hjá komandi meiri- luta er bara at seta hetta í verk. Ætlan er løgt fyri 2002 og 2003. Vit fara sjálvsagt at virka fyri, at hesar ætlanir ikki ver›a sleptar, men gera ta› vit kunna fyri at náa okkara máli›, at í 2003 skal bí›ilistin ver›a burtur. Eldtaøki› eru eisini væl fyrireika. Áliti› um eldru borgarnir í Tórs- havnar Kommunu liggur klárt, her eru nógvar ætlanir lagdar, sum vit fara at virka fyri at fáa framdar. Eldrasamb‡ li til 16 senildement fólk liggur á teknibor›inum og ver›ur vónandi klárt at flyta inni í í komandi ári. Ta› ver›ur ein aktivur Javna›arflokkur, sum kemur at sita í minnilut- anum komandi árini, vit fara at gera, hvat vit kunna fyri at røkka okk- ara málum, solei›is at vit fáa livandi b‡ og bygdir í Tórshavnar Kommunu, har rúm er fyri øllum borgarum, uttan mun til førleika annars. Túsund takk fyri stu›ulin Turi› Debes Hentze Kommunuvali› í Havn var rættiliga hart. Valevnini markera›u seg dúgliga vi› myndum og greinum, uttan at naka› beinlei›is valtema var - uttan kanska júst barnaansingin. Eisini a›ra- sta›ni í Føroyum tyktist barnaansingin at hava áhuga. Herumframt hóm a›ist ein spíri um, at hesafer› skuldu kvinnur veljast. Kvinnurnar hoyrast tá sosial mál eru á politiksu skránni ella kanska er ta› øvugt: kvinnurnar hava hesi mál vi› sær, tá tær koma í politikk. Neyvan er ta› so, at barnaansingin sum val- tema, er tekin um brei›a semju um, at kvinnurnar, um tær ynskja ta›, nú eins sjálvsagt og menninir skulu kunna gera seg galdandi á arbei›smarkna›inum vi› teirri vir›ing hetta gevur. Tey batnandi fíggjarvi›ur- skiftini vi› fleiri arbei›s- plássum sum hava brúk fyri fólki og óttin fyri avfólking av bygdasamfeløgum or- saka› av tørvandi arbei›s- megi, munnu vera ein eins stór orsøk. Líkamiki› hvør orsøkin er, er gle›iligt at hoyra kvinnur stíga fram og leggja áher›slu á, at teirra hjartamál eru tey sosialu vi›urskiftini. Hesi so- nevndu bleytu ósjónligu vir›ini sum bara eru - ella eru ikki, og ikki gerast sjónlig, fyrrenn tey eru ein trupulleiki, sum kostar pengar - og tá ikki ver›a vir›issett serliga høgt. Umsorgan fyri ø›rum, barnaansing og eldrarøkt eru ikki longur bert privat mál, men eru og gerast alsamt meiri politisk jú fleiri kvinnur fáa sær útbúgvingar og ynskja at virka í samfelagnum eisini uttanfyri heimi vi› egnari inntøku. Serliga fyri kvinn- urnar er átro›kandi, at hesi øki, sum hava veri› teirra ábyrgd, ikki fara í órøkt, um tær fara heimanífrá út at arbei›a. Tær skulu vi› gó›ari samvitsku kunnu fara heimanífrá og koma heimaftur aftan á dagsins arbei›i og vita sær, at skil er á eisini tí heimliga. Gle›iligt, at tær kvinnu- røddir sum hava veri› at hoyrt, sta›iliga hava gjørt vart vi› hetta og í valkamp- inum hava argumentera› júst vi› hesum. Ein upp- prioritering av hesum vi›- urskiftum kemur ikki fyrr- enn tey sum veruliga kenna tørvin á sín kropp gera vart vi› hetta - og tey eru aloftast kvinnurnar. Kvinnurnar skulu ikki halda seg aftur vi› at markna›arføra seg sum politikkarar vi› hesum áhugamálum sum vøru, hóast t‡› um rættiliga ni›- urgerandi fyri bæ›i sosial- mál og kvinnur í politikki hevur veri› sagt, at "hasum kunnu kvinnurnar taka sær av". Og rætt er, at hasum eru kvinnurnar tær nærm- astu at taka sær av. Avger›- in um at fara í politik sprettur hjá teimum flestu út frá persónligum áhuga- málum, ta› veri seg vinnu, fiski, makt, skipum, arbei›sumstø›um, lønum, pengum, ítrótti o.a.og sjálvsagt er sama galdandi fyri kvinnur. Sosial- og heilsuvi›urskifti liggja tætt uppat dagligdegnum hjá nógvum kvinnum, men vir›ingin fyri hesum er so sum so. Tí kanska eitt høgt mál at seta sær sum kvinna at markna›arføra seg sum politikara vi› teimum bleytu vir›unum. Kanska er ta› lættari fyri ein mann- ligan politikkara at geva teimum bleytu vir›unum ta› vir›ing, tey hava uppi- bori›. Men solei›is eigur ta› ikki at vera, tí á hesum økinum eru kvinnurnar tær serkønu. Bert mugu tær rokna vi›, at um hesi vir›ini ver›a valtema til komandi løgtingsval, sum tey plaga at vera, so sleppa tær ikki at eiga tey einsamøll. Men ta› ger minni, tí ivaleyst er av ø› rum málum eisini at fara undir. Kvinnur eiga eins og menninir gera ta› at luttaka í politikki út frá egnum áhugamálum. Ein gó› politisk vi›ger› og loysn av teimum bleytu økjunum betrar um umstø›urnar hjá kvinnum at luttaka í poli- tikki á jøvnum føti vi› menninar. Og enn liggur nógv á láni á hesum økjum, so her er nóg miki› at arbei›a vi›. VI‹MERKINGAR Tórbjørn fregnast eftir svari frá Elsebeth