mikudagur 6. desember 2000síða 8
‹ fyrra síða allar 13 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
Nr. 235 - 6. desember 2000
15
14
Nr. 235 - 6. desember 2000
Jóannes Eidesgaard
Í kjalarvørrninum av kjak-
inum eftir seinastu samrá›-
ingarnar millum Føroyar og
Danmark er ivi sáddur um,
um vit føroyingar eru ein
tjó› (nation) ella kanska
okkurt heilt anna›.
Ein ítøkilig fortreyt fyri
tjó›arhugtakinum er sam-
bært Hvítubók á sí›u 102,
hvussu vit føroyingar sjálv-
ir uppfata okkum. Og ta› er
neyvan nakar ivi um, at vit
føroyingar kenna okkum og
altí› hava kent okkum sum
eina tjó›. Og henda kensla
kann ikki t‡nast av, at ein
miseydna› samrá›ing hev-
ur veri› millum landsst‡ri›
og stjórnina.
Vit skylda okkara for-
fedrum, at vit halda fast
um, at vit eru ein tjó›.
Spurningurin, hvussu vit
sjálvir
uppfata
okkum
hongur neyvt saman vi›,
hvussu vit ynskja, at a›rir
skulu uppfata okkum. Ta ›
krevur egnan stoltleika og
ikki undirbrotligheit.
Eg havi kaga› í Folke-
tingstidende fyri at síggja,
hvussu teir gomlu politikk-
ararnir hugsa›u um júst
hetta evni› - eru vit ein tjó›
ella ikki. Eg fari tí her at
endurgeva brot burtur úr tí,
sum Petur Mohr Dam,
forma›ur Javna›arfloksins
og Torstein Petersen, for-
ma›ur Fólkafloksins søgdu
undir vi›ger›ini av Heima-
st‡rislógini, sum nú til
okkara stóru undran er
komin aftur til hei›urs og
æru.
P. M. Dam: “Jeg ved, at
det vil glæde færingerne at
høre, at man i Danmark
med så stor styrke, som den
højtærede
Statsminister
gjorde
det,
anerkender
færingerne som et særlig
folk med den for et folk, en
nation selvfølgelige selv-
bestemmelsesret.
Også den sidst tilbage-
trådte
højtærede
Stats-
minister gav utvetydigt
udtryk for, at danskerne og
færingerne var nationalt
ligestillede og skulle for-
handle på ligefod, således
at det skulle stå parterne
frit, hvilken fremtidig ord-
ning man ville gå ind for -
herunder også muligheden
for en fuldstændig adskill-
else.”
Torstein Petersen: “ Den
færøske nation er igen
kommet til en milepæl. Det
ligger sådan, at igen denne
gang er det ikke på et
færøsk Folketing, men på et
dansk Folketing, at den lille
færøske nations skæbne
skal afgøres i øjeblikket, og
det er derfor, jeg kommer
med en appel til det høje
ting om at tage dette
spørgsmål under så alvorlig
overvejelse som overhov-
edet muligt, tage det under
reel behandling fra første
færd og bygge på det, som
færingerne ønsker, tænke
på det, vi ønsker, og som
sidstærede taler (P.M.Dam)
nævnte, nemlig at blive
anerkendt fuldt ud som den
sjette nordiske nation.”
Kanska kann hetta ver›a
okkum ein læra um hug-
bur›, tá samrá›ast skal um
framtí›arstø›u Føroya.
Men serliga ein læra fyri
teir, sum sita hinumegin
bor›i›.
VI‹MERKINGAR
Tí›indaskriv
LISA
ví›kar um
virksemi›
Listafólkasamband
Føroya – LISA –
hevur nú skrivstovu í
Skansastovu í Djóna
í Geilsgøtu 1.
Loksins
hevur
LISA møguleika fyri
at
veita
limum,
myndugleikum
og
sjálvandi eisini ø›r-
um ta tænastu, vit
leingi hava ynskt
okkum. Ætlanin er at
skrivstovan hjá LISA
skal virka sum ein
samskiftismi›stø›
fyri listafólkafeløg-
ini. Harumframt hava
vit eisini møguleika
fyri at savna tilfar og
uppl‡singar á einum
sta›, solei›is at ta›
ber til at venda sær til
LISA fyri at frætta
nærri um, hvat i›
fyriferst á listafólka-
økinum.
LISA er eisini á
netinum og á heima-
sí›uni, sum enn er í
ger›, er ætlanin at
leggja tilfar út, sum
hevur
almennan
áhuga. Heimasí›an
hevur hesa adress-
una: www.lisa.fo og
teldupostadressan er
henda lisa@lisa.fo
Skrivstovan er op-
in, solei›is at støkk-
ast kann inn á gólvi›
hvønn hósdag frá kl.
14.000
til
20.00.
Annars er altí› til at
koma í samband vi›
LISA um telefonijna
og avtala a›ra tí›.
LISA er megin-
felagi› hjá listafólka-
feløgunum í Føroy-
um og skrivarin hev-
ur ta› dagliga virk-
semi› hjá LISA um
hond. LISA fær stu›-
ul frá Undirvísingar-
og Mentamálast‡rin-
um til skrivaran.
Vinnumálast‡ri› roynir vi›
n‡ggja uppskoti sínum til
lóg um seming í sambandi
vi›
arbei›sósemjur
at
skerja rættindini hjá fak-
feløgunum og enntá ógilda
lógirnar hjá fakfeløgunum.
Arne Poulsen, a›alstjóri í
Vinnumálast‡rinum hevur
sent fakfeløgunum og ø›r-
um feløgum uppskot til
løgtingslóg um seming í
arbei›sósemjum.
Hetta lógaruppskot er ein
beinlei›is roynd at skerja
aldagomlu rættindini hjá
løntakarum at seta í verk
arbei›sste›g, umframt at
Vinnumálast‡ri› tekur sær
rættindi sum uttan iva eru í
strí› vi› grundlógina, tá
st‡ri› í uppskoti sínum
leggur upp til, at partar av
lógunum hjá fakfeløgunum
skulu fara úr gildi í sam-
bandi vi› møguliga innan-
h‡sis atkvø›ugrei›slu.
Ta› er ein beinlei›is há›-
an móti fakfel-øgunum, at
Vinnumálast‡ri›
í
vi›-
merkingum sínum sigur, at
meginreglan eru tær somu
sum í galdandi lóg, tí hetta
er beinlei›is í strí› vi›
veruleikan.
Her er talan um skipa›an
ágang móti fakfeløgunum,
at eg vóni, at fakfelags-
rørslan stendur saman um
at vísa aftur hesum lógar-
uppskoti.
Semingsstovnurin skal
eftir uppskotinum hava
óavmarka›ar heimildir at
útseta arbei›sste›g.
Vert er at bíta merki í, at
sambært uppskotinum frá
Vinnumálast‡rinum,
so
skulu reglurnar í n‡ggju
lógini vera solei›is, at sem-
ingsma›urin kann útseta
møguligan arbei›sste›g í 2
vikur í mun til núgaldandi
skipan, har semingsma›ur-
in sí›ani galdandi lóg kom í
gildi, bert hevur kunna›
útsett møguligan arbei›s-
ste›g, nevniliga í grein 5
stk. 5, grein 6 stk. 4 og
grein 6 stk. 5.
Her er talan um ásetingar,
sum í veruleikanum fara at
gera ta› ógjørligt hjá fak-
feløgum at seta í verk
arbei›sste›g, tí semings-
ma›urin kann nú brúka
allar tríggjar ásetingarnar í
lógini til at útseta arbei›s-
ste›gin.
Her er talan um munandi
ví›ka›ar heimildir í mun til
galdandi lóg, og endamáli›
er uttan iva eittans, nevni-
liga at skerja fakfeløgini í
teirra strí›i fyri at bøta um
lønar- og arbei›skorini hjá
limum felagsins.
Ta› er nógv fyri at síggja,
at Vinnumálast‡ri› í vi›-
merkingum sínum til grein
6 sigur, at endamáli› vi›
ásetingunum er, at »geva
pørtunum meira tí› til
samrá›ingar«, tá ta› er
ey›sæ›, at veruliga ætlanin
er at skerja rættindini hjá
fakfeløgunum.
Semingsma›urin
kann
útseta arbei›sste›g uttan
tí›aravmarking.
Ikki bert mælir Vinnu-
málast‡ri› til at semings-
ma›urin nú í fleiri førum
skal kunna útseta møgu-
ligan arbei›sste›g, men í
uppskotinum til or›ing av
grein 6 stk. 4 vil Vinnu-
málast‡ri› í veruleikanum
geva
semingsmanninum
heimild til at útseta møgu-
ligan arbei›sste›g uttan
nakra tí›armarking yvir-
høvur.
Í nevnda uppskoti ver›ur
ásett, at semingsma›urin
ásetur – eftir at hava rá›ført
seg vi› partarnar – freistina
fyri, nær partarnir skulu
hava svara› einum sem-
ingsuppskoti.
Sí›ani heldur Vinnu-
málast‡ri› áfram:
»Í hesum sambandinum
kann semingsma›urin av-
gera, at frábo›a›ur arbei›s-
ste›gur í fyrsta lagi kann
setast í verk 3. dagin eftir,
at partarnir hava svara›«.
Hetta merkir, at semings-
ma›urin t.d. kann seta
freistina hjá pørtunum at
svara til ein ella tveir mán-
a›ar, ja, kanska 6 mána›ar
og sambært lógaruppskot-
inum skulu partarnir ikki
fyrr enn 3. dagin eftir at
partarnir hava svara›, hava
heimild at seta í verk l‡stan
arbei›sste›g. Ta› er ikki ilt
at ímynda sær, at arbei›s-
gevaraparturin
sjálvsagt
ikki fer at svara fyrr enn
freistin er vi› at vera úti,
t.d. 1, 2 ella møguliga 6
mána›ir eftir, at semings-
uppskot er lagt fram.
Eftir lógaruppskotinum
er ta› fullkomuliga upp til
semingsmennirnar, at av-
gera um nakar arbei›s-
ste›gur skal setast í verk
ella ikki, og tí er ta› bein-
lei›is ósatt, tá Vinnumála-
st‡ri› í vi›merkingum sín-
um m.a. sigur, at »partarnir
hava rætt at seta í verk
tiltøk, verfall ella varkbann,
um eingin sáttmáli fæst,
sum partarnir kunnu gó›-
taka«.
Her er antin talan um
óhoyrt lógarsjusk ella eina
beinlei›is roynd at avtaka
allan rætt hjá fakfeløgum at
seta í verk arbei›sste›g ella
onnur tiltøk.
Skal Vinnumálast‡ri› vi›
lóg kunna seta úr gildi
lógligar samtykta rlógir hjá
fakfeløgum.
Ikki bert leggur Vinnu-
málast‡ri› seg út í heilt
grundleggjandi rættindi hjá
fakfeløgum, men so ótrú-
ligt ta› kann ljó›a, so hevur
vinnumálast‡ri› eisini ætl-
anir um at seta úr gildi
ávísar reglur í lógunum hjá
fakfeløgunum.
Í grein 8 stk. 3, 2. pkt.
ver›ur ásett:
»Ásetingar í vi›tøkum
v.m. um, hvussu einstaku
limirnir á málførum fundi
skulu grei›a atkvø›u, hava
ikki gildi«.
Hetta merkir, at tá talan
er um møguligar atkvø›ur
bæ›i um vanligt semings-
uppskot og tá talan er um
uratkvø›u, so vil Vinnu-
málast‡ri› vi› lóggávu
áseta, at í slíkum førum
fara reglurnar um, hvussu
limirnir í fakfeløgunum
skulu atkvø›a úr gildi.
Vit skulu her hava í huga,
at talan er um beinlei›is
uppílegging í lógir, sum
limirnir í fakfeløgum á
a›alfundi hava samtykt.
Hetta uppskot avdúkar
enn einafer›, hvussu lítla
vir›ing sitandi samgonga
hevur fyri vanliga borg-
aranum og serliga fakfe-
lagsrørsluni, tí neyvan vildi
nakar politikari sum hevur
vir›ing fyri demokratii›
okkara ditta sær at sett fram
slíkt lógaruppskot.
Endamál landsst‡risins
Ta› er vert at bíta merki í at
a›alstjórin sum hevur sent
út nevndarlógaruppskot er
fyrrverandi skrivari í Før-
oya
Arbei›sgevarafelag,
har hann í áravís var heitur
talsma›ur fyri bæ›i ar-
bei›srætti og høvu›savtalu.
Av tí at fakfeløgini stó›u
saman eydna›ist ta› hvørki
privata arbei›sgevarafelag-
num ella almenna arbei›s-
gevaranum at fáa inn á
føroyska arbei›smarkna›in
høvu›savtalur og arbei›s-
rætt.
Ta› er ey›sæ›, at ta› sum
Vinnumálast‡ri› nú roynir
er í veruleikanum at føra
inn á føroyska arbei›s-
markna›in reglur, sum vit
annars bert kenna frá júst
høvu›savtalum og lóggávu
um arbei›srætt.
Eitt av høvu›sey›kenn-
unum í høvu›savtalu er jú,
at partarnir á arbei›s-
markna›inum
bert
vi›
langum
tí›arfreistum
kunnu bo›a frá ætla›um
tiltøkum,
men
vi›
lógaruppskoti sínum fer
Vinnumálast‡ri›
nógv
longur, tí í veruleikanum
vil hetta uppskot avtaka
verkfalsrættin hjá fakfeløg-
unum.
Eg fari tí sta›iliga at
heita á øll fakfeløg í Før-
oyum um har›liga at mót-
mæla nevnda lógaruppskoti
og strí›ast fyri, at føroyska
fakfelagsrørslan kann var›-
veita tey rættindi sum eru
grundarlagi› undir teimum
alsamt broyttu lønar- og
arbei›skorum, sum feløgini
hava strevast fyri at tryggja
limum sínum.
Tórshavn, hin 01. desember
2000
Stjórnin í Føroya
Arbei›arafelag
Ingeborg Vinther, Elias
Hansen, Georg F.
Hansen, Kári Jacobsen,
Margretha Rasmussen,
Marius Clementsen,
Laila Zachariasen
Solei›is hugsa›u menn tá
Vinnumálast‡ri› roynir at skerja
rættindini hjá fakfeløgunum
Málfrø›ingurin
Í 1998 gav Føroya Fró›-
skaparfelag út frálíku Mó›-
urmálsor›abókina, sum er
eitt ógvuliga hent ambo›
hjá skrivandi fólki og før-
oyingum annars.
Bókin er sí›ani vor›in
teldutøk, og av tí sama er
ta› vor›i› lætt hjá fólki at
sláa upp or› vi› telduni í
eini handavend, me›an tey
sita og skriva. Or›abókin er
tó bert teldutøk til PC-teld-
ur, i› koyra vi› st‡riskipan-
ini Windows.
Eg sjálvur skrivi nógv í
mínum dagliga yrki og
brúki MAC-teldu vi› st‡r-
iskipanini MAC OS. Til
hesa skipan kann or›abók-
in ikki n‡tast. Avlei›ingin
av hesum er, at eg ofta lati
vera vi› at sláa or› upp, tí
ta› tekur ov drúgva tí› at
sláa smálutir upp í pappírs-
útgávuni.
Havandi í huga, at øll
blø›, flestu l‡singarstovur
og bókaprentsmi›jur n‡ta
MAC-skipanina, kundi eg
hugsa› mær at spurt mál-
frø›ingin, um ta› ikki
hev›i veri› eitt hugskot,
um Fró›skaparfelagi› eis-
ini gjørdi frálíku or›abók-
ina teldutøka til MAC-
brúkarar.
Grundin til at Føroysk
or›abók ella Mó›urmáls-
or›abókin bert er gjørd
teldutøk til Windows man
vera, at Fró›skaparfelagi›
ikki hevur hildi› ta› loysa
seg at gera hana tøka til
a›rar skipanir, tí nærum øll
brúka Windows. Men ta›
eru kortini fleiri, i› brúka
MAC-skipanir,
og
ikki
minst, sum nevnt í spurn-
inginum, innan yrki, har
or›abøkur ver›a brúktar
dagliga, og av og á spyrja
fólk eisini, um or›abókin er
tøk til MAC. Og sjálvandi
hevur ta› stóran t‡dning, at
ta› er høgligt hjá fjølmi›la-
fólki at brúka eina mó›ur-
málsor›abók.
Ta› er eitt sera gott hug-
skot at gera Mó›urmáls-
or›abókina tøka hjá tei-
mum, sum brúka MAC. Ta ›
er sjálvandi ein tekniskur
og kanska eisini ein pen-
ingaligur spurningur, men
vónandi heldur Fró›skap-
arfelagi› eisini hugskoti›
vera gott. (Áheitan er send
nevndini í felagnum.)
Løgreglan
Ymsasta›ni síggjast skelti,
i› vísa, at parkeringsforbo›
er. Ta› s‡nist, at summi
ikki vir›a hesi skelti - t.d í
Kinabrekkuni og vi› Velba-
sta›vegin, i› sum kunnugt
er Ringvegur. Har standa so
at siga altí› bilar parkera›ir
- sum oftast teir somu.
Hetta er til stóran ampa fyri
fer›sluna, tí at har sum teir
standa er bara eitt, kanska
hálvtanna› vegspor tøkt til
fer›slu, og so leingi ta› er
talan um persónbilar sum
møtast, ja so gongur ta› at
møtast, men møtir man ein-
um bussi ella lastbili, ja so
má annar ste›ga fyri at lova
hinum framvi›. Hetta er
sera óheppi› - serliga, tá i›
man hugsar um at talan er
um høvu›svegir, har fer›sl-
an annars skuldi gingi›
væl!
Mín spurningur er: Hví
ger løgreglan onki vi› hes-
ar bilar/førara, tit vita óiva ›
um trupulleikan. Hev›i ta›
ikki veri› uppá sítt pláss, at
hesir fingu parkeringsbót
fyri at standa parkera›ir
har, sum bert loyvt er at
ste›ga í 3 min.
Vit hava eina effektiva
fer›slupatrulju,
i› m.a.
hevur eftirlit vi› ólógliga
parkera›um bilum. Fer›sl-
upatruljan er vi› jøvnum
millumbilum á umrødda
sta›i og gevur teim bilum,
sum standa har parkerings-
avgjald. Tí er ta› er ikki
heilt beint, sum spyrjarin
førir fram, at politii› einki
ger. Um vit gera nóg miki›
er altí› ein meting, tí onnur
økir innan fer›sluna skulu
eisini røkjast.
Fer›slutrygd
Nú eru rundkoyringar so
n‡ggjar í Føroyum. Tá i› eg
komi av bygd til Havnar, eri
eg heilt í villarei›i, tá i› eg
skal inn í royndkoyringar-
nar, tí eg veit ikki, hvørjar
reglurnar eru.
At ta› koma fleiri og
fleiri rundkoyringar, eiga
vit at fegnast um. Øll hagtøl
vísa, at har, sum rundkoyr-
ingar ver›a gjørdar, fækk-
ast óhappini í stórum. Høv-
u›sorsøkin er uttan iva, at
rundkoyringarnar gera, at
fer›in á bilunum ver›ur
sett ni›ur. Vi› lítlari fer›
ber sum oftast til at ste›ga,
á›renn óhappi› hendir, og í
teimum førum, har illa vil
til, og bilar t.d. stoyta sam-
an, ja so er aloftast bara
talan
um
materiellan
ska›a. Umframt at fáa
fer›ina ni›ur, gera rund-
koyringar eisini fer›sluum-
hvørvi› einfaldari. Í van-
ligum vegakrossi skalt tú
hugsa um bilar, sum koma
frá vinstru og høgru - og
kanska a›rasta›ni vi›. Í
rundkoyring,
hinvegin,
skalt tú einans hugsa um
bilar, sum koma frá einari
sí›u, nevniliga vinstru sí›u.
Reglurnar fyri koyring í
rundkoyring eru einfaldar:
Tá i› tú skalt inn í rund-
koyringina, hevur tú "háva-
tenn" fyri tær. Ta› merkir
sjálvsagt, at tú skalt halda
aftur fyri teimum bilum,
sum eru í rundkoyringini.
Tær n‡tist tó ikki at bí›a at
fara inn í rundkoyringina
tá eingin annar bilur er í
henni. Tá i› tú metir, at tú
nært at "flætta" teg inn í
millum tveir bilar, uttan at
teir noy›ast at bremsa upp
fyri tær, kanst tú koyra inn.
Komin inn í rundkoyring-
ina, er bara at koyra, bilar-
nir, sum ætla sær inn í
rundkoyringina, hava víki-
skyldu fyri tær. Tá i› tú
skalt úr aftur rundkoyring-
ini, skalt tú bara minnast til
at blunka til høgru, eitt
sindur á›renn tú skalt
snei›a út. So hóast tú kem-
ur av bygd til Havnar, skalt
tú ikki óttast rundkoyring-
arnar, tær eru nevniliga
"brúkaravinarligar".
Læknin
Tey seinnu árini eru børn
farin at drekka sera nógv
sodavatn. Hvat árin kann
ta› fáa á tey, um tey drekka
ov nógv sodavatn?
Kjarnan í svarinum til
hendan
spurningin
er
hormoni› insulin. Vanligt
sodavatn inniheldur nógv
sukur, ja, ein plagar at
siga, at okkurt um 16 suk-
urmolar eru í einari 25
centiliturs fløsku. Sukuri ›
ver›ur í tarminum tiki› inn
í bló›rensli›, og sukurkon-
centratiónin, eisini kalla›
bló›sukuri›, hækkar. Hetta
stimulerar aftur búksp‡tt-
kertilin (brisi› ella pan-
creas) at producera insulin,
sum ver›ur sent inn í bló›-
rensli›, har ta› fer›ast runt
í kroppinum og ávirkar
nógv ymisk organ og ymsar
processir – summar ver›a
tarna›ar og a›rar stimu-
lera›ar. Eg skal bert nevna
tær, sum hava relevans í
hesum høpinum.
Ein av høvu›suppgávu-
num hjá insulini er at fáa
bló›sukuri› ni›ur og sí›ani
at halda hetta innan eitt
neyvt øki (3,5 < BS < 7
mmol/l). Ta› fær sukuri ›
burtur frá bló›renslinum
vi› at flyta ta› inn í kyknur-
nar, har ta› antin ver›ur
brúkt beinanvegin sum orka
til kyknustoffskifti› ella ta›
ver›ur bygt inn í depotir í
livrini og vøddunum sum
glycogen ella brúkt sum rá-
materiali til proteinsyntes-
una (eggjahvítaevni), Tá
hesar funktiónirnar eru
metta›ar, finnur likami›
ikki uppá at blaka yvirskot-
i› av sukurinum burtur,
men ger sukuri› um til feitt,
sum per volumen inniheld-
ur meiri orku enn bæ›i kol-
hydrat og protein. So,
drekka børnini nógv soda-
vatn, fitna tey, tá orkuinn-
tøkan er størri enn orku-
n‡tslan.
Sosialrá›gevin
Ber til hjá einsamøllum
uppihaldara at fáa fíggjar-
ligan stu›ul tá á stendur,
um inntøkan er umlei›
215.000 kr um ári›? Um so
er, hvar skalt tú venda tær?
Vísandi til inntøkuna hjá
spyrjaranum, tori eg at
siga, at møguleikin fyri
fíggjarligum stu›li er nær-
um ongin. Tó kann sigast,
at møguleiki kann ver›a
fyri at fáa hjálp til stakút-
rei›slur, men ver›ur hetta
gjørt útfrá eini heildarmet-
ing av stø›uni. Spyrjarin
kann venda sær til økis-
deildina hjá Almannastov-
uni har vi›komandi b‡r.
Er fíggjarstø›an serliga
trupul, og hetta gongur út
yvir trivna›in hjá børnu-
num, er møguleiki fyri, at
venda sær til barnavernd-
arnevndina á sta›num, sum
sí›ani sambært § 22 í barn-
aforsorgarlógini
kann
mæla Almannastovuni til at
veita stu›ul.
Prestur
Mær dámar væl at ganga í
kirkju, men eg haldi præd-
ikurnar mangan eru ov ke ›-
iligar og snúgva seg bara
um júst ta›, sum stendur í
Bíbliuni. Áttu prestar ikki
at tosa› meira út frá dags-
ins samfelag og so heldur
brúkt samanberingar ella
myndir úr Bíbliuni?
Bíblian og ta›, sum har
stendur, er Gu›s or›, sum
vit skulu hava størstu vir›-
ing fyri og vi›fara sum
slíkt. Tí skulu vit vi› Gu›s
hjálp
fyrireika
okkara
prædiku væl og vir›iliga,
og harafturat n‡ta ein liv-
andi og vakran málbur›.
Prædikan skal helst vera
aktuel og vi›komandi. Jes-
us tók dømi úr gerandislívi-
num á sta›num, har hann
prædika›i/lærdi. Hann tók
dømi um markirnar, fiski-
vei›ina, peningavi›urskifti
og órættindi. Alt hetta
høvdu áhoyrararnir sæ› og
uppliva›.
Vit sum prædika eiga eis-
ini at gera prædikuna vi›-
komandi. Vit eiga at byggja
brúgv yvir tey tveytúsund
árini, sum liggja millum
okkum og prædikutekstin.
Vit eiga stutt sagt at gera
eina roynd at tulka tekstin
inn í okkara samtí›.
Onkur hevur sagt hetta
solei›is: Hav Bíbliuna í
a›rari hondini, n‡ggjasta
vikubla›i› í hinari og minst
til at siga Amen. Av peda-
gogiskum orsøkum eigur
prædikan heldur ikki at
vera ov long. Royna vit at
vera aktuel - ta› var Jesus
eisini, so lurta fólk. Og
dømi úr okkara gerandis-
lívi kunnu kasta ljós yvir
ta›, sum Bíblian hevur at
siga okkum.
Lestrarveglei›arin
Vi›v. S.I.T. Hvørjar møgu-
leikar hevur man til ví›ari
læru/lestur um man gongur
1 ár á el-deildini á S.I.T.?
SIT merkir Stø›isútbúgv-
ing innan tøkni og er b‡tt
sundur í fyrru og seinnu
stø›iseind, sum tilsamans
taka eitt ár. Í Klaksvík ber
til at velja millum tvær
linjur í seinnu stø›iseind:
tøknilinjuna og HT-linjuna.
Tøknilinjan er fyri tey, sum
ætla sær undir eina hand-
verks- ella atstø›isútbúgv-
ing, me›an HT-linjan er
fyri tey, sum ætla sær á HT.
Aftaná SIT - t.v.s. bæ›i á
el-deildini og hinum deild-
unum - hevur tú tríggjar
møguleikar:
1. Tú kanst fara í læru
sum handverkari og fáa
gó›skriva› ein part av
skúlatí›ini, av tí at tú hevur
SIT frammanundan.
2. Tú kanst fara undir at-
stø›isútbúgvingina (tekn-
ikara), sum tekur 1 1/2 ár.
3. Tú kanst halda fram á
HT-útbúgvingini, sum so
tekur 2 ár afturat.
Allir tríggir vegir aftaná
SIT - handverkslæra, at-
stø›isútbúgving og HT -
geva so aftur n‡ggjar møg-
uleikar fyri ví›ari læru og
lesturi. Í faldaranum Mi›-
námsútbúgvingar frá Und-
irvísingar- og Mentamála-
st‡rinum ber til at lesa
meira um SIT og møguleik-
arnar aftaná. Faldarin fæst
vi› at ringja tlf. 355050
ella vi› at senda teldupost
til umms@umms.fo
Bergur
Hansen,
djóralækni
Heri Joensen,
prestur
Heri Krage-
steen, sálar-
frø›ingur
Ingi Højgaard,
løgfrø›ingur
Jens Andre-
assen, lækni
Jóhanna á
Tjaldrafløtti,
fø›slu/húsar-
haldsfrø›ingur
Jón Klein
Olsen,
politistur
Jón Krage-
steen. Fer›slu-
trygd
Julianna Næs,
pedagogur
Sjúr›ur
Johannesen,
sosialrá›gevi
Turid Thom-
sen, lestrarveg-
lei›ari
Marius
Staksberg,
málfrø›ingur
TIT SPYRJA VIT SVARA
Spurnarkassin
- tit spyrja vit svara
Hvønn mikudag
í Sosialinum
Spurningar kunnu
senda til:
Sosialin
postsmogu 76
110 Tórshavn
fax. 314720
ella teldupost: spyr@sosialurin.fo
Minnist til at merkja, hvørjum tit seta spurningin.