fríggjadagur 19. mai 2006síða 2
‹ fyrra síða allar 51 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
Nr. 96 - 19.-21. mai 2006
3
Monrad & Rislund
fara at framføra teirra
show, sum kallast
“Den rene jammer”, í
Norðurlandahúsinum
leygarkvøldið
klokkan 19.30.
Monrad & Rislund
eru sera kendir
í Danmark.
Framførslurnar hjá
teimum hava orð fyri
at vera sera stuttligar
og viðkomandi
SKEMT
Heini S. Kristiansen
heinik@sosialurin.fo
Jan Monrad og Søren
Rislund eru tveir sera
kendir
skemtarar
úr
Danmark. Teir hava givið
fleiri fløgur út og hava
upptraðkað síðani 1970.
Leygarkvøldið
klokkan
19.30 fara teir at framføra
í
Norðurlandahúsinum.
Tað
er
næstan
útselt,
og teir ætla ikki at hava
nakra
eykasýning,
so
atgongumerkið má fáast
til vega beinanvegin, um
onkur ætlar sær at síggja
teir.
Monrad & Rislund hava
verið í Føroyum fyrr. Í
1986 vóru teir og luttóku
í Tórshavnar blues- og
jazzfestival. Tað er nógv
broytt í Føroyum síðani tá.
– Eg skilji ikki, at tit eru
á hesum vindblástu oyggjum
enn, tá ið tit nú hava tvey
flogfeløg, sum kunnu hjálpa
tykkum at rýma herfrá, sigur
Jan skemtandi.
– Nei, tit hava eitt deiligt
land. Vit fara at steðga her
í fimm dagar, har ið vit og
konurnar hjá okkum fara
at síggja tykkara vøkru
náttúru.
Muhammed-kreppan
Framførslan verður bygd
á sang og skemt. Øyvind
Ougaard,
harmoniku-
snillingur, kemur at spæla
undir. Fyrsta partin av
framførsluni fara Jan og
Søren at improvisera. Teir
fara at gera gjøldur við
býarslatrinum og ymiskum,
sum er viðkomandi í
lokaløkinum. Til at hjálpa
sær hava teir fingið ein
havnamann,
sum
skal
dagføra teir um alt, sum
gongur fyri seg í økinum.
Eitt annað evnið, sum
teir fara at koma inn á,
er
Muhammed-kreppan,
sum hevur skakað alt
Danmark. Teir fara við
ironi og speisemi at nema
við viðbrekin evni og
soleiðis at royna mørkini
hjá áskoðaranum. - Skemt
er mátin vit samskifta um
tabu-evni, sigur Søren.
Talu- og skrivifrælsi er
nakað, sum teir hava greiðar
meiningar um. - Vit skulu
hava talu- og skrivifrælsi
við ábyrgd, siga teir báðir
– Tað er ikki meiningin, at
ein skal misnýta talufrælsi
til at gera seg persónliga
inn á onnur. Men við at
skemta um tabuevni uttan
at gerast persónligir kunnu
vit flyta nøkur mørk hjá
fjøldini.
Meira kann lesast um
Monrad
&
Rislund
á
heimasíðuni hjá teimum
www.m-r.dk.
Býráðið í Havn
skipar fyri
nógvum tiltøkum
í samband við
umhvørvisvikuna.
Í gjár var eitt
barnatiltak á
gongugøtuni, har ið
Meyla og Knøttur
undirhildu á
“Speakers corner”
UMHVØRVISVIKAN
Heini S. Kristiansen
heinik@sosialurin.fo
Heilt fitt av fólki var savnað
saman á gongugøtuni í Havn
at hyggja eftir “showinum”
hjá Meylu og Knøtti. Tað
var heldur ráligt í veðrinum,
men tað helt ikki fólki
aftur. Ymiskir básar vóru í
økinum, har ið møguleiki
var at keypa vistfrøðiligar
matvørur.
Børnini sótu fremst og
livdu seg inn í sjónleikin
hjá Meylu og Knøtti.
Jacob
Vestergaard,
landsstýrismaður
varð
tikin
upp
at
hjálpa
teimum. Henda partin av
framførsluni hildu fólk
vera serliga stuttligan.
Jacob
skuldi
kappast
við tvey børn í einari
spurnarkapping,
men
hóast ein skuldi væntað,
at Jacob fór at vita nógv
betri, so vunnu børnini so
syngjandi. Børnini svaraðu
øllum spurningunum rætt,
meðan Jacob Vestergaard
ikki fekk ein rættan. Men
tað skal eisini sigast, at
Jacob Vestergaard fekk eitt
sindur torførari spurningar.
Til
dømis:
“Hvussu
nógvar
hestakreftir
hava býbussarnir?” og
“Hvussu nógv trø eru í
viðalundini?”.
Eftir hetta skuldi Jacob
uppá “Speakers corner”
at halda eina røðu uppá
30 sekund. Hann skuldi
ímynda sær, at hann var
eitt ruskílæt og tosa útfrá
tí. Hesum kom Jacob heilt
væl frá. Eftir at Meyla
og Knøttur høvdu sungið
umhvørvissangin,
var
framførslan liðug. Fleiri
tiltøk verða á gongugøtuni
í vikuskiftinum í samband
við
umhvørvisvikuna.
Meira kann síggjast á
www.torshavn.fo.
Seinnapartin í
gjár varð nýggja
standmyndin,
»Nýføðingurin«, hjá
Hans Paula Olsen
avdúkað í forhøllini á
Landssjúkrahúsinum.
Standmyndin
myndar, sum heitið
eisini sigur, ein
nýføðing, sum liggur
í síni song heima í
kamarinum.
Standmynd
Lív Højsted Horsdal
horsdal@sosialurin.fo
Mitt í forhøllini á Lands-
sjúkrahúsinum
stendur
nú ein nýggj og prýðilig
standmynd
av
einum
nýføðingi, sum listamaðurin
Hans Pauli Olsen hevur
tilevnað úr marmori og
bronsu. Standmyndin verður
nevnd »Nýføðingurin« og
vigar heili 2,5 tons.
»Nýføðingurin« myndar
ein nýliga fødda drong, ið
liggur einsamallur í síni
song. Sólin sær inn gjøgnum
eitt sprossavindeygað, og
drongurin liggur so deiliga
væl í einum skugga:
–
»Nýføðingurin«
myndar sonin hjá mær, sum
í dag er tíggju ára gamal.
Tá hann var nýføðingur,
tilevnaði eg eitt skap av
honum úr leiri. Hann varð
føddur seks vikur ov tíðliga
við keisaraskurði. Og tá
hann so var seks vikur
gamal og veruliga átti at
verið føddur, var eg liðugur
við at tilevnað hann úr leiri.
Men í ár havi eg eftirgjørt
standmyndina úr leiri til
eina standmynd úr bronsu og
marmori, sum í dag stendur
á
Landssjúkrahúsinum,
sigur Hans Pauli Olsen
brosandi.
Nýggja
standmyndin
á
Landssjúkrahúsinum
stendur mitt á gólvinum í
forhøllini, og tað ber til
bæði at sita á henni og nerta
við hana:
– Vit hava øll eitt serligt
feitt á hondum okkara, og
standmyndin verður so
óføra vøkur og blonk, tá vit
nerta við hana, sigur Hans
Pauli víðari.
Tvær aðrar ávegis
Hóast Hans Pauli Olsen
hevur avdúkað heili tvær
standmyndir hesa vikuna
–
nýggju
standmyndin
uttan fyri svimjihøllina í
Gundadali »Svimjigentan«
og so nú »Nýføðingurin« -
fer hann ikki at taka sær av
løttum næstu tíðina:
– Í løtuni eri eg í gongd
við at gera tvær aðrar
standmyndir.
Eina
til
Holstebro, men somuleiðis
eina
av
Sigmundi
Brestisyni, ið fer at standa
uttan fyri Vesturkirkjuna og
verður avdúkað í juni í ár.
»Nýføðingurin« vigar 2,5 tons
Nýggja standmyndin á
Landssjúkrahúsinum
stendur mitt á gólvinum
í forhøllini, og tað ber til
bæði at sita á henni og
nerta við hana.
»Den rene jammer« í Norðurlandahúsinum
Søren Rislund, Jan Monrad og Øyvind Ougaard saman við
Rasmusi Effersøe
Mynd: Jens Kr Vang
Barnatiltak í gongugøtuni
Njál Hansen, 9 ár
Hvussu
dámdi
tær
framførsluna hjá Meylu og
Knøtti?
Hon var stuttlig. Eg lærdi eisini
okkurt.
Hvat lærdi tú?
At vit skulu fara betri við
nátturuni, og at vit ikki skulu
kasta burturkast í náttúruni, men
altíð koyra tað í ruskílætið.
Jákup Vestergaard skuldi halda eina improviseraða røðu um
ruskíløt.
Mynd: Heini Kristiansen