fríggjadagur 16. juni 2006síða 50

Nr. 114 - 16. juni 2006 53 Puntur nr.14 Í sambandi við, at Sosialurin í hesi viku hevur vitjað bretska høvuðsstaðin, setur Torfinnur Jákupsson, ið er lesandi í London, í hesi síðstu greinini fokus á, hvussu tað er at ferðast í sjey milljóna ríka stórbýnum LONDON Torfinnur Jakupsson jakupsson@gmail.com Hjá føroyingum kann ferð­ ingin í einum stórbýi sum London møguliga tykjast ring at hava yvirlit á. Tó er ikki at stúra, ætlar tú tær at vitja bretska høvuðsstaðin. Almenna ferðingin í London er støðug og skjót, og er lætt­ asti hátturin at ferðast (um tú ikki tekur taxabil) reyðu double-decker bussarnir ella undirgrundin. At ferðast í London ikki so ringt, sum tað kann tykj­ ast, hevur tú bert skil á tíðarætlanini. Steðgistøð til bussar og undirgrundin eru altíð tætt við. Undirgrundin í London – ella tubin, sum London- íbúgvar kalla hana – er skjót­ asti mátin at ferðast runt í London. Undirgrundin fevnir um 275 tokstøðir og gongur 408 km. runt um London. 63 av tokstøðunum ganga runt um sentrum í London. Tú ert sostatt altíð tætt við eina metrostøð. Samlaða talið av ferðandi á tubuni hvørt ár er nú 976 milljónur, tvs. 2,7 milljónur ferðast í tubuni um dagin. Hvønn tíma fara uml. hálvt annað hundrað túsund fólk inn í undirgrundina. Annað, ið møguliga er áhugavert at vita, er, at miðalferðin á hvørjum toki er 33 km. um tíman, og longsta rulli­ trappan í undirgrundini er hon við Angel. Henda er 60 metur long. Og reglan ”mind the gap” verður bert spæld, tá tokini steðga við ein platform, sum ikki er nóg tætt við tokið. Henda regla er í dag vorðin at kalla slagorðið hjá undirgrundini í London. Undirgrundin fevnir um tólv linjur, sum all­ar hava hvør sín lit á undir­ grundskortinum. Tokini ganga antin eystureftir, vest­ureftir, norðureftir og suður­eftir, og koyra øll við jøvnum millumbilum. Tað sama er galdandi við bussunum. Undirgrundin er opin frá kl. 05.30 til kl. 00.30 mánadag til leygardag, og sunnudagar frá kl. 07.30 til kl. 23.30. Fleiri bussar koyra tó døgnið runt. Tú kanst fáa tær eitt kort av allari undirgrundini á øllum tokstøðum, og hetta kostar onki. Royking er ikki loyvd í undirgrundini, hvørki á tokunum ella á tokstøðunum. Royking er heldur ikki loyvd á buss­ unum í London. Hetta er nokkso eyðsæð. Kanska stuttligasti hátt­ urin at ferðast runt í Lond­ on er í víðagitnu reyðu double-decker bussunum, ið eru ein fastur táttur í býarmyndunum av bretska høvuðsstaðnum. D ouble- decker bussar verða nýttir um alt Stóra Bretland, men hin kendasti er tann reyði London-bussurin, ið hevur upp til 80 setur og er um 11 metrar langur. Double-decker bussarnir vórðu til í London, tí stór­ býurin hevði tørv á einum ferðatóli, ið bar so mong fólk sum gjørligt uttan at gera brot á lógarásettu ferðslureglurnar um, hvussu langt eitt akfar skuldi vera. Double-decker buss­urin hevur sostatt tvær hæddir. Men m.a. orsakað av trygdar- og heilsuávum eru oman­fyrinevndu reglur nú broyttar. Nú er avgjørt, at double- decker bussarnir skulu skift­­ast út við longu har­ moniku­bussarnar. Hetta er harmiligt frá mínum før­ oyska sjónarhorni. London eigur eisini at upplivast frá einum góðum, gomlum dupult-dekkara. Please, mind the gap Kendu reyðu double-decker bussarnir eru fastur táttur í býarmyndini av London. Á hesi mynd síggja vit skiltið ”Mind the bombs” á síðuni av einum bussi sum dømi um, at bretar hava eitt svart, men gott skil fyri skemti Hvønn dag ferðast um 2,7 milljónur fólk við undirgrundini í London. Onkutíð er sum vera man sum sild í tunnu, men tað kemur eisini av tí góðu orsøk, at undirgrundin er skjótasti hátturin at ferðast runt í London