leygardagur 16. desember 2000síða 7
‹ fyrra síða allar 21 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
Frumframførsla av
føroyskari 1000-ára
kantatu
T͋INDASKRIV
Um
vikuskifti›
ver›ur
spennandi jólakonsert vi›
Vestmanna sangkóri og
tónleikarum. Avgjørda høv-
u›sverki› á skránni er
naka› so sjáldsamt sum ein
frumframførsla av eini før-
oyskari kantatu fyri solo-
rødd, kór og tónleikarar.
Kantatuna hevur kórlei›-
arin Kári Bæk skriva› til
1000-ára haldi›.
Konsertirnar ver›a:
Kvívíkar Kirkja leygardag-
in t. 16. des. kl. 18, og
Vestmanna Kirkja sunnu-
dagin t. 17. des. kl. 17.
Kári Bæk, tónleikari,
tónaskald og eisini kórlei›-
ari fyri Vestmanna Sang-
kóri, fer sjálvur at skipa
fyri frumframførsluni av
síni egnu kantatu: ”Harri
vár drottin”, fyri sopran-
solo, kór, 2 trompetir, 2
trombonir og orgul.
Teksturin er úr Gomlu
testamenti, Sálma 8 (m.a.
máttmiklu or›ini: Líti eg at
tínum himni, fingraverki
tínum, mána og stjørnum,
sum tú hevur fest – hvat er
tá ma›ur, at tú minnist á
hann, og mannabarn, at tær
kemur ta› í hug!), og úr
N‡ggju testamenti, Matteus
5 og 6 (m.a. tey kveikjandi
or›ini: Tit eru salt jar›-
arinnar... Tit eru ljós heim-
sins...Stúri› ikki fyri lívi
tykkara...Hyggi› at himm-
alsins
fuglum...G
evi›
tykkum far um liljurnar á
markini...Stúri› tí ikki fyri
degnum í morgin...).
Ár 2000 er merkisár á
mangan hátt. Vit hava
hátí›arhildi› at 1000 ár eru
li›in sí›ani Føroyar vóru
kristna›ar. Men úti um
heim hevur nógv veri›
gjørt burturúr, at ta› eru
li›in 250 ár sí›ani tóna-
skaldi› J. S. Bach doy›i. Í tí
sambandinum ver›a kór-
verk hjá Bach á skránni,
m.a. tann kenda koralin:
Jesu meine Freude (ver›ur
framførd
vi›
føroyska
tekstinum: Hvør vil á meg
klaga), og jólasálmurin: Eg
standi tíni krubbi hjá.
Johann Pachelbell er
tónaskald úr 17. øld. Hann
skriva›i motettina: Nun
lobet alle Gott, upprunaliga
fyri dupultkór og orgul. Tá
á døgum stó›u ofta dup-
ultkór á hvør sínum pulpi-
turi (lofti) fyri at fáa hetta
serstaka rúm- og afturljó›i›
í kirkjuhválvinum. Hesa-
fer› ver›ur tó framførd ein
útseting fyri kór og mess-
ingblásara kvartett og org-
ul. Messingkvartettin hevur
leiklutin sum kór 2. Tekst-
urin til hesa motettina er frá
Síraki úr Apokryfisku bók-
unum. Vælkendur er inn-
gangurin til Pachelbel-
motettina, Nun danket alle
Gott (Nú takki Gu›i øll).
Av klassiskum kórverk-
um vera eisini at hoyra Ave
Maria eftir Vittoria (frá 16.
øld), og frá somu tí› Die
beste Zeit eftir Vulpius, vi›
teksti eftir Luther (ikki
nakar vetrarsangur, sum
fyrstu or›ini bo›a frá: Mín
besta tí› av árinum er tá
allir smáfuglar syngja, tá
himmal og jør› ljóma vi›
vøkrum sangi).
Men hetta er jólakonsert,
og tí eru eisini nakrir av
okkara vøkru jólasálmum
vi›, m.a.: Nú komin eru jól,
Jólaklokkan aftur ringir, Til
okkum her á lágum stø›um
og Fegnist fólk á ja›ar-
kringi.
Umframt
Vestmanna
Sangkór vi› Kára Bæk sum
lei›ara luttaka: Sopransolo:
Petra Iversen; Orgul: Odd-
vør Johansen; Trompet:
Steven R. Foggin, Johan
Hentze, og Trombone: Atli
K. Petersen, Dávur J.
Magnussen.
Vestmanna og Kvívíkar
kirkjurá› hava veitt stu›ul
til konsertirnar bá›ar.
sliti›, vit hava fingi› burt-
urúr børnunum. Tey hava
øll veri› gó› at ala upp, og
í dag eru tey øll komin væl
fyri. Men sjálvsagt hevur
ta› veri› eitt toyggj at hava
átta børn, ásannar Ingi-
bjørg.
Me›an tey elstu børnini
vóru smá sigldi Ey›finn í
Noreg og var sjálvdan
heima.
– Eg minnist, at børnini
kalla›u meg fyri ma›urin,
tá eg kom heim, gre›ir
Ey›finn frá.
Men foreldrini eru væl
nøgd og gle›a seg til brúd-
leypi› í dag. Ey›finn vi›-
gongur, at ta› ver›ur
torført at halda seg aftur
vi› at halda fleiri rø›ur, tí
hann ivast ikki í, at hann
ver›ur rørdur, og so dámar
honum so væl at halda
rø›ur.
– Men eg skal ikki troytta
gestirnar. So eg skal nokk
klára at halda mær, sigur
Ey›finn læandi.
Sjónvarpi› vi ›
Ta› ver›ur ein stór løta, tá
tær
tríggjar
systrarnar
seinnapartin í dag leggja
lei›ina upp eftir rey›a
leyparanum fram til altari›
í Vágs Kirkju, til teir tríggj-
ar spentu mennirnar, Suna
Poulsen, Tom Villy Magn-
ussen og Andre Joensen
me›an vakri sangurin frá
Kirkjukórinum
Ljómi
ljómar í vakra hválvinum í
stórfingnu og væl pynta›u
kirkjuni.
Eisini onnur enn brú›ar-
pari› hava áhuga fyri for-
kunnuga
brúdleypinum.
Ta› er eingin ivi um, at
stóra kirkjan fer at ver›a
stúgvandi full av fólki. Og
tey, sum ikki eru stødd í
Vági í dag, fáa eisini høvi
at uppliva vígsluna. Sjón-
varp Føroya fer nevniliga at
taka vígsluna upp og senda
hana einafer› seinni.
Ey›finn og Ingibjørg Mørk
eru ógvuliga errin av teimum
trimum døtrunum. Ta› kom
ikki óvart á tey, at systrarnar
fóru at halda felags brúdleyp,
tí tær hava altí› veri› so tætt
kn‡ttar hvørji a›rari
Mynd: Jens K. Vang
Aftur í ár skipar Eysturoyar
Kunningarstova fyri einum
serligum jólatiltaki í Eyst-
uroynni.
Í dag fer jólabussurin at
koyra runt í Eysturoynni vi›
jólamonnunum, og teir fara at
vitja allar kommunurnar, sum
eru limakommunur í Fer›a-
vinnuni í Eysturoy.
Jólabussurin ver›ur pr‡ddur
vi› granni og ljósum, og jóla-
menninir fara at b‡ta pakkar
ella karamellur út.
Koyrt ver›ur runt í bygdun-
um/b‡unum,
og
bussurin
ste›gar vi› jólatrøini.
Fyrivarni ver›ur tó tiki› fyri
koyrilíkindunum.
Skráin er henda:
10.00 Skáli, 10.30 Strendur
11.30 Nor›skáli, 12.00 Ei›i,
12.45 Gjógv, 13.30 Funningur,
14.00 Funningsfjør›ur, 14.45
Oyndarfjør›ur, 16.00 Runa-
vík, 16.45 Gøta, 17.30 Leir-
vík, 18.15 Fuglafjør›ur
Eysturoyar Kunningarstova
ynskir øllum eini Gle›ilig Jól.
Jólakonsert í Kvívík og Vestmanna
Jólah‡rur í Eysturoynni
Nr. 243 - 16. desember 2000
13
12
Nr. 243 - 16. desember 2000
Tá systrarnar Anja,
Ey›hild og Heidi í dag
ver›a vígdar í Vágs
Kirkju, seta tær før-
oyskt met. Hetta er
nevniliga fyrstu fer› í
føroyskari søgu, at
tríggjar systrar giftast
samstundis
BRÚDLEYP
John Johannessen
Nógv stákan hevur seinastu
dagarnar veri› undir lonini
hjá Ey›finni og Ingibjørg
Mørk vesturi vi› vatni› í
Vági. Í dag skulu tríggjar
av teimum f‡ra døtrunum
hjá teimum giftast — sam-
stundis.
Anja, Ey›hild og Heidi
eru ávikavist 35, 30 og 28
ár og eru vaksnar upp sam-
an. Tær hava altí› veri› tætt
kn‡ttar at hvørjari a›rari,
og tí var ta› fyri tær ein heit
náttúrlig avger›, tá tær
gjørdu av at giftast sam-
stundis og halda brúdleyp
saman.
Føroyskt met
Sí›ani avger›in um trífalda
brúdleypi› var› tikin, hava
skyldfólk og vinir hjá brú›-
arpørunum kanna›, um ta›
á›ur í n‡ggjari føroyskari
søgu er hent, at tríggjar
systrar eru giftar samstund-
is. Og tey eru komin til ta›
úrslit, at brúdleypi› er før-
oyskt met.
Eitt líknandi brúdleyp var
í Vestmanna fyri nøkrum
árum sí›ani. Men tá var
talan um tvær systrar og ein
beiggja, sum giftust sam-
stundis. Eingin veit um, at
tríggjar systrar á›ur eru
giftar í senn í Føroyum.
Heidi var fyrst
Systrarnar hava fyrr ofta
skemta› vi›, at tær fóru at
giftast í felag. Men hetta
kom aldri longur enn til
skemt.
Men fyri fimm mána›um
sí›ani kom Ande, sjeikurin
hjá Heidi, vi› hugskotinum
um, at tey skuldu giftast
beint á›renn jól. Og tá
Ey›hild og Anja fingu hetta
at vita, gjørdu systrarnar av,
at tær allar skuldu giftast í
felag.
Allar tríggjar systrarnar
hava leingi liva› saman vi›
monnunum, tær hvør í
sínum lag skulu giftast vi›,
og tí var skjótt at gera av, at
tey nú skuldu taka seg sam-
an og giftast.
Pápin, Ey›finn Mørk, er
ikki bilsin um, at sytrarnar
hava gjørt av at giftast í
felag.
– Tær eru so samanrott-
a›ar, at tær hava bí›a› efir
hvørjari a›rari, sigur Ey›-
finn Mørk.
Mørk sytrarnar eru f‡ra.
Men tann yngsta, i› eitur
Rini, hevur enn ikki funni›
tann rætta, og tí bar ikki til
at halda ferfalt brúdleyp.
Vildu hava Hera
Tá avger›in um at giftast í
felag endaliga var tikin,
skuldu pørini í gongd vi›
ta› praktiska arbei›i›, i›
fylgir vi› einum brúdleypi.
Ta› fyrsta, tey skuldu gera,
var at finna ein prest, i›
vildi víga tey.
Um hetta mundi› var
prestaloysi í Vági. Men ta›
darva›i ikki teimum trim-
um pørunum. Tey vildu
hava ein ávísan prest at
gifta seg, og tí kom ta› væl
vi›, at eingin prestur var at
venda sær til í Vági.
Presturin skuldi vera
Heri Joensen, fyrrverandi
prestur í Vági. Ta› iva›ust
tey onga løtu í. Og hóast
Heri Joensen hevur úr at
gera í sínum starvi sum
prestur í Havn, játta›i hann
beinan vegin at vera vi› til
gle›iligu hendingina, sum
skuldi fara fram í Vágs
Kirkju leygardagin 16. de-
sember. Størsta dagin í
lívinum hjá teimum øllum
seks.
Øll vilja hjálpa
Hóast talan er um eitt
ógvuliga stórt brúdleyp vi›
650 gestum, hevur ta› veri›
leikandi lætt at fyrireika.
– Vit hava ikki so miki›
sum baka› eina einastu
kaku sjálvar. Øll ynskja at
hjálpa at fyrireika brúd-
leypi›, og vit hava fingi› so
nógva hjálp, at vit næstan
eru slopnar undan at gera
naka› sjálvar, siga systr-
arnar vi› ein munn.
Ta› sama siga ernu for-
eldrini. Tey eru ógvuliga
fegin um stóru hjálpina.
– Eg eri vísur í, at hjálpin
hongur saman vi›, at tær
altí› eru fúsar at hjálpa
ø›rum, tá naka› hendir,
sigur pápin, og mamman,
Ingibjørg, tekur undir vi›
honum.
Brúdleypi› skal standa í
VB høllini vesturi á Ei›in-
um. Somulei›is er ætlanin,
at brú›arhús skal haldast í
VB høllini sunnudagin.
Fyri at halda st‡r á teim-
um 650 gestunum, sum
koma til bor›haldi› í høll-
ini, hava brú›arpørini gjørt
av, at Toger› Su›uroy skal
vera sokalla›ur toast mast-
er og st‡ra bor›haldinum.
Átta syskin
Anja, Ey›hild og Heidi eru
tríggjar av átta syskjum.
Tey eru f‡ra systrar og f‡ra
beiggjar.
Tá hesar tríggjar elstu
systrarnar í dag skulu gift-
ast burtur, sleppur pápin at
lei›a elstu dótturina, 35 ára
gomlu Anju, upp eftir
kirkjugólvinum. Ey›hild,
sum er 30 ár, sleppur elsti
beiggin, Jens, at geva burt-
ur og Ey›hild, sum er 28 ár,
sleppur næstelsti beiggin,
Levi, at føra upp til altari›.
– Hetta ver›ur ein stór
løta fyri okkum, eru for-
eldrini, Ey›finn og Ingi-
bjørg, samd um. Tey eru
ógvuliga errin av døtrun-
um, sum nú skulu giftast,
og børnunum sum heild.
Foreldrini hava havt eitt
ordans knoss at ala upp hesi
átta børnini í eini tí›, har
barnagar›ur var naka› heilt
óhugsandi í Vági. Tá elsta
barni› var› føtt var Ingi-
bjørg 18 ára gomul og Ey›-
finn var 17. Nú ver›ur
Ey›finn 55 ár Tollaks-
messudag og Ingibjørg er
56, og enn hava tey ein son
búgvandi heima.
– Eg eri væl nøgd vi› úr-
Seta met í brúdleypi
Anja, Ey›hild og Heidi hava altí› veri› nógv saman. Í dag seta tær føroyskt met, tá tær ver›a vígdar í senn í Vágs kirkju
Mynd: Jens K. Vang