mikudagur 20. desember 2006síða 47

– Omma! Hvussu nógvir dagar eru nú eftir til jólaaftan? Trøllapætur visti væl, men hann ivaðist kortini í, um Trøllaomman hevði mist dagaskil. Frá morgun­stund­ ini  hevði hon borið vatn inn í trøllasmáttuna, og nú var tað gamla karið á tremur við skvamplandi heitum keldu­ vatni. Men trøllaommur plaga ikki at vaska sær fleiri dagar undan jólum, men sjálvan Tollaksmessudag, dagin áðrenn jólaaftan. – Á,  Trøllapætur... Tú spyrt og spyrt og spyrt. Ja, trølla­ børn kunnu spyrja meira enn gomul trøll kunnu svara. Trøllaomma hevði hug at skjúgva spurningin til viks, ímeðan hon stoytti grønt haga­ smyrsl í rúkandi vatnið. – Omma veit, at tað eru ein, tveir, tríggir, fýra dagar til jóla! Trøllaomman taldi errin allar fingrarnar á høgru hond, uttan trøllkonufingurin, og skilti í somu løtu hví Trøllapætur undraðist. – Á, omma tín fer bara at skola sær hárið í dag. Øll eru so  fín og uppsnollaði til jóla, at omma eisini má finna upp á okkurt smart. Heldur tú at omma skal koyra grøna mosaliting í hárið?   – Á noy, omma. Tað mást tú ikki gera. Øll gomul trøll hava stórt grátt hár. Hvat heldur tú at børnini í Føroyum høvdu sagt, um tey sóu trøllaommuna við grønum hári? Trøllaomman stóð sum kánus eina løtu. Ein garrvill omma við grønum hárið, sum syngur og  spælur rock´n roll.  Ja, hví ikki?! Men kanska skuldi hon bíða við hárvaski­ num til Trøllapætur var farin til songar. Og hvat trøllaommur koyra í hárið, ja tað mugu tær sjálvar sleppa at ráða fyri. Men Trøllapætur hevði eis­ ini annað at hugsa um. Nú vóru bert fáir dagar eftir til jóla, og í morgin ætlaði hann sær í býin at keypa seinastu jóla­gávurnar. Men hvat skuldi hann geva lítlu fittu Trølla­ billu? Trøllapætur var bráddliga burturi í aðrari verð. Trøllabilla hevði eisini verið í huganum, tá ið hann av fyrstani tíð sang: Nógvar trøllagentur, tær vilja mussa meg Tær ganga runt og fjasast, tað eri ikki eg Eg elski bara ommu, hon er mítt eitt og alt Hon ballar meg í mosa, tá ið tað er kalt – Nú skal omma balla Trølla­ pætur og siga ein góða søgu. Men fyrst mugu vit hyggja hvat er í jólakalendaranum. – Trøllapætur gloymdi bein­ anvegin alt um fittar Trølla­ gentur og kvikaði sær at lata lúkuna við 20 talinum upp. – Hygg omma. Ein stórur dunkur av hársápu. Hevði tað  ikki verið ein góð jólagáva? – Jú, tað hevði omma verið ovurfegin at fingið. Men um Trøllapætur hugs­ aði um ommuna ella lítlu fittu Trøllabilla, ja tað er ein onnur søga. Trøllaommur við grønum hári