mikudagur 4. apríl 2007síða 13

Nr. 67 - 4. apríl 2007 13 nøvn Eftirútbúgving í supervisjón Prógv í supervisjón: Ovast frá vinstru: Mats Widsell undirvísari, Eina Andreasen ergoterapeutur, Sofie Jespersen námsfrøðingur, Ingrið Dalsgaard námsfrøðingur, Poula Reinert-Petersen sjúkrarøktarfrøðingur, Hervør Jacobsen sjúkrarøktarfrøðingur, Lív Sondum sjúkrarøktarfrøðingur, Eydna Iversen Lindenskov sjúkrarøktarfrøðingur, Dorthe Lund Jacobsen undirvísari, Niðast frá vinstru: Lillian Dam sjúkrarøktarfrøðingur, Súsanna Olsen sjúkrarøktarfrøðingur, Marita Tórsheim fysioterapeutur, Kristianna Johannesen námsfrøðingur, Jónvør Petersen heilsuatstøðingur Mynd: Jens Kr. Vang Á sumri 2005 byrjaðu nøk­ ur av starvsfólkunum innan heilsuverkið og á øðrum stovnum eina eftirútbúgving hjá DISPUK. Hetta er ein danskur stovn­ ur, ið veitir eftirút­búgv­ing innan tað tey sjálvi kalla “Supervision, Perso­nale­ udvikling, Undervis­ning og Konsultation”. Alt byggir á eina systemiska og narrativa hugsan. Talan hevur íalt verið um 400 lektiónir og hevur verið undirvíst í seks modulum, sum hvørt hevur vart í eina viku. Millum modulini hava luttakararnir arbeitt í minni bólkum. Endamálið við eftirút­ búgv­ingini er at luttakararnir skulu gerast førir fyri at veita supervisjón í samsvari við systemiska og narrativa hugsan og meginreglur. Á myndini síggja luttakar­ arnir og undirvísarar teirra eftir at tey fyri eini tíð síð­ ani fingu prógvini handað. Síggi fyri mær henda tignarliga mannin, likamliga merktur av tíðar­innar tonn, ganga inn og úteftir kirkjugólvinum. Hvørt fet er sum ein prædika um trúskap móti kirkjuni og kirkjununnar Harra og Skapara. Violinspælari av teim stóru verð­ur ein ongantíð, um mann ikki longu er komin væl ávegis sum 10 ára gamal. Niels Juul er lítil smádrongur, tá hann saman við pápanum, Magnusi Arge, klokkari í Klaks­ vík frá 1929 til 1960, stetlar í gomlu kirkju í Klaksvík at gera klárt til guðstænastu.  Eins og pápin hevur fingið lagt lag á av svigarpápa sínum, Óla Joensen, Óli klokkari nevndur, klokkari í Klaksvík frá 1887 til 1929, soleiðis hevur Niels Juul fingið klokkaratænastuna bók­ stavi­ligani inn við móður­mjólk­ ini. At hoyra Niels Juul tosa um sína klokkaratænastu, so varð hetta ongantíð rutina, - nei, hvør guðstænasta er nakað serligt: ”Som tørstige hjort monne skrige, Alt efter det rindende væld, Så monne og efter dig hige, O Herre, min tørstige sjæl; Thi du er den levende kilde, Og drikke så gerne jeg vilde, For aldrig at tørste igen”. Hjartastreingirnir hjá Niels Juul eru longu stemmaðir eftir kirkju­klokkuni áðrenn 10 ára aldur, og hjartastreingirnir vóru livandi fyri kirkjuni og guðs­tæn­ astuni, í gleði og sorg, til hann nú legði frá sær með alla. At lýsa Niels Juul Arge er søg­ an um, tá Christianskirkjan skuldi hava automatiska klokku kanska besta dømið um: Skal klokkan vera automatisk, so er bara at fáa løgini til sálmarnar og prædikuna inn á band eisini, segði Niels Juul. So nógv legði Niels Juul Arge huga, sál og hjarta í kirkjutæn­ast­ una. Niels Juul var smiðjumeistari í Klaksvík. Gávurnar til sítt verðsliga lívs­ yrki komu heldur ikki úr tómum heimi.  Omma hansara Elsa, kona Óla klokkara, er ættað úr Hoygarði­ num á Toftum, ommudóttur Dáva Mathiassøn og Christine Joens­datter, sum bygdu Garðar á Nesi, bæði ættað úr Tjørnuvík. Úr Tjørnuvík, um Garðar á Nesi og Hoygarðin á Toftum rennur Miðgerðarblóð til Gerðar í Klaks­ vík. Tað sum enn sermerkir summi av hesi ætt enn, er at síggja møguleikar heldur enn tí øvugta, hugflog, dirvi og treiskni og ikki minst áræði. Hegni saman við flogviti undrar enn verkfrøð­ ingar um valaverk Frammi við Gjónna; tí út í oyðina fóru teir, sum til Akrar, Slættanesar, Hvíta­ nesar og Fram við Gjónna. Av Hólalagnum í Hvalba og Kjalnesi í Kollafirði, Andrass Mort­anssonur og Elspa Danjels­ datter, tey bæði sum bygdu Argir, hevur Niels Juul sínar ánir í faðir­ legg. Eftirkomarar teirra eru júst kendir fyri dygdir av sama slagi og økjum sum Miðgerðarfólki. Um ættin á Kjalnesi og Miðgerði í Kollafirði rennur saman, havi eg onga vitan um. Niels Juul Arge var eitt prýði fyri Klaksvíkina og Christians­ kirkj­una; stillførur, hógligur og útsrálaði eina virðing sum fáum er untur. Men fólk tóku bara feil av Niels Juul eina ferð. Hann legði ikki fingrarnar ímillum, tá okkurt var á vási sum gekk hansara áskoð­an ov nær. Sum eg kenni tað aftur úr Hoygarðsfamiljuni á Toftum og fólki sum hava sínar ánir úr Andrassarstovu á Argj­ um. Tá bispur úr Danmark skuldi hava guðstænastu í Christians­ kirkj­uni, beint eftir at donsku bisp­arnir høvdu skrivað ritual til kirkjuliga vígslu av homofilum, tá noktaði Niels Juul Arge at gera tænastu. Bispur í Tórshavn sá hetta ikki sum nakran trupulleika, hóast urguleikarin gjørdu tað sama, tí hann kundu saktans manna kirkj­ una við ”tænarum”. Hann fekk sjálvan pápan til okkara musi­ kalska Teit at spæla urguna. Klokk­arin skuldi jú bara trýsta á knøttin. Eina stilla løtu saman við pápa mínum, Olafi Sv. Petersen, sum er systursonur ommu Niels Juul, Elsu, f. Heinesen í Hoygarðinum á Toftum, minti pápi mín meg á ein sunnumorgun, tá hann var á veg í kirkjuna í Haldórsvík sum deknur, eftir at ringt var aðru ferð, og kom í prát við klokkaran, Heindrik í Heinastovu á Kirkju­ brúnni um Kluftá. Áin hon kvæð sítt lag, men knapp­liga hoyrdist mín barnarødd syngja: Den store Mester komm­ er, Fuldkærlig erhans Id, Han sidderved Smeltediglen, Og lutrer Sølvet med Flid. Eg var í hylinum við brúnna at hyggja mær eftir bátinum. Pápi upplivdi løtuna sum áin broytti sítt vanliga lag til undir­ spæl til mína barnatungu til sálm­ an. Í skrivandi stund kenni eg meg meiri sum andaligan frænda við Niels Juul enn skyldmann, uttan samanbering annars við kempuna Niels Juul Arge. Hvíl í friði kæri frændi til vit síggjast aftur í dýrdini. Tá eg eri í Haldórsvík, míni føðibygd, so gleðist eg um, at klokk­­aratænastan enn er í Heina­ stovu. Ólavur Tankar og kenslur við andlát Niels Juul klokkara í Klaksvík Dagurin 5. apríl. Irene, deyð um­leið 300. Tikin av døg­ um saman við tveimum systrum. Navnið merkir friður. 6. apríl. Sixtus, deyður 126. Pávi. 7. Egesippus, deyður um­leið 180. Jødi í Róm, sum gjørdist kristin. 8. apríl. Janus. Navnið ókent í halgamannatali; sipar helst til ein Januaris í Suðuritaliu, sum varð tikin av døgum. Vensceslaus Ulricus Hammershaimb deyður 1909. Kristian Osvald Viderø deyður 1991. 9. apríl. Procopius. Talan er kanska um tann Prokorus, sum er nevndur í Ápostlasøguni 6,5, Segð­ist vera bróðursonur Stefans. 10. apríl. Ezekel. Ein av teimum fýra stóru profet­ u­num í Gamla testa­ menti. Navnið merkir Guð er sterkur.