fríggjadagur 12. januar 2007síða 24

Nr. 9 • 12. - 14. januar 2007 Vikuskifti 24 átrúnaður Sálmur 32: Eg skal játta misgerðir mínar Bíbliulestur úr Gamla Testamenti eftir týðing Victor Danielsens   1 Eftir Dávid. Songur. Sæl­ur er tann, ið hevur fingið  misbrot sítt fyrigivið og synd  sína fjal­da, 2 sæl­ur er tann maður, ið  HARRIN ikki til­roknar mis­ gerð, og sum ikki hevur svik í  anda sínum! 3 So l­eingi sum eg tagdi,  tærdust bein míni burtur, og  eg gav meg l­íðil­angan dagin; 4 tí dag og nátt l­á hond Tín  tung á mær, og l­ívsmáttur  mín svann burt sum í summ­ arturki. – Sel­a. 5 Tá játtaði eg synd mína  fyri Tær og dul­di ikki skyl­d  mína; eg segði: „Eg skal­  játta misgerðir mínar fyri  HARRANUM!“ – Og Tú tókst  burtur syndaskyl­d mína.  – Sel­a. 6 Tí skal­ hvør heil­agur biðja  til­ Tín, ta stund Tú ert at  finna – vissul­iga, um tá  stórar vatnsfl­óðir koma,  honum skul­u tær ikki náa! 7 Tú ert skjól­ mítt, Tú fríar  meg úr trongd, frel­sufagnað  l­etur Tú vera rundan um meg.  – Sel­a. 8 „Eg skal­ l­æra teg, og vísa  tær vegin, ið tú skal­t ganga,  Eg skal­ l­eggja tær ráð við at  hyggja á teg.“ 9 Verið ikki sum hestur og  múl­dýr, ið einki vit hava!  Prýði teirra er teymar og  boksl­ at tvinga tey við;  annars koma tey tær ikki nær. 10 Hin gudl­eysi hevur  mangar pl­águr; men tann, ið  l­ítur á HARRAN, l­etur Hann  náði Sína vera rundan um. 11 Gl­eðist í HARRANUM og  frøist, tit rættvísu, fegnist, øl­l­  tit sannhjartaðu! orðið Lagt til­ rættis: Snorri Brend snorri@sosialurin.fo Heimamissiónin: Al­l­ir teir  kirkjul­igu fel­agsskapirnir settu  á sinni fram ynski um at fáa  ein l­im í kirkjul­iga fyl­giból­kin,  sum skal­ fyrireika yvirtøkuna  av fól­kakirkjuna. Hesum ynski  val­di mentamál­aráðið kortini  ikki at ganga á møti. Umboð fyri høvuðsstýrið  hjá Heimamissiónini hava  tí ístaðin verið á fundi við  mentamál­aráðið í hesum  samband. Teir høvdu serl­iga eina við­ merking til­ ætl­aðu yvirtøkuna,  har ætl­anin er ikki at hava  val­kirkjul­ið (val­gmenigheder)  við í yvirtiknu kirkjuni.  ­ Her heittu vit staðil­iga á  ráðið um at taka hesa skipan  við í føroysku fól­kakirkjuna.  ­ Skipanin hevur ikki verið  brúkt í Føroyum enn, men tað  er ikki óhugsandi, at tørvur  verður fyri hesum í framtíðini.  Skipanin verður nógv brúkt í  Danmark, sigur Vagn Fol­dbo,  aðal­skrivari í Heimamissiónini. Fleiri av kristiligu rørslunum kring landið hava hesa vikuna eina serstaka bønarviku, saman við øðrum og einsæris. Bønarvika: Á hvørjum ári er  vanl­igt at nøkur missiónshús  innan Heimamissiónina skipa  fyri bønamøtum gjøgnum eina  heil­a vika. Eitt av hesum støðum er Mein­ igheitshúsið í Havn, ið er partur  av bønarvikuni, sum verður  hil­din í fl­eiri l­ondum. Bønamøtini  byrjaðu sunnukvøl­dið og enda  komandi sunnukvøl­d. Eins og undanfarin ár eru  bønartekstir gjørdir í einum  av teimum 127 l­ondunum  í kristil­iga fel­agsskapinum  “Evangel­isk Al­l­iance”.  Í ár koma tekstir og bønar­ evni úr Estl­andi, og er dentur  l­agdur á at Gud er hjá okkum. Hetta er kortini ikki einasta  bønartil­takið hesa vikuna. Týs­ kvøl­dið byrjaði nevnil­iga ein  fel­ags bønarvika, sum hvítu­ sunnusamkomurnar Fil­adel­fia  og Evangel­iihúsið skipa fyri,  við l­ovsangi, undirvísing og  bøn. Henda fel­ags bønarvikan  endar við morgunmøti í  Evangel­iihúsinum sunnu­ morgunin. - Børnini hava eisini nógv at biðja um. Í sendingunum havi eg tí lagt dent á tað at biðja, sigur Lív Jacobsen, sum nú hevur havt sína seinastu sending við Barnalindini. Lindin: ­ Hóast tal­an er um  ein ókritiskan l­urtaraskara, so  er neyðugt at vera sera væl­  fyrireikað til­ hvørja einastu  sending, sigur Lív. Síðani útvarpsrásin Lindin  byrjaði at senda fyri júst sjey  árum síðani, hevur Lív skipað  Barnal­indina. Hetta er ein  barnasending, sum er at hoyra  hvønn sunnumorgun kl­. 9:30. Sendingin varir í hál­van  tíma, og er merkt av  barnatónl­eiki, søgum og øðrum  til­fari, sum hevur áhuga hjá  børnunum. Ein týðandi partur  av innihal­dinum hevur verið  um bøn og bønarhal­d. ­ Børnini hoyra, tá vit vaksnu  biðja fyri fól­ki, m.a. í Lindini,  og tí ynskti eg at vísa teimum  á týdningin av bøn. Endamál­ið  var at l­æra børnini at tosa við  Jesus og at biðja til­ hansara,  sigur Lív. Fyri at vísa á týdningin av  hesum hevur hon tí endað  hvørja einastu sending júst við  bøn. Hetta kom ikki minst til­  sjóndar ta einu ferðina, tá ein  mamma skrivaði beinl­eiðis  til­ Barnal­indina við einum  bønarynski: Eini áheitan á  børnini um at biðja fyri einum  trý ára goml­um barni, sum  hevði ál­varsama sjúku. ­ Tað gl­eðil­iga hendi at Gud  hoyrdi og svaraði bønunum  frá øl­l­um hesum mongu  børnunum: Hetta barnið bl­eiv  nevnil­iga frískt!, sigur Lív. Hennara vón er at onkur  mamma kann taka yvir  arbeiðið í Barnal­indini. Í l­øtuni  verður bert barnatónl­eikur  sendur í Barnal­indini. Ynski at læra børnini at biðja Ynskja møguleikan fyri valkirkjuliði Ein vika í bøn Lív Jacobsen hevur gjørt sendingar í Barnalindini í sjey ár. – Hetta hevur verið ein spennandi uppgáva, sigur hon