týsdagur 24. juli 2007síða 32
‹ fyrra síða allar 136 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
32
KLUMMA
Gunn W. Reinert
R
udda húsið, check! Chips og
sodavatn, check! Nýtt outfit,
check! Niðan í Rúsuna, check!
So var hon her aftur. Ólavsøkan hjá
okkum. Tjóðardagurin av teimum øllum.
Men so skeg, sum hon er, so luktar tað
eitt sindur av »vit halda jól, tí tá fáa vit
pakkar«.
Altso, rættið meg, um eg fari heilt skeiv,
men sum eg havi skilt tað, so halda
vit ólavsøku, tí vit heiðra hetta norska
halgimennið of some sort - í tveir heilar
dagar. Tað var hesin her, sum partú
skuldi lata Føroyar blíva kristnaðar, tí vit
hoyrdu undir Norra. Ja, tad kann jú alt
samalt vera fínasta slag, so leingi man
líkasum sjálvur vil tað. Men tað vildu
vit líkasum ikki sum teir villbassarnir,
vit tá vóru. Vit blivu tvungin við makt
at uppgeva okkara trúgv og vald sum
ogn undir tí norska flagginum. Hmm.
Og nú kann man so siga fjúúúski fyri at
vit blivu kristin og fornuftigt kunnu liva
víðari, men um tað hevði verið í dag? Eg
meini bara so við. Gud viti hvussu nógv
brøv Høgni Hoydal’sa forfedrar hava
sent yvir til tað norska landsstýrið um
at lora Merkið niður frá hasari norsku
flaggstongini.
Og samstundis er tað allíkavæl ein
ultimus føroysk høgtíð. Man skal brúka
7-8 tímar at lata alla familjuna í tað
fínasta pussið av føroyskum klæðum og
so at sjabba Havnina upp og niður og
vísa seg fram og siga, at tey í hvussu
so er eru fín. Eitt sindur soleiðis. Eitt er
at lata meg sjálvan í alt hetta her (ok,
eg bestilli hjálp frá samtligu kvinnuligu
familjulimum, men eg eri eisini so
ómøgulig), tað er so tað, men eg nokti
at liggja í sveittabroti við barnavogni
og candy floss sum tað heila og einum
manni vid trimum slask-beinum, reyðari
nøs og promillu-anda til at sanera alt
Buchwald aftast til at halda øllum
ballónunum. Og sjálvandi við fløskuni
liggjandi í barnavogninum. So skeg,
sum tað er at hyggja eftir, so er tað
virkiliga ikki mín candy floss-farvaði
framtíðardreymur. Men spyr meg líka
aftur um 10 ár, almennu líkindini siga
eitt sindur øvugt.
Ein norsk høgtíð. Í Føroyum. At feira, at
vit blivu yvirtiknar. At vit ikki sluppu at
hava okkara trúgv. Ella er tað tí, at vit
fingu okkara røttu trúgv? Hmm. Men
jaja, eg má siga sum onkur herbeint, at
eg fari í koma, tá tað kemur til søgulig
fakta. Ella hvussu so er tá tað er við
kongum og árstølum.
Eg skilji Vestanstevnu. Og Norðoya-
stevnu og Ovastevnu. Eg skilji ikki
Varmakeldu, og eg veit ikki, hvør Jóan
var, ella hví hann eisini hevur eina
»søku«, men tað er egentliga rættiliga
flunkandi líka mikið, tá tað kemur til
tann føroyska stevnuhugburðin. Um
tað so var ein Pòl ella Jaspur ella kong
Ludvík XIV, bara hann eitur Ballfallera til
eftirnavn, so skal hann vera vælkomin at
hava eina »søku«.
Og so eru tey føroysku klæðini eisini so
øgiliga pen.
Góða Ólavsøku
Ordans tjóðarhøgtíð
J.C. Svabosgøta 10 • 100 Tórshavn • Tel: 317400 • Faks: 317440
Vit Ynskja øllum eina góða ólavsøku
B L Ó M U H A N D I L I N
Vitjið Miðlahúsið
á ólavsøku
Mynd: Sunva Ey. Lassen