hósdagur 13. september 2007síða 40

40 Nr. 177 - 13. september 2007 heilsanir Hjartaliga tillukku við 30 ára degnum 30?? Segði nakar 30 ?? Nei tað kann ikki passa... Ella hvat?? Hvat halda tit? Síggi eg virkiliga út til at verða 30 ár?? Chokerað?? Ja hvør vildi trúð tí, at hesin fitti beiggin rundar tey 30 í dag. Hjartaliga tillukku við degnum. Heilsan vit her uppi Nú góði, byrjar aldurin longu at taka yvir. Hjartaliga tillukku við tí runda degnum. Alt tað besta í framtíðini. Heilsan vit í Froðba Allarbesti Pætur Tillukku við 4 ára degnum 14. sept. Her ætlar tú tær nokk at skora mál fyri Manchester. Kærastu heilsur vit í Kinn ilju síni í 1995 flýddi úr Kroatia um Bosnia og inn í Serbia, áðrenn familjan kom til Íslands at búgva. - Vit búðu í serbiskum parti av Kroatia. Pápin var serbi og mamman kroati. Vanliga verða serbar róptir ortodoksir og kroatar katol- ikkar. Zeljka sigur, at tá ið polit- iska stríðið tók seg upp í landspørtunum, sum áður vóru partar av gamla Jugo- slavia, var ikki tespiligt at vera serbi í Kroatia. Rikin burtur - Kroatar, sum vildu hava sjálvræði, vildu hava okkum serbar út úr landinum. At enda gjørdist støðan hættis- lig hjá okkum, tí kroatar gjørdu seg beinleiðis inn okkum við skotvápnum, granatum og bumbum. Hon sigur, at tá ið flestu serbisku familjurnar, sum búðu um teirra leiðir, flýddu úr Kroatia um morgunin – ella vórðu dripin, kundu tey ikki fara, tí pápi hennara stríddist á hermótinum við serbum ímóti kroatum. - Dagin og náttina fyri, at pápi kom heim aftur til okkara, krógvaðu vit okkum tað mesta av einum samdøgni undir eini betong trappu í húsum okkara. Vit kendu hitan og luktin frá granatunum og bumbum, sum fullu beint við hús okkara. Vit hoyrdu hermenn rópa og skrýggja. Særdur pápi Zeljka sigur, at tá ið pápin umsíðir kom aftur, var hann illa særdur av granat splint- um, sum høvdu meiðslað bæði bein, armar og høvur. - Hann var illa særdur og bløddi illa. Hon sigur, at so skjótt pápin var aftur komin, fóru tey undir flýggjanina, sum tilsamans vardi í 12 dagar – gjøgnum skógarlendi í Kroati, um Bosnia og inn í Serbia. - Á hesi ferðini stríddust vit fyri lívinum, og vit væntaðu nógvar ferðir, at okkara seinasta løta var komin. Vit møttu herfólki á leiðini, men vit sóu ikki mun á, um hesir vóru kroatar ella serbar. At páp var serbi, hjálpti okkum, tá vit møttu serbum á vegnum og tað eydnaðist okkum eisini at sleppa undan kroatunum við lívinum. Zeljka sigur, at ymsa- staðni á vegnum sluppu tey upp í traktorar, og onkur hevði mat, sum tey kunnu fáa. - Ein gomul kona, sum búði í okkara grannalagi var eisini í fylgi við okkum og hon tók sær væl at pápa mínum. Pápi royndi at binda um sárini sum fræg- ast, og á vegnum møttu vit eisini sjúkrasystir, sum hjálpti pápa við sárunum. Til Íslands Undir flýggjanini helt páp Zeljku fyri, at um tey sluppu við lívinum, skuldu tey flyta til eitt land, sum hevur kross í sínum flaggi. - Vit búðu fyrst í flótta- fólkalegu í Serbia og seinn í húsum hjá niðurlendskum fólki, sum vóru í Serbia og hjálptu flóttarfólki. Zeljka Krístín Klobucar hevur nú búð í Íslandi fleiri ár, og hon tosar væ íslendskt. Hon hevur arbeitt á Ørkini í hálvt triðja ár. - Nú umstøðurnar Kroatia eru broyttar, hava vit vitjað aftur í barnaheim okkara, sum vit framvegis eiga og brúka sum summ- arhús. Upp í søguna um Zeljku hoyrir eisini, at hon seinni er gift kroata, sum hon møtti á einum av teirra vitjanum í heimlandinum. - Pápi helt ikki nógv um sjeikin í byrjanini, tí hann er kroati, men vit eru ikk rasistar, og í dag er alt fínasta lagi, sigur Zeljka Krístín Klobucar, sum undir vitjanini á Vestnorden Travel Mart er vorðin rætti- liga hugtikin av Føroyum og føroyingum, sum hon sjálvsagt eisini kennir úr Íslandi. framhald av síðu 11