hósdagur 31. juli 2008síða 2

2 Nr. 144 - 31. juli 2008 SAMBAND kári MikkelSeN kAriM@SoSiAluriN.fo tlf. 341800 tíðindi Áður hevur ólavsøkan verið í tveimum, men mentanarligu tiltøkini um allan miðbýin hava samlað ólavsøkuna, sigur ein sum heild nøgdur borgarstjóri ólavsøka Bjørk K. Olsen bjork@sosialurin.fo – Eg kann sum tað fyrsta siga, at flest fólk hava verið á hesa ólavsøkuna, sigur Heðin Mortensen, borgar­ stjóri í Havn. Fólk samlaðust alla tíðina á Tórsgøtu og á Vaglinum, tí har var skipað fyri so nógvum tiltøkum, og fólk hava tikið væl ímóti hesum. Fólk vóru í sera góðum lag og jalig, greiðir borgar­ stjórin frá. Fyrr var ólavsøkan í tveimum Áður var ólavsøkan í tveim­ um, orsakað av nógvu til­ tøkunum í Kommunuskúla­ garðinum og somuleiðis uttanfyri hann. Vaglið hevur næstan bara miðnáttarsangin og ólavsøkusetanina. – Í ár er pallur settur upp uttanfyri tinghúsgarðin við nógvum tónleiki og tiltøk­ um fyri bæði børnum, ung­ um og gomlum. Eisini í Tórsgøtu húsar Reinsaríið eina rúgvu av tónleiki, og barnavinalig tiltøk vóru á parkeringsplássinum uttan fyri Hvonn, greiðir ein nøgd­ur borgarstjóri frá. Café­mentanin í Vágsbotni d­ragaði eisini fólkið til sín, og Nólsoyar pálls torgið var ongantíð oyðið. Natúrligt forhold til alkoholmentan Nógv pappírsd­álking var, men ikki vóru nógvar brotn­ ar fløskur á gøtuni, greiðir borgarstjórin frá. Tórshavn­ ar kommuna hevur áður skipað fyri fløskuinnsaml­ ing, sigur Heðin Mortensen, og longu fyrsta árið, var fløskud­álking red­userað niður í eina helvt. ­ Vit hava jú fingið skeinkjustøð kring miðbýin. Fólk hava fingið eitt natúrligt forhold­ til alkohol, og mentanin er broytt til tað betra. Fólk noyðast ikki at d­rassa fløskur við sær oman í býin, tí at tað ber altíð til at finna sær fram á okkurt d­rekkand­i, sigur Heðin Mortensen, borgarstjóri. Fólk vóru skikkilig á ólavsøku ­ Fólk vóru í góðum lag og tóku jaligt ímóti øllum, og tá er minni harð­ og fullskapur. Fólk vóru ikki boysin men glað. Nú eru eisini nógv borð og stólar stillaði upp í miðbýarøki­ num, ið ger, at fólk koma í friði og náðum og seta seg. Har, fólk eru, koma fleiri fólk. Tað skapar hugna, sigur borgarstjórin. Gjøgnumførd­ ólavsøka Vit eru sera glað fyri hesa ólavsøkuna, ið hevur verið. Tiltøkini hava verið gjøg­ numførd­,og fólk um alt land­ið hava tikið hesum væl ímóti. Nógv størri mentanarligt innihald­ er komin í ólavsøkuna, og tað hevur ótrúliga nógv at siga, at vit hava lagt aftur at tað siðbund­na. Borgarstjórin: Vit hava samlað ólavsøkuna Vandi kundi møgu­ liga staðist av eini hending á Trongis­ vágsfirði í síðstu viku, tá Smyril og Brimil møttust í tjúkkari toku. Sjálvt um fleiri ferðafólk gjørdust skakk av hendingini, siga skipararnir seg hava havt fullgott tamarhald á støðuni sigling Kári Mikkelsen karim@sosialurin.fo Sigling í tjúkkari toku kann í sjálvum sær altíð vera vand­a­ mikil og serliga í eini smalari siglingarrennu, sum tann á Trongisvágsfirði. Hetta var eisini støðan fríggjakvøld­ið, tá Smyril skuld­i av Tvøroyri, meðan vaktar­ og bjargingar­ skipið, Brimil, var á veg inn. Sjálvt um ilt var at síggja fram um nøsina, syrgd­i tekniska út­ gerðin umborð fyri, at mann­ ingarnar á skipunum báðum vistu av hvørji aðrari. Leysasøgur hava gingið um, at ongin skuld­i vera á brúnni á Brimli, men hetta avvísa bæði skiparin á vaktarskipinum og á ferða­ mannaskipinum. – Vit vóru fýra­fimm mans á brúnni, sigur skip­ arin á Brimli, Julian Juul. Skiparin á Smyrli, Niels Harald­ Michelsen, váttar, at alt var sum tað skuld­i um­ borð á Brimli. Skipini høvd­u ikki minni enn tvær ferðir telefoniskt samband­ við hvørt annað. Hinvegin eru skipararnir ikki heilt samd­ir um mannagongd­ina, tí skiparin á Brimli skjeyt í fyrstu samtaluni upp, at skipini skuld­u møtast bakborð­ bakborð. Men stutt áðrenn tey møttust, vild­i skiparin á Smyrli held­ur møtast stýri­ borð­stýriborð, av tí at Smyril var á veg norðureftir. At hesi boðini vórðu broytt, und­rar skiparin á Brimli. Hann held­ur eisini, at Smyril hevði nakað nógva ferð, tá tey møttust. Spurd­ur um kontraboðini frá skipar­ anum á Smyrli og nógva ferðin kund­i elvt til vand­a­ støðu, sigur skiparin á Brimli. – Ja, tað kund­i tað, sigur Julian Juul. Hesum er skiparin á Smyril, Niels Harald­ Mich­ elsen, ikki samd­ur í. – Vanliga sigla vit 20­22 míl, meðan ferðin hjá okk­ um í hesum føri bert var 14­16 míl. Og tá vit høvd­u Brimil plottaðan inn, so d­ugi eg ikki at síggja, at ferðin var ov høg, sigur Niels Harald­ Michelsen. Hann held­ur, tað kanska var eitt sind­ur óheppið, at Brimil júst skuld­i vera í siglingarrennuni, júst tá Smyril skuld­i norðureftir, men sigur: – Sjálvand­i hava vit ikki einkarrætt til at sigla har, men vit hava eina ferðaætlan at hald­a okkum til, so í einum slíkum føri, hevði verið betri, um onki annað skip var á leiðini, sigur Niels Harald­ Michelsen. Dreygaði ógvusliga Ferðafólk upplivd­u tað soleiðis, at Smyril d­reygaði knappliga, og at hetta í sama viðfangi virkaði ógvusligt, samstund­is sum Brimli kom und­an kavi í bert 30­40 metrar frá­ støðu. Hesum hava skipararnir forstáilisi fyri, tí alt virkar størri og ógvusligari í toku. Skiparin á Smyril boðaði beinanvegin stjóranum á Strand­ferðsluni frá hend­­ ingini. Hetta váttar Dánjal And­reasen. – Eg havi fingið frágreið­ ing frá skiparanum, og hesa eri eg nøgd­ur við, sigur strand­ferðslustjórin. Hann avvísir, at hend­ingin fær nakað eftirspæl. Manningin hevur hand­l­ að, sum hon eigur at gera í slíkum føri, so har er onki at finnast at, sigur Dánjal And­reasen. Kvøld­ið eftir møttust skipini aftur á somu leið, men leygarkvøld­ið var tok­ an uppaftur tjúkkari, og tí sóu ongi ferðafólk nakað til Brimil. Hvøkkur á ferðafólk tá Smyril møtti Brimli Nógv ferðafólk gjørdust kløkk, tá Brimil og Smyril møttust í tjúkkari toku í smølu siglingarrennuni á Trongisvágsfirði Savnsmyndir Heðin Mortensen, borgarstjóri