mikudagur 13. august 2008síða 11
‹ fyrra síða allar 40 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
Nr. 153 - 13. august 2008
11
viðmerkingar
Alt meðan politiska
skipanin saman við
nøkrum fornermaðum
fiskifrøðingum roynir at
undirgrava okkara
fiskidagaskipan, roynir
vinnan at yvirliva.
Vánaligir fiskaprísir hækk
andi rentu, oljuútreiðslur og
vánaligur fiskiskapur. Hetta
vísir, at politikkarar ikki
skilja, at tað eru vinnuligar
eindir í skulu yvirliva, og er
okkara greiða áskoðan, at
tað ikki ein niðurfisking, íð
er orsøk til hesa støðu. Vinn
an kann ikki longur góðtaka
hetta sirkus, sum er á
hvørjum ári við ásetan av
fiskidøgum. Neyðugt er við
politiskum langtíðar
planlegging, ið byggja burð
ardyggar metingar og ikki
ræðumyndir í tíð og ótíð.
Vinnan skelkað
Undir viðgerðini av áseting
ini av fiskidøgum fyri
komandi ár kom tíðuliga
fram, at áhugin fyri máli
num var sera lítil. Løgmað
ur var mest sum ikki til
staðar í Løgtinginum, og
fiskimálaráharrin gekk og
mól inn og út úr salinum,
meðan sjómenn og reiðarar
lýddu á framsøgufólkini í
fiskivinnumálum.
Har kom tíðuliga fram,
at øll í høvuðstaðnum
ynskja at skerja, og er als
eingin áhugi at viðgera
fiskivinnuviðurskiftini
sakliga. Nevniliga eru
stovnarnir niðurfiskaðir,
eftir at fiskidagaskipanin
kom í gildi?
Tað er undrunarvert, at
stórur partur av Føroya
fólki rópar: Skerja skerja,
væl stuðlað av nøkrum
fornermaðum fiskifrøð
ingum. Minsta kravið má
verða, at hesi fólk – um tey
hava so ovurhonds áhuga í
fiskivinnuni – at tey seta
seg niður og finna útav,
hvussu skipanin er bygd
upp, og hvat er grundar
lagið undir henni.
Flotin minkaður sera nógv
Um fólk tíma at lesa tøl hjá
Hagstovu Føroya, so sæst
tíðuliga, at flotin er mink
aður munandi bæði í nøgd
og bruttoregistertons. Tað
kann eisini staðfestast við
tølum, at tað er mest sum
einki eftir av tí størra útróðr
arflotanum og tann øking,
sum er hend í Línuflotan
um, er íkomin eftir einum
politiskum ynski, og er
hetta eisin nakað, sum fiski
frøðingarnir hava ynskt.
Nevniliga at flyta veiðuna
frá innaru til ytri leiðir.
Effektiviseringssjúkan
So til pástandin um
effektivitetsøkingina. Um
man tekur útróðrarflotan
bólk 4 og línuskipini undir
einum, so eru 45 útróðrar
bátar tíknir úr flotanum,
meðan seks línuskip eru
komin aftrat síðani 1997.
Hetta kann ómøguliga
verða ein effektivitets
øking. Samstundis skulu
vit hava í huga, at línu
flotin er skerdur við 30
prosentum, og hava línu
skipini einans 110 dagar,
og útróðrarbátarnir einans
góðar 80 fiskidagar at ráða
yvir. Ein skal eisini hugsa
um, at flotin er gamal og
fleiri skip eru yvir 3040
ár. Hvussu kann man bert
tosa um effektivisering, tá
vit hava ein sera gamlan
flota. Bert tey argumentir
ið hóva frøðingunum verða
nýtt. Men tann sum veru
liga setir seg inn í fiski
veiðusøgu Føroya má
ásanna, at veiðan við
Føroyar als ikki er økt.
Friðingar og tó eingin
fiskur
Eftir at Føroya Banki hevði
veri friðaður í fleiri ár,
fekst ikki livandi har, tá
byrjað varð aftur at fiska,
men bráðliga var sera nógv
ur fiskur aftur á Føroya
Banka, og enn fyriliggur
einki vísindaligt svar uppá,
hvussu hetta hendi.
Fyrst í 90’unum
Høvdu vit fylgt fiskifrøðini
fyrst í nítiárunum, so
høvdu vit óivað mist eini
100.000 tons av toski
gjøgnum nøkur fá ár orsak
að av teirra ráðgeving. Teir
søgdu, at toskastovnurin
varð avoyddur, men stutt
eftir fiskaðu vit væl oman
fyri 30.000 tons av toski
gjøgnum fleiri ár.
Fiskidagaskipanin
Sannlíkt er, at vit helst hava
eina av heimsins bestu
fiskiveiðuskipanum, men
neyðugt er, at vit tora at
taka tey nátturligu sveggj
uni, ið eru. Bæði vinnan og
fiskifrøðingar mugu tola
hetta, samstundis sum
politiska skipanin eisini må
skilja hetta. Neyðugt er, at
øll skilja, at havøkið kring
Føroyar ikki er ein haga
partur ella ein aliringur.
Fiskaloysisgudurin
Í grein í Vinnuvitan vísir
Búi Tyril á, at tey lond, íð
stýra fiskiveiðuni harðast,
fiska minst. Soleiðis hevur
man i vesturheiminum
megnað at smildra fiski
veiðina, soleiðis at hendan
er ein viðfáningur av hvat,
hon hevur verið. Russiskir
fiskifrøðingar eru nú
komnir til, at stovnurin í
Barentshavinum er undir
mettir við 70 prosentum.
Íslendski rithøvundirin
Asgeir Jakobsson nevnir í
einum av bókum sínum, at
vit í vesturheiminum dyrka
ein gud, ið hann kallar
Fiskaloysisgudurin. Hetta
er eisini tað, sum akadem
iska elitan í Føroyum
hevur tikið til sín.
Vit vilja inniliga heita á
polittikarar og fiskifrøð
ingar um at sláa kalt vatn í
blóðið, og lata tíðina
arbeiða fyri skipanini, og
vit bera ongan ótta fyri, at
fiskurin ikki kemur aftur.
Trygg vinnuviðurskiftir
fyri flakafólk og fiski
mannin er betur enn
rumbul og óstøðuleiki fyri
føroyska samfelagið.
Føroyar hevur heimsins bestu fiskiveiðuskipan
Lomvigin í Høvdanum í
Skúgvi er minkaður úr
6000 fuglum til 3000
seinastu sjey árini, men í
summar vóru 5000, og
nógvar pisur eru komnar
undan. Hetta er størsti
vøkstur síðani teljingin
hjá Fiskirannsóknar
stovuni byrjaði fyri 36
árum síðani. Hjá rituni
gekk verri, tí her kom
ongin pisa undan fimta
árið á rað
Talið á lomviga er minkað
síðani seinast í 1950
árunum. Tað var lægst í
1990, og so var ein fram
gongd til 2000. Síðani er
talið aftur minkað, til tað í
ár gjørdi eitt stórt lop
uppeftir; úr 3000 til 5000
fuglar, og er hetta stórsti
vøkstur, síðani Fiskirann
sóknarstovan byrjaði lom
vigateljingarnar í 1972.
Nógvur hvítingsbróðir til
lomvigan
Orsøkin til, at so nógvur
lomvigi hevur verið, er
helst, at nógvur hvítings
bróðir í passaligari stødd
hevur verið at fingið.
Lomvigin ber ein fisk í
senn til pisuna, men bert
sterturin og sporlið stinga
fram úr nevinum, so tað er
ringt at siga, hvat slag av
fiski teir bera. Við góðum
kikara ber tó til at siga, um
tað er nebbasild ella ikki, tí
hon er klænri enn annar
fiskur og stingur longur
fram, men í ár havi eg
onga nebbasild sæð. Fisk
urin, teir komu við, var
stórur murtur sum líktist
hvítingsbróðuri. Hetta
samsvarar væl við yngul
kanningarnar hjá Fiski
rannsóknarstovuni, sum
vístu, at sera nógvur
hvítingsbróðir var komin
undan í ár. Sera nógv var
eisini til av nebbasilda
yngli, men nebbasildin,
sum lomvigin ber til pis
una, er eitt ára gomul og
eldri, so tað verður ikki
fyrr enn næsta ár, at lom
vigin fær gleði av hesum
árganginum av nebbasild,
um hann kemur undan.
Steggin fylgir
lomvigapisuni út á hav
Seinasta summar rýmdi
lomvigin úr bjørgunum
tíðliga í juli, og ongar pisur
komu undan, men í summ
ar eru nógvar pisur komnar
undan. Lomvigapisurnar
leypa av rókini, longu tá
tær eru um tríggjar vikur
gamlar og duga tá ikki at
flúgva, men koma kortini
eitt sindur út frá landi,
áðrenn tær raka sjógvin.
Steggin fylgir so pisuni út
á hav og hjálpir henni ta
fyrstu tíðina. Lomvigapis
urnar flyta mest um kvøld
ið. Í Skúgvi fara tær serliga
á nýkomnum eystfalli og
fara so við streyminum
eystur í hav sunnan fyri
Sandoynna. Hvat síðani
hendir, vita vit lítið um,
men ringmerkingar vísa, at
ein partur fer til Noregs og
í Norðsjógvin. Hetta er tað
torførasta árið hjá lomvig
anum, og nógv doyr burtur
av. Teir, sum yvirliva, koma
aftur í bjørgini, tá teir eru
tvey og trý ára gamlir og
gerast kynsbúnir, tá teir eru
fýra til fimm ára gamlir.
Ongin føði til
ritupisurnar
Ongin ritupisa er floygd úr
Høvdanum seinastu fimm
árini, og hetta er nógv tað
ringasta tíðarskeiðið hjá
rituni, sum eg veit um.
Tað vóru rættiliga nógv
ar ritur í vár, og tað sá út til
at gerast eitt gott ár, men
bert o.u. helvtin av pørun
um bygdu sær reiður.
Longu tá pisurnar skuldu
koma út, sást at ólag var á,
og bert fáar pisur vóru at
síggja, og seinast í juli
vóru allar deyðar.
Ritan gevur ungunum
fisk, krill og annað smátt
djóraæti, sum hon ber heim
í kjósini. Hon fær tó ikki
kavað, so hon fær bert
fatur á tí føðini, sum er
uppi undir vatnskorpuni,
og har man hava verið alt
ov lítið. Tá nógv er til,
síggjast fuglavað javnan á
sundum og firðum, men
tey hava verið sjáldsom
seinastu árini. Nebbasild er
vanlig føði hjá rituni, og
hóast yngulkanningarnar
vístu, at óvanliga nógv
nebbasild var til í summar,
so hevur nebbasildin helst
ikki verið nóg ovarlaga til,
at riturnar hava fingið fatur
á henni.
Nógvar lomvigapisur, men ongin ritupisa
Bergur Olsen
Auðunn KOnráðssOn,
formaður í Meginfelag
Útróðramanna,
Óli M. lAssen, reiðari og
eyðstein POulsen, reiðari