mánadagur 10. august 2009síða 24

24 Nr. 149 - 10. august 2009 Skal nakar kritikkur setast móti Summar Festi vali­ num, so má tað vera, at hálv ur annar tími við Dynamitt er for lítið SummarFeStivalur Jákup Mørk jakup@sosialurin.fo Tað var kanska ikki føroyska summar ið frá síni allarbestu síðu, men tað var nú heilt nær við kort­ ini. Í øllum førum varð ’09­ út­ gáv an av SummarFestivalinum ikki rakt av ævigu avlýsingunum, sum veðurgudarnir hava plágað festi valin við seinnu árini, og so var tað av álvara lagt upp til eitt brak á Vágsbøi og har um leiðir. Hundraðtals campingvognar og bátar, tvey fullsett tjaldpláss og annars hópin av privatum seingjar­ plássi hjá altíð fyrikomandi klaks­ vík ingunum vóru karmur um ein festival, sum helst má roknas sum størsta tónleikatiltakið nakran tíð í Føroyum. Tí hóast familjuhugni, prát við gamlar vinir og reyp annars er part ur av tí, sum ger Summar­ Festivalin til nakað fyri seg, so er tað fyrst og fremst tónleikurin, sum er í miðdeplinum. Framúr undirhald Av øllum tí, sum var á teimum ymsu pallunum, man tað bara vera eitt navn, sum kann bólkast und ir “vónbrot”. Gibburin úr Bee Gees skuldi vera heilt stóra upp­ livi ngin, men ta uppgávuna megn­ aði hann so slettis ikki at lyfta. Vit sóu og hoyrdu, at maðurin er ein fantastiskur sangskrivari, men vit fingu eisini prógv um, hví hann so ofta hevur latið onnur framført mongu dýrgripirnar hjá sær. Men tá so er, so er tað fantastiskt at vita, hvussu ríkur føroyskur tón leikur er. Og ikki minst, hvussu góð a r upplivingar føroyskir tón­ leik ar­ar kunnu geva okkum. Sum upp living er væl einki, ið er størri enn svøku Dynamitt­dreingirnir. Hesa ferð varð talan enntá ikki um nakra annonsering av, at hetta var seinasta framførslan. So hvør veit, um teir ikki longu nú eru í ferð við at fyrireika, hvat skal henda í august mánað í 2010. Í øll um førum er nær við, at teir skulu titulerast sum fast festi val­ orkest ur, og lat so fara, at teir kans ka ikki eru verðsins bestu tóna smið ir og ella tónleikarar. Sum dansibólkur vóru teir framúr á sinni, og við trimum festival­ upp traðkanum hava teir við sjey­ tumma seymi sligið fast, at teir eru eru og verða besti live­bólk­ urin, sum Føroyar hava. At Páll Finn ur Páll so er í ferð við at hótta hesa støðuna, er bara fínt, og hví ikki lata tað koma ann upp á eina roynd við eini dupult­konsert fríggja­ ella leygarkvøldið. Nostalgi í fyrsta potensi Nostalgi – ella afturhvarv – er eisini nakað av tí, sum Summar­ Festi valurin hevur gjørt til sítt vøru merki. Og heldur ikki hesa ferð kiksaði Festi valurin í hesum. Einki av hes um var størri enn ABBA the Show. Mest sum vemmiliga 70’ara slig við strømmum drakt­ um, sum vóru opaðar somikið, at bringu skeggið kagaði undan. Nostal gi fyri allar pengarnar. Tón leikur fyri allar pengarnar. Og stemningur fyri allar pengarnar. Legg so ein Sámal Ravnsfjall í stórformi afturat pakkanum, sum eisini inniheldur Terja Rasmussen, Frændur og Anfinn Nielsen fyri bara at nevna nakað, og tú hevur eina summaruppliving langt yvir tað vanliga. Bert spell, at listin við føroysku perlunum er somikið lang ur, at menn sum Anfinn og Frændur noyðast at spæla á al ljós­ um degi. Meini so við, at skulu timbermenn reparerast ordiliga, og skal matur gerast til húsfólkið, so kann tíðin verða ein knappur faktor ur. Men ekstremt rockaða út gáv an av Útsalg setti tó klokk­ una í stað eina løtu, tá Anfinn lat Mikkjal Hvannastein folda seg heilt út. Og so var tað ein ordiligur góð­ biti, sum varð goymdur til tað Ov lítið av Fyrstu ferð, eingangsknall og Two Hearts fluttu tankarnar aftur til 80’ini, áðrenn kósin at enda varð sett móti fesku suppuni, sum bíðaði heima. Chase flutti veruliga mørk í føroyskum tónleiki í síni tíð, og talan var um flott og nostalgiskt punktum, sum varð sett leygarkvøldið Mynd: Jens Kristian Vang