mánadagur 2. november 2009síða 19

Sosialurin 2. november 2009 – Nr. 209 ÍTRÓTTARBLAÐIÐ 19 Á fundinum á Hotel Haf­ nia leygardagin, har for­ menninir í øllum fót bólts­ feløgunum fundaðust part­ víst einsamallir og partvíst saman við starvsnevndini, var greiða niðurstøðan, at trupulleikarnar síðstu dagar nar skal starvs­ nevnd in bara syrgja fyri at loysa Tað minti ikki sørt um lands- ella lønar sam ráðingar, tá fótbólts for- menni nir seinnapartin leygardagin hitt ust á fundi í Høllini á Hotel Haf- nia. Dyrnar vóru læstar og eingin slapp inn á fundin, ið ikki hevði eina góða umbering, so sum eina kaffi- kan nu ella eina skál við lekrari dessert. Við øðrum orðum, var eing- in atgongd fyri óviðkomandi. Umframt formenninar vóru eisini allir í starvsnevndini á Hotel Hafnia, og í løtum var starvsnevndin innan- fyri og aðrar løtur uttanfyri. Í fyrsta um fari høvdu formenninir starvs- nevnd ina inni í einar tveir tímar, og síðani varð hon kallað innaftur tvær ferð i r, áðrenn fundur var lokin og niður støðan greið. – Vit eru samdir um, at formenninir í fótbóltsfeløgunum áleggja starvs- nevndini at finna fram til eina semju, sum inniber, at starvsnevndin á sínum fyrstkomandi fundi skal loysa teir trupulleikarnar, sum hava verið síðstu tíðina. Hetta er ein semja, sum øll feløgini taka undir við og eru sam an um, segði Kristjan á Neystabø, sum var orðstýrari á fundinum. – Eg trúgvi fult og fast uppá, at starvs nevndin fer at loysa trupul- leikar nar. Hetta, sum er hent, hevur ver ið øgiliga óheppið fyri øll, fyri før- oyskan fótbólt og ikki minst fyri fø r- oyskan fótbólt út í heim, so tí mugu vit fáa eina varandi loysn á hesum. Ein sannur lætti Tá fundurin var liðugur og fólk fóru hvør til sítt, sást sjónliga, at tað var ein harrans lætti hjá fleiri teirra, at formenninir høvdu tikið eina støðu og givið starvsnevndini ein greiðan ar beiðssetning fyri fyrstkomandi fund, sum verður í morgin. Serliga tóktist tað á starvs nevnd- ar limunum, sum var ein byrða tikin av teirra herðum. Ikki tí, hýrurin á øll um hevði verið góður alla tíðina, og tær løturnar, tá starvsnevndin bíðaði uttanfyri og steðgaði á at hugna práta við fjølmiðlaumboðini, var lagið gott og einki sást til, at her var nakar meiriluti og minniluti. Forsetin og nevndarlimir kapp- aðust mestsum um at fortelja stutt- lig ar søgur, og tú fekst ongantíð var- hug an av, at hetta var sum at skula upp til roynd. Tað var ikki so frægt, at menn sóu nervøsir út, tá teir av og á sluppu inn til formenninar. Og tá av gerð in var fallin og boðini frá for- monnunum givin, brosaðu starvs- nevnd arlimirnir – tvørtur um allar bólk ing ar annars – um kapp við hvønn an nan. At okkurt meira liggur aftan fyri orð ing arnar í niðurstøðuni hjá fo r- monnunum, sigur seg sjálvt, men eing in vildi vera meira ítøkiligur enn neyð ugt, tá fundurin var lokin. Tað lá líka sum í luftini, at nú var bólturin spæld ur aftur til starvsnevndina, ið snøgt sagt ikki hevur aðrar møgu- leik ar at finna eina loysn á fundinum í morgin. Taka til eftirtektar – Eg og starvsnevndin taka sjálvandi niðurstøðuna hjá formonnunum til eftirtektar. Formenninir hava lurtað eftir øllum sjónarmiðunum og eru komnir við teimum greiðu boðum, at vit eru teirra starvsnevnd og at vit skulu loysa málið, segði FSF-forsetin, Høgni í Stórustovu, sum ikki heldur tað vera ein forðing nú, at starvs- nevnd in longu frammanundan hev- ur havt heilar tríggjar fundir, har tað ikki bar til at finna nakra semju. – Tá tú hevur eina ósemju, so vita øll, hvar tingini ganga. At vit hava skula greitt frá hesum framman fyri øll um formonnunum, er sjálvandi eisi ni ein tilgongd í sær sjálvum. Og eitt ella annað stað hava óivað allir fing ið betur fatan av tí, hvør ein stak- ur heldur, umframt at tað eisini hev- ur kenst gott, at formenninir hava sæð tað neyðugt at traðka í karakter og fortelja okkum, at tað er soleiðis, vit skulu arbeiða. Spurdur, um niðurstøðan á for- mans fundinum merkir, at okkurt høvd skal rulla, sum tikið verður til, hev ur Høgni í Stórustovu onga við- merking, men vísir á, at nú skal starvs nevndin hava frið at loysa trupul leikan, og at tíðin so má vísa, hvørj um alt endar við. – Vit skulu eisini minnast til, at het ta snýr seg ikki um persónar, men um sjónarmið og meiningar, tí felags fyri okkum øll er, at øll vit ar beiða fyri fótbólti av góðum vilja, og tí er umráðandi, at vit skilja ímillum tað persónliga og tað, vit eru ósamd um, segði FSF-forsetin. Formenninir skóru ígjøgnum Kristjan á Neystabø, ið stjórnaði formansfundinum leygardagin, og FSF-forsetin, Høgni í Stórustovu, taka í hondina á hvørjum øðrum eftir loknan fund Mynd: Álvur Haraldsen Jóan Petur eitt tørn aftrat Í gjár helt Tvøroyrar Bóltfelag fram við aðalfundinum, sum upprunaliga byrjaði eina viku frammanundan, men tá var slitin, tí eingin bjóðaði seg fram at koma í nevndina. Hesa ferð bar betur til, men kortini er talan ikki um nakra broyting, tí framvegis var eingin sinnaður at koma í nevndina, og tí gjørdu Jóan Petur Olgarsson og Mina Joensen av, at tey tóku við afturvali. – Eg hevði ikki samvitsku at blaka felagið út í stjórnarloysi, og tí tók eg við afturvali á aðalfundinum, sigur Jóan Jóhan Petur Olgarsson við Suðurrás. Nevndin skipar seg sjálv, men alt bendir á, at hann heldur fram sum formaður í Tvøroyrar Bóltfelag.