fríggjadagur 20. november 2009síða 24
‹ fyrra síða allar 80 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
nr. 223 · 20. november 2009
24
VIKUSKIFTI
Sonurin brúkar porno
Hey Rigmor
Eg havi funnið útav, at 17 ára gamli sonurin hyggur
eftir porno. Eg veit væl, at hann er ein ungur maður,
men eg haldi ikki, at tað er rætt, at hann brúkar porno.
Hvat heldur tú, at eg skal gera?
Blíðar heilsanir Mamman
Góða Mamman
Fólk hava rætt til at hava sítt privatlív í frið. Bæði børn
og ung og gift og ógift. Tey allar flestu hava eitt privat
kynslív, sum ongin annar er, ella skal vera, partur av. Og
slett ikki mammur!
Tú heldur kanska, at porno er ómoralskt, skaðiligt ella
kvinnukúgandi. Tað ert tú ikki einsamøll um. Men so er
tað gott, at tú ikki skalt njóta tað. Tí tú kanst ikki nokta
øðrum nakað, bara tí tú sjálv skýggjar tað.
Men tú kanst frábiða tær at skula síggja upp á tað
sjálv. Og tú kanst krevja, at hann goymir tað av vegnum,
so leingi hann býr heima. Og tú kanst sjálvandi eisini
greiða frá, hví tú hevur nakað ímóti porno sum so.
Eisini er tað umráðandi at práta við tey ungu um,
hvat slag av sex porno er. Hetta er eisini eitt, sum skúlin
eigur at taka upp í sambandi við frálæruna um nøring,
sum tað so gelt eitur. Tí eitt kunnu vit skjótt blíva
samd um: porno hevur onki við veruliga samveru ella
kærleika millum vanlig fólk at gera. Og tað skulu tey
ungu vita!
Men sum mamma hevur tú als ikki rætt til at blanda
teg upp í persónliga kynslívið hjá soninum. Tað hevði
verið at farið langt út um persónlig mørk, nú sonurin
skjótt er ein vaksin maður.
v. rigmor
______________________________________________
Hon luktar av sveitta
Góða Rigmor
Eg havi ein starvsfelaga, sum luktar illa av sveitta.
Stjórin á arbeiðsplássinum hevur spurt, um eg hevði
kunna nevnt tað fyri henni, eftirsum við báðar eru so
væl. Eg haldi, at tað er hansara ábyrgd at siga tað. Tað
eru fleiri, sum hava tosað við hann um trupulleikan við
sveittaluktinum. Eg tori simpulten ikki at siga tað, tí eg
eri bangin fyri, at hon blívur ill ella særd. Hvat heldur
tú, at eg skal gera?
Heilsan starvsfelagin
Góði starvsfelagin
Sjálvandi skalt tú ikki siga tað, um tú ikki torir. Tað er
ikki tín uppgáva. Sjálv hevði eg ikki hildið meg aftur, og
tað hevði verið av umsorgan fyri starvsfelaganum, sum
eg var góð við. Men har eru vit so ymisk.
Næstan øll lukta av sveitta viðhvørt. Men í dag verður
sveittaroykur ikki góðtikin, um hann er til ampa fyri
onnur yvir longri tíðarskeið.
Tað er neyðugt, at tú skundar undir stjóran, tí ongin
hevur uppiborið at vera negativt samrøðuevni millum
hini. Starvsfelagin veit tað helst ikki sjálv, og fær hon
boðini á ein hampiligan hátt, verður hon takksom
aftaná.
So stjórin skal traðka í karaktér og rópa starvsfelagan
inn til samrøðu, har hann avgjørt, men varliga, heitir á
hana um at vaska sær betri og at skita klæðir oftari.
Stjórin fær nógv meiri í løn enn tú. Tað kemst millum
annað av, at hann hevur størri ábyrgd, og eisini ofta
keðilig mál at dragast við, eitt nú trupul starvsfólkamál.
Go for it!
v. rigmor
______________________________________________
Vil hava mammu í frið
Góða Rigmor
Eg havi í tvey ár verið í einum parlagi, sum við tíðini
bara gerst betri. Bæði kvinnan, eg eri saman við, og eg
sjálvur, eru sannførd um, at vit vilja vera saman.
Men tað er ein spurningur, sum hon ikki skilir, at eg
ikki eri nøgdur við.
Næstan hvørja nátt vakni eg, tí at sonur hennara,
sum er 8 ár, kemur inn í kamarið, tí hann vil í okkara
song. Mamman biður hann fara inn aftur til sín sjálvs,
og tað endar ofta við, at hon fer við honum, fyri friðs
skyld, sum hon sjálv sigur.
Daman hevur lyndi til at kveistra mínar frustrasjónir
til viks og siga, at tað gongur yvir av sær sjálvum.
Men eg haldi, at okkurt má kunna gerast fyri at venja
drongin av við at vakna hvørja nátt.
Hvat heldur tú Rigmor?
v. Fosturpápin
Góði fosturpápi
Eg ímyndi mær, at mamman og drongurin hava verið
einsamøll, líka til tú komst upp í songina hjá henni.
Hetta er sjálvandi ein stór kollvelting í lívinum hjá
dronginum, sum kanska er vanur at liggja har. So
kensluliga skilir hann ikki, hví mamman velur teg fram
um hann. Og hon liggur har ímillum tveir hanar, sum
báðir vilja balla seg hjá henni.
Eg skilji væl, at drongurin ikki vil liggja einsamallur
inni í einum myrkum kamari, meðan tit bæði hava
hvønn annan at balla tykkum hjá. Hann vil eisini!
Nú mamman hevur funnið sær ein nýggjan
sovikammirát, er hann í einari serligari kensluligari
støðu, sum kanska eisini er atvoldin til, at hann vaknar
um náttina. Tí haldi eg, at tit noyðast at skilja hansara
trongstøðu, og geva honum serliga nógvan tryggleika og
kærleika. Tit kunnu illa venja hann av við at vakna um
náttina, og eg eri samd við mammuni um, at tað gongur
helst yvir av sær sjálvum.
Harvið ikki sagt, at hann skal skora seg niður millum
tykkum bæði, tí tá fer svøvnurin lættliga í hundarnar.
Og tað ljóðar avgjørt ikki gott, at mamman leggur seg
inn til sonin. Tit bæði eru par, og tí skulu tit sjálvandi
liggja saman.
Kanska hevði tað verið ein loysn í eina tíð, at tit løgdu
eina madrass á gólvið í tykkara kamari, har hann kann
balla seg, tá hann vaknar um náttina. So nýtist mamman
ikki at fara frá tær og inn til hansara, og hann liggur
heldur ikki púra einsamallur.
Og tit kunnu fegnast um, at tit hava frið ta løtuna, tit
fara í song – saman.
Góða eydnu við øllum.
v. rigmor
Tríbarnamamma, kona, lærari, journalistur og redaktørur á
lívsstílsblaðnum Rákið svarar spurningum til brævkassan
SpyrSt So livSt
Redaktiónin loyvir sær
at velja og vraka millum
innsendu spurningarnar
Hevur tú brúk fyri einum góðum ráði,
so send spurningin til:
Sosialurin
SpyrSt So livSt
postboks 76
Fo-100 tórshavn
ella teldupost til rigmor@sosialurin.fo
RigmoR Dam
Ein vandrianekdota í umsetaracirklum er tann um dramavinin,
sum skuldi umseta ein sjónleik úr donskum í føroyskt: Hann
umsetti ‘havesyge’ til ‘urtagarðssótt’.
Sama ger, um verulig grund er undir hesari søguni. Nógvar
aðrar frásagnir eru um, hvussu trekt og torført tað mangan
gongur at flyta tankar yvir í føroyskt. Nú ein dagin kom
ein tingmaður við tí pástandi, at tann, sum »hevði brotið
seg«, skuldi straffast. Tað hoyrdist á málinum hjá honum, at
hann ætlaði at siga »forbrotið seg«, men so steig tann innari
censorurin á slanguna, og bara helvtin av orðinum kom út. Og
í Sosialinum um dagarnar bleiv sagt um onkran faðirloysing,
at hann bara tólv ára gamal var blivin »húsmaður«. Meiningin
hevur nokk verið forsyrgjari. Veit nakar, hvat ein húsmaður
er? Helst ikki. Hóast tað stendur í orðabókini (FO), men tað
ger forsyrgjari ikki.
Tað kemur fyri, at vit hoyra um undarligar ella vánaligar
umsetingar. Ein umsetari hevði umsett fyri eitt firma í USA.
Hann umsetti ‘logical monitor’ til ‘logiskur vísari’. Hetta bleiv
av einum »málkønum« rættað til »skilvísur vísi«. Í einum
øðrum teksti bleiv ‘medarbeiðarar’ strikað og erstattað við
‘starvsfólk’. Men her er okkurt rúkandi galið: skulu øll orð,
sum beginna við med- vera óføroysk? Skulu vit so eingi
medmenniskjur hava longur, og skulu hesir medskapningar
ikki sleppa at hava sína serligu medferð? Paris verður
»rættað« til París, og Rom, tann ævigi staður, verður nú
av útvarpinum eyknevndur Róm [røvm], tí tey halda tann
íslendska stavimátan vera »føroyskari« enn tann normala.
Forstandi tað hvør, ið kann. Hví skulu tey, sum hava eitt
ónatúrligt forhold til málið, hava rættin til at hava málið?
(MT)
Havisjúka
verða
komm
føroysk
ð
punktum
Málstrikan
MÁLFELAGIÐ
ð