fríggjadagur 27. november 2009síða 24

24 tíðindi Nr. 228 - 27. november 2009 – Tað tók okkum næstan tveir dagar at koma til salt­ oyðimørkina. Bara leiðin til sjálva saltoyðimørkina var so hørð, at tað nærum tók ondina úr summum okkara. Vegurin var avgjørt ikki gjørdur til eina tuktuk, kilo­ metur eftur kilometur av sandi og avgjørt einki ann­ að. Bakandi sól og aftur og fram at skumpa, lyfta og toga, 11 tímar tók tað út í eitt i at koyra teir bert um leið 40 kilometrarnar, greiðir Eyðun frá. Sluppu ikki inn í Argentina Í øllum hesum sandinum vóru hundraðvís av smáum tornadoum at síggja so langt sum eygað rakk, og teir sluppu eisini at koyra beint ígjøgnum eina, sum teir hildu var fantastiskt. – Tá vit langt um leingi vóru komnir yvir harða stríðið og høvdu sovið væl, gekk leiðin gjøgnum heim­ sins størsta saltøki. Frá einum enda í annan tók tað okkum seks tímar at koyra. Hetta var avgjørt eitt av hæddarpunktunum á túrin­ um, heilt fantastiskt. Tú sært bara kritahvítt so langt sum eygað sær. Í salt oyði­ mørkini er nógv arbeiði, meginparturin til útflutn­ ings, og vit máttu entá spyrja um veg hjá einum av arbeiðaranum har, sigur Eyðun. Eftir at hava koyrt gjøg­ num saltoyðimørkina komu teir upp í fjøllini. Nú var tað sandur og runa og nógv­ ur vindur, men regni sluppu teir undan. Fjallakoyringin fór eisini illa við tuktukkunum, og teir slitu ketur í heilum. Teir máttu improvisera og skoyta keturnar umaftur og um ­ aftur, tannhjólini vóru boygn að, men at enda fingu teir ein mekanikara at um ­ væla. Einaferð koyrdu teir eisini skeivt einar 30 kilo­ metrar, og hildu beint móti argentinska markinum held ur enn paraguayska. – So vit royndu at kroysta okkum inn um markið við okkara tuktuks. Vit stempl­ aðu okkum út úr Bolivia og inn í Argentina, men tá vit so skuldu stempla okkara tuktuks inn, høvdu vit ikki røttu eigaraskjølini upp á tær, eingi skjøl, sum søgdu, at vit høvdu loyvi at koyra teir. Tollurin í Peru til Bolivia hevði givið okkum skeiv skjøl, so nú høvdu vit knappliga ólógligar tuktuks við okkum, sigur Eyðun. So inn aftur í Bolivia, men eisini tá vóru trupul­ leikar, so vit sótu sum kánus sum í ongamannalandi. Eftir drúgvar samrøður og hjálp frá stigtakarunum sluppu vit loksins innaftur í Bolivia og síðani við fullari ferð móti paraguayska mark inum. Ólíðiligur hiti Sjálvt um marknaðar vakt­ irnir undraðust á, at teimum varð bannað atgongd inn í Argentina, so gekk tó væl at koma inn í Paraguay. Og við hesum skifti landslagið eisini. – Eftir at hava koyrt í fjalla lendi og á sandi, var alt nú knappliga gras og skógir við risatrøum. Vit kavaðu eftir einum degi úr 4000 niður í 1000 metra hædd, og hitin var øgiligur, sigur Eyðun Thomsen. Veðurumskiftið var mun­ andi, og frá at verða í fleiri løgum av klæðum og vøtt­ um, koyrdu teir nú í shorts og T­shirtum, og hitin rakk heilt upp í 55 stig. Tá vit komu til markið til Paraguay var eitt verri skil. Fólk byrjaðu at dehydrera, høvdu onga orku og fingu ikki luft, og tá vit koyrdu avstað, var tað sum ein hár­ turkari hekk beint framman fyri og blásti heita luft í andlitið. Frá markinum til næsta bý tók einar seks­sjey tímar, og har var hvørki matur ella drekka, og eingin verja fyri sólini, sigur Eyð­ un Thomsen. Nú var asfalt at koyra á, men hetta var kortini so heitt, at tað voldi aðrar trupul leikar, og skjótt so brustu dekkini av hitanum. – Vit endaðu dagin í bil­ skúrinum hjá einum mekan­ ikara. Vit høvdu brúkt allar eykalutirnar, og tí var einki annað at gera enn at sleipa, slitnaði ein keta. Serliga í The Grand Chaco í Para­ guay, ið veruliga er onga­ mannaland, gekk alt galið, og í øllum hitanum, ið var, kundi tað ikki verði verri, sigur Eyðun Thomsen. 8 av 62 Hetta førdi so til, at teir av gjørdu ikki at koyra um dagin meira, men bert um morgunin, kvøldið og nátt­ ina. – Trupulleikin um náttina var sjálvandi, at um eitt hjól brast ella ein keta slitnaði, var so bølamyrkt, og tendr­ aði tú lyktina, varð tú undir­ dýktur í túsundtals flog­ kyknum. Heldur ikki skorp­ i ónum sluppu vit undan, sigur Eyðun Müller Thom­ sen. Dagin eftir var tað beina kós og við fullari ferð eftir landsvegnum allan vegin til Asuncion, høvuðsstaðin í Paraguay, har teir komu klokkan 17.30 sunnudagin 22. november. – Vit funnu eitt hotel, par keraðu okkara tuktuk framm an fyri einum svimji­ hyli og lupu so útí, sigur Eyðun. Ferðin strekti seg til­ samans 4.436 kilometrar úr Huancayo í Peru til Asun­ cion í Paraguay, og tók teimum báðum 22 dagar at koyra. Og hetta er fyrstu ferð, at nakar hevur koyrt strekkið á einari tuktuk. – Vit hava upplivað alt frá gróti, kava, sandi, salti, runu, frumskóg, tornadoum, sandstormi, storum áum, asfalti, í lastbili og hvat man enn kann hugsa sær, sigur Eyðun. Tað eru fleiri ræðusøgur frá túrinum, millum annað tá tuktukkin endaði í einari stórari á, onkur annar kom so illa til skaða, at hann bleiv flogin beinleiðis heim til Onglands. – Men fyri okkum – banka undir borðið – hevur alt gingið super, hóast tað hevur verið mega strævið legg ur ein glaður og íðin Eyð un aftrat. Av teimum 62 pørunum, sum byrjaðu túrin, gjøg­ num førdu bert tey 8, og harímillum Joey og Eyðun Müller Thomsen, sum nú hevur upplivað sína dreyma­ ferð á tuktuk um Andes­ fjøllini. Eyðun og Joey vóru næsta parið, sum kom á mál. Ferðin varð gjørd í sam­ starvi við hjálpar felags­ skapin Operation Smile. Hvørt luttakandi parið skuldi rinda 10.000 kr. til arbeiðið hjá felagskapinum, sum m.a. er at skurðviðgera børn við haruskári. Mong hava stuðlað ferðini, ein­ stakligar, feløg oo. Eitt nú hevur heimasíðan hjá ungdómsblaðnum MESS verður høvuðsstuðul. Aðrir sponsorar hava verið Før­ arasetrið, har Eyðun tók koyrikortið til tuktuk, Sosial urin, Rás2, Expert oo. Eyðun Müller Thomsen letur heilsa úr Suðuramerika og takkar øllum fyri stuðul­ in. Hann hevur tað gott og fer nú at uppliva aðrar part­ ar av Suðuramerika. Lone cowboys. Tukktukkin hjá Eyðun og Joey í ómetaliga vakra fjallalendinum í Andes Tukktukkin í saltoyðimørkini í Bolivia Komnir til skógarøki í Paraguay Málið í Asuncion. Joey og Eyðun 1 og 2 fv.