mánadagur 29. mars 2010síða 4

4 tíðindi Nr. 61 - 29. mars 2010 Kanna fólkadráp Donsku myndugleikarnir kanna nú, um nakar av teimum, sum vóru uppi í fólkamorðinum í Rwanda í 1994, fjalir seg í Danmark. Danska ákæruvaldið hevur havt fólk í Rwanda, har tey hava leitað eftir upplýsingum um fólk úr Rwanda, sum búgva í Danmark. Nógv fólk hava verið undir illgruna, men Lars Plum, vararíkisadvokatur, sigur við DR, at tey flestu eru ikki undir illgruna longur. Meiri vil hann ikki siga. Meiri enn 800.000 fólk doyðu í fólkamorðinum í Rwanda í 1994, og fleiri av drápsmonnunum fjala seg enn. Rík skulu rinda heimahjálp Radikali flokkurin í Danmark er komin á pallin við einum uppskoti, sum uttan iva kann elva til eitt lívligt orðaskifti. Flokkurin sigur, at stakir fólkapensjonistar, sum hava eina inntøku oman fyri 281.000 krónur um árið, skulu rinda fyri at fáa heimahjálp. Fyri hjún ella sambúgvandi fólkapensjonistar skal markið vera 328.000 krónur. Ein meiningakanning hjá Megafon vísir, at 58 prosent av danska fólkinum taka undir við, at fólkapensjonistar, sum hava ráð til tess, rinda fyri heimahjálpina. 36 prosent eru ímóti. Annika Olsen fer nú á fund við Leirvíkingar um tiltikna vegin til Norðoyartunnilin, men hon tekur tað rættiliga alvorligt, at býráðið hóttir við at seta tiltøk í verk, sum bera í sær, at vegurin verður kappaður av NorðoyatuNNiliN Áki Bertholdsen aki@sosialurin.fo Beint eftir páskir fer Annika Olsen, landsstýriskvinna í innlendismálum, á fund við býráðið í Eysturkommunu fyri at vita um tað ber til at finna eina loysn á føroya mest umstrídda vegastrekki, sum er vegurin ígjøgnum Leirvík í sambandi við Norð oyatunnilin. Fundurin er komin í lag eftir at býráðið í eystur­ komm unu gjørdu bart her­ fyri og kravdi, at vegurin, sum er bundin í komm unu­ vegin verður grivin upp bein anvegin, sáddur við grasi og handaður komm­ ununi aftur í sama standi, hann á sinni varð latin til vegin til Norðoyatunnilin. Hetta merkir í veru leik­ anum, at vegurin til Norð­ oyatunnilin verður grivin av so at øll ferðsla ígjøgnum tunnilin má halda uppat. Orsøkin til, at býráðið fer so harðliga til verka, er sjálvandi, at tað hevur drig­ ið so leingi út at gera vegin og at heldur onki røkist fyri, at nakað hendir við tað fyrsta. Men tað er rættiliga fallið landsstýriskvinnuni fyri bróstið, at býráðið hevur hótt við tiltøkum, sum í veru leikanum føra við sær, at tunnilin verður stongdur fyri ferðslu. – Eg havi skrivað býráð­ num í Eysturkommunu skriv, har eg havi boðað frá, at tað ber ikki til at sam­ ráðast við eini slíkari hóttan hangandi yvir høvdinum. Hon skilir, at býráðið fatar álvaran í málinum og at hóttanin tískil er tikin aftur. – Hóast eg skilji væl, at tolið er uppi, kann eg ikki samráðast við einum revolv­ ara fyri pannuni, sig ur hon. Royna at finna semju Sostatt hevur Annika Olsen avtalað at hitta býráðið á fundi. – Á fundinum fari eg at royna at fáa greiði á, akku­ rát, hvussu málið liggur og endamálið er so sjálvandi eisini at fáa at vita, hvat vit kunnu semjast um á øki­ num. Sostatt vónar hon at finna eina skilagóða loysn, sum báðir partar kunnu vera nøgdir við. Hartil kemur so eisini, at enn er ógreitt, hvat verk ætl­ anin kostar. Settar eru 40 milliónir av til endamálið, men metingarnar vísa, at tað kostar 50. Seinastu tíðina hava tey tískil roynt at samráðast seg fram til ein lægri prís. Tá ið tað er greitt, hvat semja fæst um og, hvat tað kostar, fer Annika Olsen at royna at fáa undirtøku í samgonguni fyri at seta tað í verk. Eftir páskir verð­ ur fundur ímill­ um lands stýrið og býráðið í Eystur­ komm unu um vegin í sambandi við Norð­ oyatunnilin. Spyrst onki burtur úr, eru vit til reiðar at gera álvara av ætlanini um at stongja vegin, sigur Jóhan Christiansen, borgarstjóri NorðoyatuNNiliN Áki Bertholdsen – Finna vit ikki eina nøkt­ andi semju eru vit til reiðar at ganga plankan út. Jóhan Christiansen, borg­ arstjóri í Eysturkommunu, sigur, at teir næstu dagarnir verða avgerðandi fyri um býráðið fer at krevja, at veg urin í samandi við Norð­ oyatunnilin verður stongdur ella ikki. Eftir páskir skal fundur verða ímillum Anniku Olsen, landsstýriskvinnu í innlendismálum, og býráðið í Eysturkommunu um vegin í sambandi við Norð oya­ tunnilin. Fundurin er komin í lag eftir at býráðið herfyri ein­ mælt noktaði at longja loyvið at knýta tunnilsvegin í tann kommunala vegin. Samstundis hevur býráðið kravt, at er tað so, at veg­ urin, sum nú er til tunnilin ikki er ein partur av ætlaða framtíðarvegnum, men kem ur at liggja sum ein blindtarmur, skal hann bein anvegin gravast upp, sáast við grasi, so at lendið kann handast aftur í sama standi, sum tað á sinni varð latið til vegin. Orsøkin til at býráðið hevur tikið so ógvuslig stig, er, at tey nú hava mist tolið, eftir at ongin loysn fram vegis er í eygsjón á vegnum ígjøgnum Leirvík í sam bandi við tunnilin, hóast mál ið er fleiri ára gam alt. Ganga plankan út Síðani er fundur avtalaður við landsstýriskvinnuna og hann verður eftir páskir. – Úrslitið av tí fundinum verður avgerandi fyri, hvat vit gera, sigur borgar stjór­ in. Hann leggur dent á, at spyrst ikki eitt nøktandi úrslit burtur úr, eru tey til reiðar at ganga plankan út, sum hann málber seg. Tað merkir, at býráðið fer at taka stig, sum bera í sær, at tunnilsvegurin verður stongdur ein stóran part av sólarringinum. – Og tað verður rættiliga skjótt eftir fundin, at tey tiltøkini verða sett í verk. – Vit hava eina einmælta býráðssamtykt at halda okk um til og hana mugu vit virða, leggur hann afturat. – Tað er kommunan, sum skal geva loyvi til at binda í kommunalan veg, men tað loyvið hava vit givið undir skeivum fortreytum, tí onki er hent og sostatt er tað nú tikið aftur. Annars leggur hann aft­ ur at, at tað er semja um, hvussu vegurin skal leggj­ ast. Men Løgtingið til ikki játta neyðugu upphæddini, so at arbeiðið kann gerast og tað er har hundurin er grivin. Avmarkaður stongsil Hann sigur, at Býráðið hev­ ur fingið tvey løgfrøðilig upprit um málið og eftir teimum er tað greitt, at tað er kommununan, sum hevur valdið á tí kommunala veg­ num. Hinvegin ber ikki til at stongja tunnilsvegin heilt. – Men býráðið hevur fulla heimild at seta ein av ­ markaðan stongsul í verk. Tað merkir at vegurin skal stongjast, so at ferðslan bara verður leidd ígjøgnum ávísar tíðir eftir leiðbeining frá kommununi. Merkir tað so, at vegurin verður stongdur ávísar par t ar av døgninum? – Eg vil heldur siga, at tað merkir, at hann bara verður opin ávísar partar av døgninum, sigur Jóhan Christiansen. Hvussu nógvar tímar, vegurin verður opin, dugir hann ikki at siga. Men hann sigur, at helst verður tað gjørt soleiðis, at krav verður sent Norðoya­ tunlinum um at seta bumm fyri vegin, sum bara skal vera opin ávísar klokkutíðir, sum kommunan ásetir. Ramasti álvari – Hetta er ramasta alvor. Jóhan Christiansen, borgarstjóri í Eysturkommunu kenn ir onki til tað, sum Annika Olsen førir fram í hinari greinini um, at samtyktin um at stongja vegin í Sambandi við Norðoyatunnilin er tikin aftur. – Samtyktin stendur við, men tað er rætt, at vit hava parkerað hana til fundurin við Anniku Olsen hevur ver­ ið. Úrslitið av fundinum verður avgerandi fyri, hvat víð­ ari hendir, tí finna vit ikki eina semju, vit í býráðnum eru nøgd við, eru vit til reiðar at seta samtyktina í verk, sum í veruleikanum førir við sær, at ferðalan ígjøgnum Norðoyatunnilin verður stongd ein stóran part av sólar­ ringinum. Talan verður ikki um at stongja vegin heilt, tí so er mest sannlíkt, at krav verður sett fram um, at hann skal latast upp aftur út frá einum samfelagsligum neyð­ rættar ligum sjónarmiði. Men kommunan hevur myndugleika á kommunalum vegi og ongin kann forða okkum í at seta avmarkaðan stongsul í verk, sigur borgarstjórin. Vil ikki samráðast undir trýsti Norðoyatunnilin steingjast fleiri tímar um samdøgurið Nú skal tað vera egg ella ungi og eftir páskir fáa vit at vita um býráðið í Eysturkommunu fer krevja, at bummur verður settur fyri vegin í sambandi við Norðoyatunnilin, so at hann verður stongdur ein stóran part av samdøgurinum