fríggjadagur 28. mai 2010síða 22

Fríggjadagur 28. mai 2010 · Nr. 87 22 Sosialurin Farna vikuskiftið var ár liga bátastevnan, fyri bils tann 9. í røðini, í Vest man na. Stór­ fingið tiltak, góð fyri reik ing, óførur blíð skap ur og ikki minst við trygdini í hásæti. Har var nakað fyri øll: børn, ung og eldri, á báti so væl sum á landi og tað uttan møð andi stevnuskrá at reika til og frá, men miðsavnað á bryggju økinum og har á leið­ ini umframt at dansa uppi í ítrottarhøllini. Tað er undrunarvert, at eitt hissini hugskot hjá einum klaks vikingi í Vestmanna skuldi festa í eina slíka góða og støðugt mennandi mentun ar sið­ venju, sum árliga báta stevn­ an í Vestmanna má sigast at vera. Tó so, at til slíkt krevst serligt áræði, nógv fyri r­ eikingararbeiði, seiggj, hug­ flog, samhaldsfesti og nógvar hjálp andi hendur. Havi frætt at sjálvboðin fyri reikingarnevnd í longri tíð hevur strevast við hesum, men eftir avrikinum at døma munnu so mong onnur eisini hava latið sítt íkast, eins og kommun an sjálv. Og ikki minst vóru konufólkini óføra kvik at matgera og borð reiða til so mong fólk. Og soleiðis eigur tað at vera, tá tað er best og uttan óneyðugt roks. Saman og í felagi bera fleiri herðar nógv. Gamaní er báta­ og hús­ vag na mentanin lutfalsliga nýggj í Føroyum, men tað legst alsamt afturat, og tí hava slík bygdasamtøk allan heið ur uppibornan fyri at leggja sjálvbodnan rygg til at skapa góðar, tryggar og virði ligar karmar fyri slíkar fólka sam verur í egnum landi. Gamaní fara møgulig yvirskot vanliga til okkurt gott, lokalt endamál og í Vest manna til bygdarítrótt, men við tí ovurstóra ókeypis blíð skapinum, man her ikki liggja tað stóra eftir, tó dansi­ bilett ir nar sjálvsagt muna nakað. Tað, sum tó mest hug­ tek ur nú aftaná, er hvussu ómeta liga væl var fyriskipað í minstu smálutir og við trygd ini í hásæti bæði á sjógvi og á landi. Eitt ser­ prent í Sosialinum við skrá og hentari almennari kunn­ ing gjørdi tað ikki verri. Sama við myndafrásagnum hjá kommununi. Veður og streymur má sær ráða, tó innsigling og atløga var væl fyriskipað við sum vant gamla postbátinum á odda. Gamaní vilja altíð onk­ ur ósmæðin troðka seg fram, eins og onnur gera seg upp við at fresa aftur og fram og inn í millum hóvlig før, so at tað órógvar og elvir til óneyðugan ampa. Hugsaði mítt har úti í sundinum á 90 ára gamlari skútu við javn­ gomlum róðurgangara. Í tungari undangongu, har tað rak hart upp í ættina, var und ir slíkum umstøðum nóg trupult at halda báti beinan og leysan av øðrum.Undir slík um umstøðum, eins og annars altíð, mátti tað verið óneyðugt hjá onkrum serliga skjót gangandi at fresa upp í bógald una fram fyri stevnið og tann vegin draga bátar av kós. Ovurstór maskinorka aftur við erpni og minimalum sjó mans skapi rigga illa saman, tó at slíkt kunnu fyri­ reikar ar ikki gera nógv meira við enn sum longu gjørt: at veita góða forhondskunning og at fáa staðkend saman við heima­ og avbygda bjarg ing­ ar bátum at fylgja og halda skil á. Í ivaveðri kennist tað trygt at hava slík før í fylgi, eins og felags heimferð burdi ver ið skipað á líknandi hátt, tó tað hjálpir væl, at bátafólk av ráða sínamillum, nær og hvussu siglast skal í felagi aftur til húsa heim. Samanumtikið enn ein góð uppliving á bátastevnu í Vestmanna og latið vest­ menn ingar framyvir eiga sína bátastevnu sum eina fasta og góða, árliga siðvenju, eins og norðoyingar skulu eiga sín sjómannadag, eyst­ ur oyingar sína báta stevnu, sunda lagsfólk og nóls oy ing­ ar sína regatta o.s.fr. Takk fyri á hesum sinni. Eyðun Joensen, Tórshavn Herðaklapp til vestmenningar - fyri Bátastevnuna 2010