Sosialurinarkiv
Sosialurin 2010-07-02, síða 20
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

fríggjadagur 2. juli 2010síða 20

‹ fyrra síða allar 48 síður næsta síða ›

Tekstur á síðuni

Fríggjadagur 2. juli 2010 · Nr. 102 20 Sosialurin Snorri Brend Myndir: Jens Kristian Vang - Vit hava havt eina ser- stakliga góða vitjan her í Før- oyum. Alt hevur verið so gott, og tí kann eg ikki velja nakað burt ur úr, sum var betri enn hitt, segði Margretha drotn- ing á tíðindafundinum. Skilligt var, at tey ið hava fyrireikað vitjanina hava gjørt eitt framúr gott arbeiði. Tí, sum Margretha tók til: - Hvør dagur hevur verið á tremur við góðum upp liv- ingum. - Tað hevur eisini verið ein gleði og tað hevur somu- leiðis verið stuttligt at síggja, hvussu føroyska samfelagið hev ur ment seg, hóast al- heims kreppuna, segði hon, og legði í sama andadrátti aftr at: - Hetta er ikki sama sam- felag sum fyri 20 árum síðani, tá kreppa eisini herjaði her. Í dag hyggja fólk upp og tey hyggja eisini frameftir, legði hon dent á. Drotningahjúnini harm- að u st um, at tey ikki kundu vitja í Stóru Dímun og Skúv- oy í gjár, orsakað av vána- lig um veðurlíkindum. Tað verð ur so kanska næstu ferð ístað in. - Nær Frederik og Mary koma higar at vitja? Nei, tað kann eg ikki svara uppá. Tey eru ung og mugu sjálv avgera, nær tey koma, vísti Margretha á. Eftir tíðindafundinum í gjár at døma fara tað ikki at ganga fimm ár, til tey aftur fara at vitja kring oyggjarnar. Tey vitjaðu her seinast í 2005. Beinini Drotningahjúnini vóru miku dagin á vitjan í Norð- oyggj um. Beint áðrenn kl. 9 legði Dannebrog at við bryggju í Klaksvík, har almenn mót- tøka var. Síðani gekk leiðin til Kun- oy ar, har tey fyrst heilsaðu uppá bygdaráðið í Kunoyar kommu nu við John Damberg á odda. Eftir móttøkuna vitj aðu tey ta gomlu, men ístand- settu mylluna í Myllá, sum – Vit VerÐa skjót aftur Drotningavitjanin Seinnapartin í gjár fóru drotningahjúnini úr Føroyum, eftir eina vitjan, sum vardi í fimm dagar. Margretha drotning lovaði, at tað fara ikki ganga fimm ár, til tey koma aftur higar at vitja. - Nei, tað skal ikki verða so leingi til næstu ferð. Vit bæði eldast jú, segði hon brosandi á tíðindafundi í Bø í gjár, ein hálvan tíma áðrenn fráferð teirra Í Kunoy vitjaðu drotningahjúnini ta gomlu, men ístandsettu mylluna í Myllá. Her fingu tey sjón fyri søgn, at tað ber til at mala korn á kvørn við vatnorku MYLLan