mikudagur 7. juli 2010síða 47
‹ fyrra síða allar 48 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
47
Mikudagur 7. juli 2010 · Nr. 104
Sosialurin
Randi Jacobsen
Mikukvøldið fyri viku síðan
fóru tvær ungar gentur til
Suður oyar við Smyrli. 18 ára
gamla Marita Foldbo Holm
og 17 ára vinkona hennara
Sal vør Trúgvadóttir Kalsoy
koyrd u av Drelnesi suður
til Sumbiar, haðani teirra
langa ferð skuldi byrja. Ein
trið ja var eisini við, men
hon noyddist at gevast, tá ið
nakr i r dagar vóru farnir, tí
hon fekk ilt í beinið.
Tá ið tær í fjør gingu í
10. flokki í Felgsskúlanum á
Oyrarbakka, fingu tær hug
skotið at ganga úr sunnastu
bygd í landinum og so langt
norð ur og eystur, sum tær
slup pu.
Í fjør lá ikki fyri at gera
hesa ferðina, tí tá róði ein teir
ra kapp.
Men í ár skuldi tað so vera.
Tá ið vit komu til Sumbi
ar, fingu vit onkran at hjálpa
okk um við at finna eitt stað,
har vit kundu seta tjaldið upp,
sigur Salvør.
Tað kvøldið fingu tær sær
ein góðan blund, og morgun in
eftir fóru tær til gongu.
Tað var ógvuliga ringt
veður, og øll kløðini vóru
ígjøgn um.
Tær gingu allan túrin eftir
vegn um, og av tí at alt var so
vátt, gistu tær hósnáttina hjá
ommu eina av gentunum.
Har fingu tær eisini turkað
øll klæðini.
Fríggjadagin
fóru
tær
norð ur við Smyrli og gingu
niðan á Oyggjarvegin. Tjaldið
settu tær upp nærindis Hotel
Føroyum.
Veðrið bilti ikki
Leygardagin gingu tær norð
ur eftir Oyggjarvegnum og
komu til Leynavatn, har tær
settu tjaldið upp.
Tá var nakað av vindi, men
tær siga, at tað bilti kort ini
ikki.
Sunnudagin ætlaðu tær
at ganga upp um fjøllini,
men tær valdu at halda seg
til vegin, tí tað var mjørki og
toka.
Tað kvøldið reistu tær
báðar tjaldið við Norð skála
tunnil in, og tá mánakvøldið
kom, vóru tær í Leirvík.
Henda dagin fylgdu tær
ikki vegnum, men fóru upp
um Trælavatnsskarð yvir á
Kambsdal og haðani til Leir
vík ar, har tær sluppu at turka
klæðini.
Týsmorgunin gingu tær
gjøg n um Norðoyatunnilin til
Klaks víkar.
Byrðan hja teimum var
tung, serliga eftir, at tann trið
ja vinkonan legðist fyri, og tí
valdu tær at sleppa sær av við
ein part av klæðunum, tær
høvdu við sær. Kortini høv du
tær báðar 12 kilo hvør av við
føri á rygginum.
Í viðførinum var eisini ein
sprittkøkur, og tá tær vóru
svangar, steðgaðu tær á, kók
aðu skrúvur, stoktu pyls ur
og grillaðu. Breyð og við skera
keyptu tær sær.
Eymir leggir
Tá ið tær trongdu til eitt skol,
vask aðu tær sær í áum.
Tað er hart fyri beinini at
ganga so langar teinir eftir
as falti.
Jú, beinini eru eym. Eg
hevði logið, um eg ikki við gekk
tað, sigur Salvør.
Marita og Salvør eru væl
nøgd ar við túrin.
Vit eru fegnar um, at vit
gjørdu henda túrin, tí túrur in
segði okkum eisini, hvar vit
megna.
Tær lata væl at blíð skapi
num, sum tær møttu alla
staðni. Í fleiri bygdum fingu
tær ein drekkamunn og prát
aðu við fólk. Á sjálvari ferðini
møt tu tær bara bilum, men á
Oyggjarvegnum møttu tær
einum útlendskum ferða
man ni, sum tær heilsaðu
uppá.
Teir fyrstu dagarnar prát
aðu tær dúgliga saman, aðr
ar dagar vóru tær meira tig
andi, men tøgnin nívdi tó ikki.
Onkun tíð var lagið minni gott,
tí tær vóru móðar og kanska
eisini eitt sindur móð ar av
hvør aðrari.
Eyðkendar á vegnum
Foreldrini hava javnan frætt
frá fólki, sum hava fingið
eyga á tær á ferðini.
Onkur hevur sagt, at vit
líkt ust tveimum gomlum
monn um frá 19. Øld, tí vit
gin gu við fjalsstavi, sigur
Sal vør.
Pápi Maritu er gamal skó
ti, og hann átti mangt og
hvat, sum tær høvdu gleði
at hava við sær á ferðini. Til
døm is vóru fjalsstavirnir
hans a ra.
Stavarnir eru lættir og
ótrú liga góðir at hava við.
Týskvøldið fóru tær við
bátinum til Svínoyar, har tær
fyri seinastu ferð á ferðini
set tu tjaldið upp.
Áðrenn tær fóru at leggja
seg, grillaðu tær súr búffar í
øll um regninum.
Vit svóvu væl, tí vit vóru
so móðar, sigur Marita.
Í morgun vóru tær tíðliga
á fót um, pakkaðu niður og so
við bátinum til Fugoyar.
Har skuldu tær bara
steðga, til báturin kom aftur
seinna partin, og so aftur
heim í Sundalagið.
Hetta hevur verið stutt
ligt, men nú eru vit veruliga
móð ar og gleða okkum til at
koma heimafur, siga Marita
og Salvør.
Troyttar og glaðar
gongugentur
Á ferð Vinkonurnar Marita Foldbo Holm og Salvør Trúgvadóttir Kalsoy eru útkoyrdar eftir at hava gingið
heilt úr Sumba til Fugloyar. Tað hevði ikki verið gott, høvdu vit ikki verið í føroyskum hosum, siga tær
Fjalsstavarnir vóru
ein góð hjálp, siga
Marita og Salvør
Mynd: Eyðun Klakkstein
Á ferð