mánadagur 12. juli 2010síða 7

7 Mánadagur 12. juli · Nr. 106 Sosialurin rnA Fólka flokkurin somuleiðis nærk ast miðjuni. Annika er hinvegin av tí fatan, at flokkarnir nærkast hvør øðr­ um sum eitt sterkt og real ist­ iskt alternativ til borgarligu stjórn ina. Annika hevur gjørt stór fram stig, síðan hon . Hon er limur í landsleiðsluni hjá flokki num, har hennara upp gáva millum annað er at leggja komandi valdystin til rætt is og at skipa samstarvið við Sosialdemokratarnar. Sosialistiki Fólka­flokk ur­ in tók flestar danir á bóli við seinasta fólkatingsval. Und­ ir leiðslu av Villy Søvn dal eydnaðist tað flokkinum at tvífaldaði talið av fólka tings­ um boðum úr 11 í 23. Ein av orsøkunum er, at flokkurin er øðrvísi og meira tíðarhóskandi enn aðrir. Flokkurin hevur mill um annað varpað ljós á, at hóast Vesturheimurin stend ur seg væl fíggjarliga, eru tað framvegis fleiri, sum eru í stórum trupulleikum. SF hevur eisini gingið á odda í kjakinum um veður lags­ broytingar. Áhuga fyri føroyskum politikki Tað verður við føroyskari fyri mynd, at Annika æt­ l ar sær undir stríðið fyri rætt vísi. Í starvinum sum politiskur ráðgevi í Norður­ atlands bólkinum hevur hon havt tætt samstarv við Høgna Hoydal. Og Annika er skjót at svara, tá hon verður spurd, hvør hennara politiska fyri­ mynd er. ­ Høgni Hoydal. Hansara ágrýt ni og nærlagni er fyri­ myndar ligt. Hann syrgir altíð fyri at vera kunnaður um viður skiftini og grundgevur væl fyri sínum sjónarmiðum, greið ir hon frá. Annika er av Tvøroyri. Sum átta ára gomul flutti hon til Danmarkar við familj u ni, har hon hevur búð síðan. Hon fjalir ikki, at hon kundi væl hugsað sær at flutt aftur til Føroya. Hóast Annika nú hev ur tikið fyrsta fetið sum politikkari við at bjóða seg fram fyri SF, er hugsandi, at hon fer at gera seg galdandi í føroyskum politikki í fram tíðini. Hon sigur, at hon ætlar ikki at tiga, um hon flytir heim. Eitt mál, sum hon kun­ di hugsað sær at loyst í Før­ oyum er at skilja politikk og religión. ­ Mær leingist heim. Men flyti eg, so fari eg eisini at leingjast eftir gerandis deg­ num í Danmark. Eg eri í eini tví støðu, men sleppi eg inn í Fólka tingið, verði eg sjálvsagt ver andi. Men nú hugsi eg um valdystin, og vónandi fara føroyingar, sum eru bú­ stadd ir í Keypmannahavn, at stuð la mær. Ikki einans, tí eg eri føroyingur, men tí tað er ein fyrimunur fyri Føroyar at hava ein fólkatingslim, sum skilir føroysk sjónarmið, sigur Annika Smith. uni@sosialurin.fo FAktA navn: Annika Smith Føðingardagur: 11. juni í 1976 Bústaður: Keypmannahavn starv: Ráðgevi í Norðuratlandsbólkinum og limur í landsleiðsluni hjá SF Útbúgving: Kandidatur í menning og altjóða viðurskiftum Arbeiðsroyndir: Í ST í New York, í Norðuratlantsbólkinum á fólkatingi, í ES-kommisiónini og føroysku umboðsstovuni í Brússel, hjá RCT (Rehabiliteringscenter for torturofre) í Keypmannahavn. Tað verður torført, men eg elti møguleikan Leo Poulsen Rógvi Nybo Livar Nysted og hinir trígg ir umborð á Artemis Invest ments rógva seg hvønn dag nærri metinum, sum er 55 dagar at rógva tvørtur um Atlants havið. Teir rógva í vakt um á tveir tímar. ­ Jú, vit hava vant okkum til tað nú, so tað er ikki so galið. Tað var tungt at byrja við, tí tú sovnaði ikki, tá tú legði teg, og orkaði illa at hyggja, tá tú skuldi rógva, serl iga um næturnar. Men tað er eingin trupulleiki nú, sig ur Livar Nysted. Hann sigur, at teir sjálvandi ikki nýta allar tveir tímarnar at sova í, tí teir eta eisini, og við hvørt sova teir als ikki á frí vakt­ unum. ­ Vit eta góðan pro tein­ rík an mat, sum er góður fyri kroppin. Hann smakar kanska ikki so øgiliga væl, men hann er sunnur. Tað er fyri tað mesta pulvur, sum verð ur blandað upp í vatn, sumt smakkar ok, meðan annað smakkar verri. Men tað hugsa vit ikki so nógv um, sigur Livar Nysted. Men tað fer illa við kroppi num at kíta seg so nógv. ­ Vit tapa okkum alla tíð ina. Sjálvur havi eg tapt meg nokk so nógv, veit ikki heilt, men nøkur kilo snýr tað seg um, sigur Livar Ny­ sted. Higartil hava teir róð í lut falsliga grunnum vatni, men tað hevur ikki bila. ­ At byrja við vóru vit ikki so hepnir í veðrinum, men nú hevur verið rímiliga gott. Vit hava vindin inn á síðuna í løtuni, men tað er gott at rógva. At byrja við passaðu forsøgnirnar slett ikki, vit skuldu havt undan vind, men hann lá inn á síðuna og ímóti. Tað gekk kortini væl at rógva, og onkuntíð hava vit havt mest sum storm inn á reyv ina, og tá róðu vit 117 míl upp á eitt døgn, og tað er met, sigur Livar Nysted. Hann heldur, at teir eru við at koma úr Golf streymi­ num, tí tað er kaldari veður, og sam stund is hava teir havt mjørka í einar fimm dagar. ­ Men í morgun var klárt, so tað var gott lag at koma upp at rógva. Vit hava ikki sæð longur enn 200 metrar í fleiri dagar, so tað hvur verið nokk so deprimerandi, men í morg­ un var klárt, sigur Liv ar Ny sted. Komnir í helvt Men tað hevur ikki verið ein dansur á rósum allan veg in, og ta einu náttina gekk nokk so galið. ­ Vit vita væl av, at bát­ urin klárar væl at koppa runt. Man hugsar ikki serliga nógv, júst tá tað hendir, men aftan á hugs­ ar tú nógv. Eg var inni í ka­ hútt ini, tá tað hendi, og tað kendist rættiliga sur realist­ iskt. Báturin fór ikki runt, men hevði kjølin í veðrið og kom so upp aftur sama veg. Menninir, sum vóru til árar, vóru í vesti og vóru íbund nir, og teir sótu har, tá báturin kom upp aftur. Men slíkt er hetta, at eg vóni ikki, tað hendir aftur, sig ur Livar Nysted. Hann hevur drúgvar roynd ir í føroyskum kapp­ róðra bátum, men at rógva við slíkum báti er øðrvísi. Fyri tað fyrsta rør tú úti á opnum havi, men sjálvt um hetta er púra hvør sítt, so rógva vit rættiliga hart, tá vit sita við árarnar. Og vit orka rættiliga væl, tí vit hava vant okkum við at sita við árarnar og rógva tveir tímar út í eitt, sigur Livar Nysted. Umborð á Artemis Invest ments hava teir eisini benk ur, sum glíða aftur og fram, so eisini á tann hátt er tað øðrvísi. Teir hava nú róð helvt­ ina av teininum, og tað merkir eisini, at teir síggja ljósari upp á tað heila. ­ Nú vit eru komnir longri enn helvtina, kann man siga, at nú verður tað undanbrekka. Men sjálv andi er tað ilt at siga, hvussu veðrið verður, so vit taka tað bara, sum tað kem ur, sigur Livar Nysted. Leingist Komið er nú væl inn í juli mánað, og stormsesongin í Meksikanska Flógvanum byrj ar. ­ Tað hugsa vit als ikki um. Vit hava verið í ringum veðri einaferð, og tað klár­ aði báturin fínasta slag, og koma vit í ófantaligt veður aftu r, skulu vit nokk klára tað eisini. So tað hugsa vit ikki nógv um, sigur Livar Ny sted. Men er rógvingin til at yvir koma, so er tað truplari við longslinum heim til tey kæru í Føroyum, konu og fýra børnum. ­ Jú, tað er hart at verða so langt burtur frá sínum kæru í so langa tíð. Mær leing ist ógvuliga illa eftir teim um, eg roknaði ikki við, at mær fór at leingjast so illa, men tað geri eg. Hugsi um tey alla tíðina, og tað er eisini í veruleikanum tað, sum fær meg at dríva á alla tíð ina, fyri at koma skjótari heim til tey, sigur Livar Ny­ sted. Hann vónar at ráðini vera til, at familjan kann koma niður til Onglands at taka ímóti. At enda nýtti Livar Nysted høvið at senda eina heilsu heim til konu og børn og til familju og kenn­ ingar yvirhøvur. ­ Og eisini eina tøkk til tykk um á Rás2. Tit gera nakað burtur úr og tað fegnist eg um, sigur Livar Nysted við Rógva Nybo. Longsulin drívur Livar rógvari Eg trúði ikki, at eg fór at leingjast so illa, sum eg geri, men eg hugsi um konu og børn hvønn dag, og tað fær meg at dríva á, so eg kann koma heim aftur til tey so skjótt sum gjørligt, sigur Livar Nysted, sum saman við hinum trimum á Artemis Investments eru komnir hálva leið til Falmouth í Onglandi Livar Nysted og hinir í Artemis Investments eru nú komnir hálva leið tvørtur um Atlantshav hálva leið