mánadagur 19. juli 2010síða 17

17 Mánadagur 19. juli · Nr. 109 Sosialurin Uni Holm Johannesen Mynd: Jens Kristian Vang Hóskvøld. Hann setir ryggsekkin og øl­ kass an frá sær og hyggur illbrýntur at vin manninum. ­ Vit koma aftur í morgin. Kom nú avstað!, rópar hann til hansara, með an hvirlurnar hava funnið sær enn eitt tjald at spæla við. Eitt blátt tjald fer flúgvandi gjøgnum luft ina og festir seg fast í koppaða hegn ið, sum hevur gjørt innrás á høvuðs­ vegnum. Vinmaðurin ger sítt fyri, at hansa ra tjald ikki fer við vindinum. ­ Nei! Nú eri eg á festivali! Far tú, um tú vil!, er ráma svarið, hann fær frá vinmanninum. Hann hyggur nipin at vin manni­ num í ódnarveðrinum, áðrenn hann leit ar sær einsamallur oman til bilin, sum hann setti frá sær niðan fyri kirkjuna tveir tímar framman undan. Aftur regn Fríggjakvøld. Klokkan er júst farin av ellivu. Tað hevur regnað uttan slit sein as­ tu tveir tímarnar. Stutt frá høvuðsinngongdini er ein ung genta fallin til kníggja. Hon styðj ar til við at hava vinstru hond á einum lítlum grótveggi. Gula spýggið goysir úr henni, meðan tvær vinkonur royna at hjálpa henni sum frægast. Tær eru greiðar á málinum og leggja illastøddu vin­ konuni eina við, at hon noyðist yvir á tjaldingarøkið, so hon fær sovið rús in av sær. Tað tykist sum, at hon er um at koma fyri seg. ­ Á tjaldingarøkið?, spyr hon aftan á eina løtu. ­ Eg fari ikki at sova í einum tjaldi í hesum regninum. Eg fari til hús nú, leggur hon sannførd aftur­ at. Løtu seinni fóru hon, og fleiri við hen ni, til hús. Soleiðis er G! Leygarkvøld. Tað er gott og væl ein hálvur tími síð an, at Nephew fór av pallinum á spæli plássinum í Syðrugøtu. Fýra vi n menn standa framvegis og syng ja nakrar av sangunum, sum danski rokkbólkurin hevur fram­ ført. Myrkið hevur so smátt lagt seg yv ir fjøldina av fólki, sum rastleys tuska runt millum tjaldingarøkið og festivaløkið. So kemur fløskan. Ein heit og før oysk Eldvatn kemur væl við. Teir seta munnklovan á fløskuna og stoyta niður í nevið. Hin fyrsti rist ir við høvdinum, áðrenn hann kem ur við sínu greiðu niðurstøðu um ársins G!­festival. ­ G!­festivalurin rular!, brølar hann um allar geilar. Sum F.R. David Eg kann ikki annað enn samanbera ársins útgávu av G!­festivalinum við framførsluna hjá F. R. David á Summar festivalinum í 2006. Eg stóð millum mongu áhoyr ar­ arn ar, meðan hesin, tá 60 ára gamli, poppsangarin framførdi nakr ar av sangunum, sum hann hev ur skrivað. Hann var millum høvuðs­ nøvn ini, sum hevði lokkað fleiri til Klaksvíkar á festival. Men tað var ikki serliga gott. Hýrurin var ikki stór ur. Fá sungu við. Tað vóru ikki fleiri enn 25 fólk, sum dugdu meiri­ lut an av sangunum. So kom endaspurturin. F. R. David framførdi sangin, sum hevur ført hann víða. Og meðan ‘Words’, sum er eitt fantastiskt popplag, rung aði, sungu øll við. Nú var konsertin brádliga fantast isk. Og tað var hendan løtan, sum hevur metlað seg fast í minni á teim um allarflestu. Men tað er neyðugt at síggja heild ar myndina. Framførslan var ikki fantastisk. Og tað var ársins G!­festi valur heldur ikki. Men enda­ spurt urin var framúr. Tað var fyrst og fremst veðrið, sum legði bein fyri festivalinum. Tung ar aldur skolaðu seg undir pall in á sandinum, og tí var festi val­ ur in so at siga fluttur niðan á spæli­ plássið. Og har var ofta lítið pláss og ljóðgóðskan var ikki sann før andi. Veðrið hóvaði ikki fleiri, sum tung í huga runnu undan veðrinum. Onnur vóru treisk og lótu seg ikki órógva. Tey valdu at brynja seg við toli og royndu at fáa sum frægast burturúr á mórudíkinum á tjald ingar økinum. Føroyskir festivalar hava roynt vansarnar við føroyska veður lag­ num. Regnið og vindurin fekk eisini ávirkan á G!­festivalin í ár. Leyg ar­ dagin fingu gestirnar tað, sum festi­ val ur in er eyðkendur fyri. Fleiri gramdu seg um, at tón leika­ skrá in var ikki eins áhuga verd í ár, sum onnur ár. Tað er eisini rætt. Men hin veg in tóktist tað sum, at føroysku Týr, Eivør, Guðrið Hansdóttir, Annika Hoy dal og onnur vóru undirmett. Hug burð ur in millum fleiri var, at so lein gi tað er føroyskt, so er tað ikki gott. Festivalurin var stundum sera ó skip að ur. Tað vóru fleiri broyt­ ing ar, orsakað av veðrinum, men sam skiftið við gestirnar var ikki nøk t andi. Fjølmiðlarnir gjørdu sítt til at kunngera broytingarnar, men festi val gestirnir lurta ikki eftir tíð­ ind un um í útvarpinum ella hygg ja á al neti num. Við treytunum, sum veðrið setti, fekk G!­festivalurin væl burturúr. G!-festivalurin hevur sæð betur daGar G!-festivalurin G!-festivalurin í 2010 verður mintur fyri buldrasliga veðrið, sum fekk nøkur at venda við, meðan onnur ikki lótu seg órógva og royndu at fáa sum frægast burturúr