mikudagur 1. september 2010síða 20

Mikudagur 1. september 2010 · Nr. 127 20 Sosialurin Oyggjablaðið Snorri Brend Kollafjørður: - Ja, hetta dámar mær væl, sigur 70 ára gamli koll firð ing- urin. Tað var heystligt henda seinna- partin, men tað forðaði kortini ikki Háku ni at leggja leiðina til flokkin av dunnum sínum. Hetta lá væl fyri hjá honum, tí dunn ur og gæs sínar hevur hann gang andi ikki so langt frá, har hann býr, her niðanfyri høvuðsvegin. Nú farið var nakað av middegi var tíðin komin til enn einaferð at hug sa um húsdjórini. Í eini spann hevði hann part av einum fransbreyði, sum hann breyt sundur til tær sera hugaðu dunnur- nar. Og í botninum lá nakað av kraft fóðuri, sum hesar dunnurnar tó ikki fingu gleði av í dag. - Tær eta væl, staðfestir Hákun Debes. Jóladøgverðin Í sínum langa lívi hevur Hákun tyk i st við mangt og hvat vinnuligt, bæði á landi og sjógvi. - Eg havi verið sjómaður fyri tað nógva, men var heima í nøkur ár, meðan børnini vóru smá. - Men annars havi eg verið burturi, sigur Hákun, og fer nið- ur í spannina eftir seinasta frans- breyð num á hesum sinni til svongu dunn ur nar. Ein bilur fer súsandi framvið okk um eftir smala bygdarvegnum. Hetta tykist kortini ikki nerva dunnur nar stórvegis. Tær gleða seg bara til henda matin, sum soleiðis verður tveittur niður til teirra frá vini teirra, Hákuni. - Her vit nú standa, havi eg nýgg- ju dunnur. Men har, longur yviri, har eru nógv fleiri - einar 60 í tali, greið ir hann frá. Sum skilst enda fleiri teirra sum jóla døgverði seinni í ár. Verpa væl Hóast onkur kundi hildið, at dunn- ur nar eru einasta ítrivið hjá Háku- ni, so er tað ikki rætt. Hann hevur onnur áhugamál eisini. Eplini vórðu sett niður fyrr í ár, og nú fer at nærkast tíðini, tá tey skulu takast upp. Men í mun til so mangar aðrar eldri menn, hevur hann ikki seyð. - Nei, eg havi havt seyð, men ikki long ur. Nú havi eg dunnur og gæs ístað in. Og tað er í fínasta slag. Dunnur hansara eru óførar at verpa, og plagar Hákun at leggja egg ini í eina maskinu at klekja. Og úrs lit ið er óført, má sigast. - Ta einu ferðina løgdu vit 46 egg í maskinuna, og tá komu 43 ungar und an. Og eina aðru ferð løgdu vit gása regg í. Tá løgdu vit 21 egg í, og út komu ikki færri enn 18 ungar, sig- ur hann íðin. Í bátin Tað var nakað eftir døgurða týs dag- in í farnu viku, at Hákun var farin at geva dunnunum. Men hetta var kortini ikki einas- ta mál á skránni henda dagin. Næsta punkt á skránni var bát ur hansara, sum hevur tørv á ymisk- um neyðugum umvælingum. - Eg fáist í løtuni við motorin í bátinum. Hann hevur nevniliga ver ið í ólagi í eina tíð. - So tað kann gott vera at man fer á flot einaferð seinni. Tað er mik ið møguligt, greiðir hann frá. snorri@sosialurin.fo Eitt dunnulív í Líðini Ítriv Veðrið er avgjørt til ítriv av alskyns slagi hjá teimum, ið høvdu møguleika til tess, henda týsdagin í farnu viku. Onkur kollfirðingur var á floti. Onkur var á seiðabergi. Onkur arbeiddi í urtagarðinum. Onkur trillaði barnavogn. Og onkur var farin at geva dunnunum at eta. Og hesin “onkur” var Hákun Debes, sum býr í Líðini Ta einu ferðina løgdu vit 46 egg í maskinuna, og tá komu 43 ungar undan - Eg havi verið sjó mað- ur fyri tað nógva, men var heima í nøkur ár, með- an børnini vóru smá - Hetta er eitt gott og stuttligt ítriv, sigur 70 ára gamli, Hákun Debes, sum er farin at geva dunnunum Mynd: Álvur Haraldsen DUNNULÍv