mikudagur 8. september 2010síða 11

11 Mikudagur 8. september 2010 · Nr. 130 Sosialurin soNg fyri u fáa mat Stingur í sekkin Tá ið væl stendur til, hev­ ur Joan Langaard 1500 krón ur eftir at liva fyri um mánaðin, tá ið allar fast ar útreiðslur eru gold­ n ar. Av tí at hon er undir endur búgving, fær stuðul frá Almannastovuni um­ framt lestrarstuðul. Til­ sam ans er talan um 12000 krón ur um mánaðin. Har aftur at fær hon pápa­ peng ar hálvahvørt ár og barna í s koyti fýra ferðir um árið. Tilsamans gevur hetta henni eina inntøku upp á 14.000 krónur um mán aðin. Men hon betalir 5000 krónur í leigu og slak­ ar 1000 krónur í SEV. Hit in er tíbetur við í leigu ni. Harafturat fara 1000 krónur í telefon og internet, umframt út­ reiðsl ur til bøkur og ann­ að í sambandi við skúlan. ­ Eru telefon og inter­ net neyðugar útreiðslur? Tað heldur hon av­ gjørt, tí hjá lesandi eru telefon og internet neyðug arbeiðsamboð. Harafturat má hon be tala 1500 krónur um mán að in í rentum og av­ drátt um fyri eitt gamalt lán, sum hon hongur upp á enn. Harafturat kemur tryg g ing, vegskattur, heil­ su trygd, bensin til bil in og ann að. ­Men er bilurin so neyð ug ur at hava? Hann er alneyðugur, tí við eini tungari skúla­ tasku og tveimum børn­ um, sum skulu í barnagarð og skúla og við mínum egna skúla at passa, er tað rættiliga vónleyst við ong­ um bili. Men bilurin er ein nígg ju ára gamal Huyndai Accent, sum avgjørt ikki er nakar luksusbilur. ­ Men aldurin er av álva ra farin at merkja hann og tað sæst aftur verk staðs rokningunum, tí tað er javnan okkurt galið við honum. ­ Í løtuni lekur hann bremsu vesku, men eg havi ikki ráð at gera tað. Havi ístaðin ein dunk av brem si løgi í bilinum, so tá ávaringarljósið lýsir, stoy­ ti eg á og so eri eg aft ur koyrandi, sigur Joan Lan­ gaard. Tilsamans vísir rokni­ styk ki sum oftast stórt hall. Tað havur tað av leið­ ing, at tá ið mán in fer at halla, fari eg mang an sjálv svong í song fyri at børn­ ini kunnu fáa nakað at eta. Havi eg 1500 krónur eftir til mat, klæðir og ann að, er tað ein rættiliga góð ir mánaði. Jólagávur byrji eg sum oftast at hugsa um longu í januar og tað er ikki hugs­ ing ur um at halda hvørki Norð oyastevnu ella Sum­ mar festival við børn un­ um – uttan at onkur ann­ ar hevur tey við. Sjálvandi hjálpa foreldrini til, men eg royni av øllum alvi at klára meg sjálva, tí tað kann ikki vera meiningin, at for eldr­ ini skulu forsyrgja mær ­ eini vaksnari konu. Men hvussu ber tað so til, at kommunan kemur til ta niðurstøðu, at tú hev ur so góða inntøku, at tú ikki hevur rætt til fult frí pláss? Tað er helst tí, at kommu n an roknar tað, eg fái um mánaðin, sum inn­ tøka eftir skatt. Tað merk­ ir, at Kommunan sigur, at í veruleikanum er mín skatt skylduga inntøka næst an tvær ferðir so stór og tí havi eg ikki rætt til fult frípláss. 1500 krónur eftir Joan Langaard staðfestir, at verður úrslitið av fundi­ num í Klaksvík í dag, at hon ikki fær fult frípláss í barna­ garði num til sonin, stingur hon í sekkin og so rýmir hon av landinum. Eg havi boðað skúlanum frá, at verður niðurstøðan í býráðnum ikki mær til vildar má eg gevast í skúla­ num alt fyri eitt. Hon leggur afturat, at so hevur hon heldur onki annað val enn rýma av landi num við børnunum. Men hon vónar, at úrs­ lit ið verður gott, so at hon kann halda fram í skúla­ num. ­ Eg skuldi annars verða liðug í HF í summar, so eg vóni so inniliga, at eg kann gera skúlan lidnan. ­ Men skal tað verða upp á hendan mátan, kann eg gott lova teimum at eg skal rýma beinanvegin, tá ið eg havi fingið húgvuna, leggur hon spotskliga afturat. Hinvegin hevur verið und ir endurútbúgving og hon stúrir eisini fyri, hvus su Almannastovan fer at taka tað, vissi hon gevst í skúla­ num nú. Dreymurin var annars at sleppa í skrivstovulæru onku staðni. Tað hevði hon eisini góðar vónir um, tí tað gongur rættiliga væl í skúla­ num. ­ Men eg eri bara komin til ta niðurstøðu, at stakir uppi haldarar eru ikki væl­ kom nir í Føroyum. ­ Vit eru rætt og slætt út­ skot! ­ Og so nyttar lítið at grem ja seg um, at tað mang­ la konufólk í Føroyum. Tað er ikki so undarligt, soleiðis sum støðan er. Eg kann gott lova teimum, at eg skal rýma so skjótt, eg havi fingið húgvuna