mánadagur 21. februar 2011síða 4

Mánadagur 21. februar 2011 · Nr. 22 4 Sosialurin Randi Jacobsen Myndir: Jens Kristian Vang Tað ber væl til at vera einsa­ mallur skúlanæmingur á út oyggj og kortini duga at ferðast i flokki. Døgg úr Dímun er eitt gott dømi um hetta. Vanliga gongur hon í skúla í Dímun og verður und ir víst av læraranum Búa Brattaberg. Men í minsta lagi sjey vikur í skúlaárinum skal hon vera í Havn, tí tað hevur Menta mála ráðið avrátt. Foreldrini ráða sjálv fyri, nær gentan skal í skúla í Havn. Tað verður lagað eftir arbeiðinum í Dímun. Tær vikurnar, Døgg er í Havn, gongur hon í fyrsta flokki í Tórshavnar komm­ unu skúla, og hinir næm­ ingarnir rokna hana sum ein part av flokkinum. Hon fellur natúrligt inn í flokkin. Tað sama ger lærari hennara Búi Brattaberg, sum er saman við henni í skúla í Havn. – Hinir næmingarnir eru við uppá, at vit skulu bíða við tiltøkum, til tá ið Døgg er her, sigur flokslærarin Brynhild Kamban. Best í Dímun Seinastu tvær vikurnar var Døgg í Havn, men hóast henni dámar væl í 1. b og at gista hjá ommuni og abb­ anum, gleddi hon seg nógv fríggjadagin at fara út aftur til Dímunar. Sosialurin vitjaði 1. b fríggja morgunin, tá ið teir 24 næmingarnir í flokkinum høvdu rokning. Har vóru bæði roknilærarin, lærarin í Dímun, og flokslærarin Bryn hild Kamban var inni á gólv inum. Flokkarnir hava eina sín­ á mill um kapp ing um best røktu skúla stovu, og fyri jól fall av gerðin. 1. b vann og fekk aftur fyri ein túr av bovla. Tey bíð aðu við at fara at bivla, til Døgg nú kom til Havn ar, so at hon eisini kundi vera við. ­ Hetta er ein eina stand­ andi góð skipan, bæði fyri Døgg og meg, sigur Búi Bratta berg, sum annars býr í Havn. Velja tónleik Flokkurin er ikki ein vanligur 1. flokkur. Áðrenn skúlaárið byrjaði, kundu næmingarnir og foreldur teirra velja, um næmingarnir vildu fara í henda flokkin, sum nevnist Litir í Leiki. Tað er ein tón­ leikarflokkur. Næmingarnir hava allar tær vanligu lærugreinarnar, men umframt tað hava tey nakrar tónleikartímar um vikurnar. Tá venja tey bæði i flokk og hvør sær. Skipanin við tón leikar­ flokk inum er eisini ein gransk ingarætlan av, hvussu tað avirkar børn at spæla tón leik. Tað krevur nakað av for­ eldrunum at lata barnið fara í tónleikaflokk, tí tey binda seg til at venja 20 minuttir saman við barninum heima hvønn dag. Hetta ber ikki til, um foreldrini ikki stuðla fult og heilt. Børnini kunnu velja mill um ljóðførini fiól, cello, tvør floytu, kontrabass og akordeon. Døgg valdi fiólina, men annars plagar hon eisini at spæla á klaver og gittara. Vit sita og práta í flokk­ in um, men knappliga fer Døgg á føtur, tí hon skal til fiólspæl, og tað er í einum øðrum húsi. Í skúlastovuni eru fleiri næmingar. Teir flestu ganga í øðrum flokki, og henda dag­ in var bara Døgg úr fyrsta flokki. – Vit spæla eftir nótum, onkuntíð venja vit bara, men onkuntíð spæla vit sangir, sigur Døgg, sum heldur tað vera stuttligt at spæla á fiól. Ein avbjóðing Lærari í fiólspæli er Angelika Nielsen, sum eisini undirvísir í musikkskúlunum. Spælið gongur væl. Børn­ ini eru hugagóð og vilja treyð ugt gevast, tá ið lærarin bið ur tey sleppa fiólini. Hon heldur tó, at Døgg er Einanæmingur Døgg er einasti skúlanæmingur í Dímun, men hon gongur eisini í 1. b í kommunu­ skúlanum í Havn. Fjarundirvísing fær hon í violin­ spæli um skype