mikudagur 9. mars 2011síða 2

Mikudagur 9. mars 2011 · Nr. 29 mikudagsblaðið Dagsins redaktørur: Eirikur Lindenskov Stovnaður: 1927 Ábyrgdarblaðstjóri: Eirikur Lindenskov eirikur@sosialurin.fo Útgevari: Sp/f Sosialurin Uppseting: Sosialurin Prent: Prentmiðstøðin Avgreiðsla: mán - frí kl. 08.00 - 16.00 Marknaðardeild lysing@sosialurin.fo Tórshavn Tórsgøta 1, Postboks 76, 100 Tórshavn tel. 341800, fax 341801, post@sosialurin.fo Norðoyggjar Nólsoyar Pálsgøta 1, 700 Klaksvík tel. 458686 fax 458687, klaksvik@sosialurin.fo Suðuroy tel. 375364, fax 375464, tel. 228814, aki@sosialurin.fo, dagfinn@sosialurin.fo Haldarar, sum ikki hava fingið blaðið, kunnu ringja tel. 341818 frá kl. 8.00 til 20.00 og boða frá. Tel. 341800 www.sosialurin.fo Oddagrein Konsert við Martin Joensen, Anne marie Zimakoff og Holg ar Jacobsen. Komandi leygarkvøld 12. mars, skipar Tón leik a sam­ takið Grót fyri sera á huga­ verd ari kon sert í Tøting í Syðru gøtu. Tey ið trína á pall í Tøting, eru tónaskøld ið hava ferð ast kring heimin og tónaskøld, ið veruliga hava sett síni spor í føroyska tónleikalandslagið. Martin Joensen: Martin kenna vit øll. Martin gav fyri stuttum út fløguna "Kvøld". Nýggja útgávan hev­ ur fingið sera góð ummæli, og kemur uttan iva at standa sum ein varði í føroyskari tónleikasøgu, eins og øll onn ur verk hann hevur úr honum greitt. Martin ferð saman við bólki sínum, at spæla løg av nýggju útgávuni. Annemarie Zimakoff: Annemarie er úr Suð ur Jút­ landi, men annars búðsitandi í Keypmannahavn. Annemarie skal verða í Før oy um í eitt hálvt ár, har hon umframt skal spæla konsertir sjálv, eisini gerð nakað av arbeiði í Plátu fel a­ gnum Tutl og hevur skeið í sang skriving. Annemarie Zimakoff hev­ ur útgivið tvær fløgur, Ivory (2008) og The Girl Without Music (2010), og hevur hon fingi nógv rós og góð ummæli fyri he s ar útgávur og fyri henn ara fram­ førslur. Ann e marie hevur verði á tourné við sínum tón­ leiki í USA, Týsklandi, Írlandi og aðrastaðni og nú verður Tøt ing í Syðrugøtu sett á hennara heimsatlas. Holgar Jacobsen: Kenna tit Tinganest og Holgar & Villmenn? Ja so kenna tit Holgar Jacobsen! Vágamaðurin útgav seint í fjør sína fyrstu solofløgu ”Ongan Veg”, Sum heitið á fløguni sipar til, so ætlar Holgar ongan veg at fara, og vil við fløguni staðfesta eina nýggja byrjan. Tónleikurin hjá Holgari, er bæði skitin, heitur og vakur, og huglagið sera hugnaligt. Grót hevur júst gjørt høl­ is broyt ingar í Tøting, so tað verð ur spennandi at royna høl ini í nýggjum hami, við so áhugaverdur og framúr dugnaligum tónaskøldum. Í gjár var altjóða kvinnudagurin hild in kring knøttin. At hesin dag ur hev ur ver ið hild in í fleiri enn 100 ár sig ur nak að um, hvussu tor gongd leið in hjá kvinn um til javn rætt hev­ ur ver ið. Og tað er hug stoytt, at tað skal vera neyð ugt at há tíð ar halda hend an dag in fleiri enn hundr að ferð ir, tí hes in dem o krat iski trup ul­ leik in átti sjálv andi langt síð ani at ver ið loyst ur. Hóast ymisk sjón ar mið, so vald­ ar nú rím u lig semja um, at vit skulu royna at manna nevnd ir og ráð so nøk u lunda javnt við báð um kyn um. Í pol i tikki er ringt at seta kvotu á, tí so leiðis sum okk ara dem o krat isk a val skip an er skrúv að sam an, so ber tað ikki til. Tí hvílir ein nógv størri á byrgd á flokk unum um at skipa upp still ing ina sol eið is, at bæði kyn­ ini hava sama rætt at verða vald. Í fjør høvdu vit kjak um val skip­ an i na – tað mundi verð i meiri luti fyri at broytt val skip anina aft ur í val dømi, so leið is at vit fingu tryggj­ að »økisjavnstøðu«. Eitt slíkt sjónarmið kann sjálv­ andi hava fólka ræð is lig ar grund­ gev ing ar. Men tá Ed mund Jo en sen legði upp skot ið um eitt val dømi fram stutt und an síðsta løg tings­ vali var grund gev ing in júst, at hetta fór at skapa størri javn støðu á tingi. Tað er sjálvandi trupult at prógva, men vit kunnu so siga, at øll fólk í Før oy um við hesi skipan hava sama møg u leika at velja í mill um øll val­ evn ini, sum bjóða seg fram. Hetta við »økiskvotering« móti »kyns kvot er ing« er á hug a vert, ikki minst grund gev ing ar nar: Tá til døm­ is ein sand in g ur skal velj ast á ting, tí hann er sand ingur. Hví skal so ein kvinna ikki velj ast á ting, tí hon er ein kvinna? Men sum vit hava sagt so mang­ an fyrr: Skulu kvinnur hava vald, so skulu menn missa vald, og tað er sera trup ult hjá monnum at avgeva vald utt an svørðslag. Jóannes Eidesgaard skemt aði við, at hann var løg mað ur í sein asta tali ban ­lands stýr i num – seinasta lands stýri utt an kvinn ur. Tað fáa vit valla aftur, tíbetur. Men tað ber altso væl til at fáa javnstøðu á tingi ­ tað vil siga á leið líka nógv ar kvinn ur sum menn – utt­ an at gera tað við for mell um kyns­ kvot er ing um. Fýra menn kunnu gera hetta eins a mall ir: Um Høgni Hoydal, Kaj Leo Jo hann e sen, Jørg­ en Nicl a sen og Aks el V. Jo hanne­ sen gera av, at í teirra flokk um vilja teir hava á leið eins nógv ar kvinn ur vald ar, sum menn, so er trup ul leik in loyst ur. Tað er í floks org an i sa ti ón u­ num, at hetta skal skip ast – og sum leið ar ar í fýra av teim um størstu flokk u num, so hava teir buktina og báðar end ar nar – spurningurin er so bara, um teir tora at sleppa øðrum end a num? Seinasta taliban-lands- stýrið er farið í søguna... Gott Bergtóra! Fýra menn tryggja javnstøðu Tónaskøld í Tøting Sleppa undan kring varps- gjadi Helena Dam á neystabø kjak á síðu 14 Fostur - dráp ein vanlukka Dánjal m. joensen kjak á síðu 14 eirikur Lindenskov eirikur@sosialurin.fo »Vit hava tildømis ikki hugt upp á pensjónsviðurskiftini hjá okkum sjálvum. Vit løg­ tings­ og lands stýr is fólk kunnu spara okk um upp til fulla pen sjón upp á 16 og átta ár, og tað hava vit einki gjørt við...« Soleiðis segði Bergtóra Høgn a dótt ir Jo en sen, ting kvinna fyri Tjóðveldi, í Eyg sjón í gjár. Fyri ein a­ ferðs kuld hoyrdu vit eitt av fólk a valdu um boð u num á tingi nevna hetta, sum fleiri halda vera ó rími ligt, at pol it­ ik ar ar skulu hava ser støðu at skava sær sam an til feita al menna pen sjón upp á nøk­ ur fá ár. Hetta er ikki bara kent í Før oy um, hetta er eitt fyri brigdi, sum eyð kennir pol i t ik ar ar í fleiri lond um. Tað verð ur so ofta sagt, at makt kor rum per ar, og nak að nógv er um tað, tí tað eru al tíð tey, sum sjálvi ráða fyri egn um við ur skift­ um, sum skava mest til sín sjálvs. Tá tal an er um virk is­ eig ar ar, so er kanska ikki so nógv at siga um tað – utt an tað, sum vit kunnu halda og meina. Men pol it ik ar ar eru fólks ins tæn ar ar, tað gloyma teir bara so skjótt, og tí hava teir kraddað sær slík ar ágóðar, sum til dømis feita almenna pensjón upp á nøk ur fá ár. Vit taka hattin av fyri tí pol it i k ara, sum klár­ ar at reisa hetta mál ið á tingi, so drív á Berg­ tóra!