týsdagur 12. mars 2002síða 6

10 Nr. 49 - 12. mars 2002 Nr. 49 - 12. mars 2002 11 Sosialurin Stovnaður: 1927 Ábyrgdarblaðstjóri: Jan Müller jan@sosialurin.fo Blaðstjóri: Eirikur Lindenskov eirikur@sosialurin.fo Tíðindaleiðari: Jústinus Eidesgaard justinus@sosialurin.fo Marknaðardeild: lysing@sosialurin.fo Jonhard Hammer jonhard@sosialurin.fo Finnbjørg Nattestad finnbjorg@sosialurin.fo Anja Weihe anja@sosialurin.fo Blaðfólk: Áki Bertholdsen aki@sosialurin.fo Eyðun Klakstein eydun@sosialurin.fo Edvard Joensen edvard@sosialurin.fo Turið Kjølbro turid@sosialurin.fo Stefan í Skorini stefan@sosialurin.fo Heri á Rógvi heri@sosialurin.fo Ítróttur: Jákup Mørk jakup@sosialurin.fo Myndamenn: Jens Kristian Vang jensk@sosialurin.fo Álvur Haraldsen alvur@sosialurin.fo Sosialurin í Norðoyggjum: Postsmoga 231 Nólsoyar Pálsgøta 1 700 Klaksvík tel. 458686 fax 458687 e-post: klaksvik@sosialurin.fo Uppseting/prent: Uppseting: Hestprent Prent: Prentmiðstøðin Útgevari: Sp/f Sosialurin Avgreiðsla: Mán.-frí. 8-16 Argjavegur 26, Tel. 311820, Fax 314720 Postadressa: Postboks 76, 110 Tórshavn E-mail: post@sosialurin.fo lysing@sosialurin.fo lysingartorg@sosialurin.fo Blaðið verður prentað mánadag-fríggjadag klokkan 1400 Lýsingar Freistir: Tekstlýsingar Størri lýsingar Lýsingartorgið Heilsanir Týsdagsblaðið Mán.kl. 10 Frí. kl. 15 Frí. kl. 12 Frí. kl. 12 Mikudagsblaðið Týs. kl. 10 Mán. kl. 15 Mán. kl. 12 Mán. kl. 12 Hósdagsblaðið Mik. kl. 10 Týs. kl. 15 Týs. kl. 12 Týs. kl. 12 Fríggjadagsblaðið Hós. kl. 10 Mik. kl. 15 Mik. kl. 12 Mik. kl. 12 Leygardagsblaðið Frí. kl. 10 Hós. kl. 15 Hós. kl. 12 Hós. kl. 12 Størri lýsingar, sum nógv arbeiði stendst av, mugu vera inni í góðari tíð og áðrenn ásettu freistir. Framíhjápláss má umbiðjast í góðari tíð. Stødd: Ein heil síða í Sosialinum er 254 mm breið og 346 mm í hædd. Breiddin á einum teigi er 39mm og rúmið millum teigarnar er 4mm. Altjóða kvinnudagurin 8. mars varð hildin um allan heim og eisini hjá okkum sjálvum. Skipað varð fyri tiltaki í Norðurlandahúsinum. Eitt eru fundir og eitt eru góð orð. Spurningurin er: hvussu við gerðunum – hvussu við tí ítøkiliga úrslitinum av øllum hesum góðu orðum og røðum! Spurningurin um leiklutin hjá kvinnuni í føroyska samfelagnum er ein spurn- ingur, ið eigur at verða til viðgerðar hvønn dag í ár- inum og ikki bara 8. mars. Og her mugu vit tíanverri eisini taka í egnan barm og viðganga, at heldur ikki fjølmiðlarnir í nóg stóran mun megna at seta kvinnuna nógv á dagskránna. Tað skal tí vera okkara vón, at vit megna hetta betur í tíðini, sum kemur, og vónandi er tiltak sum tað í Norðurlandahúsinum við til at minna okkum á hetta. Kvinnurnar hava tað gott sum er. Okkum nýtist ikki hetta feministiska tvætlið eru tað nógvir føroyingar, sum hugsa og siga. Og tíanverri eru hetta oftani tankar, ið mong gera sær, tá tey hoyra kvinnur tosa um teirra sjálvsagda rætt og pláss í samfelagnum. Tað er uppá ein máta lagnunar speisemi, at tær kvinnur, sum veruliga vilja brúka tíð og orku til at tala søk kvinnurnar, eru tær, sum skapa mótvilja og andsøgn millum fólkið. Ikki tí at hesar ikki hava rætt ella eru skilagóðar, men meira hetta, at fólk flest troyttast av at hoyra tey somu júka aftur og aftur um somu mál, tað verið seg kvinnuspurningar, fullveldi, privatisering, sosialismu osfr. Hetta er ein av vans- unum við demokratiinum, at tey, sum skilagott og ærligt royna at tala søk teirra veiku og minnilutana, gerast sjálvi offur í tí stóru fjøldini. Okkum dámar so væl at fortelja fremmandum , at okkara ting er eitt av heimsins elstu. Men hvat er tað fyri eitt ting! Hyggja vit rundan um okkum síggja vit, hvussu fleiri av okkara grannalondum eru komin nógv longur. Har eru kvinnurnar vælmannað- ar á tingi og í leiðandi størvum. Tíðin er komin til, at henda gongd eisini fær fótafesti her heima, og at vit heldur enn at fara í andstøðu til tær kvinnur, sum hava dirvi og vilja til at tala søk alra kvinnurnar, taka ímóti teimum við opnum ørmum – lurta og hugsa. Boðskapurin er greiður: veljið fleiri kvinnur á Føroya Løgting. Ikki bara tí tær eru kvinnur, men tí at eitt parlament í einum demokratiskum og upp- lýstum landi, við virðing fyri sær sjálvum, skal verða umboðað av kvinnum eins væl monnum. Og at hava fleiri kvinnur í leiðandi politiskum sum vinnuligum størvum er eitt sunnheitstekin fyri eitt samfelag. Í mongum týðandi og álvarsligum málum er brúk fyri kvinnuni. Her ikki minst, tá talan er um mongu bleytu virðini í samfelagnum. Hvat menn enn halda um seg sjálvar, so er tað ein óreingilig sannroynd. Eitt upplýst og demokratiskt samfelag, sum í 21. øld bara verður stýrt og rikið av monnum, er ikki eitt frískt samfelag. Tað er eitt samfelag við slagsíðu. Eitt samfelag, sum ikki fær tað besta av tí besta burtur úr sínum borgarum. Tí skal okkara boð verða: føroyingar veljið fleiri kvinnur á ting. DAGSINS MEINING Sosialurin Innsent tilfar Fult navn skal vera undir innsendum tilfari. Innsendar greinar, har blaðleiðsl- an ikki er kunnað um bústað og telefonnummar, verða ikki settar í blaðið. Veljið fleiri kvinnur á ting VIÐMERKINGAR Elin Lindenskov valevni Javnaðarfloksins Oljuvinna er ein nýggj av- bjóðing til ta Føroysku tjóðina. Ein avbjóðing –0 vit eiga at taka ímóti og bjóða vælkomnari! Ein tíð- aravmarkað avbjóðing, sum vit komandi árini skulu læra okkum at liva við. Undir fyrireikingunum til oljuvinnuna, hava vit tosað um, kannað og brúkt nógva orku upp á havbotnin, hav- umhvørvið, havnarløg, kai- kantar, tyrlupallar, vinnu- møguleikar og tílíkt. Alt tí tað er neyðugt, at vit fyri- reika okkum væl og kenna til avleiðingarnar av olju- vinnuni. Enn hava vit ikki kannað ella tosað um, hvørjar av- leiðingar oljuvinnan fer at hava á nærsamfelagið. Ella hvørjar avleiðingar fer vinnan at hava á bústaðar- mynstrið, familjulívið – mentunarlívið. Ella á støð- una hjá føroysku kvinnuni? Vit hava eitt einstáttað bú- staðarmynstur í Føroyum – eitt kostnaðarmikið bústað- armynstur. Vit mugu skipa ein bústaðarpolitikk, sum hóskar til tað lívið vit liva í dag. Vit skulu hava fleiri valmøguleikar! Hvat við kvinnunum, sum koma hendavegin, tí maðurin arbeiðir í olju- vinnuni. Oftast úti á bori- pallinum! Í øðrum olju- londum siga tey, at kvinn- urnar oftast gerast taparin, tá ið familjan flytir. Olju- familjur flyta ofta og hava innrættað sítt familjulív eftir arbeiðsumstøðunum hjá manninum. Kvinnurnar eru ofta væl- útbúnar, men hava valt at fylgja manninum nøkur ár. Tær hava úr at gera ta fyr- stu tíðina í einum frem- mandum landi. Tí tá eru tað tær, sum eru um heimið og børnini. Tá ið børnini byrja at falla til – heimið er kom- ið upp á pláss – standa tær einsamallar, duga ikki mál- ið og kenna kanska ongan granna. Eingin er heima dagtímarnar. Familjurnar vanta, at tá ið tey koma til eitt nýtt land, so er pláss fyri børnunum á dagstovnum og skúlum. Børnini skulu undirvísast á enskum og undirvísast móðurmálinum. Ein onnur avbjóðing er okkara mentan. Fólk, sum starvast í oljuvinnuni koma ymsastaðni frá. Flest øll frá størri samfeløgum enn okkara. Hvørji krøv fara tey at seta til eitt nú frítíðar- tilboð, matstovu0r, skeinki- loyvi, náttarlívið o.a. Eg haldi, at tað er sera umráð- andi, at vit verja og menna okkara mentan, samstundis sum vit laga okkum til tað nýggju tíðina. Mín spurningur er, hvat gera vit fyri at fyrireika og eggja føroyskum gentunum at luttaka í oljuvinnuni? Hava vit fyrireikað okkum nóg væl á trivnaðarøkinum, mentanarøkinum og sosi- alaøkinum? Eftir mínum tykki kunnu vit ongantíð ov skjótt byrja at fyrireika okkum á hesum økjum. Eg fari at viðgera hetta evni meira seinni. www.lindenskov.com elin@lindenskov.com Eru vit fyrireikað til oljuvinnuna? Joan Ziskason valevni Javnaðarfloksins í Suðurstreymoy Lurtaði ein dagin eftur tingmonnunum, har teir umrøddu eykajáttanarlóg- ina. Eg taki fult undir við uppskotinum frá Javnaðar- flokkinum, um at Lands- sjúkrahúsið skal fáa nýggj- ar sengur. Saknaði tó, at eingin tosaði um annað viðlíkahald á Landssjúkra- húsinum, t.d. at eitt ávíst krónutal bleiv sett av hvørt ár, til viðlíkahald. Og ikki bara á Landssjúkrahúsi- num, men eisini til Klaks- víkar Sjúkrahús og Suður- oyar Sjúkrahús. Vit hava í dag ongan orð- aðan heilsupolitikk. Hetta má gerast nakað við, tí so leingi vit ongan orðaðan heilsupolitikk hava, hava vit eingi mál fyri, hvat brúkarin/sjúklingurin kann krevja av sínum heilsuverk- ið, og umvent Her hugsi eg bæði innan sjúkrahúsini, og á tí primera økinum. Rætt- ast hevði verið, at sett ein arbeiðsbólk, sum fekk ábyrgdina av at orða ein slíkan. Í nógv ár, hava starvsfólk á almennum arbeiðspláss- um sagt sína ónøgd, um teirra arbeiðsumhvørvið. So hvørt, sum trupulleikar- nir hava stungið seg upp, hava teir, ikki uttan stríð, verið loystir. Vit hava í dag ein alment orðaðan starvs- fólkapolitikk, men hvør fylgir hesum upp ? Vøkur orð á einum pappíri, skapa ikki arbeiðsgleði. Havi, av góðum grund- um, mangan hoyrt sjúkra- systrar siga, at tær fáa ov lítið í løn. ”Hevði lønin ver- ið betri, hevði verið huga- ligari at fari til arbeiðis”. Men hetta er ikki allur sannleikin. Ein viðurkenn- ing av tí arbeiði ein ger, gevur størri arbeiðsgleði. Vit mugu nokk viðganga, at tá kvinnur, sum arbeiða innanfyri tey bleytu virðini, skulu greiða frá hvat tær gera, hava tær ein forklár- ingstrupulleika. Trupulleik- in gert ikki minni av, at ov fáar kvinnur sita á tingi. Ov fáar til at fáa ræðfest tey bleytu viðrini hægri á fíggj- arlógini, enn tey verða gjørd í dag. Eg vil pá- standa, at um fleiri kvinnur sótu á Føroya løgtingi sein- astu nógvu árini, so hevði stóri trupulleikin viðvíkj- andi manglandi røktar- heims- og barnaansingar- plássum, ikki verið so stór- ur í dag, ja, hann hevði kan- ska verið loystur. Verið eg vald á ting til komandi løgtingsval, vil eg verða við til at føra ein skinsaman og varnan bú- skapar- og fíggjarpolitikk, sum ger at ráð verða til, at tey bleytu virðini fáa eina hægri ræðfesting á fíggjar- lógini. www.jozi@post.olivant.fo Tey bleytu virðini hægri ræðfesting á fíggjarlógini Grannalondini farin langt av leið. Absalon Absalonsen Nógv verður á okkara døg- um tosað og skrivað um fyribrigdi at vera samkynt- ur. Fyrr varð hetta hildið at vera bæði synd og skomm, og lítið varð tosa um hetta, fólk flest fingu seg illa at nevna hesi viðurskifti, og mettu hetta at vera ræðuliga synd bæði móti Guds boð- um og móti náttúrini, sum tað sambart orði Guds júst er. Nú verður hetta fyri- brigdið nógv meir umtalað, og tað verður borið í bøtu- flaka fyri hesum, ført verður fram, at hetta er náttúrligt og viðføtt. Tað, sum fær meg at festa hetta á blað, er ein sending, eg hoyrdi í útlendskum út- varpi. Í grannalondum okkara er lógligt hjá samkyndum at ganga saman í skrásett paralag, teimun er loyvt at ættleiða børn, og tey kunna enntá fáa kirkjunnar væl- signilsi til til at fremja slíkt, sum Harrans orð harðliga ávarðar ímóti. Hetta fær bæði meg og mangan annan at ógvast við. Higar- til hevur Harrin vart okkara lítla samfelag móti slíkum lógum. Allar syndir eru viðføddar. Ì vissan mun má tó ásann- ast, at slíkt er viðføtt, tað eru til dømis stuldur morð og hatur eisini, tað er okk- um í holdið borið, sum tik- ið verur til, og tað sigur Guds orð okkum við.Men líka frá barnsbeini fær menniskja at vita frá for- eldrum og øðrum og ikki minst frá síni egnu samvit- sku hvat, íð er rætt og hvat, íð ikki er rætt. Um vit nú søgdu við tey, ið hava lindi at stjala, at hatta er í fínasta lagi, stjalið tit bara, hatta er viðføtt, einki er at gera við tað, fáið endiliga ikki ringa samvit- sku av hasum. Ella um onkur skuldi havt hug at dripi onkran, hvat um nú varð sagt við ein slíkan , hatta skalt tú bara gera, hatta er tín náttúra, og hvat við teimum, ið gera seg inn á børn,.er tað ikki viðføtt?? Nú rista vit øll við høvdi- num, sjálvandi. Men tað er júst hetta, ið sagt verður teimum, sum hava kynsliga girnd eftir persónum av sama kyni sum tey sjálvi. Mangan verður hetta ført fram av høgt mettum fólk- um, ið hava stóra ávirkan á onnur, og man ikki júst tað verða ársøkin til, at talið av sonevndum samkyndum veksur í stórum. Guds orð er ikki í iva, har verður hetta mett sum deyðasynd, og øll við við- ring fyri Guds orði eiga at ávarða staðiliga móti hes- um, líka væl sum móti stuldri, lygnum, falsan, harðskapi og øðrum synd- um, sum vit eiga at venda okkum frá. Sálarlív okkara kann samanberast við ein urta- garð. At hava kynsligt sam- band við persón av sama kyni sum ein sjálvur kann ikki forsvarast við, at tað er viðføtt, tað eru allar arðar syndir eisini.Vit hava øll eina synduga náttúru at dragast við, vit kunnu samanberast við ein urta- garð, har ókrútið altíð hev- ur hug at gera innrás, og tað ræður tí um at lúka tað burt, áðrenn tað festir rót. Við atliti til samkynsligt samband tykist mær, at vit hava við sera vandamikið ókrút at gera, sum tíverri fær loyvi at festa djúpari og djúpari røtur, og verður ikki av øllum alvi roynt at lúka tað burt, meðan tíð er, fer tað at forkoma okkum. Tað hendi í Sodoma , og slíkur og líknandi ólevnaður var helst høvuðsársøk til, at bæði griska og rómverska ríkið gingu til grundar.Tey hildu, tað einki vera vert at hava kunnskapin um Gud , og vórðu tí givin upp til sinni sum einki er vert , menn drivu skemdarverk við monnum, og kvinurnar skiftu tann náttúrliga um- gangin um við tann, sum er ímóti náttúruni. (Rómbr. Kap 1 ør. 18 og fr.) Gud letur seg ikki spotta, og hann sigur, at tað sum menniskja sáar, skal tað eisini heysta, (Gal.6,7) gævi øll Guds fólk her á landi stóðu sam- an í stríðnum móti hesum ókrúti. Harvið er als ikki meint, at tey, ið verða freistað av hesi ávísu synd, eru ókrút, sum skal beinast burtur, tvørturímóti, hesi eins og onnur, ið kanska verða meiri freista av øðr- um syndum, eru høgt elsk- að av Gudi. Kanska eru tey sjúk og hava viðgerð fyri neyðini, tað kunnu onnur meta um. Harrin til reiðar at fyrigeva og reinsa. Men Harrin er til reiðar at fyrigeva alt , eins og hann gjørdi móti kvinnuni ið tik- in var í hori, men hann segði við hana , far avstað og synda ikki longur ( Jóh. Ev 8,11 ) Játta vit syndir okkara, er hann trúfastur og rættvísur og fyrigevur okkum syndir- nar og reinsar okkum frá allari órættvísi. (1. Johs. br. 1,10.) Hetta er galdamdi fyri allar syndarar og allar syndir. Náði Guds er ómetalig í Kristi Jesusi, og fevnir eisini um tann størsta syndaran. (1. Tim. 1, 14- 15) Tann stóri vansin er, at ført verður fram, at sam- kynsligt samband ikki er synd, men náttúrligt, harvið verður hetta drepandi ókrútið lívga og tæða, so tað til endan oyðir henda dýrabara urtagarð, ið mannasálin er. VIÐMERKINGAR Leivur Hansen Valevni Tjóðveldisfloksins í Suðurstreymi Í tjóðveldisflokkinum er ongin slingur í valsinum í fullveldismálinum. Flokk- urin heldur rimmarfast um hetta stavnhald. Tíverri kann tað sama ikki sigast um hinar báðar samgonguflokkarnar, sum - skulu vit trúgva seinastu veljarakanningini - aftur- fyri kunnu rokna við at verða harðliga revsaðir av veljarunum á komandi vali. Líkt er til, at tað hevur eydnast donsku stjórnini og skutilsveinum hennara her á landi at fáa spjaðing í fullveldisvongin. Sostatt er fryktandi fyri, at hesi samgonguni ikki verður lív lagað eftir kom- andi val, og og at fullveldis- kósin tískil er í vanda. Hetta eigur at fáa allar fullveldishugaðar føroying- ar at fylkjast um tjóðveldis- flokkin, so ikki slepst uttan um hann, tá nýggj sam- gonga skal skipast. Fullveldismálið er eitt mál fyri alt Føroya fólk. Tað snýr seg um at skipa eitt fólkaræði, har vit sjálvi skulu hava evsta vald og evstu ábyrgd av landi okkara. Hóast innanhýsis klandur og stríð hevur merkt sam- gongustevið serliga hetta seinasta árið, hevur henda samgongan kortini megnað at tikið stór stig fram ímóti einum frælsum Føroyum. Løgtingið hevur fyri fyrstu ferð staðfest, at før- oyingar eru ein tjóð við sjálvsavgerðarrætti, og á hesum grundarlagi hevur løgtingið samtykt eina mið- vísa fullveldisætlan (Sam- tyktin um sjálvstýri Føroya fólks). Skúlamál og almenn for- sorg eru komin á føroyskar hendur, og samstundis er blokkstuðulin úr Danmark skerdur við 366 milj. kr. Skipasýnið er yvirtikið eins og øll leiting, bjarging og tyrlutænasta í Føroyum. Avtala er gjørd um, at løgregla, rættarskipan, út- lendingamál og sivilrættur koma á føroyskar hendur. Avtala er klár at undir- skriva um at fáa Fólkakirkj- una á føroyskar hendur í næstum. Viðmerkjast skal, at eftir stjórnarskiftið í Danmark (og eftir at javnaðarflokk- urin misti umboðið á fólka- tingi), hevur gingið hópin lættari at fremja ætlanina hjá samgonguni. Í fíggjar- og búskapar- málum er kósin hildin til ein sjálvberandi búskap, har vit kortini raðfesta og bøta um tey økir í sam- felagnum, ið hava verið forsømd undir heimastýris- búskapinum. Er vilja til tess, kunnu vit - innan eitt valskeið er runnið aftrat - loysa okkum frá danskari umsiting og danskari fígging. Kemur tjóðveldisflokk- urin ikki sterkur á ting og heldur kósina, so kann vinnarin í hesum spæli ger- ast danska stjórnin og annars øll tey, sum ikki vilja hava eina avgerð um, hvør ið ræður í Føroyum. Tað krevur stríð, dirvi og áræði at vinna á mál. Og sjálvandi tína undir- tøku. Fullveldishugað fylkjast um Tjóðveldisflokkin Eigur samkynsligt lindi at hava leysar teymar? Heðin Mortensen løgtingsmaður og valevni Sambandsfloksins Tað stendur ikki í sam- gonguskjalinum hjá sit- andi samgongu, at høvuðstaðurin "skal niður við nakkanum", sum tikið verður til. Men hjá pørtum av samgong- uni hevur tað nærmast verið ein fragd at arbeiða ímóti øllum tí, sum hevur við høvuðstaðarøkið at gera. Øll minnast ivaleyst, tá landsstýrismaðurin í fíggjarmálum undir verk- fallinum í 1999 skýrdi verkfallsfólkini fyri tey, sum: "ganga og mala ímillum húsini í Havn". Soleiðis hevur støðan verið á so mongum økj- um. Landsstýrisfólkini hava havt tað sum fragd at flyta almennar stovnar úr høvuðstaðnum til að- rar partar av landinum. Ongantíð hevur verið hugsað um, hvat tað kostar. Tað skal bara ger- ast. At tað er hugaligt og gott at búgva í høvuð- staðnum, eru kortini fólk flest samd um. Ongantíð í nýggjari tíð hevur trýst- ið á húsa- og íbúðar- marknaðin verið so stórt her sum nú. Vit, sum dagliga ar- beiða við bæði kom- munupolitikki og lands- politikki, fegnast um gongdina, hóast tað setur stór krøv til kommununa. Vit høvdu fegin viljað gjørt møguleikarnar betri til at fingið bústaðir til vega, men politiska skip- anin vil ikki stuðla okk- um í tí arbeiðnum. Vit hava ætlanir um at byggja íbúðir á Berja- brekku, tann sonevnda Berjabrekka 3 ætlanin. Avtala er gjørd við Húsalánsgrunnin og Íbúðargrunnin, og ein sjálvsognarstovnur er stovnaður, sum skal standa fyri byggingini. Men enn einaferð eru tað landspolitikararnir, sum ikki vilja veita eina hjálpandi hond. Hóast tað ikki er meir enn nátúrligt, at fólk sum seta seg fyri eina slíka íbúð, fáa sama rentustuðul, sum annars er galdandi, so vil landsstýrismaðurin í fíggjarmálum ikki vika seg. Vit í sambandsflokki- num hava lagt uppskot fyri løgtingið um at broyta lógina um rentu- stuðul og lógina um meirvirðisgjald, so øll verða líka fyri lógini. Vónandi verða uppskoti- ni samtykt, so farast kann undir Berjabrekku 3, og eisini undir aðrar ætlanir av sama slag. Taka vit eina íbúð, sum er 70 fermetrar, so verður hon 1500 kr. bíligari um mánaðin, um uppskotini vinna frama. Tað eru nógvir pengar, tí vinna uppskotini ikki frama, so verður leigan útvið 5.000 kr. um mán- aðin, og tað er ov nógv. Áhugin fyri íbúðunum er stórur. Hevði almenna mótstøðan ikki verið so stór, so kundu íbúðirnar longu verið bygdar. Men tað letur til, at ser- liga landsstýrismaðurin í fíggjarmálum vil einki gera fyri at betra um viðurskiftini hjá "ónyttu- num í Havn". Tað kunnu tit sum velj- arar gera nakað við. Tit kunnu og eiga at velja aðrar flokkar enn teir, sum seinastu fýra árini hava stjórnað landinum. Politikarar, sum als einki hava gjørt fyri at betra um m.a. bústaðarviður- skiftini hjá vanliga fólki- num, eiga nú at verða skiftir út. Vit í Sambandsflokki- num hava fólkið fremst í huganum. Ónytturnar í Havn C M Y K 11 10