Sosialurinarkiv
Sosialurin 1927-07-29, síða 2
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

fríggjadagur 29. juli 1927síða 2

‹ fyrra síða allar 12 síður næsta síða ›

Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.

Tekstur á síðuni

Eg síggi teg, land mítt, um stytsta dag, tá vetrarsól eitt lítið bil kann kína snjóhvrítt land. Á útiróðri mangur maður er at veiða ferskt til jóla. Men ivaveður er. Í haga seyðamaður gongur at reka seyðin burt frá brottu líð, hvar djúpur kavi lagstur er og hóttandi sæst hanga. Sólin hvorvur undir tjúkk vetrarskýggj vetraródnin kemur. Alt í einum roki stendur; ei sæst land, ei hav. Hvirla ýlir gjognum skarð, sveipar seg um bokk og stein, lyftir hogt í loft alt lætt og leyst . og ber tað við sær fram. el Neyðar menn á havi sita, * berjast nú fyri lív sítt, fr royna bert at sleppa inn til næsta land, Fie men einki land teir siggja. |- Tungur róður slíkur er, FR tó rógvin verður mangan. 3 Heima sita børn og viv, i tey kenna seg so bangin, H ynskja sårt, at allir skulu koma aftur heim. | Hav, kring um land mítt, mangan góðan mann tú tekur! pe Eg siggi teg, land mitt, um várið | við sól og ljósum vónum. | Á traðum standa menn og velta, pr aðrir bera toð og tara, hava við sær unglingar og royna teir at læra, hvussu okkar' karga jorð má toðast væl, og hvussu hon skal dyrkast. Við hús er nógv at takast við, | ti unga fólkið brátt skal burtur fara | til annað land, har frændur okkar' búgva, Ísland. Og tí má gerast út hvor maður væl, at einki trot skal vera. Tað, ið virkað varð um longu vetrarkvold í korðum, rokki, stokkum og í vevi, nú tokt er til at taka. Hitt gamla eftirhugt, lappað væl og stoppað. Meðan omman, mamman, vívið ansa eftir ollum, sveimar teirra hugsan yvir fjorð og hav og knýtist saman til tær bestu vónir og tey bestu ynski fyri teir, Í“ ið Harran teimum gav. = Eg elski teg, land, eg elski teg, fólk mitt. Eg ynski, at eydnan tær fylgi, tann eydnan, ið kann skapast úr sliti og sleipi, úr trúfesti og kærleikans lyndi. A. Ziska. á ng = 6) (SR í ár hevur mangt framíhjá al bjóða Ólavsokugestum, og er tað á tann háll ein munur ímillum tær Ólavsokur, ið verið hava frammanundan, í hvussi er hesu men hevur seinastu árini; enn Olavsøkudagurin hin sama stóra tydning her á landi, sum hon haft Olavsøkudagur er hin stóri ling- hevur gjøgnum øldir, Lí dagur, táið landsins valdu menn samlast á tingi at røkja landsins sakir, skipa framleiðsluna, leggja landinum nýggjar rásir, vinna og fólkinum fNeiri innlokur á lagaligan sera lagaligan hált, og er tað eyvilað, at: hvor einstakur tingmaður kennir tað sum eina skyldu ímóti Foroya landi og fólki, væl at fyrireika og sela eitt g sakligt skjøtul á uppbyggingararbeið. Eiga tí allir tingmenn í hesu lingsetu at hava eina avgjørda støðu til tey lÝð- andi mál, sum hesu ferð verða at tjakast og takast við, soleiðis fólk kunna merkja og sanna, at: vil at Foroya sum heild vil hava fingið eitt fólkavalgt ting, sum prógvast við at lað heldur leið, fólkið ikki einstaklingurin ynskir. eina sum Um leir standa á fólksins síðu í stórmálum, so væl sum í småmålum, vilja teir eisini evna at fáa fjøldina við sær; men, um teir ikki gera tað, so vil líð teirra á løglingi verða lokin við árs enda. Tað skal sigast her, og tað so tyduligt, at tað ikki kann mis- skiljast, at teir, sum í vanda árunum 1914—1920 høvdu lands- handilin í sínum hondum, hava sær og landinum eina gjort bjarnatænastu við at lata lands- handilin aftur í hendur ein- staklingsins, ti bar liggur að- alatvoldin til, at hesi seinastu árini hava verið nidurgongds- ár í stort mál. Táið á stóð í kriggsårunum, gav cinstaklingurin upp landsmenn teirra hús og heim prísgóvu teir sína egnu lagnu, »risikera« vildu teir ikki, tí mátti Loglingið taka sær um reiggj og klæði ja einstaklingurin varð ikki ein- skaffa foði og til landa, mentur til at halda sínar Gt o gang landsmenn við lubbakki, og salt og kol vildu vit sakna, og har afturat kemur, at okkara søkja Ul følki vildi størt tap fyri hvørt sluppir ikki kundi hav, hitt sjófarandi ligið uppi einstakt heim, og alt landið sum heild skafti, um viljin var til at dríva Hvat ið kundi komið av so væl inn- sum úthandil, sum landsfyritøka, er einki at ivast í, tí har var hvor einstakui Førovingur, um ikki beinleiðis, so umvegis, inleresseraður. Og um tað hevði verið rætt atborið, henda um hon vildi fyritøka, var rætt skipa, og tann líðin, oll sum hon var, vildi verið ein upp- gongutid fyri alt landið, sum ikki stødgadi av sær sjálvum. Eins og telefonverkini hava bor ið seg ein góðan mun betri, enn láið lað bleiv tað var spåll, sparkað til teir fyrstu telefon steyrararnar, sum komu til landi. Tíðin spekir vitið, og Guds er batnar. Henda tað barn, sum áskoðan um, at Loglingið eisini eigur at arbeida við lí fyri eyga, at fáa okkara lítla land aftur á føtur peningaliga sæð norist alt meir ímillum manna; tí nú leiðist fólk av at hoyra, at mål av minni lýdningi standa fremst, og lað sum meiri er vert, liggur á láni. vera Løgtingsmenn eiga at málvísir og í royndum progva, at teir eru fólksins menn, sum í ollum tí, 10 framborið verður, vil hava allar landsins ibvggjarar í huga: gomul og veik, ung og arbeids- verkfús, fiskarin og mannin, og seinast men ikki minst land inntøkur við al verða ein stuðul at vinna inum fleiri hjálpa vinnulívinum áfram. M. S. V. i Olavsøkudag. 8 LA 2 skan Tórshavn. (Fennem Aarhundreder har det været fast Tradition, at Færin ger stævnede til Thorshavn SL Olajdag. ingen Ændring ske í Aar. Og heri vil der sikkert Mange Mænd og Kvinder vil gæste Byen. Vi byder velkommen! Og vi udtaler Ønsket om, at mange Gæster maa til bringe et Par gode og smukke Dage i den Stad, hvor Slægt efter Slægt har mødt for i fæl- lig at fejre St. Og naar de Olaj Dag. igen drager hver til sit Hjem, haaber vi, at Olai- dagens Oplevelser maa leve som en Række øode Minder, der lyser op i Hverdagdagens Virke til Aaret er rundel, og vi atter mødes for at fejre Olaj. Vel mødt! Olavsøku-sjonleikur., Hin frálíka stultligi og læru- ríki sjónleikurin eftir Holberg »Jeppe pua Bjerget« heyði »premicre« í gjárskvoldið og verður spældur aftur í kvold og eiga oll at síggja hann, bæði 3 55) Havnafolk og bygdafól. Sjónleikurin var sera væl fagnaður. H. M. Jacobsen, lærari, sum spældi »Jeppe«, skildi seg so væl frá hesu } 101 ikki »rolle«, at hann kundi verði tað, ið nevnist á úllendskum máli »Professionels«, bar seg Maria meistara Erik skal onsantíð hava ógvuliga golt. Arge sum Nille við verið á cenuni fyrr, men eina slíka Zantippu hevur Jeppe nevvan haft til konu allastaðni, hann hevur verið spældur, so nær sum hon legði sær við al nýla „meistara Erika, og hon græt sum hon var flongd, tåid Jeppe varð hongdur. Alt í alt er cenan. so væl skrýdd og samanspælið so gott, at allir Olavsøkugestir eiga al jónleik. verður spæld Olax kvoldið blíva fagnað hesu ferð, túið hon var sja hendan Á »Annika« 1 søkukvøld og eftir og vil hon óivað eins væl framflutt seinast. vAnnika er besti sjónleikurin 10 framfruttur óivað ein hin er í seinni líðum. Sysselmand! ankomne danske Forklaring Seminkolon Í et af de Ugeblade læses pan Tegnet »;«: ; Med så forholder det sig sidst følgende omtrent som med en Sysselmand paa Fær øerne; ligesom han er mere end en Sogneloged, men mindre end en Herredsfoged, saaledes er >;< mere end et »,« men mindre end et »,« Det betyder et kort Ophold, og der skal ikke stort Begyndelsesbogstav efter, forøvrigt har det den bedste Egenskab, at hvis man ikke har Lyst, kan man godt lade være at bruge det. Søluframsyningin., I »Tinganes« er arrangeret en me- gel interessant Husflidsudstilling, der fortjener stort Udstillingen er aaden fra 4—-8 Em, Straks man kommer ind i Lokalet møder man den egentlige Udstilling at:Husflidsarbejder, samt en Samling Arbejdsredskaber, ældre saavel som nye, Ier findes tillige en Serie Pro- ver af de forskellige færøske Trøje- mønstre, og Navnene paa samme fin- des angivet, En Gennemgang heraf er meget fornøjelig, idet man erfarer, at Mønstrene er Gengivelse af forskel- lige Genstande, der anvendes i Hver- Besøg, dagens Virke. I Forbindelse med' Udstillingen er arrangeret en Salgsafdeling, hvor man kan en Del af de ud- stillede Genstande. Her findes virke- lig smukke og dejlige Ting, som vil kærkomne Gaver, erhverve sig være Salens anden Side er optaget af en Udstilling, hvor den nationale Farv- ning demonstreres, Her findes sanvel de Planter, som anvendes i Farveprocessen som Farveprøverne udstillede. I en Tid, hvor internatio- nal fabriksmæssig fremstillede Pro- dukler fortrænger det natio- nale Husflidsarbejde, er en Udstilling den her nævnte af stor Betyd- Den fortjener al ses af mange. næsten som ning. Maleriudstilling. Í den nye Bygning í Kopargøta har Her, Orlogskaptajn Sinding og Kunst- udstillet en Vi har maler Gudmund Hentze Samling Malerier og Skitser. haft Anledning til at se Udstillingen og anbefaler alle, der ønsker al se sod Kunst, al besøge denne Udstil ling. Medens Hr. Sinding udstiller en Række smukke Landskabs- og Ma- rinebilleder, møder Hr. Hentze med en Serie Skitser af særdeles karak- teristiske Folketyper her fra Færøerne, samle, Mænd og Kvinder. Forstudier til en unge og Skitserne er Komposition, som Førovingasaga har stor inspireret Kunstneren til at gaa igang med. Udstillingens skænkes til Arbejdet sens Bekæmpelse her paa Øerne. fndtægt af Entreen for Tuberkulo Bazaren. Í Kommuneskolens Stueetage bor man aflægge et Besog. Her findes righoldig og smagfuldt ar- hvis Formaal er at en meset rangeret Basar, skaffe Midler til Køb af et Orgel til Kirken. Fra Menighedens Medlem- har Ting, der Dejlige Sofa- og modtaget bortsælges. Vi Divanpu mer Bazaren mange smukke nævner: der, skonne Broderiarbejder og Bord- tæpper, righoldig Samling Nyttegenstande af forskellig Art. findes samt en i Forbindelse med Bazaren en Fombola med mange gode og nyt tige Gevinster, Paa første Sal er indrettet Restau ration, hvor Forfriskninger vil kunne foas. Til Publikums Underholdning vil der blive Koncert, Lykkehjulene vil snurre, saa der er Lejlighed til at friste »Fortuna«. Se og prøv Lykken. Husk, at Bazarens Afholdelse indenfor Vormaalet med er smukt og godt, Heimkomin við veiðu. Nakrar sluppir hava verið so heppnar, al bava veidtl somikið á eysturlandinum, at tað varð vert at siøln fjørdin við fong- inum. Til Havnar eru komin: »Vo- lunteer» 23,000, — »Bullercup« 16,500, «Georg Morfin« 16,000, Til Klakksvikar: — »Polarstjør- nan« 27,500. >Viðoy< 18,000, »GuOrun« 19,500, John Bull« 11,500, 10,000, »Phebe« var fyri stuttum heima »Carlton« 25. YO ), »Pride« frá »Rockall« og hevdi lá fingiå 7,500 ; kom lírskvoldið aftur frá »Rockall« við einum sjúkum heyði tå fingið 2,000, > Vic- manni Til Vestmanna komu torin« 19,000, og — »Ilaffari« 18.000. Rettelse, Ved en Fejllagelse kom der i sidste Nr. af Bladet at staa Henning Thom- en i Stedet for Herluf Thomsen, Vort Telefonnummer 143.