fríggjadagur 29. juli 1927síða 2
‹ fyrra síða allar 12 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Eg síggi teg, land mítt, um stytsta dag,
tá vetrarsól eitt lítið bil
kann kína snjóhvrítt land.
Á útiróðri mangur maður er
at veiða ferskt til jóla.
Men ivaveður er.
Í haga seyðamaður gongur
at reka seyðin burt
frá brottu líð,
hvar djúpur kavi lagstur er
og hóttandi sæst hanga.
Sólin hvorvur undir tjúkk vetrarskýggj
vetraródnin kemur.
Alt í einum roki stendur;
ei sæst land, ei hav.
Hvirla ýlir gjognum skarð,
sveipar seg um bokk og stein,
lyftir hogt í loft alt lætt og leyst
. og ber tað við sær fram.
el Neyðar menn á havi sita,
* berjast nú fyri lív sítt,
fr royna bert at sleppa inn til næsta land,
Fie men einki land teir siggja.
|- Tungur róður slíkur er,
FR tó rógvin verður mangan.
3 Heima sita børn og viv,
i tey kenna seg so bangin,
H ynskja sårt, at allir skulu koma aftur heim.
| Hav, kring um land mítt,
mangan góðan mann tú tekur!
pe Eg siggi teg, land mitt, um várið
| við sól og ljósum vónum.
| Á traðum standa menn og velta,
pr aðrir bera toð og tara,
hava við sær unglingar
og royna teir at læra,
hvussu okkar' karga jorð
má toðast væl,
og hvussu hon skal dyrkast.
Við hús er nógv at takast við,
| ti unga fólkið brátt skal burtur fara
| til annað land,
har frændur okkar' búgva,
Ísland.
Og tí má gerast út hvor maður væl,
at einki trot skal vera.
Tað, ið virkað varð um longu vetrarkvold
í korðum, rokki, stokkum og í vevi,
nú tokt er til at taka.
Hitt gamla eftirhugt,
lappað væl og stoppað.
Meðan omman, mamman, vívið
ansa eftir ollum,
sveimar teirra hugsan yvir fjorð og hav
og knýtist saman til tær bestu vónir
og tey bestu ynski
fyri teir,
Í“ ið Harran teimum gav.
=
Eg elski teg, land,
eg elski teg, fólk mitt.
Eg ynski, at eydnan tær fylgi,
tann eydnan, ið kann skapast
úr sliti og sleipi,
úr trúfesti
og kærleikans lyndi.
A. Ziska.
á ng = 6)
(SR í ár
hevur mangt framíhjá al
bjóða Ólavsokugestum, og er tað
á tann háll ein munur ímillum
tær Ólavsokur, ið verið hava
frammanundan, í hvussi er hesu
men hevur
seinastu árini; enn
Olavsøkudagurin hin sama stóra
tydning her á landi, sum hon
haft
Olavsøkudagur er hin stóri ling-
hevur gjøgnum øldir, Lí
dagur, táið landsins valdu menn
samlast á tingi at røkja landsins
sakir, skipa framleiðsluna, leggja
landinum
nýggjar rásir, vinna
og fólkinum fNeiri innlokur á
lagaligan sera lagaligan
hált, og er tað eyvilað, at: hvor
einstakur tingmaður kennir tað
sum eina skyldu ímóti Foroya
landi og fólki, væl at fyrireika
og sela eitt
g sakligt
skjøtul á
uppbyggingararbeið. Eiga tí allir
tingmenn í hesu lingsetu at hava
eina avgjørda støðu til tey lÝð-
andi mál, sum hesu ferð verða
at tjakast og takast við, soleiðis
fólk
kunna merkja og sanna, at: vil
at Foroya sum heild vil
hava fingið eitt fólkavalgt ting,
sum prógvast við at lað heldur
leið, fólkið ikki
einstaklingurin ynskir.
eina sum
Um leir standa á fólksins síðu
í stórmálum, so væl sum í
småmålum, vilja teir eisini evna
at fáa fjøldina við sær; men, um
teir ikki gera tað, so vil líð
teirra á løglingi verða lokin við
árs enda.
Tað skal sigast her, og tað so
tyduligt, at tað ikki kann mis-
skiljast, at teir, sum í vanda
árunum 1914—1920 høvdu lands-
handilin í sínum hondum, hava
sær og landinum eina
gjort
bjarnatænastu við at lata lands-
handilin aftur í hendur ein-
staklingsins, ti bar liggur að-
alatvoldin til, at hesi seinastu
árini hava verið nidurgongds-
ár í stort mál.
Táið á stóð í kriggsårunum,
gav cinstaklingurin upp
landsmenn teirra hús og heim
prísgóvu teir sína egnu lagnu,
»risikera« vildu teir ikki, tí mátti
Loglingið taka sær um reiggj og
klæði
ja einstaklingurin varð ikki ein-
skaffa foði og til landa,
mentur til at halda sínar
Gt o
gang
landsmenn við lubbakki, og
salt og kol vildu vit sakna, og
har afturat kemur, at okkara
søkja Ul
følki vildi
størt tap fyri hvørt
sluppir ikki kundi
hav, hitt sjófarandi
ligið uppi
einstakt heim, og alt landið sum
heild
skafti, um viljin var til at dríva
Hvat ið kundi komið av
so væl inn- sum úthandil, sum
landsfyritøka, er einki at ivast
í, tí har var hvor einstakui
Førovingur, um ikki beinleiðis,
so umvegis, inleresseraður. Og
um tað hevði verið rætt atborið,
henda um hon
vildi fyritøka,
var rætt skipa, og tann líðin, oll
sum hon var, vildi verið ein upp-
gongutid fyri alt landið, sum
ikki stødgadi av sær sjálvum.
Eins og telefonverkini hava bor
ið seg ein góðan mun betri, enn
láið lað bleiv
tað var spåll,
sparkað til teir fyrstu telefon
steyrararnar, sum komu til landi.
Tíðin spekir vitið, og Guds er
batnar. Henda
tað barn, sum
áskoðan um, at Loglingið eisini
eigur at arbeida við lí fyri eyga,
at fáa okkara lítla land aftur á
føtur peningaliga sæð norist alt
meir ímillum manna; tí nú
leiðist fólk av at hoyra, at mål
av minni lýdningi standa fremst,
og lað sum meiri er vert, liggur
á láni.
vera
Løgtingsmenn eiga at
málvísir og í royndum progva,
at teir eru fólksins menn, sum
í ollum tí, 10 framborið verður,
vil hava allar landsins ibvggjarar
í huga: gomul og veik, ung og
arbeids-
verkfús, fiskarin og
mannin, og seinast men ikki minst
land
inntøkur við al
verða ein stuðul at vinna
inum fleiri
hjálpa vinnulívinum áfram.
M. S. V.
i Olavsøkudag.
8
LA 2 skan
Tórshavn.
(Fennem Aarhundreder har det
været fast Tradition, at Færin
ger stævnede til Thorshavn SL
Olajdag.
ingen Ændring ske í Aar.
Og heri vil der sikkert
Mange
Mænd og Kvinder vil gæste
Byen.
Vi byder velkommen!
Og vi udtaler Ønsket om, at
mange Gæster maa til
bringe et Par gode og smukke
Dage i den Stad, hvor Slægt
efter Slægt har mødt for i fæl-
lig at fejre St.
Og naar de
Olaj Dag.
igen drager hver
til sit Hjem, haaber vi, at Olai-
dagens Oplevelser maa leve som
en Række øode Minder, der
lyser op i Hverdagdagens Virke
til Aaret er rundel, og vi atter
mødes for at fejre Olaj.
Vel
mødt!
Olavsøku-sjonleikur.,
Hin frálíka stultligi og læru-
ríki sjónleikurin eftir Holberg
»Jeppe pua Bjerget« heyði
»premicre« í gjárskvoldið og
verður spældur aftur í kvold og
eiga oll at síggja hann, bæði
3 55)
Havnafolk og bygdafól.
Sjónleikurin var sera væl
fagnaður. H. M. Jacobsen, lærari,
sum spældi »Jeppe«, skildi seg
so væl frá hesu }
101
ikki
»rolle«, at hann kundi verði tað,
ið nevnist á úllendskum máli
»Professionels«, bar seg
Maria
meistara Erik skal onsantíð hava
ógvuliga
golt. Arge sum Nille við
verið á cenuni fyrr, men eina
slíka Zantippu hevur Jeppe
nevvan haft til konu allastaðni,
hann hevur verið spældur, so
nær sum hon legði sær við al
nýla „meistara Erika, og hon
græt sum hon var flongd, tåid
Jeppe varð hongdur.
Alt í alt er cenan. so væl
skrýdd og samanspælið so gott,
at allir Olavsøkugestir eiga al
jónleik.
verður spæld Olax
kvoldið
blíva
fagnað hesu ferð, túið hon var
sja hendan
Á
»Annika«
1
søkukvøld og eftir og
vil hon óivað eins væl
framflutt seinast.
vAnnika er
besti sjónleikurin 10 framfruttur
óivað ein hin
er í seinni líðum.
Sysselmand!
ankomne danske
Forklaring
Seminkolon
Í et af de
Ugeblade læses
pan Tegnet »;«: ;
Med så forholder det sig
sidst
følgende
omtrent
som med en Sysselmand paa Fær
øerne; ligesom han er mere end en
Sogneloged, men mindre end en
Herredsfoged, saaledes er >;< mere
end et »,« men mindre end et »,«
Det betyder et kort Ophold, og der
skal ikke stort Begyndelsesbogstav
efter, forøvrigt har det den bedste
Egenskab, at hvis man ikke har Lyst,
kan man godt lade være at bruge det.
Søluframsyningin.,
I »Tinganes« er arrangeret en me-
gel interessant Husflidsudstilling, der
fortjener stort Udstillingen
er aaden fra 4—-8 Em,
Straks man kommer ind i Lokalet
møder man den egentlige Udstilling
at:Husflidsarbejder, samt en Samling
Arbejdsredskaber, ældre saavel som
nye, Ier findes tillige en Serie Pro-
ver af de forskellige færøske Trøje-
mønstre, og Navnene paa samme fin-
des angivet, En Gennemgang heraf
er meget fornøjelig, idet man erfarer,
at Mønstrene er Gengivelse af forskel-
lige Genstande, der anvendes i Hver-
Besøg,
dagens Virke.
I Forbindelse med' Udstillingen er
arrangeret en Salgsafdeling, hvor man
kan en Del af de ud-
stillede Genstande. Her findes virke-
lig smukke og dejlige Ting, som vil
kærkomne Gaver,
erhverve sig
være
Salens anden Side er optaget af en
Udstilling, hvor den nationale Farv-
ning demonstreres, Her findes
sanvel de Planter, som anvendes
i Farveprocessen som Farveprøverne
udstillede. I en Tid, hvor internatio-
nal fabriksmæssig fremstillede Pro-
dukler fortrænger det natio-
nale Husflidsarbejde, er en Udstilling
den her nævnte af stor Betyd-
Den fortjener al ses af mange.
næsten
som
ning.
Maleriudstilling.
Í den nye Bygning í Kopargøta har
Her, Orlogskaptajn Sinding og Kunst-
udstillet en
Vi har
maler Gudmund Hentze
Samling Malerier og Skitser.
haft Anledning til at se Udstillingen
og anbefaler alle, der ønsker al se
sod Kunst, al besøge denne Udstil
ling.
Medens Hr. Sinding udstiller en
Række smukke Landskabs- og Ma-
rinebilleder, møder Hr. Hentze med
en Serie Skitser af særdeles karak-
teristiske Folketyper her fra Færøerne,
samle, Mænd og Kvinder.
Forstudier til en
unge og
Skitserne er
Komposition, som Førovingasaga har
stor
inspireret Kunstneren til at gaa igang
med.
Udstillingens
skænkes til Arbejdet
sens Bekæmpelse her paa Øerne.
fndtægt af Entreen
for Tuberkulo
Bazaren.
Í Kommuneskolens Stueetage bor
man aflægge et Besog. Her findes
righoldig og smagfuldt ar-
hvis Formaal er at
en meset
rangeret Basar,
skaffe Midler til Køb af et Orgel til
Kirken. Fra Menighedens Medlem-
har
Ting, der
Dejlige Sofa- og
modtaget
bortsælges. Vi
Divanpu
mer Bazaren mange
smukke
nævner:
der, skonne Broderiarbejder og Bord-
tæpper, righoldig Samling
Nyttegenstande af forskellig Art.
findes
samt en
i Forbindelse med Bazaren
en Fombola med mange gode og nyt
tige Gevinster,
Paa første Sal er indrettet Restau
ration, hvor Forfriskninger vil kunne
foas. Til Publikums Underholdning
vil der blive Koncert,
Lykkehjulene vil snurre, saa der er
Lejlighed til at friste »Fortuna«. Se
og prøv Lykken. Husk, at
Bazarens Afholdelse
indenfor
Vormaalet med
er smukt og godt,
Heimkomin við veiðu.
Nakrar sluppir hava verið so
heppnar, al bava veidtl somikið
á eysturlandinum, at tað varð
vert at siøln fjørdin við fong-
inum.
Til Havnar eru komin: »Vo-
lunteer» 23,000, — »Bullercup«
16,500, «Georg Morfin« 16,000,
Til Klakksvikar: — »Polarstjør-
nan« 27,500. >Viðoy< 18,000,
»GuOrun« 19,500, John Bull«
11,500,
10,000,
»Phebe« var fyri stuttum heima
»Carlton« 25. YO ), »Pride«
frá »Rockall« og hevdi lá fingiå
7,500 ; kom lírskvoldið aftur frá
»Rockall« við einum sjúkum
heyði tå fingið 2,000,
> Vic-
manni
Til Vestmanna komu
torin« 19,000, og — »Ilaffari«
18.000.
Rettelse,
Ved en Fejllagelse kom der i sidste
Nr. af Bladet at staa Henning Thom-
en i Stedet for Herluf Thomsen,
Vort Telefonnummer
143.