týsdagur 2. oktober 1928síða 4

Er tað ikki neyðugt at til Harrans æru og við gleði geva til hansara hús tað tey skal nýta. Hevdi alt hvat við- víkir kristintrú staðið óbundið, løn. Tey sum hava fingið ta sávu frå vøgguni, at læra fólk “ . loysa kirkjuna? orka. so tað bert var sjálv meinig- | ta beinu leið, hvat trúnni við- Men, sum áður sagt, mong eru heitin sum ráddi, tá tað galt | víkir, kunna eftir orðinum onga Það man flykjast mongum | sagt al hann skal koma, suffaði tey, sum bert fara har fyri at | tey anduligu ting, so hevði særliga løn vænta sær; tí tað manni logið, bæði av einum og deknurin heldur tungliga; »men«, | fregnast, og tað er ikki trúgv; | mangur orðadráttur á lingi | stendur skrivað: >Fyri einki og øðrum partaflokki, at »Kross- ur« og »Dimma« skulu vera blivin so út av lagi fjåkut, at tey skulu billa sær inn, at fólk trýr teimum, lá tey koma fram við teim avskræmuligu neyðar leggur hann aftrat: vlað verða ikki so nógvar ferðir, vit fáa al síggja hann herettir dags«! mannin, um Eg spurdi so prestur skuldi fara sin veg, ella hvat tað var, sum honum þaggaði. men sum skriftin sigir: »Hettar fólkið ærar meg vid varrunum, men hjarta teirra er langt burtur frá mær. Men til einkis dyrka tey meg, lúið tey læra lærd6m- ir, 10 eru mannabod«! verið spardur, og tað er ikki al ivast í, at :trúgvin heyði verið sterkari og meira hjartalig, ti so høvdutey sum ikki gita at lata til kirkjurnar, men ganga í tær av vana, farið burtur úr mein- hava til fingið tað, fyri einki skulu tit lata tað<. Men sjálv- andi mega tey trúgvandi oll vera samd sum broður fyri at hjálpa sínum lærarum. Tey eru ikki so få, sum halda, at tá rópum: »Veljid ikki javnaðar- | Tå helt hann fyri: Eg skal taka eitt dømi her ighetini. bert meinigheitin ræður, so fæst koma | og vísa á, hvussu fólk, sum Líka rangt er tað, at tey fólk | ikki biblian týdd frá leim frem- menn, tí teir taka allan guðs- vøkstur frá tykkum um, fleir koma til ræðið!< Nú javnaðarmenn til ræðið, mega víst bædi prest- ar og alt hvat kirkjuni viðvíkir halda seg vera trúgvandi, tala um teirra kirkjugongd. Ein sum standa uttanfyri fólkakirkj- una — í Onglandi er tað meira andu málum; men tað er ikki at bera ótta fyri, tí hann, sum fólki Moses við sínum Oll, sum kenna nakað til fara sín veg; tí javnaðarmenn | UNSUr maður helt við ein eldri: | enn helvtin skulu lata skatt, | førdi tie > ] »Hendir tað seg, at tygum vakja | sum millum annað gongur til | yvir reyda havid, hann er eisini loysunnarorð jav naðarmanna, mega væl skilja, at tey ljóða ikki so at vit skulu bera >lóg- irnar tvingsil«, sum skeldið vilja jú beina fyri fólkakirkjun! og loysa hana frá statinum, og tann sum vil hava nakra kirkju skal sjálvur bera kostnaðin av | nakran sunnudag tå lygum eru prædikan verður helt Men gert tú í kirkju og lisin ?< ilin eldri fyri: ofta sovi eg. yresta- og bispalønir og annað a} 5 kirkjuni = viðvikjandi. Nógv nyltuligari var, at hesin pening- ur varð latin til aðrar neyðtur- mentur at halda hondina yvir sínum tilbiðarum, um teir ikki hava statin at styðja seg. Hettar, skrivað, sum her er sigur, men ftvorturímóti, Vit | henni. bæði viðvíkjandi presta- >Jú, skulu oll liva sum broður og | løn og ðrum. — Og víðari | ikki tað sama, tå tú ert í kirkju | vuligar fyritokur. Hví skulu | má ikki takast á tann hátt, at systrar, í semju og gleði, so | sigur hann: tá tað almenna | 98 keðist at sita? Hetta er bert | tey sum eru trúgvandi, verði | þert kirkjan verður loyst frá lívið kan. vera vert at liva, og | Verður at missa ræðið yvir eitt domi av teim nógvu av | sær høg, verði sær lág, ikki | statinum, so verður alt gott; tí sjálvandi trúgva hvat vit vilja, | kirkjuni, tá doyr oll trúgv, tí | hesum slag. kunna lata tann pening, sum | tað lesa vit um tey fyrstu kristnu, tá tað viðvíkur ti andiliga. fólkið sjálvt gitur íkki halda Tað má tykjast teimum, sum | tørvar til kirkjurnar? Svarið | at:tey komu eisini til illnar ;sanga í kirkju av ringum hjarta | verður sjálvandi: »Vit hava | viðvíkjandi trúnni; tað kom hevur onkur verið Men so góðtrúgvin av sær, al tíverri nann nakrar kirkjur viðlíka. Sum vit síggja, er hesin mað- sum ein fjølran, at landsins ting kirkjulógirnar, tí ikki ráð, tíðin er so ring!< Harí liggur trúgvin hjá hesum fólki; eins og nú av leim nógvu fals- lærarum, sum snyktu seg inn hevur trúð hesum áðurneyndu | yr av tí gamla skúlanum, hann | skal smidja bloðum. meinar sum so, at bert staturin tað er ikki so sjáldan, at hesar | tey brúka kirkjuna soleingi tey | í tað trúgvandi meinigheitina Eg kann ikki siga hvussu | og kirkjukassarnir halda okkara | lógir koma kirkjufólkinum | sleppa beinleiðis frá útreiðslun- | og einkult vórðu at halda við javnadarmanna hugsan er yvir | prestar og um. Men lá tað so ræður um | teimum, og tessvegna bleiv tví. fyri fólkakirkjuni, tí eg eri | líka; soleingi er lagamanni al altíð hóska yvirfyri fólksins | at lata til kirkjuna, tá trytur | dráttur. = Hesin tvidråltur var nakað ungur í politikki og havi | ganga í kirkju, um íkki annað | tykki og serliga L d. tá tann | altíð peningur, hvussu so er, | eina sterkastur, tá Konstantin ti ikki fylgt so nógv við í hes- Í so av gomlum vana, fyri al folkavaldi kirkjuráðharri á tingi | verður hann sjáldan latin orða- | tann stóri gav frítt trúarloyvi um spurningi, men er tað teirra | hitta fólk og frætta tíðindi; lí ikki hevur nakran særligan hug | leysur. = Nær trýtur peningur, | yvir alt sítt ríki. Sogan sigur, hugsan at fáa fólkakirkjuna til | eftir orðunum, hann falar, er yvirfyri = meinigheitini. Hesar | tá tað skal spælast sjónleikur | at tå lótu nógv seg doypa bert fríkirkju, so eru lad jú netup | trúgvin ógvuliga lítil. Men | lógir, sum allar aðrar landsins | ella framvísast ljósmyndir 0. a. | fyri = tímiligan vinning. Men ” tey trúgvandi, sum eiga at | gleppur heltar nidurfyri, og lógir skal stemmast um, og í | t! Tey, sum hava ráð til slíki, | meiningin við hesum er, at vísa hjálpa til tess, tí tað er Guði | meinigheitin skal beinleiðis sjálv | einum fólkavaldum tingi eru | og eisini ganga í kirkju, máttu | á, hvussu rangt tað er, at og hverjum manni kunnugt, at | rinda allar åtgjøldir fyri kirkj- Í það ikki altíð bert fólkakirkju- | tá hildið, at peningnrin Var | menniskjans anduligu ting skulu i fólkakirkjan stendur uppi bert Í una. tå óttast hesin >góðic limir; nei, langt frá ti! Vit | betur nýttur, tå hann varð latin | þlandast saman við annað É av ti, at staturin ber lær nógvu | maður fyri at alt fellur í heiðin- | kunna best síggja hetta vid at | til kirkjuna, so meinigheitin | verðins tjak; tí tað er al tæna útreiðslunar. Tá lað er so skikk- | skan. í lesa um hvussu til gekk í tí | skuldi staði frí frá ollum tvingsli | Guði og Mammon! Og at tey, | ; | »parlamentinum« í | frá teirri = verðsligu yvirvold | sum einki trúgva, skulu lata okkara kirkjur við- hesum tvort fyri, vegna less attær ikki 21 engilska að; er tað ikki nógv betur, at Eftir orðunum hjá staturin sleppur frá hesi byrðu, | manni at døma, er tað vist ikki | summar, tá talan var um | gudsfrygt viðvíkjandi. Men har pening til Guðs halgidóm, tað og kirkjan kann standa frí og | ov nógv sagt, al tann trúgv, | eitt nytt kirkjuritual. Tað var | sum hjartalagið ikki er, har | finna vit íkki í skriftini, at tað ein umsókn, sum komin var | kann einki gerast; men har | verður kraft; men aftur ímóti óbundin av partapolitikki? sum er innanfyri fólkakirkjuna 4 frá teirri ensku fólkakirkjuni sum eitt gott hjartalag er, har stendur, at tey trúgvandi góvu Eg skal í hesum komandi | nú á døgum, er fyri tað mesta reglum royna, so dånt sum eg | eitt navn. Tey sum hoyra til [LV s frá tí kirkjuflokki sum | kann nógy gerast. Snúgva vil hvorjum øðrum sum tørvur dugi, al greiða frá hví eg haldi | kirkjuna, hoyra til hana av staturin hevði yvur at siga; okkum til einkjuna, sum legði | var til, at kirkja og statur skuldi verið | navni. gita ikki so mikið sum | men um hesa umsókn vóru | peningarnar í tempulkistuna, Archaios. lað ikki bert tingsins fólkakirkju- tå síggja vit hvat eill trúgvandi EU hvort sær. | lata t. d. nakrar krónur fyri Tað var um tartíðina táið Í eina urgn, uttan at tey fara | limir sum greiddu atkvoðu, | menniskja kann lata; alla sina í lof: or ; At að vór el ovdindar TA hesi aniskiur hava | Vort Telefonnumm javnaðarmenn tóku við stýrinum | landið runt at biðja pening. | men tað vóru bæði gýðingar, | ogn. Tá hesi menniskjur hava ar rv í KOM UDD LOS Vi í Danmørk at eg við ein mann, sum eg matti úti á vegnum; hann var deknu í kirkjuni, og prestur var vænt- 1 andi dagin eftir at halda messu; tess vegna sigi eg við hann: talan er um silki, brennivín og , ; Ég K | hi | ttul r vørur, sum | sum einki hava við hesa kirkju skal løna okkara prestum?« soeinldemokratiskum feløgum. € 9 presiur í | aÓrt VSA srur, SU st R avi '5d4 KIFK Ki (0) KK 5 f« i . : i . SE pr dia | Se SNE ; | j Á i i T Blaðstýrari: M. S. Vidstein, ímorsin til messu ella ikki? | hettar sama fólk keypir. tað | at gera skulu vera við at gera | Tað er reiðuliga ivasamt um Prentsmiðja Ja, ímorgin hevur hann | eru tó fleiri sum ganga í kirkju | lær lógir, sum henda kirkjan | teir eiga at fáa nakra beinleiðis | „Foroya Social-Demokrat«s, Tórshavn. Vor Ven Jens Amager, der er altid | Fad verður sagt, at tíðin er ring. Vitsum Í kirkjubygdini eru gna mega aðrar nær hoyrur tíðir neyndar, tå Saa vil han mismodig gaa en Tur | fríkirkjufólk, — katolikkar, frí- teinkjarar, ja ennlá ein persari atkvødu var við til at greiða her; og lessvegna dati henda umsókn niðurfyri. Er tað ikki ræðuligt at fólk, nógvan pening, tá tað er til leik og spæl, so mega tey eisini kunna bera útreiðslurnar fyri síni kirkju, vegna tey halda at hon er neyðturvulig. Nú verður aftur spurt: >Hvor Disse Stylter vil ha er 143. Givid åt av n saa — sølv- | atter begive sig tilbage til Idræts« parkens Mure, der nu ikke længere betyder noget for ham, — ved Hjælp af sine Stylter, kan han se det hele — udefral me over i Fælledparken, og der maa folgelig — skynde sig at købe for en man jo haabe, at han møder en Daler, og saa vil han med Stylterne Dreng, der morer sig mod at gaa paa |paa Nakken og sejrsstølt Stylter. i . venter med alt til i sidste Øjeblik, kommer rimeligvis heller ikke til Landskamp i Morgen før Portene er Jukket og alle Pladser optagede, I