týsdagur 25. juni 1929síða 1
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
FRÆLSI
Nr. 26. 20 oyr, á 3.
: HE
Tandlæge BREND 5
Telf. 114. E
THANK 2 RONDO ÆDLE
Fi
ella
tey gomlu er, sum oll vita, fyri
7 árum síðuni samtykt í Dan-
E3 HANN.
træffes 11-35.
UM ELLISRENTU
fost »pensi6n« til
mørk og er har framvegis gald-
Henda lógin eins og aðr-
ar, ið beinleiðis hava verið ætl-
aðar til fátæku,
hevur eisini verið til umreðu á
andi.
vernd teirra
Føroya Legtingi.
Tað hevur tí verri ikki verið
Løgtingsins síða at
livga um tey minnu mentu.
sterkasta
Longu sama árið, sum henda
lóg var sett í gildi í Danmerk,
hevði Legtingið
ferð til umrødu, men slapp sær
skjótt frá henni, í lí at tingið
heitti á umtmannin (hin vanliga
lógina fyrstu
leiðin) um at kanna eftir, hvussu
forstandarskapini nýttu lógina
um ellisstudning, hvussu nógvir
persónur høvdu gott av henni,
og hvussu nógvan pening hetta
kostaði sóknarstýrinum.
Amtmaðurin fór ørindini fyri
Løgtingid, og gav so árið eftir
tinginum frágreiðu um, hvussu
hann hevði ríkið síni erindi.
Amtmaðurin greiður frá, at
tað eru okkurt um 1500 persónar
ið fylt hava 65 ár, og soleiðis
hava rætt til ellisrentu um lógin
verður galdandi í
Eisini greiður amtmaðurin frá,
Føroyum.
at 0. u. ', av hesum persónum
eru uttan nakað starv og arbeið,
annar fjórðingurin eru persónar,
ið hava eitthvert at halla
til, 1. d.
rir, avtekktsmenn, keypmenn og
størri ognarmenn; tridji fjórðing-
urin av hesum 1500 sálum eru
seg
eru
fiskarar, arbeiðsmenn og hand-
verksmenn; í seinasta fjórðingi
verða taldir 300 persónar, ið fáa
ellisstudning, meðan samfelagið
(forstandarskapini) sett
svarta stemplið á ein part av
hesum fjórðingi við at vgiviða
teim fátækrahjálp. (Hvussn nógv
ið hesi seinastu eru hevur amt-
maðurin ikki greitt frá í nekr-
um yvirliti, men tað man íva-
Tað
galt jú um atfjala landaskommina,
tá ið ein so tíðarhóskandi lóg
hava
leyst hava sínar grundir).
sum ellisrentulógin vor komin
til viðgerðar á tingi. Amtmad-
aftur í
brævinum til tíngið:
urin skoytur tí eisini
endan á
«Amtet største
Betænkeligheder ved ut tilraade
maa nære de
at gennemføre loven, selv i
ændret Form«.
Legtingið hevði
hjartalag til hesa lóg
standarskapini ikki mætari
amtmaðurin ræður frá at
ganga tær leiðu, ið avístar eru
einki gott
for-
men
Lýsingaprísur fyri petitreglu: 3 oyr. å forsiduni,
og 4. síðu.
avslåttur i prisinum.
roknaðir bønd-
-FØROYA-
JAVNADUR
Tirsdag hin 25. Juni 1920. |
Vid størri lysingum fæst
on 0 I SKEER ror
Bjargafuglurin kveður.
it flakkaðu vida um Ermarsund,
um Fraklandshavið hitt flógva,
har brandar sólin um háveturs stund,
men fuglur ei torvar seg krógva,
í mildum fleyri vit fljúgva um nes,
meðan sildatorvurnar smjúgva um fles,
og byrsa ei at okkum gellur.
Ja, lættliga vinna vit foðina tá;
men hvert sum mót vári líður,
so veksur í barmi hin bylgjandi trå,
„Mót norðri! mót norðri!“ hon býður.
Vit leiðast við sild og sólarbrand,
og leingjast til okkara ættarland
til Feroya skútar og rekur.
Við bjartastu vónum vit strúka av stað
í lofti so væl sum á bylgju,
vit stremba norður bæði nátt og dag,
so funnuvís, fleiri í fylgi.
Vit róptu, tá vit fingu bergið at sjá,
hitt mikla sum her stendur myndini á:
»O, Skúoy! Skúoy, tú prúða!“
Kostar kr. 1,50 fjórðingsárið
Lat aðrar gýðgja tey liggju lond
og berligu bergini niðra,
vårt elskaða heim, vår Føroya strond
vit hátt yvir alt teg virða.
Her vappaðu vit tey fyrstu stig,
her væntaðu vit at liva í frið,
men
byrsan, byrsan hon gellur.
Ja, fagurt er landið við vík og vág
vit brottum bergi og vøllum,
og reystligt er dreingjana lið at sjá,
ið stevnur frå Føroya fjøllum;
men okkum er fjøldin nå vordin so gramm,
og bytlingar erpa sær av síni skamm,
tå byrsan, byrsan hon gellur.
Enn reiðrast vit tó á tí gomlu rók,
í torvu, í urð og í eyga.
Vit kenna hvenn skort, vit finna hvønn krók
og fagna teir til vár deyða.
Her aldist upp okkara ættarlið,
vit royna at ala eitt komandi við,
men
byrsan, byrsan hon gellur.
Mikkjal á Ryggi.
SOCIAL DEMOKRAT
BRÓÐURSKAPUR
+ Porto.
verður bilagt á posthåsinum, brævsavnarstødum
og skrivstovuni. Telf. 143.
Blaðið
4
r
3. årg.
í lógini um ellisrentu, sjålvt um
hon verður broytt.
Í 1922—23—24—25
haft hesa
viðgerð.
hevur
lógina til
táið
Logtingið
umrødu og men
tingið varð slitið í 1925, tá vóru
líka
langt, sum tá teir byrjaðu. Ellis-
teir harrar løgtingsmenn
rentulógin varð ongantíð gjørd
galdandi fyri Føroyar, líka so
lítið
fáa hana broytta soleiðis at hon
sum tingid legði lag í at
kundu hóska Førovingum.
Nevndin, ið hevði málið um
| ellisrentuna í varðveitslu, greiður
í álitinum frá, at ell forstandar
skapini í Feroyum Havnar
býráð undantikið mæla frá
ikki
andi
bert at lógin verður gald
fyri Feroyar, men eisini
mæla tey frá at lógin verður
gjørd soleiðis at hon
nýtulig,
koma at galda fyri Fer
Hjartalagið hj
4
kunn
oyar. å sjålvari
teim
nevndini fyri lógini og fyri
| ið trongdu hana, hevur neyndin
latið merkt í álitinum i
1925, har sipað verður til teirra
eisini
og forstandarskapanna stødu til
Udta-
lelser« (frå forstandarskapunum)
ellisrentulógina, at »disse
»for det væsentligste falder sam-
men med Udvalgsmedlemmernes
Opfattelse... .«.
Henda nevnd endaði sítt »ar-
beid« við at biðja tingið sam-
tykkja >Sagen om Udvidelse til
Færøerne af Lov om Aldersrente
udsættes indtil videre«.
Fyri hesum uppskoti greiddu
*)
16 tingmenn atkveðu, meðan 2
(Konoy og O. F. Joensen) ikki
greiddu atkvoðu, færri
enn 5 tingmenn ha verið til
| annað, ið teir hava hildið verið
taka
stødu til hetta týdningarmál
hentari enn at avgjørda
Imillum øll mál, id javnaða
menn hava fort í skyldri, er væl
livganin av samfelagsins gomlu
eitt aðalmál, tí hetta nertur við
tað meinasta í tilveru menniskj-
ans, tey ið hava livad og
slitið eitt langt lív, og táið dregur
einki at
sær uttan tað, ið góð fólk bjóða
at lívskveldi, vita
ella ta fátækrahjálp, ið hjarta-
leys sóknarstýrir unna teimum.
Væl er tað so
sindur av høpi í hesum tosi
og tað er eitt
at lógin um ellisstudning, tá hon
verður nýtt menniskjansliga og
við góðum hjartalagi, tá eru ikki
so stórar grundir, ið tala fyri, at
farið
lógina
verður frá henni og til
um ellisrentu. Men vit
kenna tað oll, hon verður ikki so-
leiðis nytt, at hon ikki kundi gjørt
meiri gagn, ti verðurkravtatannað
skil verður og lógin um ellis-
rentu verður broytt og gjørd
galdandi fyri Føroyar
Fá hava Førovingar greitt sína
ábyrgd fyri teim gomlu í okkara
samfelagi.