týsdagur 12. desember 1933síða 1

FRÆLSI FØROYA SOCIALDEMOKRAT JAVNAÐUR BRÓÐURSKAPUR (Mr. 50. Q Lýsingaprísur fyri petitreglu: 30 oyr. á forsiduni, 20 ovr, å 3. og 4. síðu avsláttur Við storri lýsingum fæst i prisinum, Tirsdag hin 12. decembir 1933. Kostar kr. 1,50 fjóðringsárið verður bilagt á posthúsinum, brævsavnarstødum og skrivstovuni. Telt. Blaðið Porto. | 7. árg. 143 Tólegrara til „Feroya Social-Demokrat“. Direktør Hedemann, der er Repræsentant for det franske Selskab, som har Koncession paa Udnyttelsen af Kul paa Færøerne, udtaler, at et Aktieselskab er under Dannelse, og fra 1. April vil Kulminerne paa Suderø blive udnyttede. Det kommende Aktieselskab vil faa en Aktie- kapital paa 5 til 600.000 Kr. Skulavigsla. Fríggjadagin 8. desember varð skúli Franciskanar-systr- anna vísdur. Um eflirmiddagin vóru innbodin til at síggja hesi miklu hús, ið bygd eru til skúla, kloystur og kirkju, ymsir per- sónar, {. d. amtmaður, amls- lækni, bluðstjórar o. fl., og sjálv- sagt var byggimeistarin við. Enn er ikki alt arbeiðið liðugt, Lt. d. målingin; men av lí al presturin Boekenoogen skal fara burtur vid »Lyru«, vildu systrarnar, at skúlin skuldi verða vigdur nú, áður hann fór. Tað var ein slór gleði fyri okkum at síggja hesar skúla- stovur fyri bæði små og stør, hugnaligar og væl hóskandi Allarfiltast stovan (il ley er tykjast at vera. tyktist okkum heilt smáu, ley í »barnahavan- um«, sum ley rópa lað. skúli verður Hvussu hesin vorðin, lá hann einaferð verður heilt liðugur og líkin til brúks, er ikki golt at síggja enn, men vil ivast ikki í, at har verður alt tað tilfar og oll amboð á ein og hvonn hált, sum í einum skúla skulu nýtast, og at har verður hildið skil og ordan allar vegir. Vit vildu ynsk!, at eisini okkara skúli, Havnar almenni skúli, nakað skjótt varð so skikkaður, at tað var ein gleði alt komið inn har og sæð, at har var all so sum tað álli at verið. Aftanå at oll tey høvdu sæð húsini bæði uppi og boðið til bordreitt við víni, frukt, innbodnu niðri, varð borðs. Har var kokum og cigarum og cigarellum. Amlmaðurin takkaði fyri blíð- skapin og ynskli góða eydnu, Boeken- og aftanå at prestur vogen hevdi takkad gestunum fyri, at teir vóru komnir nidan, varð farið avstad, Vit síga teimum lakk fyri ta hugnaligu lotuna, —[f————— „Okkara“ Toiletsæber cr dreje, billige, og har den Parfume, som De synes om, „Varðin“, Aftur er eilt hefli komið an >Varðin<. lletta hevur ikki so nógv ymisligt inni líðarrilinum sum tad seinasta, hella er fyri mesta partin vígt H. A. Djur- hevur hann eilt huusi. Sjálvur „brot úr skaldsogug, ið fer fram innanborðs á skipi, á dekki og í kahútt, og R. Long hevur eina drúgva virðismeling av H.A. Djurhuus sum skald. Heftið endar við eini yrking av IT, A. Djurhuus: Hundavakt. Umframt hella ber heftið fram eilt dagbokaupprit av einum g presti, J. H. Colding, sum eini tvey år var prestur i Foroyum. Hetta uppril sýnir okkum ein lítið mentaðan mann. Í bók hansara nevnist Nicolaj Peder- sen Mohr og presturin Jens Pedersen Reingaard, sum sigasl at hava verið bróður. Jens Rein- gaard, sum føddur var Uli á Reyni, varð prestur tætt við Holbæk, har sonur hansara var prestur aflaná pápan. Abbasonur hansara, kanlórsjefur Th. Reingaard, Tuborg, Keypmanna- havn, hevur síðan hann fekk at vita, at hann er av foroyskari ætt, sýnt sera slóra inleressu fyri Føroyum, har langabbin varð føddur, og sínum ællar- fólki her. Annars hevur heflið eina søgu »Tyåtturin« av Høgni Ney (eitl fråsøgn um seinastu ferð menn pátíkið navn), eina vóru í Grønskoradrangi (Mykju- nesi) og so nøkur minnisorð um Trónda á Troð í Skála- vík. Edvard Hjalt gevur í hes- um orðum eitt bilæti av Trónda , á Trød, sum ger hann ljósliv- andi fyri ollum okkum, ið kendu hann. Fróur, vinsamur maður var hann, Foroyingur av tí rælla gamla slagnum, av teim altíð verða færri og færri her á landi tíverri!! Tíðarril hava í leim flestu londum, eisini teim stóru, mest oll haft kranka lagnu, tað er SG: Lammekod 0,50 pr. TLE.123 '/s ESBJERG 711F. 123 TLF. 123 SLAGTERFORRETNING = sum verðin ikki hevur rúm fyri leimum. Dagbloðini við teirra | nýggjheilum og teirra svassi, og so vikublødini við leirra sogum undir hava lagt »marknadin« seg, Hví er tað so? Skyldin g liggur ivaleyst í, at tidarrilini eru ov mikið álvarsom og mest hava evnir lil umrødu, ið tað almenna fólkið ikki hevur hug og stundir at lesa. Lat okkum hugsa um hetta her hjá okkum: latið ikki okk- ara einasla líðarrit, sum nú hevur livað ein hóp av árum, fara. Latið lað ikki yvirhovur verða skivað so, al tað mesta ein fær ål av at lesa lað, er hugsanin, at ritið tó lærir okk hvussu vil um eitt, og lad er ikki eiga al skriva. Latið ikki maðurin segði > Varðan sum »synke Nivo- et«! Upp eftir, upp eftir! Lal ikki, so skjótt ein hevur gjort nakað golt, ein annan koma og apa eftir — og gera nakað ringari! Marmor i Grenlandi. ] ymsum londum er hin av | øllum kendi kålksteinurin mar- | mor at finna, {. d. í Noregi Haðani sum nýtt varð til at byggja Mar- varð lad marmor ført, (Fríðrikskirkjuna) liðug, lí á peningin hjá Fríð- morkirkjuna av. — Hon varð ikki trot kom so ikki var ráð til Dan- rikki fimla, at fora meiri marmor til markar. Hetta grátt, men niðri i norska marmorið er Italiu og í hitt fagra finna, tað Greklandi var og er hvíta marmorið at sum frá fornold hevur verið nýtt til Í okkara tíð fæst mesta og vakrasta myndir og húsabygging. marmorið úr Carrara í Italiu; men ikki er ómoeguligt, at Dan- mark verður eitt »marmorland«, (.v.s. Grønland meinast al eiga so nógv marmor, at møguligheit er fyri, at tað fær tydning í verðini. Uppi nærindis Umanak hava teir funnið heilar oyggjar av 5ðÐ bera marmori. Ein danskur ingeniorur verkfroðingur ið býr í Canada, hevur granskað marmorið í Gronlandi og hevur funnið eitt nes, sum var mest- sum bert marmor, og nakrar g smáoyggjar av berum marmori. Nú skal granskast og roynast, um her er so nógv til, at tað fer at loysa seg at gera nakað við lað. Kryolittid fer al minka, so nú hevdid komið væl við at fingið gjørt nakað við marmorið. Marmor og kol í Vesturgrøn- landi, gull í Eysturgronlandi, kol í mongd í Foroyum — nú fara »Atlantshavslondini« al loysa seg, helta »store Stykke Stalsgæld«, sum I. C. Chrislen- sen so vakurt nevndi Føroyar á sinni, Frå bygdum. I Fuglafirði eru menn vid at fáa í lag eilt arbeiðsmannafelag. Í Vestmanna ætla teir tað sama, lí har er skilið so vorðið, at flað lorvast at ganga saman 5 um at verja sina interessur! Á Føroya leytingi 1933. Miðvágskommunu varð givið samtykt at selja eina húsagrund av Steinsmørk (il missiónshús. Grundstykkid er 1550 m* og varð prísurin setlur til 45 oyru m*. Frágreiðingin frá amtsbókasavninum varð góðkend. »Assistentinum« varð givið lønhækkan. Lønin e! nú 1800 kr. ymidlertidigt um árið plus eitt Fillæg« tilskot til amlts- hækkað við uppá 300 kr. Tingsins bókasavnið varð 600 kr. … Broytan av tannlæknalógini var aftur til viðgerðar í ár. O. F. Joensen og Miteds seltu uppskot fram um al seta la donsku tannlæknalógina í gildi her. Iversen var ímóti. Tingið helt við Íversen. Login um loftsigling var løgd fyri lingið. Men log- tingið helt, »at der ikke var Anledning til at sælle Loven vedrørende Lutflfarlssej- Færøerne«, nogen ling i Kraft paa g Til kirkjugarð í Sjóarsóknar kommunu veilli logtingið ein sludning uppá , av formannslon og tilfari, | i ti | RITA SÆBESPAANER til al finere Vask. Vetrarting. Ein ovurstór adressa varð í ir borin inn á ling, lá ið ting- selan var við at enda. Við atkvødugreidsluna, um hon skuldi koma til viðgerðar í ár, vóru bert javnaðarmenn og nakrir fáir aðrir, ið greiddu alkvoðu fyri at viðgera adressuni 1 ar, Bytan av verum við útlandið. Hetta tydningarmikla mål er reist av reiðarafelaginum. Tud varð beint í vinnunevndina at verða kannað. Míknan av amtsfondsskattinum. Mangur góður sambandsvelj ari hevur áóivað væntað, at amlsfondsskatturin varð mink aður munamikið, nú sambandið kom at sita við buktini og báð um endum á lingi. Men so Lvorturímóti. Amts fondsskatturin reyk munamikið varð ikki. upp. Um sjálva broytingina av skattinum kommunanna millum kom nóg so harður orðadráttur at standa ímillum formannin og Niclasen Sjóarsókn hevði fingið ov nóg Poulsen meinti, at í mun til Vågoynna og setti fram broytingaruppskot Men hann varð við undirlutan Fiskamarknaðurin. A. Samuelsen greiddi frá, at limir av reiðarafelaginum og eksportfelaginum søkja um til- útsending til teir ymsu marknaðirnar. Ynski var um 30.000 kr, 20.000 kr. frá løgtinginum og 10.000 við avgift av klippfiskinum. Nevndin meinti ikki, at tingið hevði ráð skot til ein til al gera nakað í ár. P. M. Dam: ásanna menn, at tað hevur hin ollum londum allrastårsta tydning at hava sínar menn úti fyri at kanna eftir marknadarvidurskiftunum, gera keypararnar kunnugar við vorurnar, landið hevði at bjóða, og wvegleida sínar landsmenn viðvíkjandi teim krøvum, ið keypararnir settu til vorurnar. Best var, at útsendingarnir vóru hverjum staði, at millum teir viður- so leingi á teir við at liva fremmandu kundu læra skiftini og selulíkindini at kenna til botns. Hetta kundi ikki við bert at gera stokkular ferðir Falarin helt, at tingid ålti at gera nakað maður higar og hagar. hesum máli viðvíkjandi. Stuttur orðadráttur kom at millum Samuelsen og standa 8 Dam. Við atkvoðugreiðsluna vidtok tingið = neyndarinnar uppskot um einki at gera í ár. —E"—W————IWiIAIG—————————i Hvorfor gaa over Aaen efter Vand hvorfor bruge udenlandske Sæ- ber, naar De kan faa færøske, som er bedre og billigere, fra Fabriken „OKKARA“ OS stride ft 2288