leygardagur 30. november 1935síða 3

Ná-h! »Ondsindede Rygter« nevnir »Dim,« eina av sínum blaðgrein- um miðvikudagin, harí hon greiðir frá, at frammanundan fólkatingsvalinum vóru »ondsindede Rygter« spreidd út um landið viðvíkjandi loyvi fyri »Anana« at dríva fiskiskap frå ymis Tovkussaq, og hesi »Rygter« vóru eftir hennara falan smíðað fyri at gera A. Samuelsen fortreð til valið. So langt kemur hetta okkum einki við; lí vit hava einki við slíkt gera tvorturímóti í blaðnum frå, hvussu forhandlingarnar slatur at og hava greilt fóru fram við ministeriid og hava ikki tagt við tí arbeiði, P. M. Dam og A. Samuelsen gjørdu fyri at skaffa hetta loyvið, tá >Anana“-stjórarnir høvdu givið alt upp. Men sína vid al biðja >Ananac-stjór- tå »Dim.« endar grein arnar mólganga hesum ryktum »for at fjerne enhver Form for Mistanke om, at »Anana« saa- ledes som isin Tid blev antydet af en social-demokratisk Skribent skulde være et Led i en parti- politisk Aktion imod de bestau- Retninger paa ende politiske Færøerne«, so megu vit stúrsa vid — vil hesi »ondsindede Rygter« uppå okkum ? Vit skulu ikki å hesum hon royna at klina sinni koma nærri inn uppá helta snið- lop. Tó kundi lað verið uppá sítt pláss at spurt, hvat »Dim.« á sinni, tá »Anana« var keypt, meinti við orðini: > Vinnuflokkens forste Slagskib.« TOFTA- | BØNDUR —)— (Framhald.) At Toftabóndur mistu garð- arnar, má harma oll rætthugs- mega andi menniskju, og vit tessvegna krevja av løgtinginum, tá tað næsta ár kemur saman, at tingið ger rætt og skjal ímóti hesum monnum, og ikki einans tað; tingið má fúa hesa sak fram í ljósið, so oll kunna men fáa at vita, hví hesir menn — ella annar teirra ikki kunna fáa tann garð, sum fedrar teirra hava havt í hundraðir av árum. Her er óivað soleiðis vorðið, at menninir eru sagdir einki at nytta. Teir eiga t. d. lítið av seyði; men hvussu skal ein kunna fáa seyð, lá eingin ær er at lemba? Eingin innistøda var á garðinum. Mær er frásagt, at Palli hjá Stovari fekk átta seyðir í innistoðu, meðan Óli ikki fekk eina seyðakleyv. Tvey og eitt hálvt ár hevur Óli lært jarða- brúk, og tvey ár lá hann sjúkur, so hann hevur ikki vunnið sær pening at keypa seyð fyri. Tað er tessvegna órættur at taka gardin frá hesum monnum; men líka so Orættvistl er tað at geva amtmanninum ella land- brúksministaranum skuld fyri hesa gerð. Skuldin liggur aðra staðni ; men herum vil eg einki skriva hesa ferð. Tá Jóannes Patursson gevur gráubók, t. v. s. lí nýggju lóg- bókini, jarðareforminum, skuld fyri, at hesir menn hava mist gardarnar, so er alt so rangvørgt, hålt vera. Tann nýggja lógin er ikki nakran kann sum lað á komin í gildi og kann tessvegna hvorki gera gagn ella skaða enn. aftur til tey orðini,sum hr. Jóannes Patursson Fyri at koma leggur mær í munnin at hava sagt um Toftabóndur, so er tað al siga, al eg segði hasi orðini; men í einum heilt oðrum tydn- ingi. Harra Jóannes Patursson talaði um, hvussu skeivt tað var at ognarmenn skulu missa av haga teirra fyri at fátækir menn skulu fáa tradir, og at henda lógin einans voldir sorg og for- tred. Hartil segði eg, at lað er fastsligið, al ein kúgv kann liva av somu vídd av dyrkaðum bei, sum ein seyður livir av í haga. Harfyri má tað gleða oll rætt- hugsandi menniskju, at hagin verður innlagdur og dyrkaður til bo. At ein slik lóg, sum fremur slíkan framburð, skal volda sorg og fortred, tað fali eg ikki. Er lað nakar, sum grætur um tað, at hann missur eina vatnær, fyri at ein fátækur maður kann fáa sær eina kúgv, so må hann gjarna hava loyvi at gråta. Ég harmi hann ikki. Soleiðis fullu orðini. Al harra Patursson nýtti orðini soleiðis, sum hann helt, at tey gagna degnum, skal verða honum fyri- kundu honum á val- givið. J. H. Danbjørg. r . . Tidindi. K. F. U. M. Søndag: Hjemligt Samvær. Mandag: Læsestue. Onsdag: Mindsteafdelingen Kl. 6. Ungdomsafdelingen Kl. 8. Torsdag: Bibeltime. Fredag: Yngsteafdelingen. Børnehaven er aaben hver Søgnedag. Grind. Miðvikudagin varð grind funnin Báturin, id fann henni, fyri Getuvík. leingi hjá varð sæddur frá grindina, lá áðrenn hann landi; hann royndi at fáa gongd á hana norður eftir, men tad bar einki til. Ein stórur bólkur slitnaði har burtur úr henni og fór aftur í havið. Um 11-tfdina rungaðu grindaboðini um landið, klokkan gott 2 legði hon beinini á Getusandi. Ikki var hon stór, men tó verður hon ein góð hjálp í mongum húsarhaldi nú vit nærkast hávelri. 171 hvalir komu til skiftis. * * * Kalbaks kirkja. 15. august í ár vóru 100 ár síðani Kalbaks kirkja varð vígd. Av lí, at fiskimenninir ikki vóru heima tå, varð avgjørt at halda minningarhálíðina tå teir komu aftur. Håtfdardagurin, ið ásettur var, er Í. desember — í morgin — J. Dahl prædikar í kirkjuni, | og síðani er ætlanin hjá kirkju- fólkinum at koma saman í skúlanum um kveldið til eina hátíðarliga minnisveilslu. * * + Amtmadurin fer. Tysdagin fingu vit soljóðandi telegram: »Amtmand Ringberg er ud- nævnt til Civildommer i Odense fra 1. Maj 1936.« Få # * Arbejderens Almanak. Vit hava fingið sendandi eitt eintak av >Arbejderens Alma- nake, ið út verður givin av donskum javnaðarmonnum. Het- la er 28. árgangur av honum. Hann er góður, lí hevur hann vunnið sær heilt nógvar lesarar hesi árini. — Og í ár er hann sum heild tíkin eins góður og undanfarnu ár. Hann kostar bert 1,25 kr. (sí lýsing aðra- slaðni í blaðnum). * * * Danskar jólabekur og hin føroyska. Nú er allur ridilin av donsk- um jólabókum komin. Fyrst og fremst kunnu vil nevna hina í Føroyum so væl umtóktu »Ved Julelampens Skærg, síðani »Historiebogen«, >Den lille Hi- lille fyrstneynda er storiebog« og »Børnenes Julebog«; hin fyri vaksið fólk og hinar triggjar fyri børn. — Nú man fara at líða fyri hini føroysku, Jól í Føroyum«, eisini. Tað er bert spell, at úlgevararnir av henni aftrat tí trupulleika teir hava við at leggja hana til rættis og fáa hana útgivna, skulu hava peningaligt lap, men tað hevur liverri vist seg, at ov fá eru tey, ið hava bílagt hana. Ænsið eftir! Aftaná hvert val fræltist alla- vóru staðni frå, at einstøk ikki å vallistunum og sostatt ikki sluppu at velja. — Nú verða val- listarnir til løgting og folkating at liggja frammi, so einhvør kann kanna eflir um hann er á leim, útigloymdur, og um hann er koma sær uppá teir. Listarnir liggja bert frammi eina ferð ár- ikki slepst uppá teir til aðrar liga, frå 1.- desember, og tíðir á árinum enn frá 1. til 15. desember. (Sí lýsing aðrastaðni í blaðnum). Suðuroyartíðindi. Álop á Beinissvorði. Beinissvorði, hitt viðgitna for- bergið í Sunnb æ, er raplað. So ganga tíðindini sum eldur um oynna. Vit ringja til Sunnbiar fyri at fáa gjøllari at vita, hvussu åfalt er við hesum. Tað er rætt, at eitt omanlop hevur verið. Men heilt hvorvið er Beinisvørdi ikki. Toppurin stendur enn. Tó sæst frá bygd- ini í Sunnbæ, at væl er farið burtur av. Aftaná gjørdist ógvuliga ringur sjógvur við reið- iligum uppgangi. omanlopið Froðbiar sóknar javnaðarfelag heldur aðalfund i Fylkingar húsi týskveldið hin 5. desembir 1935 kl. 8 Dagsskráin eftir lógini og uppstilling til fyristand- andi løgtingsval. Stjórnarinnar vegna H. J. LINDBERG Formaður. Fundur í Vági fyri allar sosialistar í Vági og Porkeri. Fyri at tala um uppstillingina til tað fyristandandi løg- tingsval og stovna eitt sosialistiskt felag til samarbeidis við hini socialistfeløgini i Feroyum verða hervið allir sosialistar Í Vági og Porkeri bodnir til fundar í Losjuni í Vági leygardagin hin 7. desembir í ár, kl. 8 á kveldi. Vegna stjórn Feroya javnaðarflokks hesum Tað omanlopi er, at lað hendi sama merkiligasta við dag í månadinum sum Steinurin fór á sinni. Ein avgerð, ein ætlan, ein meining er í hesum, heldur hin gamli álvarsamur. Mystikkurin og einbúgvin — hin fjarskotni Feroyingurin av- noktar ikki seg sjálvan. + Vegarbeiði. Táið finansplanurin ígjognum, gleddu mangir seg til | T Ce 1 vegarbeiði, ið vildi verða at gera í vetur. Men gakk nú. Í dag skriva vit tann 30. novembir, og | | orðunum, ið var | bata. enn er einki arbeiði byrjað. Vit hava frætt at vegmálið fyrst var avgreitt hidani tann 10. ok- | tobir. annað hevur Valrok og sungið leim har niðri um oyruni síðani tá og hin nýggi ministarin er ikki meir er lí kanska ikki so nógv at siga til, at ikki svarið, approbasjónin, | er komið enn hagani.Tad plagar jú heldur ikki at ganga við sjey- foroysku mflastivlum við leim málunum í teim kanlórunum. Men hetta tingi vilað — tað visli tað eisini. Yy Tað var tí ein stórur heilt rangt gjørt av leim, id alt andsvarid høvdu á lingi, ikki at | hava eina lítla eykasetu við tað sama bara til bytingar av veg- og havnarpeninginum, so alt fyri- | reikingararbeiðið kundi ligið greilt til heystar, og menn kundu byrja arbeiðið við lad sama, fiski- menninir vóru heimkomnir. Tað er tungt hjá okkum ar- beiðsleysu at ganga og einki vinna vegna henda seinrokiskap. Fiskimaður. Fiskimenn! Eg veit ikki, hvussu mangir av okkum id eru javnadarmenn, | tó at vil áttu allir at verið tað, tí javnaðarmannaleiðin er tann einasta leið, ið gangandi er fyri okkum, um vil vænta okkum nakað gagn av fólksins valdu monnum, leim skulu kunna monnum, ið vil ár eftir ár sela | eftir, al teir | til at | javnaðarmenn, ið | doyðin á at arbeiða fyri okkara | tinglíðina. | menn, vit fyri sær, um fleir enn settur við. Tað | veita ministriellu | 98 nógvar; | al finna leir málti fleirtalið á | | teir fram. Vil feilur og | tveita góðar í álilisslerv, sum vit higartil P. M. Dam. varnir at okkara ikki hava verið nóg kravt av, at leir eru menn! Få vit nú fara at stilla upp til løgtingsval, eiga vit at ansa menn vit eru við velja, eru góðir vilja leggja stilla og livsmålum. Men vit hava eisini eitt annað | at ænsa eftir, og tad er, at teir | ikki einans hava viljan, men | eisini eru forir fyri at gera nakað. — Vil hava domi gekk | um, at menn hava sitid å tingi i nok annað nei eila ja alla Hetta kann sjálv- andi mikið gott, um teir bert ansaðu eftir, at siga tað av okkum (lil Í ár og illa g sagt onkuntíð Vera Nei, vil mega krevja meir. Vit megu vera varnir vid, hvørjar stilla; {í tað er eill | stórt og tungt arbeiði, teir hava skulu kunna okkum og okkara vinnu- vegi nakra munagóða hjálp. Teir megu kunna tala, og tað væl; men fram um alt megu teir | vera forir fyri at forma lógupp- | skot skrivliga! Og vit eiga slíkar menn — tað ræður bert um Eru teir ikki rætlu. smædnir í framferð og sjálvir bjóða seg fram, so dragið hava ikki ráð at kreftur til viks. Ein fiskari. Italiamenn víkja Í Abessiniu. Nú tykist at fara at ganga galið fyri Mussolinis ørskuålopi á Abessiniu. Sanksjónirnar eru teim ein harður smeitur longu; at hermenn teirra men verri er, megu víkja fyri Abessiniarum, og lað fyri álvara og við stórum tapi. Tað er sinskum herhovdingi at treingja eydnast einum abes- inn Í ilalienskt-Somaliland við 100.000 monnum. So nú verða ley italiensku herliðini í Norður- Abessiniu millum dupultan eld«, aftrat ti, at sambandið við høv- uðsleiðsluna verður, ið hvussu er deilvís avbroti. Tað er sostatt ikki útlit fyri, at Mussolini fær stóra gleði av Afrika-ævintyri sínum.