leygardagur 1. februar 1936síða 1

SOCIAL: FRÆLSI —— pe Mr. 5. | Lýsingaprísur fyri petitreglu: 30 % oyr. á 3. og 4. síðu. Við avsláttur í prísinum. -FØROYA- oyr. á forsíðuni, Við størri lýsingum fæst Við legtingsvalið 1936. Leingi slóð í botni. Hver heitthjarlaður unglingi, Afturhaldid var ikki at víka. | hvor frísinnað kraft leggið nú Tað kendist eins og okkara fólk var rúnurbundið og ómóltakiligt fyri nýggjum leiðum, nýggjum hugsanum. Men lívið troðkaði á, hitt beiska harða lívið. Øg so er stundin komin her á landi sins og allastaðni, at fólkið, hin so ræduliga illa stadda fjøldin, ikki longur orkaði at taka ímóli »steinum fyri breyðg, ikki longur lata spæla rolluna at vera stalislur kundi sær lynda við at iafturhaldsins polilisku komediu, har ið kvamsvís reiggjaðu drápilig hogg »høvdingarnir« uppá um ødrum um — hvor ímóti »keisarans skegg«. Eitt kvamsvís stríð hevur hitt stríðið sambandið og sjálvslýrið, ímill- politiska verið millum slagordini »Samhørighed konira Separatisme« ødru megin »heima- danskari kontra patent-Foroy- ingin« hinu megin. Eitt kvams- vís Stríð! urin« bedýrar at vilja vera saman Tí >patent-Feroying- við Danmark og >heimadansk- arin« bedýrar í ikki minni muni at vera Føroyingur o. s. fr. Hesa harmonikutogan á einum avoldadum politiskum grundar- lagi er Føroya fólk við at leiðast og Ténarnir vid. Bjelgurin er slilin ljóðklapparnir hásir. hava mist kraftina, eru vorðnir falskir og spælimenninir stirnaðir. Fólkið lívgevandi tónum. Og oyruni og tráar eftir nýggjum eyguni vendast frá tí gamla, frá lívsins hami, burtur frá skugga- og deyðaverðini. Hitt unga liðið slær á nýggjar streingir, streingir, ið hava ekkó í tess egna barmi, og mong av teim gomlu, id rímiligvís aldri funnu frægd og styrki í teim higartil einaráðandi politisku sjålvstyris- og sumbandstónum, yvirklassatónunum, venda sær eisini við longsli móli tí nýggja, ið kennist sum runnið úr hverji nerv og lægr á teim sjålvum — móti socialismuni. Ein nýggjur andi, samlingar- andi, ein fólkarersla er við at blæsa inn yvir land okkara — eitt tåsundstreingjad fjaldarkór, ið syngur eina hymnu til sam- gonguna, hond í hond, hver við eðrum upp ímóti ljósinum, frælsinum og bróðurskapinum. Ein stór hugsjón — eitt veldugt hugmål, sum er vert offur og mansins fullu kraft. Vit eru nú farnir til gongu. uppí og lalum okkum uttan himpr eg iva halda víðari áfram til arbeiðis fyri fólksins, fjøldar- innar fullu frígering og frælsi. Logtingsvalið, ið fór fram hin 28. januar í ár, var stórsigur fyri javnaðarmenn — vit kunna ikki siga annað og gleðast yvir, at nú av sønnum eru tekin til, al aflurhaldsins snørandi rúnar- bond takið og haldið á fólkinum. Men eru við al losna, missa enn eru vit bert komnir eilt fel fram, enn standa fyri tey storstu tekini, teir harðastu kamparnir, og hetta skulu vil júst nú í sigursløtuni minnast fyri at dubba okkum enn betri til at sigra í næsla og komandi kampum. Tí aldri vann sovandi maður sigur. Frå 825 1892 atkvødur er væl vunnið, meðan atkveðum (il afturhaldsflokkarnir, sambandið og sjálvslýrið, óku yvir 1500 atkvoður aftur tilsamans. Sjálvstýris = missurin hevði óivað verið nógv storri, um tað ikki »manereradi« so »taktiskt«, at tað verunliga heyði (vær inn- bjóðingar,eina fyri tær svartastu afturhaldskreftir í fólkinum og eina aðra við eini reidiligari radikalari áskrift, »etikett». Her- afturat smæddust báðar »frak- sjonirnar« ikki við at trykkja Á ein so eymau knapp í sálini sum ótta ræðslu fyri at vekja og møguligleikanum at missa nakað so í sálina grógvið sum jørd. > Teir vilja taka jorð!< varð tveitt út. Herviligt! Men henda stoða sjålvstyrisins verður tess deyði. Nú koma teir á ting og stødast á tveimum básum, men verða noyddir at eta úr einari krubbu. Men vita, um leir á tí konserva- ikki eta alt úr liva básinum omanå teir krubbuni — og neyðar svongu á tí radikala básinum ? Og so, lá id fólk sær hetta og omaná kemur at ásanna, at ræðimyndin vid gardatøkuni er ósonn, hitt bera gykl og val- flesk — lå verður fólkið at siga sílt »menc lekel ufarsin« — og taka niður fylgið og seta einuns fólksins sanna frísinni við. aflurstig Sambandsins var størri enn sjálvslýrisins, ikki tí at tess grundarlag er eðrvísi háttuð enn sjálvstýrisins. Teir báðir flokkarnir hava sama politiska grundarlag, somu poli- lisku móðir, ið er hin deyðs- dømda liberalisma, hvers lívs- Leygardagin Í. februar 1936. JAVNAÐUR á PR nerva er, at hitt almenna skal halda seg burturi frá ollum, sum gjøgnum eldir hevur verið í hondum einstaklingsins, t. v. s. hins sokallaða stórmansins. Sambandsins afturgonga er hin nålturliga upploysingarprocesin hjå ti doyggjandi. Sjålvstyris afturhaldid vil fara hin sama vegin, lå ið less »kunstiga« innsprænan av jerð- ræðslu og valluklikki er avrunnin. Tað vil bara fara nógv skjótari — tað vil vera eins hann, … 10 er og raktur av ti »hvila deyð- anum«, men sum einki pulvurid kann fåa, men må doyggja undir herviligastu ågongum. Hin nýggja manningin á tingi. Enn kann amlið ikki siga fyri vist, hverjir flokkar fáa eyka- menn; men helst verður lað so, sjálv at javnaðarmenn fáa 1, slýrismenn Í og vinnuflokkurin 2. Um so verður, verður lingið skipað við 6 javnaðarmonnum, 8 sjálvslýrismonnum, 8 sam- bandsmonnum og 2 vinnuflokks- monnum. Hesir verða so tingmenn: Javnaðarmenn: H. J. Eiði, Hansen, Tórshavn, J. P. Trond David- Poulsen, sen, Sandi, P. M. Dam, Tvør- oyri, J. H. Danbjørg, Porkeri og Jacob Nielsen (eykamaður) Vågi. Sambandsmenn: O. F. Samuelsen, Joensen, Klakksvík, A. 1 H A Húglahirði, Johan Poulsen, Slrondum, indre sen, Eiði, M. Samuelsen, Vil Poul Niclasen, Torshavn, Joen tasmussen, Seyrvågi og Chi Djurhuus, Tvøroyri. Sjålvstyrimenn: S. P. Zachariasen, Klakksvik, I. Nolsøe, Vestmanna, J. Paturs- son, Kirkjubø, M. A. Jacobsen, Térshavn, J. J. Simonsen, Sanda- Winther, Sandi, litens (fyri Suðuroy), Torshavn vági, G. Edw. ) og J. Kallsoy (eykamaður), Gjógv. Vinnuflokksmenn: C. Holm-Jacobsen, Tórshavn og S. Ellefsen, Miðvági (báðir eykamenn). | | Kostar kr. 1,50 fjóðringsárið -+ Porto. Blaðið P verður bilagt á posthåsinum, brævsavnarstoðum 10. arg. | og skrivstovuni. Telf. 148. Hovedkontor: Stifle THORSHAVN t EMOKRAT BRÓÐURSKAPUR AKTIESELSKABET FØROYA BANKI 1906. Afdeling: TRANGISVAAG | AKTIEKAPITAL OG RESERVER KR. 900,000. | Bankforretninger af enhver Art udføres. | Th. Stauning. Jørdin á vefri. Veitir. Fyri at gera lað skiljiligari, skulu vit byta vatnið, ið veitast skal Himlavatn, burtur, sundur í trý: botnvatn og uppspring. vatni, ið Ein parlur av ti kemur niður sum regn og kavi, setur ongatid niður í jørdina, men rennur avstað aftur efli vellinum, sum himlavatn | fjallasíðum og á aðrari bratt- lentari jørd, har nógv land er | omanfyri kann himlavatnið gera stóran skaða. Eisini á slættari jorð, sum liggur eitt sindur lágt | ella undir brekkum, kann tað | floyíin oman yvir Serliga el | tad i toybyli, men eisini i van- ligum åarføri allar ársins tíðir. Tað er tí neyðugt at leiða hetta vatnið burtur, áðrenn tað kemur inn á stykkið. Liggur slykkið á einum halla, taka vit sela eina dúgliga veit ovast og f sum kubbar hallan av f allari breiddini á stykkinum. Er tað eitt slætt stykki, ja, so seta vil har tvørtur um frá, so Í lí einsæra førinum er dánað. veitina sum vatnið kemur hvussu tað Ein sovorðin veil eigur ikki at vera afturløgd, sum vanlig renna, lí lá virkar hon ov seint. Ein opin veit, sum er grivin við væl (låndum bakkum og fæst at Jones- seymumaskinur - | millum annað tann fyri- mun at seyma tunt og tjåkt loy | líka væl. Fáast hjá | Poul Poulsen, hava gresja lika á botn er góð, men tað er altíð, havast opin, lí hon kann vera til hindurs fyri og fyri arbeiði á Og tí er tað vanligt at fylla tær við ikki hon kann kríatúrum stykkinum. Telefonreparater. | smágróti. Fyri at vatnið, um Alsing Andersen. Kontortid 11—3. Hovedkontoret i Thorshavn tillige aabent 6—7Z for Ind- og Udbetalinger. Socialdemokratiet paa Færøerne. Vort Parti hilser med Glæde og Tilfredshed den stolte Valgseir paa Færøerne og beder alle Parti- fæller modtage vor Tak for vel udført Arbejde. Fremad til nye Kampe og nye Sejre. Hans Nielsen. tad ber rusk og jøkil vid sær, ikki skal fylla ovmikid av so- vorðnum niður ímillum grótið, er tað ein góð hjálp, at leggja eina flagtorvu frá tí hægra bakk- anum (haðani vatnið kemur frá) og nakað út yvir grétid. Tá so vatnið kemur á ta flagið, verður tað sýlað eitt sindur og leggur dastið av ruskinum eftir. Tað vatnið ið fellur niður á sjálvt stykkið, t. d. á eina treð ger vanliga ikki skaða, tí ekið er somikið lílið, men skuldi tað verið at eitt storri stykki skadd- isl av vetrarvalninum, so er at taka eina flotveit á sjens ígjegnum, taka hana upp um heysti t. d. plega eina torvu upp og leggja hana aftur um várið. H. J. J. Keypið frá teimum, sum lýsa í »Føroya Social-Demokrat“ 0. p. „Dagblaðið“ 28. jan. Eg hugsaði so, nú raplaði har, tað varð, sum eg væntaði, og ein køstur. Fi, fí! Halía ljótt! — Hevdi »gamla ryssa Hálvdanse var liva, hon hevði spyd. >Tann halastulti Pennur« hevði eisini spyd. Min pennur vendur sær burtur, hann prikar ikki í kukk. Lágt ert tú staddur, lítli o. p. H. J. Jacobsen. Mr.