leygardagur 11. juli 1936síða 4

Keypið frá teimum sum lýsa Í | Føroya Social-Demokrat" se ske Margarine on A/S THORSHAVNS MÆLKEFOR- ) | Måling SYNING OG MARGARINEFABRIK | Tapet 5000000000000000000000000 Linoleum r VGÆGDESND Tí. 81. Poul Arne Poulsen. Basarur. 3 2 2Nr. I 2 bedste der faas Vejen til en virkningsfuld Reklame Tá tað er givið okkum loyvi til tess, er ætlanin al halda H basar komandi ólavseku í Havn fyri Sjómansheiminum í Havn. i. ' ZA Á | tóla: SPYRJIÐ EFTIR Saman við basarinum verða burturlutan, tombola eydnuhjól o. a. å X j ; SMØRLIKA! gaur gennem en Anuvonce I Vit undirskrivadu loyva okkum hervið at heita á fólk í ollum Feroyum við bøn um at hjálpa til at styðja Sjómansheimið, so at tað kann verða ført fyri at halda fram við arbeiði sínum. Gávur av øllum slogum kunnu verða sendar til ein og hvønn okkara. EJ ; -EJ Tórshavn, 25. mars 1936. rd Frit Valg … 49 Øre. Virdingarsamt Spild endelig ikke Tiden, men benyt Dem Basarkomitéin fyri Sjómansheimi ð: Ohaneen straks, og vent endelig ikke til det er for sent, thi alle Reseda Ve Frú próst Dahl. Sigrid Christiansen. Petrine Nicholajsen. Magnine | er nedsat fra alt frit Valg 95 Øre og helt ned til alt frit Valg 49 Øre. — Tilbudet Føroya Social-Demokrat' Føroya Social-Demokrat““ har vundet Indpas hos det store, jævne Publikum, Det er derfor i Deres egen personlige In- Hansen. Anna Eidesgaard. Johanne Restorff. Pouline Christiansen. | gælder idag og følgende Dage saalænge ager haves fra Reseda Afdelingen hos M SKÆLING Tórshavn Else Rubeksen. Louise Højgaard. Rasmine Rubeksen. Pouline né - , Joensen. Jensine Olsen. Hansine Rein. Anna Sofie Mohr. Soffie Arge. teresse at benytte, Føroya Social-Demokrat“ Lina Rein. Maria Hansen. Christina Johansen. Mathen Rubeksen. Frk. Helena Djurhuus. Frú Mina Zachariasen. Elisabeth Weihe. Elisabeth Christiansen. Frk. Henrietle Hansen. Frú Thomine Joensen. Caroline Hejnesen. Frk. Helene Bærentsen. Frú Sanna av Skarði. Simona Niclasen. Frk. Lorenze Kragesten. Frú Pouline Jensen. Ragnhild Clementsen. Elisabeth Jacobsen. Helene Mortensen. Helga Rubeksen. Edil Djurhuus. Dagmar Johansen. Johanna Jensen. Anna Ellingsgaard. Frk. Elsebeth Mortensen, Tórshavn. Ingrid Mortensen. Maia Mortensen, Argjum. Frú Ingeborg Jacobsen. Frk. | vilja gerast vissur í, To | f 8 k Í (0 0 to V Jensine Jacobsen. Anna Sofie Højsted, Hvalvík. Frú Elía Greger- at tað loysir seg at sen, eldra, Syðrugelu. Ragnhild Simonsen, Gotugjógv. Frk. Helga lýsa þert tvøum eo ; ri | Olivia Andr så Á fæst framvegis. Christiansen, Norðragotu. Frú Hansine Højgaard. Andrea- ' 7 j royna eina lysing i Telefon 40. Beryhild Evensen. Telefon 40. til al Avertering i Fremtiden. | sen, Håsum. Louise Joensen. Frk. Marie Jacobsen, Hósvík. Frú Elisabeth Olsen. Marie Jacobsen, Skála. Sigga M. Poulsen, Kunoy. 66 - Føroya Frk. Hansine Samuelsen. Hansine Andreasen, Vík. Elisabeth Joeu- . ú sen. Frú Anna Helene Eldevig, Elduvík. Frk. Simona Johannesen, Social-Demokrat : 7 ht | Hvannasund. Lærarinna M. Clementsen, Skúvoy. Frú Elisabeth Ringið til prentsmiðjuna Merk, Sandvik. Frk. Kristine Skaalum. Sanna Vest, Hvalbæ. måltr. 148. Maria Bech. Kristene Dam, Porkeri. Edith Mikkelsen. Edith Dahl. Mariane Næs, Vágur. Pouline Jensen. Elisabeth Vestergaard, Sunnbæ. Frå Henriette Nolsøe. Pouline Hofgaard. Elisabeth Eliasen, Trongisvågur. Karen Tausen, Fåmjin. Sigga Rasmussen. Dagmar Joensen (hús). Maria Samuelsen, Miðvági. Frk Sigrid Joensen. - Ragnhild Johannesen, Oyndarfirði. Maren Petersen. Maria . Sofie Nielsen. Frú Margrethe Málaraforrættning. Petersen, Mykladal. Martine Joensen. ; Nielsen, Sandavágur. Nicloline Simonsen. Magdalene Haraldsen, Papp, lapet, møpulpolitur, alt Vestmanna. Anna Danielsen, Solmundarfirði. Louise Højgaard. | málarafakinum viðvíkjandi! Best, Husk vort store Lager af: Kerne Dag Fee Heiganrd, Pilurik. SR Alsslonsen: oe biligssl. = Ordrar frá bygdum Tømmer - Brædder - Planker - Kehlede Lister - 'dith Petersen, Vidareidi. Frú Sanna Joensen. Olivia Joensen. | ekspederast umgangandi. . | = Krydsfiner - Kakkelovne - Komfurer - Galv. Bølgejern- O A.S | BALSLEV & CO. Telefoner Nr. 20 og 237. Trælastafdeling Nr. 194. THORSHAVN OOOONENGERNOOEDDRORDNENRNEE DDD KGODODOKDRDKNODOO OND KONDDNDDNDOKODONRR NOON KONONONOD Frú Marie Petersen, Klaksvík. Rasmussen, ljósmóðir, Fugloy. Frk. M. P. Jacobsen, Torshavn. Sigrid Johannesen. Frú Lena Jacobsen, Toftum. Jona Johannesen, | Telef. 287. og Specialplader - Vinduesglas = Maling - Koldlim - Nes. Julie Petersen. Johanne Marie Jacobsen, Fuglafirdi. Susanne Dør- og Vinduesbeslag m.v Monierjern Stifter - Skruer - Tagpap - Kalk - Cement. Johansen. Frk. Maren Rasmussen, Strendur. Sanna Joensen, Gjógv. Utgevarar: Javnaðarmannafelog. Bladstyrarar P. M. Dam, er ábyrgd: irmaður. Takið góðs og ferðist við Tjaldrinum. | rn B ESS tørshasn. Tað hevði verið n smeitur at gingið omar Eingin skal nú lova ilt kortini,« hugsar hon við „Nei lít á tað, eg eri ikki so opin, Sigrið.< hennara eina let hugsi eg við mæl y fari er sjálvari. kanska eg skal lata hann í frið, eg So festir hon sær í og tekur sær einar stokkar stað komi heim aftur. Um enn hann beit sær í hasa í hondina. Fyr erðing, taki keksina, so er tað tað tað er, hverki verri ella betri, „Her var ofta stuttligt inni hjá tygum í óvitadeg- } nn í Í | y a døgurSa fekk hann nú ongan. Hatta vannlukku- unum. Sum her tyrptist saman l< Ja dýrið verður mangan órættað, tað siggi eg nú, »Åja, stakkalir, tit hugdu inn til mín. Eg hevði | zamla hevu Y sastub! eitthvert gott er við hasum kortini. Tað er mangur stuttleika í tykkum, tit komu.« J set erri »Vit mundu ikki altíð vera so góðir grannar at 1 liggur hon og kyndir up Meir hon hugsar um mannin, betri verður hann, hava inni, hugsi eg.< Eg taki skerðingin og sagi hann knappliga ettir inntil hann er ein rættiligur stásmaður. Og tað endar „Born eru børn. Sektin lá á, um tit ikki altíð óðaratromin 3 € eduligt skram! við at hon fer í eitt skrin, har stendur, sker eitt sótu so kvirr. Tað var eldinum eg ræddist fyri. ramla stokk 1 meg,« letur í lúgligt kut av einari rugkeku og koyrir sær í Vóru tit ov mikið nøsk við hann, so mátti eg hvessa ar har Harrans hendur lumman. »Hann skal fáa ein líkinda bita, áðrenn á tykkum.« I yna 3, knytir tur eðið betur lir øsin hann fer til songar i kvøld, tad skal vera tad sama >Tað mundi ikki vera oftani, tygum høvdu at r aftur at kynda Og í morain, hver ið livir, skal eg vera ein onnur okkum. Eitt kveldið minnist eg kortini, tygum vóru leiðis skramli eg ferð eftir ferð. Hin gamla við hann. Havi eg verið ring við hann, skal eg illsk, tá svóru tygum so dyrt, at Øskufisurin skuldi verður meira og meira undarliga vid. Roynir at eisini gera tað gott aftur.« upp í leikin. verja seg við, at hon gongur sínar lógligu vegir Nú skeri eg í eitt øgiligt yl og sleppi skerðinginum Gamla lær: »Eg mundi duga at harta tykkum so einki ilt kan va boð til hennara. Men hetta niður til hennara eisini.“ verður so øgiligt, at hon ter at óttast »Ja mín sann, eru hasi geilarstrokini á ljóðaranum! „Nei, tað minnist eg ongatid,« »Um eg skuldi havt gloymt eitthvert“ Hon Hvat vilja tit á takið snatandi. Traðka alt niður yvir Pípan er tóm, hon slær burturúr og fær sær | uppí aftur. >Hevur tú ikki ein knava hjá tær eisini ?< hugsar seg um. >Nei, tað kann ikki vera tað, eg la! meg. Gangið mars her frál< í morgun, eg signadi meg, bað alt gott fylgja mær »Vit eru ikki so nógvir, gumman, eg eri einsamalur.< spyr hon og rættir mær ein kelk við einum sindri í. og ikki var eg fastandi, eg fór út. Og tí at eg hvesti »Er tað tu, vanlukkudýrið. Tú er so frægur, tú So roykja vit bæði. eitt sindur á mannin? Nei, fyrsta! Tað er tað ikki vitjar aftur kortini. Hon koyrir bitan aftur í skrínið.< Eldurin fer so smátt at loga. Ein eldtungan Tað man lítið gott apast uppi á honum, hugs. eg Eg fari niður og inn til hina gomlu. Hon laðar sleikist har og onnur her, kámar og slímutar. Har Eitt slíkt letiklip og tjóvskt afturat, tað hevst ikki nakrar torvur upp í einum króki og biður meg brennur ein blá, mest sum í leysum lofti. Rætt ein biti í frið fyri hasum Hon verður heilt birg bukka beinini eina løtu. Eg so geri sum ein fuglur flagsar hon uppi í roykinum, skjýtur Á å aftur at hugsa um hatta bartrogið Hon tekur hondina inn í barmin og sigur hulis seg niður millum 'vær torvur av og á, slokknar og Men tað harðnar í hverjum á ljóðaranum, og liga við meg: »Tu ber meg ikki út aftur, um eg kemur so aftur til sjóndar uppi í roykinum. mótið fellur aftur fái mær ein royk. Vit kennast so væl.“ Skýmligt er inni. Ljósið har frammi á stabbanum.