leygardagur 17. oktober 1936síða 4

Byrsur. Føroyskt toy og tOgv tei fø ØDE, se góðar, fæst framvegis. fáust hjá undirritaða til prísir sletan 40. Berghild Evensen. Telefon 40. frå kr. 33,00 og upp eftir. D. P, SPLIDT á Nesi, Vág. y Y Kun med rustfrit Stnal kan opnaas en Vejen til en virkningsfuld Reklame 6 fuldstændig hygiejnisk Lesning. KODA Til det moderne Køkken hører: Køkkenborde med indbygget eller løst Vask, — — — — endvidere Dørgreb og Knager, alt i rustfrit Staal. vilja gerast vissur í, gaar genvem en Annonce | at tað loysir seg at Føroya $ocial-Demokrat".. sp. bel En roynu eina lýsing í HAGTREDRARLAALULULSUARURRÐKALRUERÐÁKUMLSVLRAAURARUVAÐ ONO EÆDLADNARANAU Føroya Social-Demokrat". Ringid til prenismiðjuna måltr. 143. * “. „Feroya Social-Demokrat Skinnende selyblankt, skal aldrig pusses! har vundet Indpas hos det store, jævne Publikum, Nærmere Oplysninger ved Eneforhandleren Edw. Smith, Ihorshavn. — Telf. 283. Det er derfor i Deres egen personlige In- teresse at benytte, Føroya Social-Demokrat“ tA DODGE SAS SO EST EA til al Avertering i Fremtiden. ER | - — F3 PARTAFELAGIÐ | Máling HAVNAR TIMBURHANDIL TELEFON 250 TØRSHAVN TELGR TIMBUR AMBESD. Tapet il Linoleum Tømmer - Planker - Brædder i ru og hvlpl. Stand, Tif. 81. Poul Arne Poulsen. |, Lister i alle Profiler - Krydsfiner - Jonitex - Galv. Efteraaret kommet! | er Belgepi. - Beslag - Sem - Glas - Tagpap - Kalk Jeg har faaet forskellige Sorter | F3- Eee - Cement - Støbegods - Lamper og Lysekroner, | 5 Fineste Kvaliteter - Billigste Priser samt alt tilhørende Lysets Brug. + SPYRJID EFTIR : - Be ——— ; ; i Hl Hj. Hjaltalin = | ;-———5 Fiskimenn, Málaraforrættning. arbeiðarar | Papp, tapet, møpulpolitur, alt | haldið og lesid 4 málarafakinum viðvíkjandi! Best, 8 bíligast. — Ordrar frá bygdum e 66 bedste der faas Q ekspederast umgangandi. »Føroya Social-Demokrat 9 Q Q O O 9 Ø ta! O 0 je] 0 O 0 o 8 la] ja] 9 : $ 8 fa] "8 Alle Husmødre køber (MIN kun den færø- a le som er den = Nr. I ske Margarine = g Sen: AS THORSHAVNS MÆLKEFOR- SYNING OG MARGARINEFABRIK 000000000000000000000000 HINT JIN M. P. Jacobsen, Tórshavn. | ið er -—— — tykkara blað! Frit Valg = 49 bre YEAR Spild endelig ikke Tiden,men benyt Dem 000000000 KL ég Ss i ð Í af Chancen straks, og vent endelig ikke —— = ———— y til det er for sent, thi alle Reseda Varer ; er nedsat fra alt frit Valg 95 Øre og helt Úlgevarar: Javnadarmannafeløg. ned til alt frit Valg 49 Øre. — Tilbudet Blaðstjórar: VP. M. Dum, Tvøroyri, ábyrgdarmaður | gælder idag og følgende Dage saalænge | Lager haves fro Reseda Afdelingen | P K. Mouritsen, Torshavn, hos M SKÆLING Torshavn Prentsmiðja B. 7. Jensens, Tórshavn. ova Social-Demokrat"! ód 3 2 þe Heðin Brú: Smásegur. hyggur fram fyri seg við delskum Tá setti eitt æl niður á fjøllini. Skriðubakki ennir kleyvina glíða á gleri. Mýri hvítnaði, og tær fyrstu heglingsglémurnar sændr- snípan boyggir høvdid í sínum grasi og sær soyð- aðust oman yvir hagan, meðan grasið bliknaði, ini hvítna, meðan lágir og spógvar steðga á heyggj- lyngurin rodnaði og grátíttlingurin loftaði sær oman um og kanna sínar leiðir yvir havið á láglendi. Hattleysir neytadreingir í bonum stungu Tjaldrid flýgur longur, og onnur tjaldur leggjast nevarnar upp undir posatroyggjurnar, bokraðu inn || fturat. Tá tey koma heim á bø, er bøurin longu undir vellgarðar og hyldu sínar blákeldu leggir í 2 Oa heystið kom. sligin, og gulir akrar liggja í legdum á elmunum. deyðasyni. — >Smátt verið tykkum fyri! Hava tit g ; Hoybyrðarmenn inir av hoymog bróta angandi sleppt neytunum í bleikjuna hjá mær?«. Tað var - t heysti tur J da byrðar av fløgurunnum hoyggi, ein kona vid vidjusneis i hondini, sum kom deil- 3 } og meðan legur treingjast og desjar vaksa upp um andi undan vellgarðinum. Tað kveldið komu óvit- er sjálvum húsatekjur j | oygørdum, snata arnir skelvandi aftur at húsum: »Mamme, nú troysta rnast enn, tí heystið um túnini og stinga høvdid inn í dyr at snulta eftir vit okkum ikki út aftur berbeinaðir í ér«. Og so líka lýggj, líðin hoybyrðarmat Teir bóru sátustaðarhoyggj, bundu settu meðurnar seg at stoppa hælsynur og albogar, berbeinaður. byrðar og drógu langar bendlar aftan á sær gjøgn tí nú varð summarið farið. hey Feroyum. Tað varð um bein. Og teir bóru til møtis. Bar onkur ov Morgunin eftir ríktu hurðar. Tað vóru turking- bor h« im fuglahjar! ppi á fjøllum langt, måtti hann leggjast nidur og byrdan takast arkonur, ið létu sornhúsini upp. Svartoygdar mýs situr eitt av honum, tað var avgerðin. Tá teir hevdu fingið settu halarnar upp í rågv og ruku inn í sínar 4 ldur j sk 3 evi. Tad er ein dunga heim, fóru teir at laga stoðið og gera veggjarholur. Sornkonan kom í svinna lag og morgur j yð undan bláum homrum des. Men tað var so skjótt, teir hildu seg verða gekk varðliga, tí her stóð summarið undir beru. Tá fær tað - hald inn Í barmin, ein sting av noyddar til at »kasta So settu teir seg å rad Hon så tað á ti kógva sornkerinum, teirru ljósu ófriði J hjariað 1y t av heystl gjøgnum slætta noyg irðin at »kasta«, hugdu vaksið treskjuni og teim gråu veggjunum, og hon kendi i Tað letur síni klip] tlipp, klipp sum vanligt pá hoybyrðamenninar og søgdu »ho, ho« tá teir tað i nøsini, tí her reyk alt av deyðum gróðri. Men nú er eingin sól í málinum, eingin jóanseka rættu køstini frá sæl Heima i korngerðum minkaðu skrúgvini, meðan på eingin feroyskur hagi ella strond, bert dapurt lang So fljugu tjøldrini avstað. Og tá komu segl til djúpir ryparakrókar fyltust av tungum eksum. Smá- faraálvara ; kastar tað seg á veingirnar og sjóndar undir havsbrúnni, síðani bógbrot og síðani dreingirnir sótu og tóku burtur úr knarrandi av strýkur avstað tigandi sjómenn, ið stigu upp á klettin og segdu keðsemi. Stubbahálmin hevdu teir bundið í hólg- Og tjaldrið flýgur út við boðskapinum um tað G68andag« Breidir og stivlatungir ragga teir ar, húsini vóru bygd frammanundan, og nú vildu i unga heystið niðan frå, styðja herðarnar afturat neystaveggjum teir sleppa út at lekja. >Bindið nú frið til hetta Hvar tað flýgur fram, har bliknar dagurin og og siga heimafólki tíðindi uttan av havi tolvid er liðugt, so skulu tit sleppa frá eina løtu,« skapningurin steggar og starir Ærin dvelur við segdu fedrarnir