leygardagur 14. november 1936síða 3

Hjemmefiskeriet Inspektionen. Det er ikke saa mange Aar siden, Hjemmeflskeriet spillede en ligesua stor Rolle som Hav- fiskeriet for Færingerne. Men i de sidste Aar Hjemme- fiskeriet sygnet mere og mere hen. Grunden til denne Tilbagegang er ikke manglende Initialiv fra Fiskernes Side, ikke tager nye Fiskemetoder i Be- tragtning. Som el Bevis herpaa kan henvises lil Anskaffelsen af har naar vi de mange Motorbaade. Mandog Mand imellem hører man anført, al de f. Trawlere, der ødelægger Fiskeriet for de færøske Baade. Del er vist heller ikke til at beslride, at Trawlerne har den store Del af Skylden det daarlige Hjemmefiskeri paa deres Sam- vittighed. At dette med Sandhed kan siges skyldes den meget mangelfulde Inspek- det er for om Trawlerne, Hermed være ikke reltet nogen Bebrejdelse til Chefen og Officererne paa Inspeklions- skibet. De gør utvivlsomt deres Pligt. Det er let at forstaa, at et og samme Inspektionsskib umu- ligt paa samme Tid kan besørge tion. Inspektionen paa f. Eks. Fiske- bankerne ved Suderøen, Vaagø og Norderøerne lige lidt som det kan inspicere Farvan- dene omkring Færøerne, mens det har den foreskrevne og pua- krævede Kedelrensning. Inspektionen ved Færøerne er mangelfuld. Den mere effektiv, Dette kræver alle Færinger, og dette Krav man ikke komme udenom, sau- saa maa gores kan fremt Fiskernes Interesser skal plejes. I disse Dage er det alt andet end lysteligt alle Vegne fra omkring Færøerne at høre, hvordan Trawlerne i flokkevis om Aftenen og Natten trænger sig ind paa Territoriet og røver og ødelægger Fiskebestanden for de færøske Fiskere. Det er for- færdeligt, at saadan noget skal kunne ske i en Tid,da der med Sandhed kan fattige Fiskere og Arbejdere ikke kan anskaffe sig det allernød- anføres, at de vendigste til Livets Ophold. Grønlænderne har fanet en meget effektiv Inspektion. Færin- gerne trænger mindst lige san meget til den. En Fisker. Avtøka landstingsins. Í*vikuni 'frættist, at Stauning hevdi lagt fyri fólkatingið upp- skot um, at sela eina 19-manna- nevnd at útarbeiða uppskot um og yvir- gongdina til ,eilt-kamarsystemið“, niðursetan av valrættaraldrinum Nevndin landstingsins avtøku 0. 8. skal starvast við broytan og vera lidug við starv uppskot um grundlógar- sítt seinast 1. juli 1938, og um uppskotini verða samlykt á rík- isdegi, verður fólkaavstemning- ur og val úlskrivað. Haldið „Socialin“! Tíðindi. Frelsens Hær. Søndagens Møder: Kl. 10'/: Hellighedsmede. Kl. 2: Søndagsskole. Kl. 8: Frelsesmøde. Alle er velkomne. + * K. F. U. M. Søndag K1.8 Hjemligt Samvær. Onsdag Kl. 8: Bibeltime. Torsdag Kl. 51/4.: Mindsteafde- lingen. Kl. 8. Ungdomsafdelingen. Fredag KI. 6}/;: Yngsteafdelin- gen. Bornehaven er aaben hver Sognedag. * * Aðalfundur Sudur- streymoyar javnadar= felags varð hildin miðvikudagin 11. í h. m. Aftanå frágreiðing frá starvinum og framløgu av rokn- skapi var stjórnarval. Í stjórn vórðu hesir valdir: H. J. Jacobsen, J. P. Henriksen, Theodor Olsen, Chr. Gultesen, H. B. Arge, Andor Eirikstoft og Poul K. Mouritsen. vórðu ymsar lógbroytunir, m. a. lima- Á fundinum gjørdar gjaldinum viðvíkjandi. # . » Oyggjarvegurin. tuð, ið vera. Og ikki kann sigast annað, Leingi er væl skal enn at Oyggjarvegurin hevur verið drúgvur at bast. Neyvan mundi alt liggja so greitt fyri vegi viðvíkjandi, einstakir vildu tråtta inn í fólk hesum sum fyri einum ári síðani — framman- undan legtingsvalinum. Men nú er endiliga frætt áleiðis, at tey fyrstu fýra strekk- úlboðin í So nú hevur ein lov komið so ini av honum eru licitasjón. »komin at vóna, at hann er undir land«. * * Revahald. Í Kvalvík og á Trellanesi eru menn farnir undir at starvast fyri revahaldi. Teir hava leitað sær kunnleika í Noregi og hava nú bygt sær hús — revagardar; enn eru alidjórini tó ikki komin til Foroyar. — Í Noregi hava teir nú o. u. 300.000 revahaldið at vera blivið ov stórt fyri landið nú. — Tað er sær silvurrevar. Teir siga gott, at Foroyingar leita nýggjar men stórt spell er, at vit altíð vinnuvegir; skulu koma so seint inn á nakað nytt, so langt aftaná gronnum okkara. Tað eru nú so mong ár síðani, al menn sum t. d. Sverre Patursson tóku til orða fyri foroyskum revahaldi, alt menn langt síðani måltu haft fingið hug at gingið hesa inn- loguleiðina. * * Minnist til, at biðja um tå til keypa hveltimiøl, MILLENNIUM elta SWAN MIL % + quit {HEL nas munnum il ið eru væl kend um alt landið og fåast í øljum plássum. Í heilsølu bjå POUL HANSEN TORSHAVN Telgr.-adr.: Veritas Tlf. 61 og 255 AKTIESELSKABET FØROYA BANKI THORSHAVN en 0 TRANGISVAAG AKTIEKAPITAL 06 RESERVER KR. 900,000. Bankforretninger af enhver Årt udføres. Kontortid 11—3. Målordrar Lørdag 11—2. uppå klædningar og frakkar til jóla megu bíleggjast sum skjótast. Telf. 328. J. O. Reinert. Skiparafelagið. Hóskveldið 5. november hevði | Føroya skipara og navigatørfelag | aðalfund. Til umrødu vóru ymisk mál. frágreiðing frá tí farna árinum, so nevndarval. Hesir vórðu valdir í nevnd: Fyrst Christian Danielsen, Kvfvfk, Jacob Heinesen, Klakksvík, Ole Hans Olsen, Syðrugetu, Jacob Nielsen, Vågi, Ole Jacob Jensen, Tórshavn, Thomas Thomsen, — Albert Niclasen, — Sum tiltaksmenn: Niels Nielsen, Tórshavn. Jens Pauli í Dali, — Viggo Dam, Vestmanna. Bræv var komið frá fiskimanna- felagnum um at fáa læknaprógv fyri skipsmenn, serliga fyri tuberklasjåku. Sanatoriilæknin var bodin til orðadráltur um hetta mál. Allir fundar, og var vóru samdir um at forlanga tvungið undirsøkilsi, og varð tað varð við løgtingsnevnd, skuldi kanna, á hvønn hált hetta kundi gjøgn- samtykt. So neynd sett, sum saman gðrunm, i. d. umferast á híligasta og besta hátt. So kom tað stóra málið, len- sállmáli fyri 1937, til umrødu. varð til at forhandla við reiðarafelugið Ein 3-mannanevnd vald um såttmålan. Ýmist annað var eisini (il umrødu. | Fiskur. | Sandi frætlist, at fingið Heiman av haðani hava væl Tað bátar av fiski. hevur leir eru komnir aftur á hálvum | Men tó | degi við fullum farmi. hevur verið heldur ójavnt fyri bátunum. Jólaheiisan í radio. Aftur í ár kunnu Feroyingar, sum staddir eru í Danmark, senda eina heilsan til ætt sína og vinir í Førovum — gjøgnum radio, soleiðis sum teir hava havt hovi til tey seinastu árini. Tíðin fyri hesum útvarpi er selt til 21. 22. 9 s. p. og 23. desember kl. „Falkurin“ tekur ein trolara. Hósdagin kom verjuskipið Falk« á við einum Grimsby-trolara, „Salacon', Islands Havnini sum hann hevði tikid um nåll- ina á ólógligari troling undir Sørvågsbjørgunum — 1*/, fjórð- Við sum hildið varð í Havn, segði ing úr landi. forhoyrið, trolaraskiparin seg alt fyri eitt ut vern sekan, og varð hann so til at 8000 kr. í bót og at missa veiðuna og all- dømdur lata an trolreiðskapin. Ígjár varð fiskurin seldur, og kom prísurin uppá smáfiskin heilt upp í 5 kr. kurvin — ella hent, at | eini 7 oyru pundið. 120 kurv- ar vóru falt, Við at hyggja at hesi trolara- lítið inn- trykk av, hvat trolarudriflin má oyða, í. d. stór hýsu, ið til sløddar veiðuni, fær ein eilt var har ein rúgva av ikki var frægari enn summar- seiður. Hevði tað, at hesin trolari varð tíkin, sett ein kvekk í hinar, so fiskigrunnar okkara fingu frið fæst á innanfyri sjómarkið nú, meðan eilt sindur teimum. Eru tygum tyrstur undir promenadu, komið inn til mín og drekki lemonadu. nakra oyra sparan fyri innhaldsgóðsku garanterar „Smæran“. Her er varan bílig — spar í ringum tíðum. Verur verða fluttar út um allan býin. JOHANNES ANDREASEN's MATVØRUHANDIL 25 oyru fløskan Ringið 344. Løgin tilburður. Tað danski hendi nú ein dagin, lá læknin Einar Thomsen var í ferð við at arbeiða uppá ein sjúkling, sum hevði fingið annan armin úr líð, at sjúkling- urin, sum lá á »operati6nsbord- inum«, hirdi læknanum knæid undir vangan, so hann small. Hetta var tó ikki gjørt við vilja, men einans tí, at sjúk- lingurin fekk so ilt, tå armurin glapp aftur í liðin. Læknin hevði av hesum dygga slagnum fingið heilaryst- ing og má liggja eina líð. Aftur eitt stórt oman- lop í Loendalen i Noregi. omanlopið í Loendalen í Noregi, minnast ræðuliga sum kravdi 70 mannalív. Nú er aftur skrædnað úr sama fjallinum, Ravnefjeldet, og rutt oman, men á hesum sinni oyddust ikki mannalív av leirri orsøk, at fólkið, id bjarg- aðist ikki hevur havt dirvi at setst aftur á hina ferðina, enn vanlukkuplássinum, sum einki er at undrast yvir. Eisini hesa ferð ruddi oman í vatnið, og aldan gjørdist so stór, at hon í einum stað legði meir enn 300 metrar inn yvir markirnar. Skaðin er ikki so stórur sum síðst: eini nýbygd fólkið flutt inn Í, fóru, nakað av jorð varð hús, sum ikki var oyðilagt, og nakrir motorbátar sorðaðuslt. Ein eldri kvinna, ið flutt var aftur í hús síni við Loenvatnið, rýmdi beinan vegin, sum hon hoyrdi dunið frå lí fyrsta oman- lopinum, niðan í skógin og bjargaði sær. Ein norskur professuri hevur sagt, at lað kann ætlast, nær umlag eitt omanlop kann vænt- ast. Hetta síggjast á rivuni, ið kemur fyrst men tað kann, sigur hann, til sjóndar í erva; krevst, at hon verður dagliga eftirhugd og kannað gjølla.