leygardagur 6. mars 1937síða 4

1 HA ap li, IN Alt skósmíð gerst skjótt Underdyner for 3 Kr. kun den færø- Nr. 1 2 som er den og væl úr hondum greitt. Hovedpuder for 1 Kr. k = bedste der faas — = ske Margarine EN = eds Máltr. 315. O A/S THORSHAVNS MÆLKEFOR- | |||—— le Mhachaune Damnuse SYNING OG MARGARINEFABRIK | AIS Thorshavns Dampvaskeri, POOSGEOOLOORG Málaraforrættning Jen Lar pakk HT | | ————————"—"——<"— Papp, tapet, lpolitur, alt ar ; mátarafakinum viðvíkjandi! Dest, | SKRIVEMASKINER i J avna oa rmennh |» — On rá bygden | NANNA | ekspederast umgangandi. til Salg! ET Fjær renses for 1 Kr. pr. indleveret kilogram. Mindsletakst 3 Kr. 000000008 eiga at styðja felagsskapin við at melda M. P. Jacobsen, Tórshavn. Telef. 323. , : . r j : á Gode Maskiner for Kr. 125,00 og indtil Kr. 600,00, Kr. 650,00 og Kr. 750,00. Målin ne be Suðurstreymoyar Javnaðarfelag g HEEL sure il Købe fl BOR SIASkIOE DAG bidjast venda sær til kassameistaran Tapet EN HET p P. Henriksen, Tórshavn. Linoleum HJ. HJA LTAL Í N TÓRSHAYN A — Tit. 81. Poul Arne Poulsen. AR í [me] inni = as rr ; Bryggeriet | Stjernen | | MAR MXR Bryggeri, Malteri og > Mineralvandsfabrik seg inn í javnaðarmannafelogini. Teir, ið ynskja at gerast limir í EKI GOTT OG BÍLIGT = KOL oc KOKS rr MYNNI TELEFON 319. = O FÆR EIN HJÅ C1. Clementsen, | O O "me 0000000000000000000000000 0 0 0 GO ! OOG A |||] GG Fiskimenn, Í Hetta um alt Danmark gitna virki eiga | . . á LISINI Í Ut | arbeiðararnir í Danmark. arbeiðarar bå haldið og lesið s ii vissur í, Allir arbeiðsmenn eiga at styðja hvenn annan. a F at tað loysir seg at . A , „Feroya Social-Demokrat“, ýsa bert tsgum Bú Beita er ein OL, sum hver upplýstur og menk ið er | reva gine Ising | aður arbeiðari ikki á nakran hátt vil bróta. tykkara blað! Foro ; Social-Demokrat". Tú, upplýsti føroyski arbeiðismaður og slitmadur, SR A Ringið til prentsmiðjuna (| eigur ti hverja ferð tú skalt hava eina øl, at máltr. 143. | krevja at fáa arbeidara olina: Í . Minnist til at best, hvert á sín hátt | „Stjernen““. ; ; 6 ht! | A Á eru buksupressararnir og rakibleðini hjá | HURRA kA KK | . N. Á Eidesgaard. | | Keypið frá teimum, | | Higartil hava eldslekkjarar verið ov dýrir, at fólk ikki hava | Utgerarar: leynaharvannafelog ki evnir lil A eigu Men nú selur N. A. Fksguand eld- | sum lýsa Í | laðstjórstr VM. Dam, freroyri, ábyrgdsrmaður | sløkkjarar fyri bara 5 krónur, so á st oll, s vilja verja seg . | > K. Mouritsen, Torshavi moti sldibrandi, kunna nú forsyna pe SK | „feroya Social-Demokrat“ | Prentsmiðia B lensens. Tórshavn. at Andrass ofta gjørdi mangt og hvat fyri at arga enn hetta árið mundi hann ikki fara at ganga; men Andrassar illvilji til sýslumannin hevði ligið í ár ginau, og ár komu, og Andrass gekk enn sum honum, so leingi hann kundi minnast næstan. Hann áður. Seyð fingu teir frá honum, síðan lá sektin á var sum smádrongur komin inn hjá sýslumanninum Andrass helt tarv. Tað var hansara skylda eftir saman við ødrum óvitum. Allir fingu bita uttan grannastevnuvidtøkuni; men tað var honum hart hann Tu fær ongan bita, stakkalur, ti tú er so ímóti, tí hann hevði ikki dugnaskap at rekja tey ljótur,< hevði hin gamli sagt, og tá græt Andrass skapilsini, han in sjálvur átti, hann sat svartur tað } Búrhundar. men antin tað var um útsjóndina ella um bitan tað mesta av árinum, og tá var tað nógv fyri at noyðast á kundi hann ikki reiðiliga minnast longur. Hann at halda tarv aftrat, somikið meira sum hansara var so ljótur, sum mannsbarn kann verða. kýr ógviliga sjáldan kvidnaðust. Sjálvandi av ber Eftir Hans Dalsgaard. Andrass og sýslumaðurin vóru . báðir stórir um raki. r torgaðust ikki, sys y Andrass á 5ðalsmenn. Sýslumaðurin var éføra pjøkin, rættur Andrassar fjós var eitt tiltak ið lak í eyri og La £ ar € ettur r eink lugnamaður. Andrass var ódugnakroppur við lít. seyri, og hartil var tað lágt og lækkaði ár eftir ár, i 8 x 3 I Val jenta søguni, Andrass og konan sótu illa um sátt. Sýslum- ti at sópa gjørdi hann lítið - Harav vaks gólvið ! na ann maðurin var óaiftur. hann búði hjá sys! síni, ið upp og endin varð, at tarvurin, ið var tað menskasta, st | t a he kid mundi ! Tóra-Sámali. Tora-Såmal var ríkiskroppur sperdi takið upp igjøgnum, so at hann fekk ein tað vera fáar staðis, hann ikki legði fingrarnar eftir og grannamadur í haga við Andras: lå honum sperrulut niður á lendarnar; tå bant hann frið, men seg. Og hann stjól seyð! Tad segdu í hvert fall bar lítið t sanum, og sjálvandi fekk Andrass nú fekkst hann ikki et reisa seg, um einhver kúgv seyðamenninir jrannahøgunum, men teir vildu skyldina lat Ul i »Heimaru hevði erindi til hansara ikki klaga hann, tí teimum tóktu synd í konun J monnurr t teir valdu Ardrass til seydamann, og —- Hetta frætti Tóra-Sámal og skjótt var, at Andrass børnunum, og so høvdu teir heldur einki at brigslast jú var tað við at taka honum svevnin, hvussu hann fekk boð at meta á kantórinum. Hann brann av bý, um, og tað var so deydliat skuldi fáa knokkað | t hann ikki kom sum hann : ; kom aftur á náttartíð. Morgunin Sýsl umaðurin va ir eingin Guðseinail at seta sín Í umaðurin eftir stóð ein snotuligur tarvur, svartur eins og hin, Hann d Írakk m eitt beist og var illførur við brenni hevði somu hugsan sum svågurin; tað hevði hann á básinum y ferskt kjøt var til degurða. Onkur i vini, og leg var hatisfullur, tann mann hann fekk altid. Væl dåmdi honum kjøt at eta men serliga at hevdi sæd mikið at Andrass mátti lata ein kjøt- á ilt inni við, helmaði hann ikki við fyrr enn knokk snakka um, so at honum dámdi væl, um skurð bita og ein vambabita í tøgnløn ; roytt var. Men hann stjól ikki, sjálvandi, annars urin kundi vaksið nakað í haganum hjá sváginum. Andrass meti á kantórinum, men hann vildi | skuldi Várharra vita munin millum báðar Men úr haganum fingu teir hann ikki, og teir einki viðganga. Tóra-Sámal bæði bannaði og hóttaði, Tað, at sýslumaðurin ikki kundi torga Andrass vistu væl hví. Um teir bóru hetta upp á mál við men tá Andrass spurdi, hver av teimum ið var i var ikki so mikið illgerðirnar sum tað, at hann visti, eigararnar, so játtaðu teir bara eftir, hildu, at meira sýslumaður, varð hann útkoyrdur, og avgjørt varð, |