leygardagur 20. mars 1937síða 4

000000000000000000000000 Alle Husmødre køber SYNI som er den bedste der Íaas = Nr. 1 = kun den færø- ske Margarine SF AS THORSHAVNS MÆLKEFOR- 8 SYNING OG MARGARINEFABRIK på O0C00000000000000000CCO000c 0000 Javnaðarmenn eiga at styðja felngsskapin við at melda seg inn Í javnuðarmunnafelogini. Teir, ið ynskja at gerast limir Í Suðurstreymoyar Javnaðarfelag biðjast vendu sær til kassumeistaran J. P. Henriksen, Tórshavn. 0000000000000C000000000000 | 0000000000C00000000000000 GOTT OG BÍLIGT KOL oc KOKS FÆR EIN HJÅ C1. Clementsen, TELEFON 319. O O O | 8 O O O Á Fiskimenn, arbeifarar á. L Ó í | Få LI t5.0 c'ial-Demckrat“, ið er kkara blað?! „Feroya <£c Minnist til at kest, hvert á sín hátt, RB en buksupressararmir co rakibleðini hjá | N. Á Eidesgaard. Higartil hava eldslekkiarar veið ov dýrir, at:fólk ikki hava havt eynir Ul ul eiga leir. Men nú selur N. Á. Eidesgaard eld- slokkjarar fyri bara 5 krónur, so ut flest øll, sum vilja verja seg meti eldibrundi, kunna nú forsýnu seg. B bisini tygum | Keypið frá teimum, „Feroya Social-Demokrat“ ||| KNUD PETERSEN Alt skósmíð gerst skjótt og væl úr hondum greitt. Deres Dyner og Fjær rense hos os. Overdvyner for 4 Kr, Underdvner for 3 Kr. Hovedpuder for I Kr. Vi renser: — Málir. 315. —— Fjær renses for Í Kr. pr. indleveret kilogram. Mindsletukst 3 Kr. AIS Thor:havns Dampvaskeri, Målaraforrættning. Papp, tapet, mopulpolitur, all málarafakinum viðvíkjundi! Best, Ordrar ekspederast ámgangandi. | Jeg hur gode SKRIVEMASKINER KKA aan til Sulg! bíligaslt. frå bygdum M. P. Jacobsen, lórshavn. Velet. 323 . ; ; 8 let Gode Maskiner for Kr. 125.00 og indtil Kr. ELU.(0, Ki. CE((U or Ki. 750.00. Den købe en god Muskine bedes henvende sig til Linoleum | HJ. HJA LTALÍN TORSHAVN Poul Arne Poulsen. A — HANNAH VEKKKUNMNIK Bryggeriet Stjernen Måling Tapet som vil Tlf. 81. A/S ze Bryggeri, Malteri og 9 Mineralvandsfabrik 0 0060 0 0 00 8 000 SENA Het'a um alt Danmark gitna virki eiga arbeiðararnir i Danmark. Y Allir arbeiðsmenn eiga at styðja hvenn annan. Hetta er ein lóg, sum hver upplýstur og ment- aðar arbeidari ikki á nakran hátt vil bróta. X Tú, upplýsti føroyski arbeiðismaður og slitmaður, eigur tí hverja ferð tú skalt hava eina øl, at krevja at fáa arbeiðara ølina: Stjernen. KÝíxX* viljå gerast vissur Í, at: Ind loysir seg at bert lysu, tygum royna eina lýsing í Føroya Social-Demokrat“. Ringid til prentsmiðjuna måltr. 143. AA >» Yr | , Utgevaurar: Javnuducmanoateløg. Þ.M Dam, Tvøroyri, åbyrgd»srima?ur. P K. Mou'itsen, Torshavn, Prenismid:a B. 7. Jensens Torshavn, Kladstjårar: sum lýsa Í 3) Hans Dalsgaurd: Búrhundar. 10 11 12 og EVE m ræturnar, t k eg sica tær rða, sum tå hann breyt rygain á tarvinum. Men her seyðahundur hevur størri rætt í bygdini, enn eitt æ€ T ( makka € tað, co L kjætt kcma ein uppklåring í, tað var bara at tílikt -lúsavætti sum tú. | = me kartå:id, hann mundi einki Nei, er tað tú, ið eigur hin flekkuta? Væl. ennast nakran hund. signaður skal tú verða, at hav hann inni um kveldið. | nt beð eftir gemla Dáva, og tå hann Eg skal siga tær í sannheit, at ikki tori eg undir ru ikk ik And 8 m dettardi inn á gólv vid hugvuni millum hend- bakkan fyri honum ' m skutiand r inn á kantórið ldi smoygdi Andress sær út. Sýslumaðurin var í ringum skorum. Hann kláaði V nca et galde krérur cg sjó r Um hin oemli átti eir gjigan hund, ið hevði sær beint niður í skallan við pennaskaftinum. So + h m tann í d Hait g résað bæði í bø og haga í langa tid? leyp hann upp við eini ræðuligari illbon. Hann sá i at g frá sum se menn, á I Jú, jú, so var, hin gemli viðgekk og bað it í igjøgnum vindeygað, Penn fara tuskandi við heima- Vi.d góðvi a uppá hett uldu kroppin. Hann vér alls ikki longur mentur at ha da ærini miðan móti kirkjuni. Hann skeyt vindeygað t rum hesa fer ) var ik styr á honum. Hvat skuldi gemait fólk vid hund? upp, so at tað reyk av stellingunum, og við gråtu- vði alls ikki fortjent tað, me: 3 var s) i kol lad var púra bara fjantavesin. rødd pinadi hann uppå, at hevdi hann haft eina og bernum. Annars mátti sakin til Havnar, og t N } sýslumaðurin so braneggjaður aftur, byrsu, so skuldi hann skotið handan búrhundin á kom ikki at verða stuttligt. nú tå Andrass var horvin. Hann spurdi hin gamla, flogi. — Øll vistu, at sýslumaðurin var ræðuskítur. Andress stóð og lúrdi, meðan tað stóð heitast hvat óreiran hann hevði hund til. Í lann hevði alls Hann ræddist blóð og hevði aldri í lívinum latið á, men tá tað kom til, at hann skuldi svara nei ella ikki loyvi at hava hund. Tað var forboðið í Norskulóg. skot av. ja, rendi hann ey: in og spurdi, Jú vælsignaður, sýslumaðurin. Hann visti væl, Nú koma tey bæði, ærin og Pennur, tuskandi hvat teir hovdu < Hann átti at tað var ólógligt at hava hund, tá ein ikki var oman aftur. Andrass stendur undir hjallinum. Hann ; ongan hund. Hann hevði einaferð haft eitt eiti, men seyðamaður; men tað var so vorðið nú í bygdini, hevur verið við hús eftir byrsu, og nú bíðar hann tað tók ikki, og tí heyði hann givið pápa sínum tað. at sku.di ein ikki verða etin upp eftir oyrum av eftir at koma skal í skotmál. Ærin leyp sum eitt fok Hin gamli hevði altíð ver býttur av hundi, og hundum, so var ein noyddur at verja seg sum best, upp um hvanngarðin, og í tí at Pennur loypur ikki hevði hann sjálvur troystað sær at dripið hundin. Seriiga var tað eitt svartfekkut. Ja Guð reddi meg, aftan á, siktar Andrass. Tað vildi so vera, fyri seyðamanninum var hundurin at setur tað á afturpartin á nær, tå eg loysi mær Tað brast. Hundurin hevur so nógva ferð, at no mest sum eitt húsfólk. buksurnar. Kcers í tað, ið eigir, ikki at kunna geva hann skjýtst upp á gardin og verður liggjandi deyður i ] Sýslumaðurin var longu farin at spekjast. Hann tí so mikið inn í kjaftin, at tað anur! fram eftir rcmmum, Tungan hekk úti, eyguni stóðu 3 óttaðist Andrass, tå hatta lagið var á honum. H Tóra-Sámal leyp upp: Ég veit ikki, hvat eg skal víðopin og stærdu upp í vindeygað hjá sýslumanninum i 1 var so devul og illa royndur av honum; men Tóra tilsiga ? Skal tú læra meg at rekja hund ? Og heldur nettupp suin vildu tey sagt, at altíð skal tað vera tann z Sámal ripadi nevan í borðið og læs allar bønir upp tú, at mínir huncer troysta sær at eta tina skitnu minsti bårhundurin, ið má standa fyri skoti, 1 at her skuldu ongar lygnir hjálpa. Hetta skuldi ikki reyv? Nei tví, eg kann bara siga tær tað, at ein