leygardagur 28. august 1937síða 1

S FRÆLSI Nr. 35. | 20 oyr. á 3. og 4. Lýsingaprísur fyri petitreglu: 30 oyr. å forsíðuni, síðu avsláttur í prísinum. FØROYA Við størri lýsingum fæst | SANTANDER FALLIN! Italia og Tyskland sýna stóra fegi yvir henda Franco-sigurin, ítaisk blød nevna sigurin ein italskan sigur og skróla um, at tað var tveimum italskum herdeildum av „frívilligum“ at takka, at býurin fall. 80 fall hin síðsti býurin av týdningi i teirri baskisku provinsini. Men hesar síðstu dagarnar var einki enn at Santander mátti geva upp alla móísteðu. annað at vænía, Uppreisnar- menn køvdu ræði yvir teim plássunum, haðani byurin fekk vatn sítt og elektricitet, og hartil kom, at tad i longri tíð hevur verið tverligt fyri ikki af siga heilt Omøguligt at fáa mat- tilferstu til hýin. Tær fyrstu deildirnar av uppreisnarmonnum marsheraðu inn i býin hósdagin. Stór er frøin i Týsklandi og Italiu yvir henda sigur. italsk blød skriva bart út, af fað einans er teim italsku her- deildunum at takka, at Santander fall. Teir italsku hermenn- inir tóku altíð uppá seg tær torferastu uppgåvurnar, og førdi einans tað til sigurs. Týskur tíðindamaður sigir frá, at baskiskir hermenn í túsundvís eru farnir i part Francos. Hvussu nógv ið er í hesum tíðindum, skulu vit ikki kunna siga. Men kortini eru ikki Baskararnir givnir. Í steðum veita teir uppreisnarmonnum heilt stóra mótsteðu. Gongubreytin við Áarvegin. Må er so mangt logið undir sólini, sigst, og nakað nógv av lí logna finnst í hesum landi. Í Havn hava vit fingið eilt nytt apotek, ið byrjaði útsolu sína í hinum farna árinum frá einum slásiligum húsum við Aarvegin, sum teir nú fyri ein- um 2—3 mánaðum síðani hava lingið byggiloyvi lil. Men tað hetta, sum var so logið. var nú ikki júst á dagsskrá byrådsins frú I. Restorff hevði bræv inni um at Ég sá síðsta miðvikudag, at fán gongubreytina, sum liggur fram vid apotekinum og hava- syrðing hennara, longda, so at húsum býráðið hon verður fram við hennara eisini, sum áður hevur avgjort. Og helta er gott, ti henda gongubreyt er bæði eill prýði og pákravd við Áarvegin, har frá men hví fær býráðið oll koyrsla til og havnini gongur; ikki burtur hin stoypta múrin, sum stendur tvørtur um gongu- breytina niðanfyri apotekið ? Vit spurdu ein býráðslim, hví hesin halin av garðinum skuldi standa har og noyða fólk út á koyruvegin, og fingu soljóðandi svar: Eftir apolekarin ongan rætt til at lata okkara hugsan hevur henda gardin standa. Hann hevur skrivliga bundið seg til at leggja eilt strekki av grund síni fram við 5 av til gongubreyt øllum tað stendur á. Ég Aarvegnum, also eisini grundina, sum garðurin minnist ikki, hvussu nógv býráðið lat av pen- ingi til at gera gongubreytina fyri, men tað vóru nakrar hun drað krónur hon varð gjørd CIAL-DEM JAVNADUR —Leygardagin 28. august 1937. av teimum, sum bygdu apoltek- ið. Tá gongubreytin seinni varð við frú Restorff, nokltaði apotekarin gjord fram havanum hjá at lata býráðið taka niður garðin, og harvið tykist tað at verða fyri fyrst ið hvussu er. Hetta var ikki so lítið! Vit halda, al málti líkið sær Havnar byråd | reiggj og mn »lopid á gardin«, um ikki just hann var »har sum lægstur“. Hvat gleði kann hesin frem- mandi maður hava av at hindra fólki hampiliga gongd? Neyvan aðra enn at síggja aðrar víkja | fyri sær — men lað halda jú summir eisini vera so stultligt. Fótholtsdystir. T. B. Í. B. Seinasta sunnudag var dystur í Gundadali millum Tvorovrar boltfelag og H. D. I Havn høvdu væl tey flestu væntað, at Tvøråmenn skuldu verða við undirlutan; men so varð ikki — teir vunnu stórliga. | Høvdu teir uppiborið ein slík- an sígur? kann ein spyrja. Partarnir vóru reiðuliga javnir, atløgurnar skiftandi; men Tvorá menn dugdu at nýta mogulig- leikarnar fyri at fáa mál, og hovdu tí full út uppiborið tann sigur leir vunnu. 10—15 teir fyrstu minuttirnar vórðu Havnarmenn við yvirlut- an, so avgjørl, at eingin ivadist í, at teir henda dag vunnu ein eitt stóran sigur, tað var »for at síggja leirra vakra nojilsic leik. Men so fingu Tvorámenn mál við straffispark. Og tá teir næstan beint aftaná fingu annað um H. B. heilt og aldeilis hevði mist allar málið, varð tað sum vónir um sigur, tað kendist sum teir heilt hovdu givið upp. Teir fingu í hvussu er ikki hill góða | samanspælið sínámillum aftur. Nokur kraftleys framlop av og á uttan úrslit, tað var alt. Tvor- á og ámenn drivu enn meira sýndu ofla eitt vakurt saman- spæl við ti fyri leir eyðkenda kvikleika og fingu 2 mál aftrat í fyrra hálvleiki. Annar hálvleikur gav íkki mál. H. B. fekk tvey straffi spork og brendi ley bæði. Leik urin endaði sostatt við sigri til T. B. 4—0. Old-boys leikurin. Fyrri á degnum royndu old boys (eldri spælarar) av Tvor- oyri og úr Havn seg. Tað var heilt stuttligt at:síggja, tó at: ein leikur tilikur »sportslign« sæð | til Havnarmenn 1—0. sólarklárt, al anves bóndi ikki hevur slórt virði. Har só- | um fylgisneytum, ið hava sárað | KRAT BRODURSKAPUR | Kostar kr. 1,50 fjórðingsárið + Porto, Blaðið | , verður bilagt á posthúsinum, brævsavnarstødum 11 ar 10 . . | og skrivstovuni. Telf, 148 | ust millum spælararnar berskøll- | ulir og gråhærdir menn, millum leir elstu á Havnarliðinum vóru Mor- Frond Hansen og Th. J. lensen. Hesin leikur endaði við sigri Norrøna - „Ólavsekureystmennini“ | - Ólaf Linck, | Logið. So logið ørviti! Hetta sum lað, ið | er Ii tjakid um flagg og norronu rørsluna. At ein tjóð, eitl fólk, eitt fel- ag, ein sermerktur bólkur hava hvor sitt frámerki, sítt flagg tað skuldi ikki verið nakað at skift so einfall, so sjálvsagt, at orð um, enn og minni at tjak- ast, deilst um. Men tå ið menn, ið rópa uppá norrønu rorsluna, leirra norronu ljóðanna rætt til særstøduligt liv, sermerktan nationalitet, sam- slundis sum tær eiga at blanda | blóð, gera fosthróðurskap tá | menn í teirra ið hesir norrønu | | goymast í demonslrasjón skera einstakar av leim norronu tjóðunum burtur úr, lá undrast ein og spyr, um hin norrona kenslan hjá hesum monnum ikki hevur fingið eitur í broðraskapin. Og ein skilir, at teir, ið vórðu skornir ust ikki bert bilsnir, men eisini illfysnir og argaðust inn á hesar yvirgangskropparnar móti leirri norronu kensluni, lí norrona brødrabandinum. Og enn og meir undrast ein láið hesi »Olav søkureystmennini« halda sær rætt til at kasta við hvossum eftir leim uppargaðu og burtur úr nordlendska sam bandinum skornu monnum. at | hava hættað sær at lata ill ax sær sum svar ímóli háðanini móli teimum, leirra rætti at | vera uppi í. »Olavsøkureystmennini« hovdu eftir jú verið úli aftursvari og lad vildi verið ov mikið at | vænta, at tað ikki skuldi komið. , . ; | | år ti, ið burtur år brødraskapinum, gjørd- | | | á sjónum. | ymsu | stóran | granskan av fí, | er, varð | kolalindum og herltíkið tjóðskaparkensluna blað- maðurin og skaldasøvuskrivarin Olaf Linck. i nógv slorri muni enn Er fosturlands og norrenu- kenslan hjá norrenskrúðgongu- ørviti monnunum I og villst í 6lavsøkumjørkanum ella er tað | annað ið býr undir demonstra- sjónini, annað ið er sovorðið at tað ikki kveppur seg vid at mis- brúka norronurersluna fyri at úlinna gerð, ið ikki enn ftolir dagsins ljós? Hetta gruna menn um. „Merkis-maður“. Fag- og tekniskur kunnleiki í hásæfi ! Hverjar vinnuvegamsguligleikar goyma Føroyar? Javnaðarmenn vildu á sinni hava tingid til at kanna ognar- kol- og spurningin viðvíkjandi leirmálinum, og at hitt almenna tók sær jarðfróðisligan mann til at kanna meoguligleikarnar, ið Foroyum. Sum vanligt feldu afturhalds- menninir helta uppskot. Í ollum londum hetta vit síggja eina greiðast í Íslandi — leggja menn dovdin á fyri at | fáa kannað líkindini fyri vinnu goymist í landinum og Hetta framtakslondum hevur í teim borið ávokstur. Ikki at ivast í goymir okkara land møguligleikar, ið enn ikki eru troytlir, lað hevur tí allrastørsta tydn- ing at vit fåa visindaliga undir- | søkt, hvørji råevni land okkara soymir, og á hvønn hátt hesi ráevni kunna nýtast. Síðani juvnaðarmanna ynski um eina tekniska og sakkona sum í landinum nidurkøvt, eru menn tilfellisliga vorðnir varir við, at stór rikidømir goymast í okkara royðugróti, leiri og Hitt seinast nevnda hava tó menn fleiri ferðir rovnt | at fingið nakað burtur úr. Tá ið hilt danska flaggid var | eftirlagt, lá í menn gingu nor- rona skrúgongu við íslendskum, norskum og foroyskum merki, tá varð, skilja allir skilamenn, herverk inná ræltin hjá gjort hinum norðlendsku tjóðunum. har ímillum Danskaranna. at vera við í fleirri norðlendsku bróðurfylkingini. Tað er so statt so skiligt og hv orl mans barn kann síggja tað, at: tað eru Jó- | Patursson við sin- | At ganga inn á hesa málvísu leið sum skjótast er nevdturv- uligt. Her er verunliga eingin dagur at spilla burtur. ALT MÁLARAARBEIÐI VAKURT OG SERA HALDGOTT TILBOÐ GEVAST ANDR. MOURITZEN