leygardagur 19. februar 1938síða 3

koyrdur ella flyggjadur og tað ið verri var, og ein vera komin í staðin! Kriiger skuldi Tó kanska allur >reystmann- skapuring slavar frá eini hervi- ligari marru frá hini ferð á sinni, (á ið hann sýndi sín dreingjaskap uppi i Rangabotni við at vera maður at herja á og Það er iðrunnar aftastur fyrsti maður at flýggja. so samvilskunnar og prikandi kvisl, sum grevur í hjartaråtunum yvir hesum hans- ara »brøgdum« og yvir hina ræðuligu vilskuleysu gerð móli leim undirskrivandi jarðaeig- árunum sum spillti leim kansin at fáa teirra fráskrivaðu rættindi Koll- firðingurin seyði, »psykologisk« „ftur. Er tråligt, og sum forståiligt, at hella marruriðið av iðrun og samvilskupínslu yvir seg sjálvan kann skapa eitt y sterkt ynski at verða eitt verunligt reystmenni, ul tað er ingið honum so uppá heilan, at hann hevur skapað sær eill o faslformað innbilt reystmenni, at hann er komin at skriva og talu og trúgva sum hann verun- liga er eilt reyslmenni. Mangur í selluni trvr, at hrnn er keisari. Hetta alt er, sum maðurin egði, eitt interessant »spykolo- visk fenomen«, men kortini ikki stuttligt Vil 34 trongd (il at beinleiðis hava jú onga hlæsa í sigurslúðurin yvir teirri fallnu kempuni«. Sigurin var so sann- | lign ikki tungvunnin hin vævn »kempa« syfti seg sjålva undir við fyrstu syftu. Og (ad | sømir seg ikki væl at leggja seg | at buka hin >knockoutaða=. Tad var tí sjálvandi, at P. M. Dam læt ikki við seg koma, lá ið hin „knockoutaði, aftanå bjølgakastid royndi at sprakla sum óður við hondum og fólum og govsa alt » sitt óruddiliga ovursinnið út í Førovatidindi Oo so var henda ovursinta | ordgoysanin eisini so håtlad, at | um tad hevði verið eitl sindur IV virðing efliri fyri manninum, | o var hon meir enn ivaleys til it gera av við lad sindrið. MO var av sonnum óneyð- | turvuligt al skovta nógv orð til fellan av høpileysu uppåstand- um og illgitan, »innsinualionum«, O hvor einasli ein var so fram orin, al leir feldu seg sjálvar. (P. M. Dam skuldi tikin av vera maklgirnd innanfyri arbeiðararnar og vera diklator yvir leimum, ið sjálvandi so málti vera ómagar í hondum hansara eisini arbeiðarin | P. F. Joensen? hansara bonar og loyprísingarbræv til »Dam- mins kundi sýnt tað! allir arbeiðarar vita, at: hesin upp ástandur er bara ein uppástand ur; P. M. Dam hevur ongalíð innanfyri arbeidararnar å Tvør oyri gjørt annað enn lad, | honum hevur verid ålagt av so gott sam einmæltari arbeið- | arafjøld. P. M. Dam skuldi sån klan- dur og haltur og eggja til ósemju millum keypmenninar hvor einasti ein arbeiðari, ið. vil sannleikunum lrúgvur, veit, at hetta er tand Vera þúra »uppspinn«. P. M. Dam skuldi kunna skuldsetast fyri eina skaðiliga ukkordskipan — hvor hugsandi arbeiðari veilat hetta er skeivt, og at lad, sum P. M. Dam skrivaði og greiddi frá við- víkjandi akkordunum var satt orð fyri orð, ósannindini um 80 oyru um líman hevur maðurin nú eisini minkað niður í Í kr.) Einkjubarnapeningur og ellis- rentupeningur skuldi ikki vera goldin í kommununi á Tvøroyri — einkjur og ellisfólk og øll skilafólk, ið kenna til vidurskift- ini vila og kunna válta, atyvir- høvur er lad so, at bæði einkju- børn og øll sterkt treingjandi ellisfólk fáa leirra pening stund- isligari í Froðbiar sóknar kom- munu enn í flestum kommunum í Foroyum. Rentur og avdråtlur í kom- mununi skuldi vera goldin við sakforarum lað er á fundum ofta lýst, at sidan arbeiðarastýrið tók vid, er lífið og einki goldið fólkið veit skil á hesum og dugur al gjøgnum sakforara, so melta uppástandin eflir virði. P. M. Dam skuldi hava meldað skipara, tí hann hevði verið inni í Noreg eflir sjúkum MANNI — vita, at P. M. Dam levur ongan skipara meldað; at A. T. hevur gjørt mólkrav yvir fyri skipara, ið sum flaggskipari við for- Leivur Øssurson brúkti sín mella ella juridiska rætt il al heva fiskiskiparalonina, ein gern einasland- ingur sum 6Øivad er andi i øllum Føroyum og mann- inum til líllan heiður. P. M. Dam skal hava brúkt kommununa lil at rinda bót og undirskot hjá »Socialinum« oll skilja hvussu illgrundað henda illgitanin er; hon krevur svar aðrastaðni, um orðalagið er so, at tad kann »høggast«, P. M. Dam skal hava verið sambandsmaður og síðan sjålv- tað þara slýrismaður, var nú eingin ikki var allir seg upp skomm, hann »keyptur« til tað men vila, at síðan hann gas > til talsmann í aklivum politikki, hevur hann verið javnaðar- maður. P. M. Dam skal hava verið hovuðkumpur og >krámað“ al sær innanfyri javnaðarflokkin hetta sjálvur javnaðar- elgur flokkurin al men P. F, J at halda P. M líðindi vera UN, fær vislikki javnaðarmenn við sær í hesum. Dam skal hava borið Kristin vil P. F.7. biðja sker um ella um al torir hin gævi fáa inum; cilerað var bert lað reint meir citera av bræv politiska sum viðkom flokkinum, og sum prógvaði orsokina (il, at álopið kom o. s. fr. Allir hesi hesir uppåstandir, oll ósunnindi vóru sjálvandi ley verstu vápn móti sjávum áloyparanum. Teirra egna drep- andi kraft var nóg mikið og ivaleyst. Stuttligast var hóttanin við barnaárunum hjå PD. M. Dam, haðani hann skuldi kunna loða sínar grovastu kanónir. Kundi betri tekin fingist uppá, hvussu úttomdur og úlleipaður neyðar maðurin var. Umframt at stutlleika og geva lesarunum ein ókeypis látur, so sum maðurin, ið gjørdi hon, kendi PD. M. i barnaårunum, helt fyri, reiði- Dums slit og slrev liga av vid sín mann. Ti tílíkt Mink. Úrvals-alidjór frå C. M. Øvrebøs Minkfarm, Bergen, | útvegast. ger bara hann sum hevur mist samlingina og allar endarnar og er villstur åraleysur út á villini havið. Fyrra parlin av hesi vikuni tóku fólkaflokksmenn seg væl fram á Aragonfrontinum, og eis- ini Á Estremadurafrontinum høvdu leir framgongd. Í gjár fræltist, at hart strid hevði staðið á eysturvigvøllum, og at fólkaflokksmenn vóru noyddir at rýma nøkur av teim plåss- unum har, teir tóku fyrr í vik- uni. Stríðið fyri eystan. Japanararnir hava støduga framgongd í Kina, og býur eftir byi verður tikin av teim. Hetta kríggið hevur nú kostað 55 Japan yvir 2!/, milliard yen. [ad sigst, at Japan hevur í hyggju at forða fyri tilforslu av allari aðrari veru enn japanskari til Kina. Kunngering. Tað verður her gjørt ollum kunnigt, at við jáltan av Havnar arbeiðsmannafelag hava mål- ararnir í Havn fingið egið fak- felag í samburði við Havnar arbeiðsmannafelag. Vidtikid er, at arbeidsmannafelag eingin limur av Havnar uttan al gerast limur av Havnai målarafelag må taka ella gera málaraarbeiði, samstundis má eingin limur av Havnar málara- felag laka ella gera arbeiðs- mannaarbeiði. Allir málarar kunnu og mugu gerast limir av Havnar málarafelag. Henda gildi frá í dag 19 Havnar arbeiðsmannafelag. Havnar málarafelag. komin í 1938. vidløkan er febr. Gudstænasta. Sunnudag Sexagesima hevur provst Dahl gudstænastu í Havnar kirkju. Sama dag hevur pastor Moller gudstænastu í Nólsoyar kirkju. Bygningskunst gen- nem Tíderne. Arkitekt Torgard viser Lys M. Søndag Der sluttes med Andagl. billeder í K. F. Ú Kl. 88/,. Sóknarstýrisval í Porkeri. Inn komu 3 javnaðarmenn : J. H. Danbjørg, lærari, Sigmund P. á Heygum, Vestmanna. Sørensen, fiskimadur, Zacharias Miiller, navigalørur og 2 sam- | bandsmenn: P. O. Morlensen, fyrrverandi skipari og Lars Larsen, skipari. Í skúlakommissiónina komu | 3javnaðarmenn: Jacob M. Bech, Jacob ÁA. Miiller, navigatorur og Zacharias Miiller, fiskimaður, navigaterur. Síðstneyndi varð av javnaðarmonnum valdur í sókn- arslýrið og av indremissión | valdur í skúlakommissiónina. Á Suðurlandið. 17. febr. okkum úr Suðuroy : | varð skrivað til | »Yvonna«, skipari Daniel Lar- | >Sjey Hjelm, Vági skulu sigla í morgin á Suður- landið. — Tað svstkin«, | sen, Porkeri og skipari Thorvald var tíðliga. Men á hvørjari skipavåg kring landi verða fiskiførini í hesum døvun tilgjørd í skundi, so lá vit kon nakað inn í mars, liggja vágirnar allar tómar. Koncert. Hin gitni íslendski operasun arin Sigurður Skagfield, sun hóskvoldið hevði koncert í Sjón- leikarhúsinum, hevur áður vitjað Føroyar, neyniliga í 1927, lå sang hann eisini fyri Havnur fólki á sama plássi og var: ein og hóskvoldið væl fagnaður. Rødd Skagfields ljóðar sjáld- sama vakurt í hæddini og et sera reyst, hann er tí avgjordur operasangari, ikki so nógv >kam ar«-sangari. Vakrast ljóðaði ti kannska tann milfarsli parturin, | har Skagfield Traviala og il sang opera-brot | úr la Trovatore. Men »Sverri kongur« og J. Waagsleins »Odn« sangarin dugdi at bera fram vid eisini Sveinbjørnsson vóru sangir, ið hesin mált og megi. Um Pétur Sigurðssons lag til >Ég ovggjar veita er at síga, al 9 heldur ov | KUNNA tað er vakurt, men »romance«-kent til at verða almennur fólkasangur. Vil hava nú fýra ymis løg (il nationalsang okkara, men av | hesum er hitt gamla lagið av J. Hartmann enn tað frægasta. Bæði sangarin og frúgvin M. Waagstein, sum leikaði piano, vórðu væl fagnað av áhoyrar- unum, og gav harri Skagfield | fleiri eykasangir. H. „Legmannsdótturin í Vágum.“ Tað hevur verið heldur tunn- ligt við framsyning av sjónleiki í Havnini ley seinastu árini, og er hella keðiligt, tí Havnarfólk hevur altíð víst stóra interessu fyri væl framfordum sjónleiki. Var tað lí gleðiligt, at Skopun- ingar komu higar at sýna fram sjónleikin >Logmannsdótturin í Vágum“ av H. A. Djurhuus. Leikað varð av einlistum, tað ikki Hvør einstakur leikuri dugdi sína ,rollu“* kann annað sigusl. til fulnar og kendist lí einki til hitt slotundi ivandi yvirbragdið, ið tíðum lýlur sjónleikurfram- He: fekk heildurkenslu, ið so oflu verður forsluna. ein eina saknað í slíkum føri, sjålvt um einslaklingarnir hvor sær eru forir fyri at syna góðan leik. Og her var heldur ikki, sum so ofta er tilfellið, nakar svíkur Í, sum áður sugt oll dugdu jú »rolluna« og frumferslan var > góð og nalårlig — okkurt týdningarleyst smábrek var kanska, men lað var so lílið, al eingin grund er til at draga tað fram. Sjálv lekstin til sjónleikin var nakað broytt, síðan hann var sýndur fram í Havn á sinni. Sjónleikarfelagið átti g oftari at fingið sjónleikarar av bygdunum lítið her sýnt av sjónleiki. Og skulu til Havnar, tí ov verður Skopuningar takast sum domi, so kann Havnin ikki rása av at hava betri sjónleikarar yvir- høvur enn bygdirnar. »Nordstjørnan', urin sum felavið »Uvuk« keynti í O di, kom á Huvn- | Hann er um | Og ( storri e ) Valid í Klakksvík. | Í Sí } Y S val S VI 1 1 mi 5 is ! År- þe mannafel kk 100 si. 5 mi dal Hinir fyra IN nir fingu (il nans slukar lysiO« 4 binia hella { ( vkist mest ut harma mann og mann imillum ådrenn va um, al oddumenninir á hesum listum allir vildu falla í Kjølbros part. blaðsins tvkki Me n Helta skul eflir vera ljót óivað agilasjón. Klakksvikar ar- staðið sínar, og var hon sonn. beiðsmannafelug hevur væl saman um menn skal ein ti vóna, at hesir álitis- menn arbeiðarannu verða førir fyri al dugna slarvsbrødrum num munandi. val-ødin > NOrð- blaðsins sanna lit. Gleðiligt er eisini, at hevur fingið blaðstjóra lvsi«s at vísa Frelsens Hær. Søndaø KI. 11 de. Kl. 2 Vaglet nemøde. Hellivhedsmø- Kl. 5 Lokalet). KI.6 Bør- KI. 8,15 Frelsesmøde. Søndagsskole. (elle: Tirsdag og Fredag Evangeliske Moder. Málarafelagið, . ið málararnir í Havn stovnadi nakað herfyri, varð hóskvoldið arbeiðs- góðkent av Havnar mannafelag. „lIsafold“ kom týsdagin á Havnina. Hann hevði voru úr Týsklandi og Ong- landi. Einaferð enn. Íslendski sangarin S. Skagfield hevur aftur í morgin koncert Í Sjónleikarhúsinum. Sí lýsingina í blaðnum.