leygardagur 30. apríl 1938síða 1

|! „Ýsingaprísur fyri petitreglu: 30 oyr. á forsíðuni, 20 oyr. á 3. og 4. síðu. Við størri lýsingum fæst avslåttur í prísinum. Nr. 18. | A Kring heimin fylkjast arbeiðararnir í kravgongum fyri óheftum, fræisum og frium mannarætli og móti harðskapi, dikíaturi og allari kúgan. Føroya arbeiðarar eiga fylkjast í hesi Kravgongu. Teirra fyrsta og størsta krav er: Arbeiði, vinnu til hvenn Mann, so hann kann liva sum góður, fríur og frælsur íbúgv= ari í Føroyum. Aldri h; líðirnar verið so | arbeiðararnir kanska meiri fjøl hættisligar fyri Va arbeidarnfjøldina | menlir enn á nøkrum sinni sum nú á døgum, tå ið harð- | ganga við í kravgonguni. skapur, »terror«, í einum stór Her í Foroyum stendum ar- um parti av verðini hevur | beidarafjøldin og Íiskimanna- troðkað undir fót rættindi, ið | fjøldin spjeiddari enn f granna wbeidarafjøldin ígjøgnum langar | tjóðunum. Og her eru viður tíðir hevur barst sær til. skiftini — hjá — arbeidarafjøldini Mdri áður hevur arbeiðara líggjarlign og mentunnarliga tjøldin haft storri tørv á ul ógvuliga ring. So fáa staðni er staðið vakin og sumlað og | slørrt lørvur á at ganga saman útbúgvað til al verja síni rættindi | í fylking, í kravgongu: Og her lala skriva erður storsta kravið: frítt um tað, sum eru lívsinteress- al hugsa fríll og og fyrsta og arbeiði, lønandi arbeiði. sum arbeiðaranna. kann vera eitt hollt grundarlag li hava sin særliga dåm. vil 1. maí dagurin í år | fyri einum fríum og frælsum Ti vilja | og menniskjaverdigum lívi. Forstaaelsen Hovedhjørnestenen. Hovedhjørnestenen, Betingel- | Kendsgerning paa Sinde og lage sen for et godt og sundt Sam- | Konsekvenserne deraf. liv, Samarbejde og Samvirke | Haaber man, ja tror man paa bunder i Forstaaelsen af hin- | et Heldigt Resultat af de for andens Tarv og berettigede | enede gode og formanende Ønsker. | Kræfters Anstrængelse, bor man Et Samliv og Samarbejde, der | ikke undlade at melde sig med isprængt Mistillidens og Mis- | en god Vilje til at øve et for- torstanelsens — Kræfttrævler er | drageligt, frugtbringende = og dødsdømt, er prisgivet at mis- samfundsnyttigt Samarbejde. lykkes. Med det kan ikke følge At Forholdene og Tiderne pau andet end Forbandelse. Vækst, | Færøerne maner til Samling, til Fremdrift og det gode Arbejdes | forenede Anstrengelser, turde Frugter vil visne i Stridens og | alle være enige om. Den hjem- Hadets Kvæl. vendende Fiskerflande fra et Alle, der stiler imod et positivt | fuldstændig mislykket Fiskeri, ) . " . . . Resultat, alle, der er indforstanet | hvilket har genlaget sig nu i med, uden samlede Kræfter, | snar! mange Aar, kan vel ikke uden forenede Anstrengelser fra | undlade at betone, at en for- færøsk saa vel som fra dansk | maalsløs og meningsløs Kværu- Side ser det mørkt og temmelig | læren ikke er pan sin Plads. haabløst ud for vore Øer, bør Der skulde saaledes være en lægge sig denne Livets Lære og | naturlig Basis til Stede for et Leygardagin 30. april 1938. JAVNADUR Samarbejde om Løsning i Erhvervslivels Problemer. Men at dømme efter den Tone, der lyder fra visse Kredse indenfor Vinnuflokkin og Sjålvstyri, synes man dér at mangle den nød- | lige Forslaaelse af Situn lionens Alvor samt den sod: Vilje, der betinger « ugtbi gende Samarbejde. Man nes fuldstændig al havd tabl Evnen til at se bort fra det uvæsentlige og hellige sig di som er det væsentlige for den enkelte san vel som for hel Folket. I Stedet for at sort Forsøg paa at være med til at yde sit bedste til Sumfundet (010) kalde paa og være med i en Samling for at løfte í Flok. blæser man i Stridsluren, stiller ovokaler og Í Van ersoner. Himalum, Mand. svarligt af leger Pi Uforslaneliøt rask ansvarlige I Hvordan kan nogen i disse Tider være oplagt til at udfør: 1 denne negulive og mfíund skadelige Rolle og dog driste sig til at Jægge Beslag paa Folks Opmærksomhed med en uvoren Harceleren over de andre Partiers Umuliguser ? Men formodentlig er disse i et forsvindende Mindretal. Flet tallet uden Hensyn til Parti stridigheder har Følelsen af Tidens Alvor og er indstillet paa at række Haanden ud til et Forstanelsens Haandslag. Vi tror, at vi med Sikkerhed kan notere delle som værende Til fælde paa Færøerne san vel som i Danmark. Vi noterer det med Tilfredshed og ønsker at betone over for de danske Med lemmer af Erhvervskommis sionen, at vi har paa Følelsen, at der blandt den færøske Befolkning som Helhed taget ses med Velvilje og Forventning hen til Kommissionens Arbejde. Det er det den af Folks, Van- deprimerede Arbej færøske særlig økonomiske skeligheder der og Fiskerbefolknings Ønske og Haab, at del maa Ivkk« hommissionen at finde Udvei af Krisen og udføre et positivt Arbejde for Erhvervslivet paa Færøerne. I Samraad med Erhvervslivets Mænd, der har Skoen paa og ved, hvor den trykker, maa man í hvert Fald kunne komme Ll Bunds i Sagerne, undersøge Erhvervs- mulighederne = og — udarbejde konkretete Forslag til Genrejs- ning at: Erhvervslivet og Ska belse af en Arbejdsplan Mløs- ning af Krisens babyloniske Forvirring. Til dette Samarbejde ønsker vi de ærede danske Gæster vel mødt pan Færøerne. ES kr. 1,50 fjórðingsárið + Porto. Blaðið bilagt á posthúsinum, bræv savnarstødum g skrivstovuni. Telf. 142 f | } Kostar verður er tykkara forrættning, arbeiðsmenn og fiskimenn í Froðbíar sóknar kommunu. Við hverjari krónu, tit keypa í A. T. styðja tit A. T. og arbeið- araklassans sak. Hver arbeiðari og arheiðarakvinna eigur at við seg sjálvan: Eg vil ikki vera svíkjari av raklassans fyritsku, men skal royna at keypa Bert við at standa allir sum ein ' arbeidaraklassin! Vinnu fjvsneyndin ella (ommisstonen", | Nú eru nevndarlimirnir ; eg rokni við, at allir nevndar- Í komnir. Teir eru óivað teir | límirnir eru á einum máli um Í bestu menn ið fáast kunnu í | tað, at tær foroysku kapitalista- | eina slíka nevnd, so har um er | brokurnar eru nú so rivnar og | einki at sis í hvussu er so | skræddar — og kavrotnar, at | leingi, sum kapitalistarnir huva | tað er vónleyst at bota lær aftur. | slíkt vald h Í i um iel 1 . . . tíverri enn tann dag í dag | Bingir kapitalistar eru í Før- Í hava oyum, men vit uppihalda kap- | Vit, sum ikki eru nevndar- | italistiskum systemi. | Fmir, hava tveir kostir at velja Neydin i Føroyum kemur ikki | ímillum. Annar da Í av ti, at vit hava ovnógvar | Mi Og Penn kvirran intil kapitalistar, men nettupp av ti, | HONET €r, og so reisast á aftur |x; vil ongar kapitalistar hava. Den ilanå al »kriliser Hovdu vit kapitalistar í Føroy- innar! at hesum og finnast at um, so kundu arbeiðsmanna- | hasun P og fiskimannafeløg klípt burtur | Soteiðis ætlar »Dagbl av frá teim; men einki er at €l tí vilja flokksmenni lipa nakrastaðni. Hvat er so at | ella vinnuflokksmu á gel Fiskimenn liva ikki av | al nýta kansin al lat: : teim 4 ella 5 hundrað krónum | presentera« við teirra formani leir nú fáa um summarid og | harra Holm Jacobsen). heima fæst púra einki — einki . Å 11 | | Hin mátin eraltala Sa | arbeiði nakrastaðni! Hetta er | ramman undan | ein dopur mynd, sum vinnulivs- | Hetta ætli eg mær at gera | nevndin óivað dugir at síggja | Vit javnaðarmenn kundu sjåls | sjálv. Men hvussu skulu teir | anda sagt sum so, at vil eiga 3 | háttvirdu nevndarlimir greiða | menn. lá ið vinnufle kkurin igur | lann stóra spurningin, sum teir | ein. Men vit eru ikki so klan | óivað hvor í sær hugsar um: Gr | Hvussu skulu vit koma Foroya- tíðum. | ræður í hesum ringu fólki úr tí ræðuligu armóð og | Latið leir um tað, sum liva av | neyð, sum nú valdar í nærum at »lava« rumbul og klandur. | hvorjum einasta heimi í Før- | Vil ynskja eftir einum góðum DVUÐ. | úrsliti, og tí royna vil at semjast Ætla leir heiðraðu nevndar- | og draga eina línu við ollum, limir at hjálpa Føroyum brá- | sun vilja okkara landi væl | fongis við seta eina bót her | eisini leim, sum hava aðra | 9 , Á | og eina har“ poliliska slødu enn vil Ætla teir at leggja eitt plástur At Seta nýggjan lepa å | á fótin og annað á lendarnar? s gev | Ætla teir atgeva sjúklinginum | gamlar brøkur ber ikki til. eina lítla morfininnsproyting? Eg veit ikki, hvat ið ætlanin Hvat hjálpir tað? | er við vinnulivsnevndini; men | Um eitt ár ella tvey eru vit