leygardagur 27. august 1938síða 1

— FØROYA: | SOCIAL DEMOKRAT FRÆLSI BROÐURSKAPUR 1 Lysingaprisur fyri petitreglu: 30 oyr. á forsíðuni, | Nr. 35. 20 oyr. á 3. og 4. síðu. Við størri lýsingum fæst | JAVNADUR | Kostar kr. 1,50 fjórðingsárið + Porto. Blaðið | verður bílagt á posthúsinum, brævsavnarstødum - j Leygardagin 27. august 1938. avslåttur i prísinum. og skrivstovuni. Telf. 143 MARIA JACOBSEN av Glyvrum, 3 sum 11-åra gomul leyp á sjógv eftir einum smådreingi og i evstu stund bjargaði lívi hansara, og sum i fjør svam av Økrum til Vágs, hevur svomið Néolsoyarfjørd! Mangan hava hurrarópini (unað Írá túsund- hana, hon svam so javnt og Maria Jacobsen varð undir | Havnini, meðan fagnaðarrópini : . áhaldandi móti Streymoyarland- | dunandi fagnaðarrópum borin í | dundu hvøll. tals reddum å kaluni 0 brimgarðinum Í Havn, inum, sum var hetta hennara | »gullstoli« inn eftir kaiuni til Hon fór, meiri fagnað enn men ongatíð hjartaligari, enn tá Maria Jacohsen svam inn um brimgarðshevdið síðsta sunnudag. Hin åra gamla lítiðlátaða, smædna 19- Maria Jacobsen av Glyvrum skrivaði til Havnar at fólk imjing um Nélsoyarfjørd. Hon iðja fyrireika sær eina sum so, at hon fór á vestfallið. Komin miðskeiðis á fjørdin stilti hann av, og var hetta henni ein góð hjálp. Á Skansavegnum gingu fólk í dagligi farvegur. Og hon kom, sum ætlanin var, snórbeint inn á brimgarðshovdið. > Tá hon nam land innanfyri brimgarðin, var klokkan farin av 7'/,, og sostatt hevdi hon svomið Nólsoyarfjorð í stívar 3 tímar og 1 korter. Ongatíð hvíldi mikið sum hon, ja, ikki so minkaði ferðina, og tóktist hon heim á heitt flutti Sjómannsheimið til eitt bað. ein bil, ið hana Einans ferð smílkaðist hon á ferðini inn eftir bryggjuni tå bar hon eygu við einhvønn, hon kendi í mannamúgvuni. Tórshavnar býráð fagnar henni og veitir henni heidursgåvu. nøkur drottning. Jacobsen Mariu hjartaliga til lukku við hesum Vit ynskja bragdi. Men vit vilja samstundis minna hana á, at við bragdi sínum er hon komin at standa á odda í føroyskum ftrélti, og tað ber eftir okkara hugsan, sína ar so beskedin, at hon helst | hópatuli og eygleiddu hana — stóru ábyrgd í sær. Men vit vóna, á 4 sti av SÍ an wmftari É kina, tí (at vera ómóð, tá hon lendi. i ildi, at eingin visti av hesi | ella rættari sagt båtarnar, ti 4 ferðir | | Térshavnar býráð hevði boðið | at hon vil vera fer fyri við | inna ; | ar ni , so esålue. bl; vær ferðir leyp ein donsk . : vimjiroynd sfni. Men tad var | Mariu kundu tey sjålvsagt ikki : I 31 ; henni til eina lítla veitslu kl. 10 | einum góðum fyridømi at leiða kvinna úlí og fylgdi henni kortini alt í einum um allan vin, og flest oll hildu tað vera ynd í hesi ungu gentu at skula . . p]Å . » royna nakað so Omøguligt sum | før fyri at vinna fjørdin ella stundisliga, so frisk og ómóð á Eina ferð enn, Maria: Hjarta- at berjast móti hinum harða og | ikki. Flestir harmaðu henni; Mikil fagnaðarrómur. at líta, sum hevði hon aldri | liga lukku við hesum bragdi og >. Åb Fi A air JIVE 2 i mi Á i Í tvora rákinum á fjørdinum. | teir ivaðust ikki í, at hon mátti ; sæð Nólsoyarfjorð og enn minni | góða eydnu í komandi dogum ! Me 2 raðani stórsti | gevast, áðre yði v i Askodararnir vór gvi : : | lenn mettu, hvaðani stórsti | gevast, áðrenn hon hevdi vunnið k ru nOGVIN | syomid hann sama dagin. | møguligleikin var fyri at vinna | upp land. Men øll untu hesi | brimgardurin var aldeilis av- et ud EVE : Ág ; kí 8 ! Ymsir hildu reður fyri henni, | tvertur um fjørdin, og hvor tíð | djóorvu gentu at rekka á má takin ar vóru neyvan færri se: : f ] B 1 p | LL | og var annars dúgliga prátað, Skulu føroyskir arbeidarar á degnum var best hóskandi at | og vénadu, at Føroyingar í | enn 2000 menniskju og tå , kaffið 5 drukkiå . meðan kaffið varð drukkið. . byrja svimjingina. henni máttu fáa eina svimji- | Maria Jacobsen nærkaðist so <A: í | fylkjast við starvsbreðrum 7 | Býráðið hevði longu áðrenn | Ymsar vóru meiningarnar, og | gentu, sum fleir kundu vera | mikið, at fólk væl sóu hana við ; | i | | i barna: 8 8 hesa samkomu samtykt at veita I GOrum 100 um? sjálvandi vóru mangir menn, ið | ernir av. berum eygum, skar henda stóra ; 6, , í i henni eina lítla peningagåvu hildu, at Maria hevði valt sær Nógvir bátar fylgdu Mariu ! mannamúgva í at rópa hurra ; í DÓ ? sum heiðursprógv, og W. Peter- | ; gviliga óhóskandi tíð til svimj- | um fjerðin. fyri henni, og hornblåstramenn ! LK. Fåir av Førovalands gestum gr lá sen fekk henni býráðsins vegna | A lað ug sína, og plássið, hon byrjaði Soleiðis var skipað fyri svimj- | heilsaðu henni við 6mandi í ; iava verið so nógv umtalaðir 8 OF I , yrja " | | j | ein konvolutt vid 200 kr. i. frå, var heldur ikki hildið at ingini, at ein bátur róði undan | musikki. ; . sum harra Chr. Jensen, for- | Blómutyssini streymadu inn i vera væl valt. Men Nólsoyingar, | gentuni og visti henni, hverja (á hon hevði nomið land, í maður fyri »De samvirkende : | 7 til hana, og hon lakkadi hjarta- Á ið lagt høvdu henni ráðini, vístu | leið hon átti at halda å | tóktust = fagnaðarrópini = ongan | ,. | j Fagforbund i Danmark<. Øll mi liga fyri tann blíðskap og tað betur. Og gentan vildi sjálv | hesum báti vóru Nólsoyingar, | enda at vilja taka. Menn hjálptu + | afturhaldsblødini reistust á aftur hjálpsemi, ið sýnt henni varð | svimja tveran fjerðin ikki | væl kendir við streymviðurskift henni á land, og W. Petersen, Hastaðni | heinini og bardust sum villmenn i allastaðni. frá Stongini, ið menn hildu | ini. Á ødrum båtinum, ið róði | bráðfengis býráðsformaður, helt | (fyri ikki at siga villdjór) móti hóska betur í streymi. tætt í hølunum Á henni, var | einu vakra fagnadarrødu fyri | hesum ræðuliga manni, sum Poul E. Petersen, svimjilærari | henni. Her varð eisini ein vakur Tvær ferðir enn fagnað | kom til Føroya. Um hetta er Hon svimur. og ítróltarinspektorur. Hann | silvursteypur, ið »Tingakrossur« av mannamúgvuni. longu so nógv skrivað, at eg skuldi, um henni barst nakað | hevði sett út lil tann fyrsta, ið skal ikki dvelja leingi við Klokkan 4% fór Maria Jacob- | 4, í stundini leypa út eftir henni. | svam Nólsoyarfjorð rættur Uttanfyri býráðið var hópur | hlaðskriving afturhalds- , í ir 8 At: arÅ- 1 A TAG: : av fólki komin saman, og horn- NN ; sen útí undir sunnara begarð- | Hann hevði línu á sær. Tridji | henni. ae 5 manna inum í Nólsoy væl smurd | båturin, ið fylgdi gentuni, var Henda djarva svimjigenla, blástrarmenn fagnadu henni Tad, ið eg her vil nerla við, við feilti og grafitt. Nakað av | »Reydi Krossur« við tveimum | sum við treysti og idni heyði | CISM her við tónleik lanna- | er ein reða, sum Erlendur Pa- vindvág var beint ímóti, og | læknum og sjúkrasystur umborð. | vunnið yvir streymi og kulda múgvan kravdi ut fåa hina djørve | tursson hevur hildið ólavsoku co . h 2 ; - : i i vøjd, g væ -4 : gjørdi hetta henni svimjingina | Umframt hesar bátar fylgdi henni | og svomið henda langa tein, kvinnuna at síiggj og (vær Í aftan í Tórshavn, har hann m. F tyngri. Aldurnar løgdu so javnan | ein hópur av bátum ymsa staðni | toktist ikki reiðiliga duga at ferðir mátti hon fara út á trapp- | „ sigur, at danskir arbeiðarar + vie 2 ; , í , ta T ' a, og báðar ferðir varð ho TTT . 81 yvir hana, og so við og við tóku frå, í. d. úr Havn, Nólsoy og taka móti ellum hesum fagnaði, una, 08 bar TOV rå hon eru inleresseraðir í teim ymsu í mar fail tit Á ; ; . í . 7 stórliga fagnað av mannfij ni. | + P a W tær feittið av andliti hennara | innan av Skálafirði. so tað má | henni varð veittur, tað så út, tórliga fagnat infjoldini fyritokum hjá danska statinum eisini av ørmunum fór tað sigast, at henda svimjiroynd | sum hevdi hon væntað, at fólk Mánadagin kl. 4 s. p. fór hon og donskum kapitalistum her í nakað skjótt, so hon mátti tola rakti miklan eftirans milli fólk ikki vildu varnast bragd henn- | vid »Tréndi« inn á Glyvrar. | Feroyum, I. d. hevur ein donsk vakti miklan efttirans millum K. í k beiskan kulda, ikki vóru meir ara, ella at ley í minsta lagi Fólk vóru ótroyttilig í at fagna | socialdemokratisk >Brændsels enn slak 8 hitastig í sjónum. Hon nærkast Havnini ikki fóru at halda tað vera vert | henni. Og bryggjan var full av | forening« sett nógvar pengar í Streymurin lók hana væl at gera nakað slórvegis úlav. fólki, ið enn eina ferð vildu | partafelagid Foroya kol. Hetta | norður um Nólsoyurbygd, og Tað gekk ikki, sum flest øll | Men tað klæddi henni væl at síggja hana og heiðra hana fyri | ætlar harra Patursson at nýta i ; id menn mettu, at tå vestfallid kom | høvdu væntað, at vestfallid, lå | vera so smæin og og lítiðlátað, | hennara stórbragd. Medan hurra- | sum skrýmsl fyri at ræda før- up! upp, mundi tað fara at taka | tuð kom upp, fór at taka hana | og fólk varnadust tad og gledd- | Fopini dundu fyri henni, stóð | oyskar arbeiðarar. Hann trýr, nå ; , $ hana vid sær suður gjøgnum | suður um Havnina. Tað koyrdi | ust yvir tað Það klæðir | hon svinn og smæin umborð at teir standa so lágt ment- 6 ljørdin, so hon ikki vann upp | hana sjálvandi skjótt oman aftur | altíð Foroyingum at vera lítið- >Tróndur legði frá landi, og | unnarliga sæð at leir ikki Streymoynna; men so varð ikki. Hon var ídnari og treystari enn síggja. Stórur var spenningurin millum fólkið, og tosað varð aftur og fram um, um gjøgnum fjørdin; men tað var so eiðasert, at lad órógvaði hon nú var fyri at stuðla henni til og geva henni moralska megi at halda á. látaðir, sjålvt aftaná útint brøgd, og helst lá. á kveldi. Og, tó at hon ikki var meir enn liðug við at tváa feitt kom hon og grafitt av sær, Maria Jacobsen av Glyvrum, ið svam Nólsoyarfjorð, fór av | foroyskan ítrótt — fyrst og fremst svimjing fram á hina rættu leiðina. skilja, hví teirra donsku brødur royna at skjólu pening inn í