leygardagur 22. juli 1939síða 3

£ og útróðramenninar. Hann kom síðan á Havnina hósmorgunin tíðliga, haðani hann seinrapartin sama dag fór til Grønlands. Um 4000 flutt til skipum, síðan fiskimenninir fóru tons av salti er so statt Grønlands við farma- av stað. Sallbingið á Tvoroyri tykist at fara at vera eitt hilt hentasta »tingid« í fiskivinnu okkara. Salt frá binginum er útgerðar- monnum nógv biligari, enn leir kunnu keypa tað í Noregi. „Leivur Øssu rsson' var heima aftur eftir 5 viku tår við um 190 tonsum av salt- fiski. Tidindini frå Bjarna- oynni eru annars góð yvirhevur trolararnir fylla seg av millum- og smáfiski. Trolaraveiðuselan í Petsamo í Finlandi fer ikki fram, soleiðis sum summi blød vilja gera hana til, men uttan um Fiskaexport, igjøgnum tað og fyriskipað av ti. Siuppfiskiskapstíðindi úr Grenlandi eru góð, særliga fyri línuskip. Línan plagar al roynast betri fyrst á árinum, men snerið hevur roynst fult so væl seinra- partin. Sildaveiðan. Meðan sildin er eingin í Før oyum, er ørgrynni av sild ut fáa í Íslandi. Skipini koma søkkladin við sild tl silda- fabrikkirnar, ið longu nú hava fingið meiri sild enn við sama mundið í fjør. At sildin kom so knappliga í tílíkum yvirvaksnum lætt hjá frændum okkara vestan hav. híða stimum hevur um hjarta Leingi læt hon eftir sær FØROYA VANLUHKUTRYGGING : Skal nakar vanlukkulryggja seg sjålvan ella onnur, boda frå anlukkutilburði ella fáu skil uppá unnað vanlukkulrygging við- víkjandi og situr ov óhogliga fyri til at kunna venda sær beinleiðis til tryggingina, vil hann hjá einumhverjum av umbodsmonnunum fáa lagt sær lag á og eisini fáa goldið limagjald sítt. Umboðsmenn eru: B. Mortensen, sóknarfúti, suðuri í Vági. K. Djurhuus, sýslumaður, á Tvøroyri, H. Edw. Hjall, brævasavnari, á Sandi, Chr. Larsen, sýslumaður, í Sorvági, H. Nolso, kassameistari, í Vestmanna, S. P. úr Konoy, lærari, við Gotugjógv, og A. Ellingsgaard, brævsavnari, á Eiði. Haakon Hansen, sýslumaður, Klakksvík. Olryggjaður maður gloymir skyldu sína móli sær sjálvum, konu og bornum ella ødrum, hann hevur ábyrgdinu av, og er harfyri ikki fullgóður samfelagslimur. Hugsið tí um trygging, áðrenn ov seint er! Studenta- og preliminerskeiði Nýggj hold byrja 18. august. Innmeldingar verða at senda til løgtingsskrivstovuna. Keypið frå teimum, sum lýsa í „Feroya Social-Demokrat" Ænsa eftir heilsuni. - Et Smørlika! Melin Skálavík. — og hýrurin hjá frændunum var niðri á 0. Men so fann ein stim- islendsk flågvumaskina arnar — og nú er bara at oysa inn. Og nú er hýrurin aftur i okkum sleða fáur skilur hægsta stígi. Vil frændanna vegna betur enn Førovingar, hvussu torført tuð er hjá eini tjóð at vinna mesta partin við bjall- inum á sjónum. Leygardagin kom »Sildberin« Íslandi við 400 heim undan | | tonsum av sild, sum hann hevði veilt við snurpunót í (vey sam dogur. Sildin var landað til fabrikkina í Kollafirði. Skipið er farið av stað aftur undir Ísland. Hvalaveiðan hevur í seinastuni ikki gingið so væl. Tó er eydnast at skjóta nakrar hvalir og liggur talið nakað eins hjá báðum stoðunum: út ímóli hålvt hundrað til hvort felagið. Druknaður. Sunnumorgunin hendi ein élukka í Havn. kokkurinn á danska fyrskipinum »Absalon«, sum lå við kai, var farin í land og helst upp á brimgarðin ul spáka, halda menn. Hann varð nakrar tímar seinni sum lík funnin á sjónum niður við brimgarðin uttanfyri. Hoydið var nakað meinslað, so hann hevur óivuð borið við gråt í dottrinum og er svímaður komin á sjógv, og druknaður á o. u. Í meturs dýpi. Gilt varð, at maðurin hevði verið drukkin; men so var ikki. Hann var turra edrúur. Hann var ættaður úr Keyp- mannuhuvn og æt Hans Ove » Nielsen, 45 ára gamalur, giftur, men åtli eingi børn. Fótboltsleikur var sunnudagin í Havn millum Klakksvíkingar og H. B. Leik- urin var ikki nakratíð særliga sigast, at hann heldur ikki var av teim vánaligastu. Stundum kendist hann alt ov linligur. UrslitiO var, at H. B. sigraði við 5—0, Íslandsferð Staunings. Um I2?íðina í náll kom »Dronning Alexandrine« á Havn- einar » tímar ferðafólkið hon lá Millum ina, her og lossaði. var stalsministari Stauning, | Hedtoft-Hansen, formuður fyri | danska javnaðarflokkin, og | Ernst Berg, sekrelerur í >De | samvirkende Fagforbund«, ið allir tríggir skuldu til Íslands. | Teir gera hesa ferð sum limit | av eini nordiskari nevnd, ið | samráðast skal við íslendsk Í konservativa flokksins, hevur i einu góða viku um við konu og soni. Tey hava ferðast nakuð um oyggjarnar, og hósdagin fóru ley aftur lil Danmarkar við »Tjaldrinum. Tandlæge Kaaber træffes i Klaksvig fra Mandag | til Forsdag. Derefter i Thorshavn væl spældur, um enn tað kann | Í arbeidarafeløv. Íveir aðrir | | nevndarlimir. ein norskur og | ein svenskur, vóru eisini við | skipinum. | Christmas Møller, Í fyrrverandi formaður dunska | verið i Føroy- Í slórligu, so KLAKSVIG. Kina. Kinesararnir hava nú fingið ein trupulleika at stríðast við aftrat krísnum. Tað er ein krígsfylgjan: eilt øgiligt virðistap á kinesiskur pengar. Bara í gjár fóru pengarnir 20 pet. niður Í virði. Tíðindini haðani siga frá, > at henda virðisminkan elvdi »panik« á børsunum í ymsum kinesiskum stórbýum. Orsakað virðislækkanini dyrka allar voru: Chiang Kai-Shek og konan hvert sum ning urin fellur i virodi, rakar hetta ógviliga meint I tæka kinesiska fólkið Shiang Kai-Shek hevur nú sett meira kraft á m Ound måti Japanarunu:n Shansi landspartinum, hagar nú um dugarnar komu 200.000 im lærdir kinesiskir hermi: menn inn sum bakkar, ið ikki høvdu trenað sum bakkar áður! Tað aftrat ti, at liðið hevði mist tveir millum teir bestu kamp spælararnar, Eli Mortensen og Emil Petersen, id vóru farnir til arbeiðis í Grønlandi — var ov mikil missur og óbeotlligt tap fyri liðið. ; Nú bar tað so reservalæknin í væl til, at Klakksvík, var umborð á frílíðarferð til Íslands. Hann var makaleysur at heita á og fekk, sum hann segði, »sjokkernd« hálsusjúkuna við einum nýggjum medisini, sum menn nú eru komnir eftir at nýta móti »anginu«. Lekid6m- urin kundi tó ikki fara so skjótt Otto koma at spæla til fyrsta kampin. fram, at Mortensen kundi Vestmanneyggjarnar. Sunnudagin eftirmiðdaggjordist hann eitt sindur kámur við einum filtum fleyri og einum ferðili av rulli í sjónum. Land í eygsjón! Hygg Vatnajøkul! Er hann ikki stórbarur! Sum vit nærkaðust landi, stilti hann av, og sólin kom fram og stavaði bakundi yvir okkum frá einum klårnandi himki. Ferda- fólkið kom sær alt upp á dekkið, og mong skoðaðu fyri fyrstu ferð sugnoynna, ið vaks, veldug fyri sjónini. Um 5-tíðina stungu Vestmann- oynnar seg undan kavi. Vit komu oyggjunum nærri í hvørjum, og vil,sum ikki høvdu verið her uppi áður, stóðu púra bilsin. Var tað ein sjónhvorving vóru Ind verunlign okkara flutt seg. Hvussu eitur handa oyggin? ella oyggjar, ið hovdu nn smáu so lík hon er okkara stóru Dímun. Bjarnov! varð svarað av einum íslendskum lækna, ið var sum ferðarmaður um borð hann var eyðsýniliga lisla- maður at døma eftir tí hug tikna eygnabránum, og blýant- urin og g pappirid, hann arbeiddi við, born vitni um ta0d sama. Mad var heldur ikki legið, al hann var hugtikin við land- kenningina. Sjaldan havi eg sæð oyggjurnar so vanar,< helt ein sjómaður fyri, hann hevdi , vår eftir vår ligið á Suðurland inum og mangan verið inni Í oyggjunum. Men tað vóru so sanniliga ikki bara Íslendingar, ið kendu seg rivnar í stemning. Føroy- ingar vóru ikki minni hugtiknir sama kann óivað sigast um alt ferðafólkið. lindhólmur, Dímunar, fulga- mongið vestur undir bjørgunum í Førovum tað ímyndaðist sum eilt panorama fram fyri okkum, har vit stóðu og litu inn móti Vestmannoyggjum, ið breiddu armar sínur út móti einum okkum við heimligum førovskum brosi og summar- gladum yvirbragdi. Hesin hugni eykaðist, men stakk samstundis okkara sam vilsku av at síggja, hvussu tamur fuglaflokkurin fleyg og svam kring um skipið. Okkum kendist vera á mun honum og ongan húsfuglunum hjá okkum. Kjógv nærum at eta úr arnir vóru hondunum á okkum, ið stóðu úti í borðinum. Mær rann i huga máliskuna: mannin skall tú kenna av, hvussu hann fer við djórunum. Eftir hesum mát stóð stokkinum Íslendingurin mál, og hava vit Foroyingar her av honum at læra. Hvussu styggur og sjarligur er ikki fuglurin her á landi! At koma honum í skolmál er ofta lukku- treff, okkum, annadhvørt tað er talan Tað ger ongan mun hjá bjargafugl, heiðafugl ella búr- antal okkara Hvar flokkar, svanaflokkar fugl. eru 3] Burtur jakstraðir oyddir! Hvar eru æðuflokkarnir, ið áður fyltu okkara firðir og strendur? Nú 4 æðuflokkur av mannaleið, undantikin sloðist bert onkur lan Í (8) 5 eru tó Kirkjubø og Sunnbæ. Á, Harragud vorðið her sum her er illa hjá okkum. Ræning og ovdan av okkara dýrasta » landsprýði tað hevur verið eitt tjodeydkenni okkara í sein astu mannaminnini. Vit kenna fyrst til fullnar tað ljóta í hesum koma ræðuliga ósiði, lá ið vil til grannar okkara, har ið heiða fuglurin valla flytur seg undan fótinum. Hvussu tamir eru ikki spurvarnir á Keypmannahavnar getum! Og í Reykjavík situ durvar í letist ternan á kveldi og vegarjuðaranum og ikki um von, um onkur kemur gangandi framvið. Á hólmunum hópurin á vatninum har eigur av leim fullkomuliga í friði. Men unum á hvussu er við ternuhólm- teim storru firðunum Í Foroyum! Oyðdripið útrænt! Tað, ið hesum viðfangi, er, at tuð ljóðar, harmar meg mest Í al mangir av okkara seyða monnum eru »drivnir« heiða- | Í | | Í Í | Í | Í fuglarænarar. Er hefta satt? Kj veit tað ikki. Gævi Í ikki var so! Men. .. Mad dugir sjál andi ikki bara at harmast og onkast hei Hvor vaknaður maður og kvinn vaknaður til fulla kenslu av vlduni her at vera við lil skapa ein nýggjan sið má onga letu lata fara frá sær (il tala fyri og skapa í ti upp ksandi ættar liðinum ein verndarhuga fyri okkara nátúru og ti, ið hon hevur at geva okkum av lívi og innileika. Íbyggið aflur ternu- hólmarnar! Latið tann dag aftur upprenna, at æðuflokkarnir ampaleysir koma al fylla okkara firðir damla millum ára- blødini, flá ið útróðrabátar okkara koma aftur at landi! Gevið heiðafuglum okkara rúm ov frið at liva í benum, og hvar hann vnskir at finna sær bústað. letta var kanska eilt lop til viks, men eg noyddist at vera lad, so ferskur og sterkt ritaður hann er mær í huga, munurin millum, hvussu frændir vil rekja fuglalívið. okkara og Cs so at vita sær, at eingin blettur í Nordanlondum kundi melt seg javnt við okkara oyggjar í fuglalívi, um vit bara