mánadagur 23. desember 1940síða 3

AKTIESELSKABET FØROYA BANKI Hovedkontor: Stiftet 1906. Afdeling: HORSHAVN TRANGISVAAG AKTIEKAPITAL OG RESERVER KR. 900,000. Bankforretninger af enhver Art udføres. Kontortid 11—3. Av ti tad mangan tekur langa tid at fåa vørurnar Lørdag 11—2, heim, verða keypmenn og útgerðarmenn bidnir um at senda veruordrarnar inn í góðari tíð. KNUD LAMBAA THORSHAVN Telefonir: 65 - 225 - 300. Telegr.-adr.: Maritime Thorshavn. Hjå Jåkup Johansen á Kongabrúnni fæst steinioy og keksbúnyttir. Telefon 368. og Karin vóru nú ímóti teim | var gitin fyri í 6vardari, knapp- fimmogtjúgu. ari vending at fáa berserkar- Tey kendu avgjørdari í hvørj- | gongd — og tå ið hann var í um, at tey hoyrdu saman. Kort- | tí skili, var hann ikki harri yvir ini var tað sum ein 6nevnd | sær sjålvum og gjørdi tá ofta makt (hevði hildið teim frá at gerðir, ið hann iðraði alt lívið. sagt orðið, ið avgjørdi teirra Jógvan spurdi eftir Karini. lagnu. Men Jógvan hugsaði nú | Men hann fekk heldur einki hvenn dag um at bera upp á mál við Karina. svar. Kaldasveittin spríkti út úr hverjari poknu á honum. Hann Ein dagin fyrdi hann alla | mátti fáa at vita, hvussu vorði aftran til viks og segði henni | var við Karini. Hann vildi tí hvussu var áfult hjá honum. Og | troðka seg inn millum Hanus hon fjaldi ikki sínar kenslur, og durastólpan. Men tá brá men helt tó, at hon ikki kundi Hanus sær á, treiv inn um geva honum ja-orðið, fyrr enn dyrnar og reiggjaði út eftir Jógv- við eini nýkvestari øks Í kastaði á øksarhøggid sveið yvir høvdinum hon hevði sagt foreldrum sínum, | ani hvat ið tey høvdu í hyggju. hond. Jógvan sær Dagin eftir kom Jógvan niðan til ríka Hanus. á hønum og stóð fast í vegg- Hann møtti honum í duri- | inum. num. Jógvan bað honum góðan Tá rópar innanífrá: Elskaði dag. Hanus enti ikki aftur. Tá | Jógvan! Fyri Guds sakir og skilti Jógvan hvussu vorðið var. | mínar, far oman. Faðir hevur Karin hevdi sagt pápanum frå | mist vitid og svorið sál sína teirra hjartavidurskiftum og | burtur ímóti okkum. so var okkurt hent, ið fyrst Jógvan fór so oman aftur. seinni vildi koma upp. Hanus | Hann var greiður yvir, at sum nú stóð til, kundi hann ongar sømdir vinna hjá ríka Hanusi. Men kundi íkki Hann mátti finna ein veg fyri at bjarga lukkuni hjá sær og Karini. Hvussu, var honum ikki greitt nú. Karin sást íkki úti aftur. Jógvan gekk í døpurhuga. Honum fústi einki at gera. Hann kendi 6ttan og sorgina kroysta og pressa hann gevast. sær so fast um enni, at hann var bangin fyri sær sjálvum. Fleiri ferðir var hann á veg niðan til ríka Hanus fyri at gera seg inn á hann og við vold og makt taka Karina frá honum og fría hana út úr fongslinum. Men hverja ferðina aftraði hann seg — hann líka sum ikki tordi at våga álopið fyri vandanum, gamli skuldi gera seg dóttrina og gera henni at hin inná skaða. Tað var á vári. Ríki Hanus fór til Havnar. Jógvan var bilsin og hugsaði við sær, at nú bar til at finna Karina. Hanus var tí íkki meir enn farin úr bygdini fyrr enn Jógvan helt niðan til Karina. Hann tók í hurðina. Hon var stongd. Hann bukaði uppá, men einki svaraði. Hann kølnadi við - so legði hann alla sína orku á, skrykti hurðina úr lásinum. Men húsið var tómt. Hvussu hettu bar til, kundi hann ikki skilja. Bæði móðir og dóttir burturi! Nær og hvussu vóru tær slopnar av bygdini, ultan at nakar visti av, og hvar vóru tær farnar? Ella kundi Hanus hava — forkomið teim- um? Nei, tað kundi íkki bera til! Jógvan garðin. Neytini stóðu í ollum góðum á básunum. fullar av hoyggj, og vatn var f íletunum. Helta vóru ikki spor eftir óðum manni. fór sum óður um Krubburnar vóru Var tað so, at Karin hevði givið seg undir og við fríum garðinum saman síni ? vilja farin av við mommu At fáa greiðu á hesum kendi Jógvan eina óbendiliga trongd brenna sær í barmi. Hann svór, at hann ikki vildi gevast, fyrr enn hann hevði hitt Karina og fingið munni. sannleikan av hennara